Tibetan
་ཚེ་དེ་ཁོ་ནར་དེའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཙམ་གྱིས་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་འདིས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་དབུ་མ་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་པོ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་སྒྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་མི་འཐད་པར་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ཐལ་འགྱུར་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ་ཙམ་འབའ་ཞིག་བྱ་བར་རིགས་ཏེ། དབུ་མ་པ་རང་ཉིད་ལ་ཞེ་འདོད་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། གཟིགས་པ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་ངོའམ་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ངོར་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའམ་མེད་པ། དགག་པའམ་སྒྲུབ་པ། བདེན་པའམ་མི་བདེན་པ་རང་བཞིན་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུའང་མ་གྲུབ་པ་སྟེ་མདོ་ལས། གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་མི་སྤྱོད་ཞེས་སོགས་མང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཀུན་རྫོབ་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་པ་དང་། །དོན་དམ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །བདེན་པ་གཉིས་སུའང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཀླུས་ཀྱང་། རྩོད་མེད་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །གང་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་མེད། །གང་ལ་རང་ཕྱོགས་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་གཞན་ཕྱོགས་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་དང་། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་དེ་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་དང་། དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ །དེ་ཕྱིར་འགོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས། །སྐུར་བ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བཏབ། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། ལྷས་ཀྱང་། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཕྱོགས་ནི་གང་ལ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ནའང་། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། གང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་། །མེད་དང་ཡོད་མེད་མི་སྒྲུབ་པ། །དེ་ལ་ནན་ཏན་ལྡན་པས་ཀྱང་། །ཅིར་ཡང་ཀླན་ཀ་བྱར་མི་ནུས། །ཞེས་དང་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཞན་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་པའི་དོན་
Chinese
仅仅在那一生中，以颠倒的所依有法，获得我之实事则会退失，这是他自己承诺的。如是说。因此，对于中观派来说，以具足三相、事物力量加入的量所成立的因，对于所立事物，以确定唯一的方式成立的自续之宗，是不合理的，已经成立了。第二，成立应成派的宗义，在确定真实性的时候，自续的宗是不合理的，仅仅作应成即可，因为中观派自己没有任何意愿的承诺。其理由是，在清净见之智慧的见境中，或者在究竟抉择的理智的境中，从色法到一切种智之间的所有法，无论是有还是没有，遮破还是成立，真实还是不真实，自性成立在二谛中都不成立，如经部中说：如果行于“色是常”或者“色是无常”，那就是行于相，而不是行于般若波罗蜜多等等，说了许多。或者说，因为世俗不能以理成立，并且胜义超越言说思维，因为在二谛中都没有自性。因此，它们不是常，也不是断。如是说。龙树菩萨也考虑到那个意义而说：具有无诤大自在，对于哪些人来说没有宗派，对于谁来说没有自宗，对于他来说哪里会有他宗？以及，如果我有什么誓言，那么我就会有那个过失，因为我没有誓言，所以我才是无过失的。以及，因为没有什么要遮破的，所以我什么也不遮破。因此，说我在遮破，那是你强加的。如是说。圣天论师也说：有和没有以及亦有亦无，对于谁来说没有这些宗派，那么即使过了很久，也不能说出过失。以及，对于谁来说不成立有、无、亦有亦无的宗派，那么即使是精进者，也不能说出任何过失。月称论师也说：如果是中观派，那么就不应该随顺自续的比量，因为没有承诺其他的宗派。以及，遣除应成之义
English
In that very life, with a reversed object of support, the attainment of my reality will be lost, this is what he himself promised. It is said. Therefore, for the Madhyamaka, the reason established by the valid cognition of the three modes and the power of things, the self-sufficient sign that establishes the object to be established in a definite way is unreasonable, and it has been established. Second, establishing the tenets of the Prasangika, when determining reality, the self-sufficient sign is unreasonable, and only the consequence should be made, because the Madhyamaka himself has no intentional commitment. The reason for this is that in the view of pure wisdom, or in the realm of ultimate discerning intellect, all phenomena from form to omniscience, whether existent or non-existent, negated or established, true or untrue, are not established in either of the two truths, as it is said in the sutras: If one practices "form is permanent" or "form is impermanent," then one is practicing signs, not practicing prajnaparamita, etc., and many things are said. Or, because conventional truth cannot be established by reasoning, and ultimate truth transcends speech and thought, because there is no self-nature in either of the two truths. Therefore, they are neither permanent nor annihilated. It is said. Nagarjuna also considered that meaning and said: Having uncontested great freedom, for whom there is no sect, for whom there is no self-sect, where would there be another sect for him? And, if I have any vows, then I will have that fault, because I have no vows, so I am faultless. And, because there is nothing to be refuted, I do not refute anything. Therefore, saying that I am refuting is what you are imposing. It is said. Aryadeva also said: Existence and non-existence and both existence and non-existence, for whom there are no such sects, then even after a long time, one cannot speak of faults. And, for whom the sect of existence, non-existence, and both existence and non-existence is not established, then even the diligent one cannot speak of any faults. Chandrakirti also said: If one is a Madhyamaka, then one should not follow the self-sufficient inference, because there is no commitment to other sects. And, the meaning of dispelling the consequence.
Tibetan
དང་ཡང་ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་དམ་བཅའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་རང་ལ་ཞེ་འདོད་ཀྱི་དམ་བཅའ་ཁས་ལེན་པ་མེད་པ་ལ་དེ་སྒྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཤེས་བྱ་ལ་མི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་གྱི་བྱེད་པས་ཀྱང་ཕ་རོལ་པོའི་ལོག་པར་རྟོག་པའི་དམ་བཅའ་འགོག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རང་གི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གསལ་ལས་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་དམ་བཅའ་བ་འགོག་པ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་ལས་ཟློག་པའི་དོན་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་དང་། ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སེལ་བར་མཛད་ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་དབུ་མ་པ་ལ་རང་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པས་དང་། ཆོས་ཅན་ལ་མཐུན་སྣང་མེད་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་མི་འཐད་ཅིང་གཞན་གྱི་འདོད་པ་འགོག་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་རྟགས་ལས་དེ་དང་བརྒྱུད་ནས་འགལ་བའི་ཕ་རོལ་པོའི་འདོད་པ་འགོག་པ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་འདི་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔོན་གྱི་མཁས་པ་ཀླུ་མེས་ལ་སོགས་པའི་གསུང་ནས་དེ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཡིན་ཀྱང་རང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཅན་ལ་མཐུན་སྣང་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་མི་རིགས་པ་ལས་དང་པོ་ནི་ཁྱེད་ས་ཕྱོགས་དག་པ་ན་བུམ་པ་མེད་པར་འདོད་དམ་མི་འདོད། མི་འདོད་ན་གཞན་གྱི་འདོད་པ་བཀག་པ་དག་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་འདོད་ན་གཞན་གྱིས་བཏགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་མ་གྲུབ་པ་དགག་པའི་དམ་བཅའང་ཅི་སྟེ་མི་མཛད། དེ་ཁོ་ན་བདག་གིས་དབེན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་དེ། དེ་ཁོ་ན་དགག་བྱ་མེད་པས་བཀག་པའང་མེད་དོ་ཞེ་ན་དེ་ཁོ་ནར་དམ་བཅའ་བ་གཞན་སུ་འདོད། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དམ་བཅའ་ཡོད་པ་ཉིད་སློབ་དཔོན་གྱིས། བུ་རམ་རང་བཞིན་མངར་བ་དང་། །མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་དང་། མ་རིག་ནས་བརྩམས་རྒ་ཤིའི་བར། །རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་བྱ་བ་ནི། །ཁོ་བོས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡོད་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ནམ། མེད་ནས་ཁས་མི་ལེན་གྲང་། སྔ་མ་ལྟར་ན་འགལ་བ་ཁས་ལེན་ཀྱང་གཞན་གྱི་འདོད་པའང་མི་འགོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འགལ་བ་བསྟན་པས་གང་ཡང་རུང་བ་ཁས་ལེན་དུ་མི་བཏུབ་པར་གོ་ཞེ་ན་རང་བཞིན་མེད་པས་དེ
Chinese
而且对方才是相关的，我们不是，因为我们没有承诺。如是说，对于自己没有欣然接受的承诺，用自续因来证实它是不合理的。因此，反驳论证的作用也仅仅是阻止对方的错误观念的承诺，而不是证实自己的观点。正如《明句论》中所说，反驳论证的建立仅仅具有阻止对方承诺的结果，因此不存在从反驳中产生相反意义的情况。并且，仅仅通过建立反驳来消除他人的立场。因此，中观派没有自己想要证实的观点，并且由于法与有法之间没有共同的显现，所以自续因是不合理的，而阻止他人的观点，则是从对方自己承诺的因，以及通过它间接违背的对方观点来阻止，这种反驳论证的方式才是合理的。如是说。从前贤者龙树等人的言论中，即使那是反驳论证的方式，但认为自己没有承诺，并且法与有法之间没有共同的显现，这是不合理的。首先，你们认为在干净的地方没有瓶子吗？如果不认为没有，那么阻止他人观点的事情也没有了。如果认为没有，那么为什么不做出阻止他人所设定的我等的承诺呢？如果仅仅是没有自我的证实，那么也就没有需要阻止的，因此也就没有阻止了，那么除了你之外，还有谁会承诺呢？在名言中，本来就有不生等承诺，正如论师所说： “如糖的自性是甜的， 火的自性是热的一样， 同样一切诸法的， 自性认为是空性。” 以及， “从无明开始直到老死， 十二缘起的支分， 依赖于缘起的事业， 我视为如梦如幻。” 如是说。此外，即使有自性空性的证实，也不接受吗？还是因为没有而不接受呢？如果是前者，那么即使接受矛盾，也不会阻止他人的观点。如果通过揭示矛盾而理解为不能接受任何一方，那么因为没有自性，所以
English
And also, the other party is the one who is related, not us, because we have no commitment. As it is said, it is unreasonable to use a svatantrika-hetu to prove something for which one has no commitment of acceptance. Therefore, the function of prasanga-vāda is only to prevent the other party's commitment to wrong conceptions, but not to prove one's own view. As the Prasannapadā says, the establishment of prasanga only has the result of preventing the other party's commitment, so there is no possibility of a contrary meaning arising from prasanga. And, it is said that one eliminates the other's position only through the establishment of prasanga. Therefore, since the Madhyamikas have no thesis to be proven according to their own wishes, and since there is no common appearance between the subject and the predicate, the svatantrika-hetu is unreasonable, and preventing the views of others is reasonable in this system of prasanga-vāda, which prevents the views of others from the hetu that the other party has committed to, and through it, indirectly contradicts it. As it is said. From the words of the former scholars such as Klungmé, even though that is the system of prasanga-vāda, it is unreasonable to think that one has no commitment and that there is no common appearance between the subject and the predicate. First, do you think that there is no pot in a clean place? If you do not think that there is none, then there is no prevention of the views of others. If you think that there is none, then why do you not make a commitment to refute the unestablished self, etc., which others have posited? If there is only the proof of emptiness of self, then there is nothing to be refuted, so there is no refutation. Then who else would make a commitment besides you? In conventional terms, there is indeed a commitment to non-arising, etc., as the teacher said: "Just as the nature of sugar is sweet, And the nature of fire is hot, Likewise, the nature of all dharmas, Is considered to be emptiness." And, "From ignorance to old age and death, The twelve limbs of dependent origination, The actions that arise from dependence, I consider to be like dreams and illusions." As it is said. Furthermore, even if there is a proof of emptiness of inherent existence, do you not accept it? Or do you not accept it because there is none? If it is the former, then even if you accept the contradiction, you will not prevent the views of others. If you understand that you cannot accept either side by revealing the contradiction, then because there is no inherent existence, so