Tibetan
ས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློས་གནས་ཚུལ་དང་། གནས་ཚུལ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་གཟུང་བའི་ཆ་ནས་ངོ་བོ་གཉིས་ཉིད་འཛིན་ཞེས་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ངོ་བོ་གཉིས་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །གཞན་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་ལིང་ཐོག་གིས་བློའི་མིག་མ་ལུས་པར་ཁེབས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་བརྫུན་པའི་སྟོབས་ལས་བདག་གི་ཡོད་པ་རྙེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དེ་གཉིས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཕྱིས་ཀྱི་དབུ་མ་སྨྲ་བར་རློམ་པ་དག གཞུང་འདི་དག་གི་དོན་རིགས་ཤེས་ཚད་མས་རྙེད་པའི་རྙེད་དོན་དང་། ཐ་སྙད་ཚད་མས་རྙེད་པའི་རྙེད་དོན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ལོག་པར་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། རིགས་ཤེས་ཚད་མ་ནི་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་ཡིན་ལ་འདིའི་མཐོང་བ་ཡང་དག་པ་ནི་གཙོ་བོར་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡིན་ཅིང་། རིགས་ཤེས་ཚད་མའང་དེའི་ཡུལ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཆ་ནས་དེའི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔར་དྲངས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པའི་བློས། །དྲི་མེད་བློ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་བྲལ་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཀྱང་། གཟིགས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཐལ་འགྱུར་བས་རྟོགས་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་གཟིགས་ངོའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚེ་བློ་ངོར་དངོས་སུ་སྣང་བ་རྟོགས་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་དེར་རློམ་ནས་མཚན་ཉིད་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་གཞག་བྱེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས་པར་ཟད་དོ། །མཐོང་བ་རྫུན་པ་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་འདོད་པའང་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་རྩོད་ཟློག་དང་ཚིག་གསལ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་
Chinese
一切事物，就有境的心识取境之方式而言，被称为执持两种自性，即真实存在与非真实存在。但这并非指从其自身体性的角度执持两种自性。如《入行论释》中所说：“因此，以胜义谛而言，乃是如实见者之智慧的特殊对境，由此寻得自己的体性，但并非由其自身所成立，此乃一种体性。而就世俗谛而言，乃是凡夫俗子被无明之昏暗所遮蔽，其心识之眼完全被覆盖，由此等所见之虚假显现之力而寻得我的存在。如同孩童所见之境，并非以其自身体性而成立。因此，一切事物皆执持此二种自性。”因此，那些自诩为后世中观论者的人，如果说这些论典的意义是理智量所获得的意义，以及世俗量所获得的意义，那完全是错误的说法。因为理智量是依赖于一异皆离等中观大论证的后得智，而此（理智量）的正确见解主要是圣者的等持。理智量也是从确定其对境的角度被归入其中的。正如之前引用的解释中所说：“如实见者之智慧的特殊”，同样，《无垢慧舍弃之识》中说：“无垢识不损无垢慧。”的解释中说：“即使是与无漏智慧分离的凡夫俗子的意识，也不会损害无漏的见解，因此世间不会损害这种对境。”这些也是应成派所证悟的胜义谛，即圣者等持的见解中远离一切戏论，当凡夫俗子确定它时，虽然在心识中显现的并非胜义谛，却误以为是胜义谛，并以自相等等进行分别，这完全是不理解其意义。认为一切虚假显现都是世俗量，也是非常错误的，因为世俗量如《诤论回避论》和《明句论》中所说的那样，在世间……
English
All things are said to hold two natures in terms of how the mind with an object grasps the object, namely, what is real and what is not. However, it is not the case that two natures are held from the perspective of their own essence. As it says in the commentary to the *Entering the Middle Way*: "Therefore, in terms of the ultimate truth, it is the special object of the wisdom of those who see correctly, and by this, one finds one's own essence, but it is not established by its own nature. This is one essence. On the other hand, in terms of the conventional truth, it is the power of the false appearance seen by ordinary beings whose minds' eyes are completely covered by the obscuration of ignorance, and by this, one finds the existence of 'I'. Like the object seen by children, it is not established by its own essence in such a nature. Therefore, all things hold these two natures." Therefore, those who claim to be later Madhyamikas, if they say that the meaning of these treatises is the meaning found by reason and the meaning found by convention, that is completely wrong. Because reason is the subsequent cognition that relies on the great Madhyamika arguments such as freedom from one and many, and the correct view of this (reason) is mainly the equipoise of the noble ones. Reason is also included in it from the point of establishing its object. As the commentary quoted earlier says, "the special wisdom of those who see correctly," and similarly, in the commentary to "A mind that has abandoned stainless wisdom / Does not harm stainless wisdom," it says, "Even the consciousness of ordinary beings who are separated from uncontaminated wisdom does not harm the uncontaminated view, therefore the world does not harm such an object." These are also the ultimate truth realized by the Prasangikas, which is free from all elaboration in the view of the equipoise of the noble ones. When ordinary beings determine it, although what appears in the mind is not the ultimate truth, they mistakenly think it is the ultimate truth and make distinctions with characteristics and so on, which is completely not understanding its meaning. It is also very wrong to think that all false appearances are conventional valid cognition, because conventional valid cognition, as stated in the *Refutation of Disputes* and the *Clear Words*, is in the world...
Tibetan
གྲགས་པའི་ཚད་མ་བཞི་གང་རུང་ཡིན་དགོས་ལ་མཐོང་བ་བརྫུན་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ན། དབང་པོ་སྐྱོན་ལྡན་གྱི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཟླ་གཉིས་དང་གྲངས་ཅན་གྱིས་བརྟགས་པའི་གཙོ་བོ་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་ཅན་དེ་དག་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མི་ཤེས་གཉིད་ཀྱིས་རབ་བསྐྱོད་མུ་སྟེགས་ཅན། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གིས་གང་བརྟགས་པ་ཡོན་ཏན་གསུམ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་ནི་བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །ཀུན་རྫོབ་གཞན་ནི་གཅིག་ཤོས་ཡིན། །ཞེས་མཚན་གཞི་དང་། བསླུ་བ་མེད་པས་རིགས་པ་ནི། །དོན་དམ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་མིན། །དེ་ལྟར་མི་བསླུ་མིན་ཕྱིར་ཏེ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་བདེན། །ཞེས་མཚན་ཉིད་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་ཡུལ་ཅན་དུ་བྱས་ནས་དེའི་ངོར་བདེན་པ་ཞེས་འཇོག་པ་ལྟར་དོན་དམ་ཡང་ཡུལ་ཅན་དུ་བྱས་ནས་དེའི་ངོར་བདེན་པ་ཞེས་འཇོག་དགོས་པས་དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཅན་གྱི་དོན་དམ་ནི་གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་ཡིན་པས་དེའི་ངོར་མི་བསླུ་བ་ནི་རེ་ཞིག་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་སྐབས་ཀྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཅན་ལ་དོན་དམ་དང་། ཡུལ་ལ་བདེན་པའི་སྒྲ་དོན་ཚང་བའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། སྔར་གྱི་གཞུང་དེའི་འགྲེལ་པར་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་དོན་ལ་ངེས་པ་ནི་བསླུ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། དོན་ཡང་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའོ། །དེས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ཡང་དོན་དམ་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་གྲངས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཡོད་མེད་དངོས་པོ་མཁྱེན་པ་པོ། །ཀུན་མཁྱེན་པས་ཀྱང་གང་མ་གཟིགས། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་ཅི་འདྲ་ཞིག །ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པའི་ལྟ་བས་དཔྱོད། །ཅེས་དང་འགྲེལ་པར་མདོ་ཁུངས་སུ་མཛད་པ་ནི། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ཇི་སྙེད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་གདགས་པ་དང་། ཡི་གེ་དང་། སྐད་དང་། བརྡ་བསྟན་པ་དག་གོ །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་གང་ལ་སེ
Chinese
如果一定要是四种名声的量中的任何一种，并且所有虚假的显现都是那样，那么有缺陷的根识也应该属于那里。另外，二月和数论派所考察的主物等，会变成世俗谛中存在，因为那些有境是名言的量。如果承认，就与《不识睡眠所扰乱外道》的注释相违背。其中说：“因此，这些所考察的三德等，也不是世俗谛中存在的。” 导师智藏在《二谛论》中说：“如何显现唯此者，是世俗，另一是胜义。”这样说了体相。又说：“无欺之理是胜义，而非世俗。如是不欺故，如何显现即是真。”这样说了定义。其含义是，在区分二谛时，就像把世俗作为有境，并在其面前安立为真谛一样，也必须把胜义作为有境，并在其面前安立为真谛。那样的话，有境的胜义就是考察实相的理智比量，因此在其面前不欺骗，暂时是区分二谛时的胜义谛。因为有境具有胜义和境具有真谛的词义。这样想之后，在之前的论典的注释中说，以理的力量所确定的意义不会欺骗，因此由具有三种相的因所产生的证悟，既是殊胜的，也是真实的，所以是胜义。由它所确定的意义也是胜义，就像现量等一样宣说。这是随名相的胜义谛，而非随名相的胜义谛是超越具有二取显现的心的境的戏论寂灭。在《二谛论》中说：“有无事物知者，一切智者亦不见，彼之事物为何如，以极细之见而观察。”并且在注释中引用经典作为依据：“那么，什么是世俗谛呢？凡是世间的所有名言施设，文字和语言以及表示符号等。什么是胜义谛呢？对于
English
If it must be any of the four kinds of valid cognition of reputation, and all false appearances are like that, then the consciousnesses of defective senses should also fall into that category. Furthermore, the two moons and the chief object examined by the Samkhyas, etc., would become existent in the conventional truth, because those objects of cognition are valid cognitions of convention. If you accept that, it contradicts the commentary on 'The Heretic Disturbed by Ignorance and Sleep.' It says, 'Therefore, whatever is examined by these, such as the three qualities, etc., is not even existent in the conventional truth.' Master Yeshe Nyingpo said in the 'Two Truths': 'How it appears, this alone, is conventional, the other is ultimate.' Thus he stated the basis. And: 'Reasoning that is not deceptive is ultimate, not conventional. Since it is not deceptive in that way, how it appears is itself true.' Thus he stated the definition. Its meaning is that when dividing into two truths, just as the conventional is made the object of cognition and truth is established in its presence, the ultimate must also be made the object of cognition and truth must be established in its presence. In that case, the ultimate of the object of cognition is the inferential wisdom that examines reality, so being non-deceptive in its presence is, for the time being, the ultimate truth in the context of dividing into two truths. Because the object of cognition possesses the meaning of 'ultimate' and the object possesses the meaning of 'truth.' Thinking this way, the commentary on the previous text says that certainty in the meaning of the power of reason does not deceive. Therefore, the realization generated by the sign with three aspects is both supreme and real, so it is ultimate. The meaning established by it is also ultimate, just as it is expressed by direct perception, etc. This is the ultimate truth of the nominal, and the non-nominal is the freedom from elaboration that transcends the object of mind with dualistic appearance. In the 'Two Truths' it says: 'The knower of existent and non-existent things, even the omniscient one does not see. What is the nature of that thing? Examine it with extremely subtle view.' And in the commentary, the sutra is made the source: 'So, what is the conventional truth? As many as there are worldly designations, letters, languages, and indications. What is the ultimate truth? For whom'