Tibetan
་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པས་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་དམིགས་པས་འགར་ཡང་མི་རྨོངས་སོ། །མ་རྨོངས་པས་ལས་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང་བཞི་བརྒྱ་པར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི། །མཐོང་ན་གཏི་མུག་འབྱུང་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་འབད་པ་ཀུན་གྱིས་འདིར། །གཏམ་དེ་ཁོ་ན་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི། །བདེན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་མཐའ་དང་པོ་ཐོག་མར་འགོག་པ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དག་གིས་བདེན་པ་དགག་དགོས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་དགག་དགོས། རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་སོགས་ལ་བདེན་པ་དགག་དགོས། ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་མཐའ་བཞི་ཆར་གྱི་སྤྲོས་པ་དགག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར། གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་སོགས་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་ན་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་མི་འགྲུབ། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་མ་བཀག་ན་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་བྱམས་མགོན་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལ་སྒྲོས་ངན་གྱི་ལིང་ཐོག་གིས་མ་བཀབ་པའི་མིག་གིས་བལྟས་ན་གསལ་བར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་མཐའ་ཕྱི་མ་གསུམ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ལའང་སྔར་ལྟར་བཞི་ལས། དང་པོ་རིག་པ་གང་གིས་འགོག་པ་ལ་མཐའ་གཉིས་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ནི། རྩ་ཤེར་ལས། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །དངོས་མེད་གང་གི་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྩོད་ཟློག་ལས། དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ །ཞེས་དང་། བདེན་གཉིས་ལས། དགག་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །ཡང་དག་ཏུ་ན་བཀག་མེད་གསལ། །ཞེས་དང་། རྒྱན་ལས། སྐྱེ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་མེད་ལ་སོགས་མི་སྲིད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །མཐའ་གསུམ་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པ་གཉིས་ཆར་རོ། །མཐའ་བཞི་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ནི་བདེན་པར་ཡོད་པ་དང་། བདེན་པར་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཏུ་གཟུང་ན། མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་དབུས་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་གནས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལའང་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་གྲུབ་ན་དེའང་མཐར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། མདོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། སྟོང་དང་མི་སྟོང་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །གཙང་དང་མི་གཙང་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ནི། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འོ་ན་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་དབུ་མ་རྟོགས་བྱར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་མཐའ་བཞི་པོ་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་ལ་དབུ་མ་རྟོགས་ཞེས་དང་། གནས་ལུགས་རྟོགས་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་དབུ་མ་ཞིག་གྲུབ་ནས་དེར་གཟུང་བར་བྱར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བཟུང་ན་མདོ་ལས། འོད་སྲུངས་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ནི་སླའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྨད་པའི་གནས་སུ་ཡང་ཡང་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གིས་ནི་མ་བཙལ་ནས་མ་རྙེད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་བཙལ་ནས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་གང་ཡང་མ་རྙེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྗེ་བཙུན་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་གསུང་ངོ་། །དེང་སང་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ་ཆོམ་ཀུན་བྱེད་པ་དག་གིས་ལྟ་བ་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ཐོག་མར་དགག་བྱ་ངོས་གཟུང་དེ་བཀག་པའི་རྗེས་སུ་བཀག་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངོས་བཟུང་ནས་བསྒོམ་དགོས་ཏེ་དཔེར་ན་རྐུན་པོ་བཙལ་བའི་ཚེ་རྐུན་པོ་འདིའོ་ཞེས་ངོས་ཟིན་ནས་གཟུང་དགོས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའི་དཔེ་དང་བཅས་ཏེ་སྨྲ་བ་གྲག་གོ །འདི་དག་ལ་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་རྣམ་དག་ནས་སྨན་མ་ཞུ་བ་དུག་ཏུ་སོང་བ་དང་། རིགས་སྔགས་མེད་པས་དུག་སྤྲུལ་གྱི་མགོ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་ལེན་པ་དང་། ནོར་མེད་ལ་ནོར་དུ་གཟུང་བ་དང་། མིང་མེད་ལ་མིང་དུ་གཟུང་བ་སོགས་དཔེ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་སྨོད་པས་འཛིན་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཐོས་པར་གྱུར་ནའང་རྣ་བ་དགབ་བོ། །གཉིས་པ་གཞི་གང་ལ་འགོག་པ་ནི་མཐའ་དང་པོ་འགོག་པའི་གཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སྟེ། གཞི་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ལ་མཐའ་དང་པོ་བཀག་ཟིན་ནས་ཕྱི་མ་གསུམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ན་དེའང་དགག་སྟེ། མཐར་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། གཉིས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་བདེན་མེད་དུ་བསྒྲུབས་པའི་རྗེས་སུ་དེ་ཉིད་ལ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་དགག་བྱ་གང་འགོག་པ་ནི། མཐའ་དང་པོ་བཀག་པའི་རྗེས་སུ་རྣམ་རྟོག་གིས་གང་དུ་ཞེན་པའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་འགོག་པ་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། རྟོག་པས་མཐོང་བ་འཆིང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་འདི་རུ་དགག་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འདི་ཡུལ་སུན་དབྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤོང་བར་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པར་ལྟར་རོ། །མཐའ་བཞི་མཚན་གཞིར་བྱས་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་འགོག་པ་ནི་མཐའ་དང་པོ་འགོག་པའི་རིགས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་ལ་བདེན་པར་འགོག་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་དེ་ལྟར་བཀག་པའི་དགོས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་མཚན་མེད་ཚང་བར་རྟོགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསལ་བ་དང་རྒྱས་པར་རྟོགས་དགོས་པས་དེའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། མཚན་མ་མེད་པར་མ་རྟོགས་པར། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཐར་པ་མེད་པར་གསུངས། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཐེག་ཆེན་ལས། །དེ་ནི་ཚང་བར་བསྟན་པ་ལགས། །ཞེས་དང་། འཇུག་འགྲེལ་ལས། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་དེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་མདོར་མཚོན་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་འགོག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་སུན་དབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱིས་ཀྱི་དབུ་མ་པར་རློམ་པ་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྡང་བ་དག་ན་རེ། དེ་ལྟར་བདེན་པ་བཀག་ཟིན་ནས་བདེན་པ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་དགག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། དེ་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དབུ་མའི་དགག་བྱ་ནི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེས་བདེན་པར་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྔ་མས་བདེན་པ་བཀག་ཟིན་ནས་ཕྱི་མས་དེའང་འགོག་དགོས་ན་བློ་སྔ་མ་གནོད་བཅས་དང་། ཕྱི་མ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མིན་པ། །ཞེས་སོགས་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་མཐའ་བཞི་ཆར་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། བློས་མཐའ་བཞི་གང་དུའང་གཟུང་དུ་མི
Chinese
并非是执著，而是如影像般，事物会自然而然地进入空性之中。如此一来，一切事物都进入了空性之中，因此任何事物都不会被执著。因为不执著，所以对任何事物都不会迷惑。不迷惑，就不会造作。如《四百论》所说：“若见缘起法，则不生愚痴，故应尽力于，宣说此正法。”以及《入行论》所说：“于此痛苦因，执实当遮止。”这些都因为是最初遮止第一个边见的量。第二，想要获得菩提的人必须破斥真实。想要获得声闻的菩提，必须在近取蕴之上破斥真实。想要获得独觉的菩提，必须在其上破斥外境的所取和一切烦恼法等真实。想要获得大乘的菩提，必须破斥四边的戏论。这些理由是，如果不了解近取蕴无实，就不会证悟人无我。如果不了解外境的所取和一切烦恼的所取等无实，就不会成就独觉道的特点。如果不遮止四边的戏论，就不会成就大乘不共的见解。如果以没有被恶见之翳障蔽的眼睛来看待慈氏菩萨和龙树菩萨的论典，这些都会清楚地显现出来。第二，遮止后三个边见的理路也如前一样有四种。第一，以何种理路遮止，遮止第二个边见的理路是，如《中论》所说：“实物既已无，何有非实物？”以及《诤理论》所说：“以无少可破，故我无所破。”以及《二谛论》所说：“以无有可破，故无破乃明显。”以及《宝鬘论》所说：“以无生等故，无有无生等。”等等。遮止第三个边见的理路是，之前所说的两种理路。遮止第四个边见的理路是
English
It is not clinging, but like images, things will naturally enter into emptiness. In this way, all things enter into emptiness, so nothing will be clung to. Because there is no clinging, there will be no confusion about anything. Without confusion, there will be no action. As the "Four Hundred Verses" says: "If one sees dependent origination, then ignorance will not arise, therefore, one should strive to proclaim this Dharma." And as the "Entering the Way of the Bodhisattva" says: "Here, the cause of suffering, clinging to reality, should be stopped." These are all valid because they initially prevent the first extreme view. Second, those who wish to attain enlightenment must refute reality. To attain the enlightenment of a Shravaka, one must refute reality on top of the aggregates of appropriation. To attain the enlightenment of a Pratyekabuddha, one must refute the reality of external objects and all defiled dharmas, etc., on top of that. To attain the enlightenment of the Mahayana, one must refute the elaboration of all four extremes. The reason for this is that if one does not understand that the aggregates of appropriation are unreal, one will not realize the selflessness of the person. If one does not understand that the apprehended external objects and all defiled apprehensions, etc., are unreal, one will not achieve the characteristics of the path of the Pratyekabuddha. If one does not stop the elaboration of the four extremes, one will not achieve the uncommon view of the Mahayana. If one looks at the treatises of Maitreya and Nagarjuna with eyes that are not covered by the darkness of wrong views, these will clearly appear. Second, the reasoning for refuting the last three extreme views also has four aspects as before. First, with what kind of reasoning is it refuted? The reasoning for refuting the second extreme view is, as the "Root Verses on the Middle Way" says: "Since real things do not exist, what non-real things would there be?" And as the "Refutation of Disputes" says: "Since there is nothing to be refuted, I refute nothing." And as the "Two Truths" says: "Since there is nothing to be refuted, it is clear that there is no refutation." And as the "Garland of Jewels" says: "Since there is no birth, etc., there is no non-birth, etc." and so on. The reasoning for refuting the third extreme view is both of the reasonings mentioned earlier. The reasoning for refuting the fourth extreme view is
Chinese
如果认为既非真实存在，也非真实不存在，那么就会通过专注于舍弃二边的中道而安住。然而，也不应执着于此而安住，因为它是非实有的。如果它是实有的，那也会变成边。如《三摩地王经》所说：“空与非空亦是边，净与非净亦是边，如是智者舍二边，于中亦不应安住。”因此，如果有人问，那么所说的证悟舍弃二边的中观岂不是矛盾了吗？当以理智进行分析时，如果未见到有无等四边中的任何一边，就称之为证悟中观，证悟实相，这仅仅是名称而已。并非是成立了一个舍弃二边的中观，然后去执着它。如果那样执着，如经中所说：“善护，认为人我是如须弥山般容易的，而具有空性慢者则非如此。”龙树也多次在贬低执着于空性的地方进行了阐述。如果那样，岂不是与世俗凡夫没有区别了吗？并非如此，因为他们是没有寻找而没有找到，而这是寻找后没有找到任何可以执着的法，所以才这样说。这是至尊扎巴坚赞所说的。现在，那些对中观见解一知半解的人在修习见解时，首先要确定所要否定的对象，然后在否定之后，确定这就是所否定的对象，然后进行修习。例如，就像寻找盗贼时，要确定这就是盗贼，然后才能抓住他一样。他们就是这样说的，还举了例子。对于这些，从纯净的佛语和论典中，就像药没有消化反而变成了毒药，没有本尊咒语就从毒蛇的头上取宝，没有财富却认为有财富，没有名称却认为有名称等等，用许多例子来斥责，所以不要说执着，即使听到也要捂住耳朵。第二，否定的基础是什么呢？就是否定第一个边的基础。无论在哪个基础上，一旦否定了第一个边，如果执着于后面的三个边，那也要否定，最终会陷入四边的戏
English
If one apprehends something that is neither truly existent nor truly non-existent, then one will abide by focusing on the middle way that abandons both extremes. However, one should not abide by focusing on that either, because it is not established. And if it were established, that would also become an extreme. As it says in the Samadhiraja Sutra: 'Emptiness and non-emptiness are also extremes, purity and impurity are also extremes. Thus, the wise, having abandoned both extremes, should not abide even in the middle.' Therefore, if someone asks, isn't it contradictory to say that one realizes the middle way that abandons both extremes? When analyzed with reason, if one does not see any of the four extremes of existence, non-existence, etc., it is called realizing the middle way, realizing reality, but this is just a name. It is not that a middle way that abandons both extremes is established, and then one should cling to it. If one clings to it in that way, as it says in the sutra: 'O Kasyapa, it is easy to see the self of a person as Mount Meru, but not so for those with pride in emptiness.' Nagarjuna also repeatedly explained in places that disparage clinging to emptiness. If that is the case, wouldn't it be no different from ordinary worldly people? It is not so, because they have not searched and have not found, while this is because after searching, one has not found any dharma to cling to, so it is said. This is what Jetsun Drakpa Gyaltsen said. Nowadays, those who make a mess of the Madhyamaka view, when meditating on the view, first identify the object to be negated, and then after negating it, identify that this is the object that has been negated, and then meditate. For example, just as when searching for a thief, one must identify that this is the thief before one can catch him. That is what they say, and they even give examples. For these, from the pure words of the Buddha and the treatises, it is like medicine that has not been digested and has turned into poison, taking jewels from the head of a poisonous snake without a mantra, thinking one has wealth when one has none, thinking one has a name when one has none, etc., they are rebuked with many examples, so not to mention clinging to them, even hearing about them, one should cover one's ears. Second, what is the basis for negation? It is the basis for negating the first extreme. On whatever basis, once the first extreme has been negated, if one clings to the latter three extremes, that should also be negated, and one will eventually fall into the play of the four extremes.