Tibetan
་ཚད་མས་འགྲུབ་པ་སྟེ། མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཚད་མ་བཞི་ལས་སྣང་བ་ཙམ་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཏེ་དོན་དམ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པར། འདུ་བྱེད་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་སྐྲ་ཤད་དང་། །དབུ་བ་ཆུ་བུར་སྤྲུལ་པ་དང་། །རྨི་ལམ་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་མཚུངས། །ཞེས་སོགས་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ལས། འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་བརྫུན་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དང་། དབུ་བ་རྡོས་པ་ལ་སོགས་པ་དཔེ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་དང་། སྟོང་པ་ཚོགས་པར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་བསྒྲུབ་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་ངོས་གཟུང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རབ་དབྱེ་བཤད། དེ་དག་སོ་སོའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མིན་པས། །མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་དབུ་མ་པ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་དགག་སྒྲུབ་དང་། ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱར་འཇོག་ཅེ་ན། དོན་དམ་བདེན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་དགག་སྒྲུབ་དང་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ལས། ལྷའི་བུ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་མི་འགྲོ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་བྱེ་བྲག་མེད་པ། མ་སྐྱེ་པ། མ་འགགས་པ། སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་། སྨྲ་བ་དང་། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བར་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་ཏེ་བསླུ་བའི་ཆོས་
Chinese
由量成立。总之，世间上著名的四种量中，唯有显现成立。第二是离一异等的论证，与成立胜义谛时所说没有差别。第三是《七十空性论》中：‘行如乾闼婆城，幻术阳焰毛发翳，水泡浮云与化现，梦境轮火亦如是。’等等中观宗义中，就世间而言，也以虚假的八种幻喻，以及水泡凝结等的五种比喻来显示，因为这些是世间人所见的，并且已经成立为空性的集合。第二，成立胜义谛的方式有三种：确定所立，宣说能立的差别，以及确定各自的意义。第一，胜义谛就是远离四边戏论，如《般若波罗蜜多心经》云：‘非有非非有，亦非有非有自性，是故离四边，中观智者之真实。’如是宣说。如果胜义谛不是破立和能知所言的对境，为何要作为所立呢？胜义谛的自性是圣者各自等持的自证智慧所证知的，不能成为破立和能知所言的对境。如《圣二谛经》所说：‘天子，如果胜义谛成为身体、语言和意识的对境的自性，那么它就不能算作胜义谛，而只能成为世俗谛。然而，天子，如果胜义谛是超越一切名言，没有差别的，不生不灭的，与言说、言语、知、知识分离的。天子，胜义谛是具足一切殊胜，超越一切相智智慧的对境的界限的，如胜义谛一般。’如是所说并非如此。一切法都是虚假的，是欺骗的法。
English
It is established by valid cognition. In short, among the four types of valid cognition known in the world, only appearance is established. The second is the arguments of the Middle Way, such as being separate from one and many, which are no different from what is said when establishing the ultimate truth. The third is in the "Seventy Stanzas on Emptiness": "Actions are like a city of gandharvas, illusions, mirages, hairnets, bubbles, clouds, and transformations, dreams, and fire wheels." And so on, in the Middle Way doctrines, even in relation to the world, the eight examples of illusions, which are terms for falsehood, and the five examples such as the congealing of bubbles, are used to show that these are seen by worldly people and have already been established as collections of emptiness. Secondly, there are three ways to establish the ultimate truth: identifying what is to be established, explaining the divisions of what establishes it, and determining the meaning of each of them individually. The first is that the ultimate is that which is free from the elaborations of the four extremes, as it is said in the Essence of Wisdom Sutra: 'Not existent, not non-existent, not both existent and non-existent, nor the nature of both, therefore, free from the four extremes, the reality of the Madhyamika wise ones.' Thus it is said. If the ultimate truth is not beyond the object of negation and affirmation, and knowledge and expression, why should it be established? The nature of the ultimate truth is to be known by the self-aware wisdom of each of the noble ones in meditative equipoise, and cannot be the object of negation and affirmation, and knowledge and expression. As it is said in the Noble Sutra Entering the Two Truths: 'Son of the gods, if the ultimate truth becomes the nature of the object of body, speech, and mind, then it cannot be counted as the ultimate truth, but only as the conventional truth. However, son of the gods, if the ultimate truth is beyond all terms, without distinction, unborn, unceasing, and separate from speaking, speech, knowing, and knowledge. Son of the gods, the ultimate truth is endowed with all perfections and transcends the limits of the object of the wisdom of all aspects, just like the ultimate truth.' What is said is not like that. All dharmas are false, they are deceiving dharmas.
Tibetan
སོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་སྟོན་པ་དང་། ཅི་སྟོན་པ་དང་། གང་ལ་སྟོན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པར་རབ་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའོ། །རབ་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་བཤད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཐ་སྙད་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་མཐུན་པ་བརྗོད་པ་སྒྲའི་སྒོ་ནས་བསྟན་དུ་ཡོད་ཅིང་། རྟོག་བློས་ཡུལ་དུ་བྱར་ཡོད་དེ། མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་གཞན་ལས་མ་གསན་པར། །བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་དང་། རྩ་ཤེར་ལས། གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་སོགས་རྩ་འགྲེལ་སྔར་དྲངས་པ་རྣམས་དང་། འཇུག་འགྲེལ་དུ། ས་དྲུག་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་རྟེན་འབྲེལ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་བདག་གིས་རང་དབང་དུ་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ལུང་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསྟན་ནུས་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་དེ་ལ་བཤད་ཉན་བྱེད་པར་རློམ་ནས་འཆད་པ་པོས་བརྗོད་པ་སྒྲའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཅིང་ཉན་པ་པོས་ཐོས་བསམ་གྱི་རྟོག་པས་བཟུང་བའི་ཚེ་སྒྲ་རྟོག་གི་དངོས་ཡུལ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། དམ་པའི་དོན་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་དམ་པའི་དོན་ཞེས་བྱ། །ཡང་དག་ཏུ་ན་སྤྲོས་པ་ཡི། །ཚོགས་རྣམས་ཀུན་ལས་དེ་གྲོལ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་དགག་སྒྲུབ་ཀྱིས་སྤྲོས་པར་བྱས་པས་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་པ་གསུམ་པོ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་དུ་རེ་ཞིག་གཞན་སེལ་གྱི་བློ་ངོར་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་བས་མཐར་དེ་དག་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་བློ་ངོའི་སྤྲོས་བྲལ་མཚན་ཉིད་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པར་རློམ་ནས་རྟོག་ངོར་དོན་དམ་བདེན་པ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རབ་དབྱེ་བཤད་པ་ལ་དགག་བྱའི་སྒོ་ནས་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་བཞི། གཏན་ཚིགས་
Chinese
索！天子啊，胜义谛是无法宣说的。那是什么缘故呢？因为能宣说者，所宣说的事物，以及向谁宣说的法，这些全部在胜义中都是未生的。未生的法无法宣说未生的法。如是说。然而，为了证悟胜义谛的自性，可以通过假立名言的方式，以随顺的方式用语言来表示，并且可以通过分别念来作为对境。如经中所说：世间知者不从他处听闻，以这二谛亲自宣说。以及《中论颂》中所说：为了施设而宣说。等等，如前引用的根本论和注释。以及《入中论》的注释中说：六地菩萨如何证悟缘起无生的道理，我月称虽然无法自主地宣说，但可以跟随龙树论师的论典，因为他已经如实地领会了经文的意义。像这样。像这样的胜义谛自性和随顺胜义谛二者，并非本体不同，而是胜义谛自性，自以为能说能听，说法者用语言来表示，听法者用闻思的分别念来把握时，语言和分别念的真实对境就是随顺胜义谛。如《现观庄严论》中所说：为了随顺胜义谛，此即称为胜义谛。真实而言，即是从一切戏论的集合中解脱。如是说。因此，胜义谛是远离戏论的，通过破立的戏论来作意，就能证悟远离戏论的胜义谛。例如，声音、所作、无常这三者，为了证悟其本体是一，暂时在遣除他法的意识面前，分开不同的反体，最终会证悟它们本体是一。总之，自以为已经确定了圣者等持的意识面前的离戏自性，那么在分别念面前，胜义谛远离四边的戏论，就是所要成立的。第二，解释能成立的分类，从所破的角度，以四种理证来遮止四边的戏论。 论式
English
So! Son of the gods, the ultimate truth cannot be taught. Why is that? Because the one who teaches, what is taught, and the Dharma to whom it is taught, all of these are unborn in the ultimate sense. Unborn dharmas cannot explain unborn dharmas. Thus it is said. However, in order to realize the nature of the ultimate truth, it can be shown through the door of conventional designation, in a conforming way, through language. And it can be made an object by conceptual mind. As it is said in the sutra: The Knower of the World, without hearing from others, teaches these two truths himself. And as it is said in the Root Wisdom: It is expressed for the purpose of designation. And so on, as the root text and commentary quoted earlier. And in the commentary to the Entrance to the Middle Way, it says: Just as a bodhisattva on the sixth ground realizes the meaning of dependent origination as unborn, I, Chandrakirti, cannot independently explain it, but I can explain it by following the treatises of the teacher Nagarjuna, because he has truly understood the meaning of the scriptures. Like that. Such an ultimate truth as it is in itself and that which conforms to it are not different in essence, but the ultimate truth as it is in itself, when one presumes to speak and listen to it, and the speaker expresses it through language, and the listener grasps it with the conceptual thought of hearing and thinking, then the actual object of language and thought is the ultimate truth that conforms to it. As it is said in the Ornament: Because it conforms to the meaning of the ultimate, this is called the meaning of the ultimate. Truly, it is liberation from all collections of elaboration. Thus it is said. Therefore, the ultimate truth, which is free from elaboration, is made elaborate by assertion and negation, and thus that which is free from elaboration will be realized. For example, sound, produced, and impermanent, in order to realize that these three are one in essence, for a while, in the mind of excluding others, different negations are separated, and in the end, it will be realized that they are one in essence. In short, presuming to have established the nature of freedom from elaboration in the mind of the noble one's equipoise, then in the mind of conceptual thought, the ultimate truth, free from the elaboration of the four extremes, is what is to be established. Second, explaining the divisions of the means of proof, from the perspective of what is to be refuted, the four reasonings that prevent the elaboration of the four extremes. Syllogism.