Tibetan
་བཀག་པ་བསྒྲུབ་བྱར་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ནས་ཁས་མི་ལེན་ན་འགལ་བ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན་རང་བཞིན་བཀག་པ་ཉིད་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་གནས་པ་སྟེ། ཕྱིར་རྒོལ་བས་གྲུབ་པ་མི་སྣང་ཞིང་ལྡོག་པ་གྲུབ་པའི་བསལ་བའང་མེད་ལ་རྒོལ་བ་དབུ་མ་པས་དེ་ལྟར་གཞན་ལ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་བསལ་ལོ། །ཆོས་ཅན་དང་རྟགས་དབུ་མ་པ་ཉིད་ལ་གྲུབ་པ་མེད་ན་འགལ་བ་སྨྲ་བ་པོའི་གང་ཟག་འགལ་བ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱང་དབུ་མ་པ་ལ་མ་གྲུབ་པས་གཞན་ལ་ཐལ་འགྱུར་མི་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཕ་རོལ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ནི་འགལ་བ་སྨྲ་བ་པོ་ཡིན་ལ་དེ་དག་འབྲས་བུ་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་ཐོས་པས་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་རྟགས་ཉིད་ཀྱང་དབུ་མ་པ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ། དེ་དག་འཁྲུལ་པའི་ངོར་གྲུབ་ཀྱི་དེ་ཙམ་གྲུབ་པས་དེ་ཁོ་ན་དཔྱོད་པའི་ཆོས་ཅན་མི་རུང་ཞེ་ན་འོ་ན་འགལ་བར་སྨྲ་བ་པོའང་འཁྲུལ་པའི་ངོར་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་དངོས་པོ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཞི་དངོས་པོ་དགོས་ཀྱི་ཆོས་དངོས་པོ་བཀག་པ་ཙམ་བྱེད་པ་ལ་གཞི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མི་དགོས་ཏེ་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་ཀྱང་ཆོག་གོ །དེ་ལ་བདག་བཀག་པའི་ཆོས་རྟེན་ཅིང་སྒྲུབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གིས། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་པའི། །སྒྲ་དོན་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །དེ་དངོས་ཉེར་ལེན་མེད་པ་ཅན། །སྒྲུབ་ལ་དེ་མི་དམིགས་པ་ནི། །དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ནི། །མེད་པ་མ་ཡིན་སྒྲ་སྦྱོར་ཕྱིར། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་། དཔེར་ན་མཁའ་སོགས་གཞན་དག་གིས། །སྔོན་མེད་རང་བཞིན་བསྐྱེད་མེད་མིན། །གཅིག་ཅར་སྒྲ་སོགས་རྒྱུ་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་བཤད་པ་ལ་སུན་འབྱིན་པ། དེ་བཞིན་མཁའ་སོགས་ཆོས་ཅན་གྱི། །ངོ་བོའང་དངོས་མེད་ཅེས་བརྗོད་བཞིན། །དེ་ལྟར་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། །གནོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཉིད། །འདིས་ནི་གཉིས་ཀ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད། །ཡིན་ན་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་གང་། །སྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་འགོག་པས། །དེ་ལ་གནོད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དེ། གཞི་དངོས་པོ་ཡིན་པར་དགག་པས་ཆོས་ཅན་འགོག་པར་འགྱུར་པའི་རྒོལ་བ་དང་། ཆོས་དགག་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ་སྐྱོན་མེད་པའི་ཚུལ་བཤད་དོ། །དེས་ན་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་རང་རྒྱུད་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཐལ་འགྱུར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནའང་ཆོས་ཅན
Chinese
即是说，对所要成立的“遮止”已经成立了。如果因为没有这样的所要成立而不承认，那么相违存在本身也不存在了。如果说是用言语表达就成立了，那么自性遮止本身就具有所要成立的特征。因为反驳者没有看到成立，也没有成立反驳的排除，而且反驳者中观派已经排除了那样为他人成立的观点。如果中观派本身没有法和有法成立，那么说相违者的人相违存在本身，中观派也没有成立，因此不会对他人说及反驳。对方是说事物者，是说相违者，如果听到他们说果从一开始就存在而产生就成立了，那么色等是有法，为什么中观派没有成立依赖于它的生起之因？如果说那些在错觉的显现中成立，仅仅是成立了那些，因此不能作为唯一的观察对象，那么说相违者也是在错觉的显现中成立的。此外，成立法事物需要基础事物，仅仅是遮止法事物不需要成立基础事物，因为分别念也可以。对此，遮止我的法是能依靠且能成立的，因为理自在（宗喀巴大师）说：依靠有无二者的，声义法有三种，它没有实际的取舍，成立时没有见到它，因此那个理证本身，不是没有，因为有声音的结合。又说：例如虚空等其他，不是先前没有自性而产生，因为不是同时发出声音等的因。对此进行驳斥：同样虚空等有法，如同说本体也是无事物，这样对于所希望的所要成立，没有任何损害。如果这二者都是所要成立，那么对有法有什么损害？因为遮止所要成立的法，所以说对它有损害。这样说，因为遮止基础是事物，所以会变成遮止有法的反驳者，以及仅仅成立遮止法，基础没有成立事物也没有过失的道理。因此，对于著名的有法运用自续论式，对于主物等不可能的有法运用反驳论式。即使那样，有法
English
That is to say, the "preclusion" to be established has already been established. If one does not admit it because there is no such thing to be established, then the existence of contradiction itself does not exist. If it is said that it is established by expressing it in words, then the characteristic of what is to be established exists in the very nature of preclusion. Because the opponent does not see the establishment, nor is there an elimination of the establishment of the refutation, and the opponent, the Madhyamika, has already eliminated the view of establishing it for others in that way. If the Madhyamika himself does not have the dharma and the subject established, then the person who speaks of contradiction, the existence of contradiction itself, is not established for the Madhyamika, so he will not speak of refutation to others. The other party is the one who speaks of things, the one who speaks of contradiction, and if they hear them say that the result is produced from the beginning, then it is established, then form and so on are the subject, why is the cause of arising dependent on it not established for the Madhyamika? If it is said that those are established in the appearance of illusion, and only those are established, so it cannot be the only object of observation, then the one who speaks of contradiction is also established in the appearance of illusion. Furthermore, to establish a dharma-thing, a basis-thing is needed, but merely to preclude a dharma-thing, it is not necessary to establish a basis-thing, because conceptualization is also sufficient. To this, the dharma of precluding self is able to rely on and establish, because the Lord of Reasoning (Tsongkhapa) said: Relying on both existence and non-existence, the sound-meaning dharma has three aspects, it has no actual acceptance or rejection, and when establishing it, it is not seen, so that reason itself is not non-existent, because there is a combination of sounds. It is also said: For example, space and other things are not produced without a previous nature, because it is not the cause of emitting sounds and so on at the same time. To refute this: Similarly, the subject of space and so on, just as it is said that the entity is also a non-thing, in this way, there is no harm to the desired object to be established. If both of these are to be established, then what harm is there to the subject? Because the dharma to be established is precluded, it is said that there is harm to it. It is said in this way that because the basis is precluded as a thing, it will become an opponent who precludes the subject, and there is no fault in merely establishing the preclusion of the dharma, and the basis is not established as a thing. Therefore, the Svātantrika syllogism is applied to the famous subject, and the refutation syllogism is applied to the impossible subject such as the chief thing. Even so, the subject
Tibetan
་ལ་མཐུན་པར་སྣང་བ་མེད་པས། དེ་ལ་ལྟ་བ་མི་འགྲུབ་སྟེ། གཞན་དག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་རང་བཞིན་པར་འདོད་ལ་དབུ་མ་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་རྟག་པ་དང་སྣང་བ་གཉིས་ཀ་ལ་མཐུན་སྣང་ཡོད་པར་མི་འདོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཉིད་ལ་མཐུན་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་སྣང་བ་ནི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ཉིད་ལའང་མི་འགྲུབ་པ་རང་གི་རློམ་པ་ཙམ་མོ། །དཔེར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་གཟུང་བའི་ཚེ་བདག་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་པོ་ཉིད་ལའང་སྣང་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་དགག་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྣང་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་འགོག་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཉིད་པ། །དགག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ཕྱི་རྒོལ་བས་སྒྲ་རྟག་པར་གཟུང་བས་དེ་ལྟར་མི་འདོད་པ་དང་། གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་ལ་མཐུན་པར་སྣང་བ་མེད་དམ་ཅི། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པར་འདོད་པས་སྒྲ་ཙམ་ལ་མཐུན་པར་སྣང་བ་མེད་དམ། རབ་རིབ་ཅན་གཉིས་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་མཐུན་པར་སྣང་བ་ལྟ་བུར་གྲུབ་པས་དེ་ཁོ་ནར་དཔྱོད་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཆོས་དགག་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཞི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ཅིང་རྟག་པ་ཡིན་ཀྱང་སྐྱོན་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་བཤད་ཟིན་ཏེ། དབུ་མ་པ་ལ་སྣང་བ་དེ་གཞན་དག་ལ་སྣང་བར་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་གྲུབ་ཅེ་ན་ཁས་ལེན་པར་ཡང་ཅིས་གྲུབ། གཞན་དག་སྨྲ་བས་སོ་ཞེ་ན་གཞན་དག་ཀྱང་འོ་སྐོལ་ལ་སྣང་བ་དང་མཐུན་པའི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་བྱེད་ལ་ཚིག་ཏུའང་བརྗོད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཆོས་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་ཁས་བླངས་ནས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་ནས་བདེན་པ་ཞིག་ན་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་པས། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དེ་ཉིད་ཁས་ལེན་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཁས་བླང་པར་ནི་མ་གྲུབ་བོ། །དེ་བས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་དུས་ན་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་བླང་བ་མེད་དོ། །དཔྱད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད། གཞན་དག་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱང་ཁས་བླང་བ་མེད་དེ། དེ་ལ་དཔྱོད་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་བདེན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །མཁས་པ་ནས་བ་ལང་རྫིའི་བར་ལ་གྲགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས
Chinese
因为不显现为与（常）相符，所以在它那里，见解不能成立。如果有人说：其他宗派认为色等是实有的自性，而中观派则认为色等如幻。那么，我们并不认为常和显现二者都相符，而是认为只与显现相符。色等成为坚固的显现，即使在说实有者那里也不能成立，这只是他们自己的妄想而已。例如，在执取近取蕴为我时，我甚至在执取我者那里也不显现。如果存在，就不能遮破，因为：凡是显现的事物，就不是能被破除的；凡是亲身经历的，就不是能够破除的。如是说。外道认为声音是常，因此不希望那样，仅仅在二者显现上没有相符之处吗？因为他们认为声音是虚空的功德和从地水火风四大种产生，仅仅在声音上没有相符之处吗？就像对于有眼翳的两个人来说，两个月亮显现相符一样，因为已经成立，所以不能成为仅仅在那上面进行观察的法。如果说是这样也可以，但是在遮破法和建立法上，基础没有成立为实有，即使是常也没有过失的道理已经说过了。对于中观派来说，显现对于其他人来说不能成立，如果问：以什么理由成立呢？回答是：以承认也能成立吗？如果说：因为其他人说。那么，其他人也和我们一样，有符合显现的进入和返回，并且也用语言表达。另外，大学者、理自在派的恰巴尊者说：不是在承认这样的法之后才进行观察，而是观察之后才承认。观察之后如果是真实的就承认，因此，观察本身就是承认的方法。在进入方法时，从方法中产生的（结果）被承认是没有成立的。因此，在观察的时候，并没有承认中观的宗派。因为是观察之后才在其下承认的。因此，如幻的法等也没有成立。其他宗派说实有的方式也没有承认，因为是对它进行观察。因此，真实的色等也没有成立。从智者到牧童之间所共知的色等。
English
Because it does not appear to conform to (permanence), views cannot be established there. If someone says: Other schools believe that form and so on are real by nature, while Madhyamikas believe that form and so on are like illusions. Then, we do not think that both permanence and appearance are in agreement, but only that they appear to be in agreement with appearance itself. The appearance of form and so on becoming firm cannot be established even for those who speak of reality; it is merely their own conceit. For example, when grasping the aggregates of appropriation as self, the self does not even appear to the one who grasps at the self. If it existed, it could not be refuted, because: Whatever appears as a thing is not something that can be refuted; whatever is personally experienced is not something that can be refuted. Thus it is said. The outsiders consider sound to be permanent, so they do not want it that way, is it merely that there is no agreement in the appearance of the two? Because they believe that sound is a quality of space and arises from the elements, is it merely that there is no agreement in sound alone? Just as two moons appear to agree to two people with cataracts, because it has been established, it cannot become a phenomenon that is only examined on that basis. If it is said that it is so, then even if it is so, the principle that the basis is not established as real in refuting and establishing phenomena, and that there is no fault even if it is permanent, has already been explained. For the Madhyamikas, appearance cannot be established for others. If asked, by what reason is it established? The answer is: Can it be established even by admission? If it is said: Because others say so. Then, others also have entry and return that are in accordance with the appearance to us, and they also express it in words. Furthermore, the great scholar, the lord of reasoning, Chapa Rinpoche said: It is not that one examines after admitting such a phenomenon, but that one admits after examining. If it is true after examining, then one admits it, therefore, examination itself is the method of admission. When entering the method, it is not established that what arises from the method is admitted. Therefore, at the time of examination, the tenets of Madhyamika are not admitted. Because it is admitted after examining and then under it. Therefore, the phenomenon like an illusion is also not established. The way in which other schools speak of reality is also not admitted, because it is examined. Therefore, the true form and so on are also not established. Form and so on, which are known from scholars to cowherds.