Tibetan
ཀྱི་སྒོ་ནས་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྔ། འགྲེལ་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐལ་འགྱུར་དང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་པ་གཉིས། བསྒྲུབ་བྱའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་གཉིས་ཏེ་བཞིའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཡིན་ཞིང་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ནི་དེའི་མཐའ་དང་པོ་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་དང་། ཐལ་རང་གི་རིགས་པ་རྣམས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་དང་། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མི་འདོད་པ་དང་འདོད་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་རིགས་པའི་གཙོ་བོ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་སོ། །དེས་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་མཐོང་ན། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས། འཇུག་པར་བདག་མེད་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་གཙོ་བོར་མཛད་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་སོ་སོའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཞི་རིགས་པས་ཇི་ལྟར་འགོག་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་དག་འགོག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ལོག་རྟོག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐའ་དང་པོ་འགོག་པའི་རིགས་པ། མཐའ་ཕྱི་མ་གསུམ་འགོག་པའི་རིགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རིགས་པ་གང་གིས་འགོག གཞི་གང་ལ་འགོག དགག་བྱ་གང་འགོག དེ་ལྟར་བཀག་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞུང་ལས་འབྱུང་བའི་རིགས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་སྟེ། གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བོད་ཀྱི་སྐྱེས་ཆེན་ཁ་ཅིག་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཚེ་ཀུན་བརྟགས་དང་། གཞན་དབང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་མེད་པས་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་བདེན་པ་འགོག་ལ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་གྲུབ་པས་དེ་དག་བདེན་པ་འགོག་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཚེ་འདུས་བྱས་དང་། དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཚེ་དངོས་པོ་ལ་བདེན་པ་འགོག་གི་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་དང་། བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད། ཕྱོགས་གླང་། ཆོས་གྲགས་རྣམས
Chinese
从一异离等五种理路的角度；从解释方式的角度，有归谬论式和自续论式两种理路；从所要成立的角度，有成立法无我和成立人无我的两种理路，总共四种。这些也是从名相的角度来区分的，而遮止四边戏论的理路是成立法无我的理路，一异离等理路是遮止它的第一边的理路，归谬论式和自续论式等理路，是对一切成立空性的理路，从不承认和承认自续的誓立和自续的理路的角度来区分，因此包含在后两种理路的主要部分中。因此，龙树说：“若见二种无我，有生之种子将灭。”月称论师在《入中论》中主要阐述成立二无我的要点也在此。第三，确定这些各自的意义有四点：首先，遮止四边戏论的理路有二：以理路如何遮止戏论的四边，以及驳斥认为这些无法遮止的邪见。第一点有二：遮止第一边的理路，遮止后面三边的理路。第一点有四：以何理路遮止，于何所依遮止，遮止何者，如此遮止的必要。第一，是经论中出现的大部分理路，即一异离等理路。第二，一些藏族大德将一切所知分为三类时，由遍计所执和依他起所摄的法没有真实性，因此一异离等理路可以遮止它们的真实性，而由圆成实所摄的法成立为真实，因此这些无法遮止真实性。因此，在区分二谛时，对世俗谛，以及在区分有为无为时，对有为法，以及在区分实有非有时，对实有可以遮止真实性，但并非对一切。这是了义的经部，以及弥勒五法、无著昆仲、陈那、法称等。
English
From the perspective of the five reasonings such as one-or-many separation; from the perspective of the method of explanation, there are two types of reasoning: consequentialist and autonomous; from the perspective of what is to be established, there are two types of reasoning: establishing the absence of self of phenomena and establishing the absence of self of persons, making a total of four. These are also distinguished from the perspective of nomenclature, but the reasoning that prevents the four extremes of elaboration is the reasoning that establishes the absence of self of phenomena, and the reasonings such as one-or-many separation are the reasoning that prevents its first extreme, and the consequentialist and autonomous reasonings are all the reasonings that establish emptiness, distinguished from the perspective of not accepting and accepting the autonomous pledge and the autonomous reasoning, so they are included in the latter two main parts of the reasoning. Therefore, Nagarjuna said, "If one sees the two types of selflessness, the seed of existence will be destroyed." The point that Master Chandrakirti mainly made in the Entering the Middle Way to establish the two selflessnesses is also this. Third, there are four points to determine the meaning of each of these: First, there are two types of reasoning that prevent the four extremes of elaboration: how the four extremes of elaboration are prevented by reasoning, and refuting the wrong views that these cannot be prevented. The first point has two: the reasoning that prevents the first extreme, and the reasoning that prevents the latter three extremes. The first point has four: with what reasoning to prevent, on what basis to prevent, what to prevent, and the necessity of preventing in this way. First, it is most of the reasoning that appears in the scriptures, that is, the reasoning such as one-or-many separation. Second, when some Tibetan great beings divide all knowable objects into three categories, the phenomena included in the imputed and dependent are not true, so the reasonings such as one-or-many separation can prevent their truth, but the phenomena included in the perfectly established are established as true, so these cannot prevent the truth. Therefore, when distinguishing between the two truths, the conventional truth, and when distinguishing between conditioned and unconditioned, the conditioned, and when distinguishing between real and unreal, the real can prevent the truth, but not everything. This is the definitive sutra, as well as the Five Dharmas of Maitreya, the Asanga brothers, Dignāga, Dharmakīrti, etc.
Tibetan
་ཀྱིས་མཛད་པའི་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཅིང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱང་བཞེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་ནི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལས། མྱ་ངན་འདས་མེད་མྱང་འདས་སུ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་གྱིས་བསྟན་པ་མཛད། །མཁའ་ལ་མདུད་པ་བོར་བ་ནི། །ནམ་མཁའ་ཉིད་ཀྱིས་བཀྲོལ་བ་བཞིན། །ཞེས་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་གཞན་ཞིག་ཡོད་ན་དེའང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་གསུམ་དང་། ས་སྡེ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལས་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཡོད་པས་མེད་པས་ཡོད་པས་ན། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཞན་རྣམས་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་སུ་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་བོད་ན་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བ་སྟོན་པའི་གཞུང་ལུགས་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་ལ་བདེན་པ་མི་འགོག་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པར་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ། བསྟོད་ཚོགས་ལས། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་སྟོན་མཛད་ན། །གང་ཞིག་དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨད། །ཅེས་དང་། རྩ་ཤེར་ལས། སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་པ་དག །མ་གྲུབ་ཕྱིར་ན་འདུས་བྱས་མེད། །འདུ་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཇི་ལྟར་གྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དངོས་སྨྲ་བ་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དབུ་མ་པ་རང་ལ་ལོག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་དམ་བཅས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་གཟུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ་རྩོད་ཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་དེ་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི། །དོན་གྱིས་འགའ་ཞིག་དམིགས་ན་ནི། །སྒྲུབ་པའམ་བཟློག་པར་བྱ་ན་དེ། །མེད་ཕྱིར་ང་ལ་ཀླན་ཀ་མེད། །ཅེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ནའང་། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་སྤང་བར་འདོད་ནས། ལུང་དེ་དག་ལས་འདུས་མ་བྱས་དང་མྱ་ངན་ལས་འད
Chinese
认为是某某所著的中观宗义的见解，也说是龙树父子的观点。那些不是了义经的观点，因为了义经中说：“无有寂灭入寂灭，世间怙主作是宣，虚空之中掷结缚，如是唯有虚空解。”又说，涅槃也如梦如幻，若有胜于涅槃之法，彼亦如梦如幻。也不是慈氏五论后三论和五地论等的观点，因为那些论中，他性与圆成实二者都说是真实成立的。如《中边论》中说：“以有故无故，以有故，此乃中道。”其他论中也这样说过。认为那些是中观宗义也不合理，因为那样一来，在西藏就没有宣说唯识宗见解的论典了。认为不遮遣胜义谛和无为法的真实成立是龙树的观点也不合理，因为《赞集》中说：“为断一切诸见故，说空性甘露胜妙法，若复于此生执著，是则汝所甚呵责。”以及《中论颂》中说：“生及住与灭，未成故无为，有为既不成，无为云何成？”的缘故。向实有论者所说的所有过失，都会反过来落在中观论者自己身上，因为有真实成立的法之誓立，以及用理智分析时，有可取的有之方。如《诤理论》中说：“若我有少许宗，尔时我应有彼过，然我无有宗，故我全无过。若以现量等，见有少许事，应成或应破，然我无此事，故汝无有咎。”以及《四百论》中说：“于有及非有，有及非有无，何者无所依，彼亦无能难。”的缘故。想要避免那些过失，
English
It is considered to be the view of the Madhyamaka tenets written by so-and-so, and it is also said to be the view of Nagarjuna and his son. Those are not the views of the definitive sutras, because in the definitive sutras it is said: "Without nirvana, entering nirvana, the protector of the world declares this, throwing a knot in the sky, it is only the sky that unties it." It is also said that nirvana is like a dream, like an illusion. If there is a dharma superior to nirvana, it is also like a dream, like an illusion. It is also not the view of the latter three of the Five Treatises of Maitreya and the Five Bhumis, because in those treatises, both other-powered and perfectly established are said to be truly established. As it is said in the Madhyantavibhaga: "Because of existence, because of non-existence, because of existence, this is the Middle Way." It is also said so in other treatises. It is also unreasonable to consider those as Madhyamaka tenets, because if that were the case, there would be no treatises in Tibet that expound the view of Cittamātra. It is also unreasonable to consider that not negating the true establishment of ultimate truth and the unconditioned is the view of Nagarjuna, because it is said in the Stotrasamuccaya: "In order to abandon all views, you teach the nectar of emptiness, if one clings to it, then you greatly despise that." And in the Mulamadhyamakakarika it is said: "Because birth, abiding, and destruction are unestablished, there is no conditioned. Since the conditioned is completely unestablished, how can the unconditioned be established?" Therefore. All the faults spoken to the proponents of reality will revert to the Madhyamaka proponents themselves, because there is a vow to have truly established dharmas, and when analyzed with reason, there is a side of existence that can be taken. As it is said in the Vigrahavyavartani: "If I had any thesis, then I would have that fault, but since I have no thesis, I am completely without fault. If with perception and so on, one sees any thing, that should be proven or refuted, but since I have no such thing, you have no blame." And as it is said in the Catuhsataka: "In existence and non-existence, existence and non-existence without, whoever has no basis, he also has no ability to blame." Therefore. Wanting to avoid those faults,