Tibetan
་བྱ་ལ་དེ་གཉིས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་འདྲའམ་སྙམ་མོ། །འོན་ཀྱང་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་སྐྱེས་ཆེན་གོང་མ་ལ་དགག་པར་བརྗོད་པའི་ཆ་སྣང་ན་བཟོད་པར་མཛོད་ཅིག དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་དང་ཇོ་བོ་རྗེ་གཉིས་ནི། དོན་དམ་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་འཁྲུལ་པ་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཁོ་ན་ལ་བྱས་ནས། དེའི་ངོར་མི་བསླུ་བ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་པས་ན་མཚན་ཉིད་འཇོག་པའི་ཚེ་ཡུལ་ཅན་མ་འཁྲུལ་བ་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཁོ་ནར་རློམ་ཡང་། རིགས་ཤེས་ཚད་མ་ནི་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའོ། །ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏའི་དགོངས་པའང་འདི་དང་མཐུན་ཏེ། དཔྱད་པའི་བློ་ངོར་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་པས་དཔྱད་པའི་བློ་དེ་རྟོགས་པ་དོན་དམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དཔྱད་པའི་བློ་ངོར་གྲུབ་པ་ཞེས་པའམ། དེའི་ངོར་བདེན་པ་ཞེས་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་བདེན་གཉིས་བསྒྲུབ་ཚུལ་དགག་པ་དང་། དབུ་མ་པའི་བདེན་གཉིས་བསྒྲུབ་ཚུལ་གཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་འབྱེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་པས་ཕྱི་རོལ་པ་དག་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དང་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀ་ལས་ཉམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་བོར་ནས་དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་ཉམས། བདེན་དངོས་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ཁས་བླངས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། མུ་སྟེགས་ཅན་འདི་དག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པས་སྐྱེ་བོ་མ་བྱང་བ་གནག་རྫི་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་ཡན་ཆད་ལ་གྲགས་པའི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡང་དག་པར་ངེས་པར་མ་བཟུང་བར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འགྲོ་བར་འདོད་པས་ཤིང་ལ་འཛེགས་པས་ཡལ་ག་སྔ་མ་བཏང་ནས་ཡལ་ག་ཕྱི་མ་མ་བཟུང་བ་ལྟར་ལྷུང་བ་ཆེན་པོས་ལྟ་བ་ངན་པའི་རི་སུལ་དག་ཏུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། བདེན་པ་གཉིས་མཐོང་བ་དང་བྲལ་བས་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་སུམ་ཆར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་འབྱེད་པ་དང་། གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བར་འདྲའང་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་དང་སྒྲུབ་
Chinese
这就像说鸟有那两者一样吗？然而，如果因为不理解而显现出对伟大上师进行驳斥的部分，请您宽恕。 圣者月称和觉沃杰（阿底峡）两位，对于胜义谛的真实对境，不错误的，仅仅是圣者的等持。因此，不欺骗于其面前的，就是胜义谛，这是通过凡夫的理智进行辨析而确定的。因此，在建立定义时，即使认为不错误的对境仅仅是圣者的等持，但理智量也属于其中。 萨迦班智达的观点也与此相同，因为“在分析的智慧面前未成立”意味着他不认为分析的智慧是证悟胜义的对境。否则，就应该说“在分析的智慧面前成立”或者“在其面前是真实的”。 第四，对于基的定义确定之量有二：破斥有事宗的二谛成立方式，以及安立中观宗的二谛成立方式。 首先，通过二谛来区分所知的事物实相，是进入佛陀薄伽梵的经藏的独特之门，因此外道们丧失了二谛的意义和术语。他们舍弃了显现的事物，虚构了自在天和主等世间的造作者，因此丧失了世俗谛。他们承诺真实事物能够经受理智的分析，因此丧失了胜义谛。如《入行论释》中说：“这些外道想要进入真如，但对于未成熟的人，乃至牧童和妇女等所熟知的生灭等事物，没有如实地、正确地把握，却想要超凡脱俗，就像爬树的人放开了之前的树枝，却没有抓住后面的树枝一样，会以巨大的堕落落入恶见的沟壑中。由于远离了二谛的见解，因此不会获得果实。”因此这样说。 自宗的有事宗三部分，似乎也通过二谛来区分所知的事物实相，并解释经藏的意图，但在二谛的认识和成立
English
Is it like saying that a bird has both of those? However, if, due to not understanding, there appears to be a part that refutes the great master, please forgive me. The two, the venerable Chandrakirti and Lord Atisha, regarding the object of ultimate truth, the non-erroneous, do so only with the equipoise of the noble ones. Therefore, what is not deceptive in its presence is the ultimate truth, which is determined by analyzing with the intellect of ordinary beings. Therefore, when establishing definitions, even if one considers the non-erroneous object to be only the equipoise of the noble ones, the valid cognition of reason is included within it. The thought of Sakya Pandita is also in accordance with this, because "not established in the face of analytical intelligence" means that he does not consider analytical intelligence to be the object of realizing the ultimate. Otherwise, it should be said "established in the face of analytical intelligence" or "true in its presence." Fourth, regarding the valid cognition that determines the definition of the basis, there are two: refuting the way of establishing the two truths of the proponents of entities, and establishing the way of establishing the two truths of the Madhyamikas. First, distinguishing the reality of knowable things through the two truths is a unique gateway to entering the scriptures of the Buddha Bhagavan, therefore the outsiders have lost both the meaning and the terms of the two truths. They abandoned the appearing entities and fabricated worldly creators such as Ishvara and the chief, thus losing the conventional truth. They pledged that real entities can withstand rational analysis, thus losing the ultimate truth. As it is said in the Commentary on the Entrance: "These non-Buddhists want to enter Suchness, but for immature people, even cowherds and women, etc., they do not properly and correctly grasp the well-known entities such as birth and destruction, but want to go beyond the ordinary, like a person climbing a tree who lets go of the previous branch without grasping the next branch, they will fall into the ravines of evil views with a great fall. Because they are separated from the view of the two truths, they will not obtain the fruit." Therefore, it is said. The three parts of our own school, the proponents of entities, also seem to distinguish the reality of knowable things through the two truths and explain the intention of the scriptures, but in the recognition and establishment of the two truths,
Tibetan
བྱེད་ལ་དབུ་མ་པའི་རིགས་པས་གནོད་པས་བདེན་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མ་རྟོགས་ཏེ། འདི་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་ངོས་གཟུང་། སྒྲུབ་བྱེད་ངོས་གཟུང་། དེ་ལ་དབུ་མ་པའི་རིགས་པས་ཇི་ལྟར་གནོད་པའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས། གདགས་གཞི་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། དེ་ལ་བཏགས་པའི་ལྷས་བྱིན་སོགས་གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་དང་། བུམ་སྣམ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཡོད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འདོད། མདོ་སྡེ་པས་དོན་ཤེས་རྫས་གྲུབ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་དེ་ལ་བཏགས་པའི་སྤྱི་མཚན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འདོད། སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་མ་དག་གཞན་དབང་དང་། དེ་ལ་བཏགས་པའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཀུན་བརྟགས་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འདོད་པས་གསུམ་ཆར་གྱིས་ཀྱང་གདགས་གཞི་དོན་དམ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དང་། དེ་ལ་བཏགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་མེད་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་བཅོམ་པའམ་གཞིག་པ་ན་དེ་འཛིན་གྱི་བློ་འདོར་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་། མི་འདོར་བ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པར་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད། མདོ་སྡེ་པས་སྤྱི་དངོས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་བརྒྱད་དམ་གཙོ་བོར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་། སྔར་གྱི་རིགས་པ་བརྒྱད་ལས་ལྡོག་པའམ་གཙོ་བོར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད། སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་པར་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་། རང་རིག་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་དག་པ་གཞན་དབང་བདེན་པར་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་བདེན་པར་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་མེད་པ་དང་། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཙམ་ལ་དབུ་མ་པས་གནོད་པ་མི་སྟོན་ཀྱང་། དོན་དམ་བདེན་པ་རྫས་ཡོད་མི་འགྲུབ་པས། དེ་ལ་བཏགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་ལས་ཀྱང་ཉམས་པའི་གནོད་པ་སྟོན་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། གཟུགས་མེད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་འདོད་པས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གི་རིམ་པ་ཅི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་བཤིག་པ
Chinese
由于中观派的理性能够破斥，因此未能如实证悟二谛。对此，有需要成立的宗义、需要成立的理由，以及中观派的理性能如何破斥这三种情况。首先，毗婆沙宗认为，作为安立基础的五种所知自性成立为胜义谛，以及安立于其上的拉杰等有情之名言，瓶、氆氇等事物之名言存在为世俗谛。经部宗认为，事物和意识的实体成立为胜义谛，以及安立于其上的总相为世俗谛。唯识宗认为，能取所取二空的智慧和法界成立为胜义谛，显现为能取所取的不清净他起，以及安立于其上的由能取所取二者所摄的遍计所执都是世俗谛。因此，这三者都认为安立的基础胜义谛成立，以及安立于其上的世俗谛不存在，这是需要成立的宗义。其次，毗婆沙宗认为，当破坏或摧毁时，舍弃执著它的心识是世俗谛不存在的成立理由，不舍弃则是胜义谛存在的成立理由。经部宗认为，成立总相非实有的八种理路，或者主要是不能起作用是世俗谛不存在的成立理由，与之前的八种理路相反，或者主要是能起作用则是胜义谛成立的成立理由。唯识宗认为，遮止能取所取实体的理路都是世俗如其所显现般不真实的成立理由，自证是能取所取二空的清净他起存在的成立理由，一切法的究竟实相是法界存在的成立理由。第三，虽然中观派不会仅仅对世俗谛不存在及其成立理由进行破斥，但是由于胜义谛的实有不能成立，因此安立于其上的世俗本身也不能成立。也就是说，显示了连二谛都丧失的过失。如《入行论释》中说：如果认为没有色法，只有识，那么就会破坏所说的世俗和胜义的次第。
English
Because the reasoning of the Madhyamaka school can refute, the two truths are not realized without distortion. In this regard, there are three situations: the proposition to be established, the reason to be established, and how the reasoning of the Madhyamaka school can refute it. First, the Vaibhashika school believes that the five knowable entities that serve as the basis of designation are established as the ultimate truth, and the names of sentient beings such as Lhajin and the names of things such as vases and blankets that are designated on them are considered to be conventional truth. The Sautrantika school believes that the substance of things and consciousness is established as the ultimate truth, and the general characteristics that are designated on it are considered to be conventional truth. The Mind-Only school believes that the wisdom of the emptiness of the two apprehenders and the dharmadhatu are established as the ultimate truth, the impure other-powered that appears as the two apprehenders, and the completely imputed, which is included by the two apprehenders that are designated on it, are all considered to be conventional truth. Therefore, all three of them believe that the basis of designation, the ultimate truth, is established, and the conventional truth that is designated on it does not exist, which is the proposition to be established. Secondly, the Vaibhashika school believes that when destroying or demolishing, abandoning the consciousness that clings to it is the reason for the non-existence of conventional truth, and not abandoning it is the reason for the existence of ultimate truth. The Sautrantika school believes that the eight reasonings that establish the non-substantiality of general characteristics, or mainly the inability to function, is the reason for the non-existence of conventional truth, and the opposite of the previous eight reasonings, or mainly the ability to function, is the reason for the establishment of ultimate truth. The Mind-Only school believes that the reasonings that prevent the substance of the two apprehenders are all the reasons for the non-truth of conventional truth as it appears, self-awareness is the reason for the existence of the pure other-powered of the emptiness of the two apprehenders, and the ultimate reality of all dharmas is the reason for the existence of the dharmadhatu. Thirdly, although the Madhyamaka school does not only refute the non-existence of conventional truth and its reasons, since the substantial existence of ultimate truth cannot be established, the conventional itself that is designated on it cannot be established either. That is to say, it shows the fault of losing even the two truths. As it says in the Commentary on the Engaging in the Bodhisattva Deeds: If one thinks that there is no form, only consciousness, then one will destroy the order of conventional and ultimate that has been spoken of.