Tibetan
་པ་ཁྱད་པར་དུ་བརྟགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཅན་དུ་འཇོག་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས། རྒོལ་བ་གཉིས་ཀའི་ཤེས་པ་ལ། །ཞེས་སོགས་དང་། མཁན་ཆེན་ཞི་བ་འཚོས་ཀྱང་། གཞུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། །ཞེས་སོགས་དང་དེའི་འགྲེལ་པར་ཡང་། དེ་ལྟ་མིན་ན་དུ་བ་དང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པས་མེ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་གཞི་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཡན་ལག་ཅན་དང་། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་རྣམས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་མཐུན་པར་གྲུབ་པ་མེད་ན། འགལ་བ་ཁས་ལེན་པ་ཉིད་ལའང་མཐུན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཕ་རོལ་པོས་ཀྱང་འགལ་བ་ཁས་བླངས་ན་འགོག་པ་པོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགལ་བར་སྨྲ་བ་རྟོགས་ནས་ཐལ་བ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། མི་སྙོན་པས་གྲུབ་བོ་ཞེས་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་རང་གིས་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བའི་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐུན་པར་སྣང་བ་གཏན་མེད་ན་འཆད་པ་པོས་ཀྱང་ཉན་པ་པོ་ལ་བཤད་པ་དོན་མེད་དེ། རང་གི་བསམ་པ་ཉན་པ་པོས་གཏན་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐ་སྙད་དུ་རང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པ་མིན་ལ་དེ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱང་རང་ལ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། རང་ལ་གྲུབ་པ་མེད་པར་གཞན་གྱིས་ལོག་ཤེས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པས་རང་གི་འདོད་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དོན་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པས་སོ། །གཞན་གྱི་འདོད་པ། གཞན་ལ་དེ་ལྟར་མིན་པར་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་ཀྱང་རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དང་། རང་བཞིན་འགལ་བ་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་འགལ་བ་ཡོད་པ་ལྟར་ཤེས་བྱ་འགལ་བ་ཡང་ཅི་སྟེ་མེད། ངེད་ཤེས་བྱ་ཉིད་ཀྱང་མི་འདོད་དོ་ཞེ་ན། ངེད་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་འདོད་དོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་དམ་བཅའ་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ནར་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་དགག་པའི་དམ་བཅའ་སེལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐལ་བ་ཙམ་གྱིས་དགོས་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས། རང་གི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ནི་རང་རྒྱུད་ཡིན་ལ་གཞན་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་བ་བཟློག་ནས་རང་རྒྱུད་འཕེན་པའང་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་འདོད་པ་འགོག་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་ཡིན་ལ་གཞན་གྱི་འདོད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་གཞན་ལུགས་བསྟན་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་ཀྱང་འགོག་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔོན་གྱི་ཐལ་འགྱུར་བ་ཆེན་པོ་ཁུ་ལོ་ཙཱ་བ་མདོ་སྡེ་དཔལ་གྱིས་བཞེད་པ་ནི་དབུ་མ་པ་ལ་རང་འདོད་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་ཅེས་པའང་དོན་དམ་བདེན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པའམ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དམ་བཅའ་ཅིར་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པ་ཡིན་གྱི་སྤྱིར་རང་འདོད་གྱི་དམ་བཅའ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་དཔྱོད་པའི་ཚེ་རང་འདོད་ཀྱི་དམ་བཅའ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱང་དོན་དམ་བདེན་པའི་གནས་ལུགས་སྒྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཁས་མི་ལེན་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་དཔྱོད་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་འདི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་བས་དེ་ལ་གཞལ་བྱའི་ཁྱབ་བྱེད་ཁེགས་པས་གཞལ་བྱ་དང་ཤེས་བྱ་ཙམ་མེད་པས་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་གྱི་གཞལ་བྱར་ཡང་མ་གྲུབ་ལ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གཉིས་འཇལ་བྱེད་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་བས་ཡོད་མེད་སོགས་ཇི་ལྟར་ཡང་དམ་བཅས་པ་མེད་པས་ན་དོན་དམ་བདེན་པའི་གནས་ལུགས་སྒྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་མི་འཐད་ཅིང་། ཡོད་མེད་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་བློའང་གཞལ་བ་དང་བློའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཅི་ཡང་ཁས་བླངས་པར་བྱར་མེད་བཞིན་དུ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པས་དེ་འགོག་པ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་མི་འགོག་ཅིང་། རང་གི་ཁས་བླངས་ལ་བརྟེན་ཏེ་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྣང་བ་བདེན་པར་མེད་པས་ཤེས་པ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ངེས་པར་མི་འཐད་ཅེས་བརྗོད་པས་སྣང་བ་ངེས་པ་འགོག་ལ། སྣང་བ་ངེས་པས་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་ཕྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པར་མི་འཐད་ཅེས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་འགོག་ཅིང་། རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་འབྲེལ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཆ་མེད་འགོག་ལ་ཆ་མེད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་འབྲེལ་བ་འགོག་པ་དང་། སྡེ་བ་དག་ལ་རགས་པ་རྩོམ་པའི་རྟགས་ཀྱིས། རྡུལ་ཆ་མེད་པ་འགོག་ལ་ཆ་མེད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རགས་པ་རྩོམ་པ་འགོག་པ་དང་། མུ་སྟེགས་བྱེད་ལའང་རྟག་པའི་རྟགས་ལས་དོན་བྱེད་པ་འགོག་ལ་དོན་བྱེད་པའི་རྟགས་ལས་རྟག་པ་འགོག་པ་ལྟ་བུ། ཕྱོགས་ཆོས་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་ལ་ཁྱབ་པའང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཧ་ཅང་ཐལ་བས་ཁས་བླངས་པ་འགོག་གོ །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆ་པའི་ཞལ་ནས་དབུ་མ་པ་དག་དོན་དམ་བདེན་པ་ལས
Chinese
将不观察差别的法作为有法。如是，学诚知识精华说：“于二诤者之识。”等等。堪布寂护也说：“由论典所生差别。”等等，及其释中也说：“若不如此，则凡欲由烟与有等成立火与无常等一切，亦皆不成能立之根本，以能立之法有支与，虚空之功德等自性未成立之故。”如是宣说。 此外，若色等有法无有共同成立，则于承认相违本身亦无共同成立。若他方亦承认相违，则遮止者亦于如是相违而说，于知晓后说太过非耶？若云不容否认而成立，则色等亦由自所见而作如何之进退，故成立也。若全无共同显现，则讲说者对听闻者讲说亦无意义，以听闻者全不领会自之想法故。 是故，名言中非无有自之立宗，且成立彼之因亦于自成立者乃有。若于自不成立，由他以颠倒识而承认，亦不成立自之所欲，以与义不相关故。他人之所欲，如于他人说非如是，自己亦为何不欲缘起与自性相违？如承认有相违，为何无有可知的相违？若云我等亦不欲知，则我等亦不欲承认。 故尊者所说无有立宗，唯是如此，非遣除名言中破立之立宗。 故仅由太过不能成立所须，故为成立自之所欲，是自续，且遮止破他之太过后，投掷自续亦是。 遮止他人之所欲，是应成，且由显示不符他人所欲之他宗，亦由自续而遮止，如是说。 往昔之应成派大译师库洛·擦瓦·多德巴瓦（Khulotsawa Döndepal）的主张是，说中观派没有自己的主张，也是从胜义谛出发，
English
To establish as the subject a phenomenon that is devoid of particular examination. As it is said by the master Yeshe Nyingpo: "In the knowledge of both opponents." And so on. The great Khenpo Zhiwa Tsho also said: "By the distinctions created by the scriptures." And so on, and in its commentary as well: "If it were not so, then all those who wish to establish fire and impermanence, etc., by means of smoke and existence, etc., would not become the basis for valid cognition, because the properties of the subject to be proven, such as the qualities of space, are not established." Thus it is explained. Furthermore, if there is no common establishment of the subject, such as form, then there is no common establishment even in the acceptance of contradiction itself. If the other party also accepts the contradiction, then is it not the case that the one who refutes, having understood that they are speaking in such a contradictory way, expresses a consequence? If it is said that it is established by being undeniable, then form, etc., is also established by engaging in coming and going as one sees it. If there is absolutely no common appearance, then the explanation of the explainer to the listener is also meaningless, because the listener never understands the explainer's own thought. Therefore, in conventional terms, it is not the case that one does not have one's own thesis, and the reason for establishing it is indeed established for oneself. If it is not established for oneself, then even if another accepts it with distorted knowledge, one's own desire is not accomplished, because it is not related to the meaning. Just as one says to another that their desire is not so, why does one not desire dependent arising and the contradiction of self-nature? Just as there is an accepted contradiction, why is there no knowable contradiction? If you say that we do not desire knowledge itself, then we also do not desire acceptance itself. Therefore, what the master said about not having a thesis is only that, and it is not eliminating the thesis of refutation in conventional terms. Therefore, one cannot accomplish what is needed by mere consequences. Therefore, in order to accomplish one's own desire, it is the Svātantrika, and it is also the case that after averting the consequences that refute others, one throws the Svātantrika. Refuting the desire of others is the Prāsaṅgika, and it is said that one also refutes with the Svātantrika by showing the other's system that does not agree with the desire of others. The great translator of the past, Khulotsawa Döndepal, asserted that saying that the Madhyamikas do not have their own thesis is also based on ultimate truth.
Chinese
因此，对于无有或无生等任何承诺都不接受，但并非完全没有自己的意愿的承诺。因为在分析名言的真相时，有自己的意愿的承诺。同样，自续因也不接受成立胜义谛的自续因，但名言的真相进行分析时，也接受自续因。其原因如下：胜义谛从有和无等四边解脱，因此对它的衡量对象的遍及被排除，因为没有衡量对象和所知，所以也没有成立现前和隐蔽的衡量对象。因此，现量和比量二者不能作为衡量它的工具。同样，因为从四边解脱，所以无论如何也没有承诺有无等，因此成立胜义谛的自续因是不合理的。执着于有无等的分别念，以及衡量和分别念的所知的一切都只是世俗谛，因此自续因也只是应用于世俗谛。虽然对于胜义谛没有任何可以承诺的，但说有自性者却进行承诺，因此遮破他们不是用自续因遮破，而是依靠自己的承诺，通过陈述矛盾的归谬论来遮破。例如，对于说无相者，因为显现不是真实存在的，所以与识不相关联，因此说显现必定不合理，以此遮破显现的确定性。显现的确定性与识相关联，因此说不是虚构的，以此遮破虚构。对于说有相者，用与众多相相关联的因来遮破无分识，用无分识的因来遮破与众多相相关联。对于有部宗派，用组成粗大的因来遮破无分微尘，用无分的因来遮破组成粗大。对于外道，也用常的因来遮破作用，用作用的因来遮破常。宗法在对方承诺的基础上遍及，也只是世间上的名声，因此太过分，所以遮破承诺。如此说道。理自在法称说，中观派从胜义谛中。
English
Therefore, they do not accept any commitments such as non-existence or non-arising, but it is not the case that they have no commitments of their own volition at all. Because when analyzing the truth of conventions, there are commitments of their own volition. Similarly, they do not accept the svatantrika-hetu (self-sufficient reason) that establishes the ultimate truth, but they do accept the svatantrika-hetu when analyzing the truth of conventions. The reason for this is as follows: The ultimate truth is free from the four extremes of existence and non-existence, etc., so the pervasion of its object of measurement is excluded. Since there is no object of measurement and no object of knowledge, it is not established as an object of measurement that is manifest or hidden. Therefore, neither direct perception nor inference can be used as a means of measuring it. Similarly, since it is free from the four extremes, there is no commitment to existence or non-existence, etc., in any way. Therefore, the svatantrika-hetu that establishes the ultimate truth is not valid. The mind that grasps existence, non-existence, etc., and all objects of measurement and mental objects of knowledge are only the conventional truth, so the svatantrika-hetu only applies to that. Although there is nothing to commit to in the ultimate truth, those who speak of entities make commitments, so refuting them is not done with the svatantrika-hetu, but by relying on their own commitments and refuting them with contradictory consequences. For example, to those who say there are no aspects, since appearances are not truly existent, they are not related to consciousness, so it is said that appearances are necessarily unreasonable, thereby refuting the certainty of appearances. The certainty of appearances is related to consciousness, so it is said that it is not fabricated, thereby refuting fabrication. To those who say there are aspects, the reason of being related to many aspects refutes partless consciousness, and the reason of partless consciousness refutes being related to many aspects. To the schools, the reason of composing grossness refutes partless particles, and the reason of partlessness refutes composing grossness. To the tirthikas (non-Buddhists), the reason of permanence refutes functionality, and the reason of functionality refutes permanence. The pervasion of the subject on the basis of what the opponent has committed to is only a worldly fame, so it is too extreme, and therefore refutes the commitment. Thus it was said. The Lord of Reasoning, Chapa, said that the Madhyamikas, from the ultimate truth,