Tibetan
་ངོ་བོའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མིན་པས་རང་རྒྱུད་མི་རུང་ངོ་། །མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང་མེད་པར་འཛིན་པ་དང་། དེ་གཉིས་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་འཛིན་པ་གསུམ་ཡོད་ལ་ལྟ་བ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུད་ལ་གསུམ་ཀ་ཡོད་ཀྱང་ལྟ་བ་མ་རྙེད་པའི་རྒྱུད་ལ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ལས་མེད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལེགས་པར་ཤེས་ན་རྟོག་པས་འདིའོ་སྙམ་དུ་གང་བཟུང་ཐམས་ཅད་རིགས་པས་མི་འགོག་པ་དང་། །ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་འཛིན་ནམ། མཚན་འཛིན་དུ་འདུག་གོ་སྙམ་ནས་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པར་རློམ་པའི་འོག་ཏུ་སྤྱོད་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེ་རྩིས་མེད་པའི་ལོག་ལྟ་རྣམས་ལེགས་པར་ཁེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱི་མི་ཆོག་གི་ཆོས་ཅན་གཉིས་དང་། རྟགས་ལ་སོགས་པ་རང་ངོས་ནས་གཞལ་ན་ཚད་མས་ཀྱང་གྲུབ་ལ། ཁོ་རང་ཡང་ངེས་པར་འདོད་དགོས་པའམ་འདོད་པ་ཅིག་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་པར་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་ན་དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་རྣམས་བྲིས་སོ། །ཡང་འཇུག་པའི་ཊཱི་ཀར། ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ། བདེན་པར་གྲུབ་པ་གསུམ་ནི་ཐལ་རང་གཉིས་ཆར་གྱི་ཐུན་མོང་གི་དགག་བྱ་ཡིན་ཞིང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་གསུམ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དགག་བྱ་ཡིན་གྱི་རང་རྒྱུད་པའི་དགག་བྱར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཞག་པའི་དོན་དམ། མིང་གི་བཏགས་པའི་དོན་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སུ་བྱེད་པ་རྣམས་སྔར་མཚན་གཞིའི་སྐབས་སུ་བཀག་ཟིན་ཅིང་། སླར་ཡང་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་སྟོན་ན། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་པ་ལ་བྱེད་ན་ནི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་པའི་དོན་དེ་དག་ལ་རིགས་ཤེས་ཚད་མས་མི་གནོད་ཅིང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཚད་མས་ཀྱང་མི་གནོད་དེ། ཚད་མས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དྲང་ངེས་རྣམ་འབྱེད་ཉིད་དུ་བྲིས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་དྲང་ངེས་རྣམ་འབྱེད་ལས། ཙམ་སྒྲས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་མ་བཞག་པ་གཅོད་པ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ནི་མི་གཅོད་ཅེས་པ་འདི་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། འདི་ནི་ལྷས་བྱིན་ཞེས་སོགས་གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་དང་། འདི་ནི་མིག་གོ་ཞེས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་རྣམས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ལས་གཞན་པའི་འཇོག་བྱེད་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་དག་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་གང་ཞིག ཐ་སྙད་ནི་མིང་ཙམ་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཏགས་པའི་དོན་ཚད་མས་གྲུབ་པར་འདོད་བཞིན་དུ་མིང་གིས་བཏགས་པ་ལས་གཞན་པའི་འཇོག་བྱེད་མེད་ཅེས་པ་འདི་ལ་དཔྱོད་ལྡན་སུ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་བཏགས་པའི་དོན་དེ་དག་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་པའི་དོན་ཡིན་ན་ནི། དེ་དག་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་བཙལ་བའི་ཚེ་མི་རྙེད་པ་ནི་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱང་འདོད་པས་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འཇིག་རྟེན་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་པ་ནི་མཐའ་བཞིར་དཔྱད་པའི་ཚེ་མ་རྙེད་པ་ལ་འཇོག་པ་དང་། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ལ་རིགས་ཤེས་ཚད་མས་གནོད་པ་འགལ་ཏེ། དེ་ལྟར་དཔྱད་ནས་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་མ་རྙེད་པའི་ཚད་མ་ནི་རིགས་ཤེས་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་མཐའ་བཞིར་དཔྱད་པའི་ཚེ་མ་རྙེད་པ་དང་། གང་ཟག་རིགས་པ་ལྔའམ་བདུན་གྱིས་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་པ་བཏགས་དོན་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་པའི་དོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་སྒྲུབ་པར་འདོད་ཀྱང་ངོས་གཟུང་མེད་པ་ཞིག་བྱེད་པར་སྣང་སྟེ། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན་ནང་གི་འདུ་བྱེད་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་སྐྱེ་སོགས་འགོག་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་ཁས་བླངས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཙམ་གྱིས་བདག་གི་དངོས་པོར་རྙེད་པ་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་གཉིས་ལ་སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་ནང་འགལ་བསྟན་པས་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་ནང་གི་འདུ་བྱེད་སྐྱེ་སོགས་བཀག་པའི་ཚེ་མི་རྙེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཚིག་གསལ་ལས། ཇི་ལྟར་འདིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཁྱད་པར་དོར་བའི་ཆོས་ཅན་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་འདིར་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་བསྒྲུབ་པ་བྱ་བའི་ཆོས་སུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ནར་དེའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཙམ་གྱིས་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་འདིས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱིན
Chinese
因为不是以自性而安立，所以自续不应理。如苗芽，有以自性而执著为有，以及执著为无，还有对这二者没有任何差别的执著，共有三种执著，生起见解者的相续中具有这三种，但未获得见解者的相续中只有最初和最后两种的差别，如果能很好地了解这些，那么以分别念认为“这是什么”的所有执著都不会被理智所阻挡。在见解未生起于相续之前，修持菩提心等等的一切，是否都属于实执或相执呢？认为见解已生起于相续之后，对所有行为方式都毫不顾忌的邪见，都能被很好地遮破。因此，以他称的理由来成立所要成立的，仅仅是对方承认是不够的，法和有法二者，以及理由等等，从自身方面衡量，也必须由量成立，而且他自己也必须确定地承认或者需要一个承认者，如果没有这些，如果对所执著的境产生错乱，那么它就不能生起证悟真如的见解。这些都写完了。再者，《入行论》的注释中说：真实成立、胜义成立、谛实成立这三者是应成派和自续派二者共同的破斥对象。自相成立、自性成立、自性有成立这三者是应成派不共的破斥对象，而不是自续派的破斥对象。这些都写完了。第二，以世俗安立的胜义，寻找名称所诠释的意义时，找不到作为不共之法等等，这些在之前的定义例子中已经遮止了。如果再次显示承认中的矛盾，如果以世俗的量寻找时找不到，那么仅仅以名称安立的意义，理智量不会损害，其他量也不会损害，因为是由量成立的。这与《辨了义不了义经》中所写的相违背。还有，《辨了义不了义经》中说，‘仅仅’这个词是断除不是以世俗的势力安立的，但不是断除以世俗的量成立的，这与此也相违背。这是如‘这是天授’等等对人补特伽罗的称谓，‘这是眼睛’等等对法的称谓。
English
Since it is not established by its own nature, the Svātantrika is not reasonable. Like a sprout, there are three kinds of grasping: grasping as existent by its own nature, grasping as non-existent, and grasping without any distinction between the two. Those who have generated the view have all three in their mindstream, but those who have not found the view only have the first and last two. If you understand these differences well, then all that is grasped by conceptual thought as "this is it" will not be blocked by reason. Before the view arises in the mindstream, are all the practices such as cultivating the mind of enlightenment considered to be grasping at truth or grasping at characteristics? Thinking that the view has arisen in the mindstream, the wrong views that have no regard for all aspects of behavior will be well refuted. Therefore, in order to prove what is to be proven by the sign of what is known to others, it is not enough for the other party to merely accept it. Both the subject and the predicate, as well as the sign, etc., must be established by valid cognition when measured from one's own side, and he himself must definitely accept it or need someone to accept it. Without these, if one is confused about the object of attachment, then it will not be able to generate the view that realizes suchness. These are all written. Furthermore, in the commentary on the *Entering the Middle Way*, it says: Truly established, ultimately established, and truly existent are the common objects of negation for both the Prāsaṅgika and Svātantrika schools. Established by its own characteristic, established by its own nature, and established by its own essence are the uncommon objects of negation for the Prāsaṅgika school, and are not the objects of negation for the Svātantrika school. This is written. Secondly, the ultimate truth established by convention, when searching for the meaning expressed by names, the fact that it cannot be found as an uncommon dharma, etc., has already been refuted in the previous section on definitions. If the contradiction in acceptance is shown again, if it is done when searching with conventional valid cognition and it cannot be found, then the meaning established merely by naming will not be harmed by rational valid cognition, and other valid cognitions will not harm it either, because it is established by valid cognition. This contradicts what is written in the *Distinguishing the Provisional and Definitive Meanings*. Furthermore, in the *Distinguishing the Provisional and Definitive Meanings*, it says that the word "merely" cuts off what is not established by the power of convention, but it does not cut off what is established by conventional valid cognition, which also contradicts this. This is like the term for a person, such as "This is Devadatta," and the term for a thing, such as "This is an eye."
Chinese
因此，由于词语的威力而安立的词语之义，有其他的安立者，这可以成立。因为它们是凭借词语者的量而成立安立的。因为词语仅仅被认为是名称而已。因此，既然认为词语所诠释的意义是由量成立的，那么谁会相信这种除了名称的诠释之外没有其他安立者的说法呢？如果所诠释的意义是使用胜义谛的辨别理智进行寻找时无法找到的意义，那么，自续派也承认使用胜义谛的辨别理智进行寻找时无法找到，这又怎么会成为应成派不共的特点呢？在世间，寻找“从种子中生出苗芽”这个词语的意义时，无法找到，是指在四边观察时无法找到。而且，以理智量妨害种子生苗芽是相违的。因为那样观察后，无法找到种子生苗芽的量，就是理智量。种子生苗芽在四边观察时无法找到，以及以五种或七种理智寻找人时无法找到，如果将这些作为寻找所诠释的意义时无法找到的意义，那么虽然想要成立应成派不共的特点，但似乎是在做一种没有认清方向的事情。因为《入中论善显密意疏》中，在以理智观察有法内部的行蕴，从而遮止生等时，也承认有法在共同显现中成立。并且，善护论师自己也承认，那时仅仅以颠倒的所依有法就能找到我的事物，这将会退失。由于月称论师指出了这二者之间的内在矛盾，因此善护论师承认在遮止有法内部的行蕴生等时无法找到。如《显句论》中所说：“如果有人问，就像这里执著法与有法的总相一样，那么在这里也会执著舍弃差别的有法总相吗？答：并非如此。因为当有人认为在此所要成立的法是遮止生时，仅仅以颠倒的所依有法就能找到我的事物，这将会退失，这是他自己所承认的。”完毕。
English
Therefore, it follows that there is another establisher for the meanings of terms established by the power of terms. Because they are established by the power of being established by the valid cognition of terminological conventions. Because terms are only considered to be names. Therefore, since it is believed that the meaning expressed by terms is established by valid cognition, who would believe this statement that there is no establisher other than what is expressed by name? If those expressed meanings are meanings that cannot be found when searched for with the reasoning that distinguishes ultimate truth, then, since the Svātantrikas also accept that they cannot be found when searched for with the reasoning that distinguishes ultimate truth, how can it become a unique characteristic of the Prāsaṅgikas? In the world, when searching for the meaning of the term "a sprout arises from a seed," not finding it means not finding it when examining the four extremes. Moreover, it is contradictory to have the valid cognition of reasoning harm the arising of a sprout from a seed. Because after examining in that way, the valid cognition that does not find the arising of a sprout from a seed is the valid cognition of reasoning. To say that not finding the arising of a sprout from a seed when examining the four extremes, and not finding a person when searching with five or seven types of reasoning, are the meanings of not finding when searching for the expressed meaning, seems to be doing something without recognizing the direction, even though one wants to establish a unique characteristic of the Prāsaṅgikas. Because in the commentary *Clear Words*, when examining the compounded phenomena within the subject with reasoning and thereby negating arising, etc., it is also admitted that the subject is established as appearing commonly. And at that time, the *Legs ldan 'byed* himself admitted that finding my object with just an inverted basis-subject would be impaired. Because the teacher Candrakīrti pointed out the internal contradiction between these two, therefore the *Legs ldan 'byed* admitted that when negating the arising, etc., of the compounded phenomena within the subject, it cannot be found. As it is said in the *Clear Words*: "If someone asks, 'Just as here, one grasps only the general characteristic of the dharma and the subject, will one also grasp only the general characteristic of the subject, abandoning the particularities?' The answer is: It is not like that. Because when someone considers the dharma to be established here as the negation of arising, at that very time, finding my object with just an inverted basis-subject will be impaired, and this is what he himself has admitted." Finished.