Tibetan
་པ་ལ་ལྕེ་སྒོམ་གྱི་ཞལ་ནས་དེ་ཉིད་ཁོ་བོའི་བློ་ལའང་འཐད་དེ། དེ་ཅིའི་སྟེ་ཞེ་ན། སྤྱིར་དམྱལ་བ་མནར་མེད་ནས་ས་བཅུའི་རྗེས་ཐོབ་མན་ཆད་ཀྱི་སྣང་ཚད་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། དེའང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བློ་ལ་སྣང་ཚད་ཐམས་ཅད་རང་གི་བློ་འཁྲུལ་པས་བསྐྱེད་པའི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བ་དང་། ལས་དང་པོ་པ་ལ་སྣང་ཚད་ཙམ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལོག་པ་དང་ཡང་དག་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲ་མི་འཇུག་གོ །འོ་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བློ་སྣང་ཀུན་རྫོབ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དམ་སྙམ་ན། དབྱེ་བ་ཡོད་དེ། སྣང་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་། དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་གཉིས། མིག་སྐྱོན་ཅན་གྱི་སྣང་བ་དང་། སྐྱོན་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་གཉིས། བརྟགས་པ་ཡུན་རིང་བ་དང་ཡུན་ཐུང་བ་གཉིས། སྣང་བ་རང་ལོག་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་། རང་ལོག་ཏུ་མི་འགྲོ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་ཡང་དག་གི་སྒྲ་མི་འཇུག་གོ །མོས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་རྟོག་པའི་རྩིས་ཟིན་པའི་དུས་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ་རྟོགས་པའི་རྩིས་མ་ཟིན་པའི་དུས་ན་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། ས་ཐོབ་ནས་སྣང་ཚད་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་སོ། །འོ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བློ་འཁྲུལ་བས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན། ས་དང་པོ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་དག་གང་གིས་བསྐྱེད་ཅེ་ན། དེ་ནི་སྔར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་མཐུག་པོ་ཡོད་པ་རྣམས་ལམ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དངོས་འཛིན་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་རྣམས་སྤངས་ཀྱང་། དེའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པས་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གླ་རྩི་བསལ་ཀྱང་སྣོད་སྟོང་པ་ལ་གླ་རྩི་མནམ་པ་ལྟ་བུའོ། །བག་ཆགས་རྩད་ནས་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད་དེ། དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གནས་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐ་མལ་གྱི་སྣོད་བཅུད་ལ་དངོས་པོར་ཞེན་པ་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དེའི་གཉེན་པོར་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་དག་པའི་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒྱུར་ནས་བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདི་ལ་དཔྱད་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ནི་འོག་ཏུ་དཔྱོད་དོ། །གསུམ་པ་ཐལ་འགྱུར་པའི་ལུགས་མཆོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་བཞག་དུ་མ་སྣང་བའི་ནང་ནས་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་བདེན་མི་
Chinese
阿巴拉乐杰果的口中说，那也符合我的想法。那是什么缘故呢？总的来说，从无间地狱到十地后得位以下的所有显现都是世俗谛。那也是，普通人的心中，所有的显现都是由自己的心识错乱所产生的显现。那也是，没有被宗派改变心识的普通人和初学者来说，仅仅是显现颠倒的世俗谛，因为在那里不适用颠倒和正确的说法。那么，普通人的心识显现的世俗谛没有差别吗？有差别，显现能起作用和不能起作用两种，有眼疾者的显现和无眼疾者的显现两种，考察时间长和时间短两种，显现自己会消失和自己不会消失两种等等差别。所有这些都是仅仅是颠倒的世俗谛，因此不适用正确的说法。对于信解行者来说，在以分别念计算完毕的时候，所有的显现都是正确的世俗谛，在没有以分别念计算完毕的时候，是颠倒的世俗谛。因为获得圣地之后，显现就仅仅是正确的世俗谛。那么，如果世间人的所有显现都是由心识错乱所产生的，从初地到十地之间的后得位的显现是由什么产生的呢？那是以前从无始以来，对事物执着的习气深厚的人们，通过修道的威力，即使断除了对实有的执着以及由此产生的烦恼的显现之因，但是由于没有断除它的习气，所以是由习气所产生的。比如，即使清除了麝香，空容器中仍然有麝香的气味一样。完全断除了习气的佛陀没有任何显现，因为安住在唯一的胜义谛离戏之中。从密宗的角度来说，对于平凡的器情世界执着为实有是颠倒的世俗谛，作为它的对治，将所有的器情世界转变为清净的本尊和宫殿如幻化一般进行修习是正确的世俗谛。这样说的。对此稍有考察，将在下面考察。第三，确立应成派的观点为最殊胜，如是种种安立之中，吉祥月称是就世间而说真实不
English
From the mouth of Apa Laje Gom, that also agrees with my thoughts. What is the reason for that? In general, all appearances from the Avici hell to the post-attainment of the tenth ground are conventional truths. That is also, in the minds of ordinary beings, all appearances are appearances generated by the delusion of their own minds. That is also, for ordinary beings whose minds have not been transformed by tenets and for beginners, it is merely a distorted conventional truth, because the terms distorted and correct do not apply there. Then, are there no distinctions in the conventional truths of the appearances of ordinary beings' minds? There are distinctions, such as appearances that can function and those that cannot, appearances of those with eye defects and those without, those that are investigated for a long time and those that are investigated for a short time, appearances that disappear on their own and those that do not, and so on. All of these are merely distorted conventional truths, so the term correct does not apply. For those who practice with faith, when the calculation of conceptualization is finished, all appearances are correct conventional truths, and when the calculation of conceptualization is not finished, they are distorted conventional truths. Because after attaining the ground, appearances are only correct conventional truths. Then, if all the appearances of worldly beings are generated by mental delusion, what generates the post-attainment appearances from the first to the tenth ground? That is because those who have thick habits of grasping at things as real from beginningless time, even though they have abandoned the causes of the manifestation of grasping at reality and the afflictions arising from it through the power of cultivating the path, but because they have not abandoned its habits, they are generated by habits. For example, even if musk is removed, the empty container still smells of musk. Buddhas who have completely abandoned habits have no appearances, because they abide in the sole ultimate truth free from elaboration. From the perspective of tantra, clinging to the ordinary container and contents as real is a distorted conventional truth, and as its antidote, transforming all the container and contents into pure deities and palaces like illusions and meditating on them is a correct conventional truth. That's what was said. There is some investigation of this, which will be investigated below. Third, establishing the view of the Prasangikas as the most excellent, among such various establishments, glorious Chandrakirti speaks of truth not
Tibetan
བདེན་ལ་ཡང་དག་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇོག་པ་འདི་ཉིད་འཐད་པར་མཐོང་སྟེ། རྣམ་གཞག་གཞན་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། ཡང་དག་པའི་གཞི་མཐུན་བཞེད་པར་སྣང་ལ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་དང་། བདེན་པ་དང་། མི་བསླུ་བ་རྣམས་དོན་དམ་བདེན་པའི་དོན་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ནི་བློ་ཀུན་རྫོབ་པ་མཐོང་བ་བརྫུན་པ་ལའང་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་དབང་པོ་གསལ་ལྡན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་འཇོག་པའི་ཚེ་དེའི་ངོར་ཡང་དག་ཏུ་སྣང་བ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་འཇོག་པའི་ལུགས་མཆོག་ལ་ནི་སྐྱོན་དེ་དག་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་བདེན་མི་བདེན་ལ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་བྱ་བ་ལ་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐོང་བས་འཕགས་པའི་གཟིགས་པ་ལ་མི་གནོད་པའི་དཔེ་གྲུབ་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། དགོས་པ་གཉིས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བློ་ངོར་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་སོགས་སྣང་ཡང་བདེན་པར་མེད་པའི་དཔེ་གྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་སྣང་ཡང་མི་བདེན་པའི་དཔེར་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་བཀོད་པ་རྣམས་དང་ཕུང་པོ་ལྔ་བདེན་པར་མེད་པའི་དཔེར་དབུ་བ་རྡོས་པ་སོགས་བཀོད་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་མི་བདེན་པར་གྲུབ་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་དཔེར་བཀོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རྒྱུད་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག ཅེས་པ་མ་གཏོགས་གཞན་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་འདི་གཉིས་མི་འགྲུབ་པར་སྣང་ངོ་། །ཇོ་བོ་རྗེའི་བཞེད་པའང་། སྐབས་འདི་རང་རྒྱུད་པ་དང་མཐུན་པར་སྣང་མོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་ནས་བརྒྱུད་པའི་བརྒྱུད་པ་གསུམ་པ་ཡིན་པ་དང་། བདེན་གཉིས་ཉིད་ལས་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་གང་གིས་རྟོགས་ཞེ་ན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་ཅིང་། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་གཟིགས་པ་ཡི། །ཀླུ་སྒྲུབ་སློབ་མ་ཟླ་གྲགས་ཡིན། །དེ་ལས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གིས། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས། ཐལ་འགྱུར་བའི་ཁོངས་སུ་བགྲངས་པའོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་བདེན་པའི་དབྱེ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་ལྟར་རོ་གཅིག་པས་རིགས་མི་འདྲ་བའི་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་རང་རྒྱུད་པ་དག ཡུལ་ཅན་གྱི་བློའི་སྒོ་ནས་རིགས་ཤེས་ཚད་མས་སྤྲོས་པ་བཀག་པའི་དོན་དམ་པ་དང་། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གིས་མྱོང་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དོན་དམ་གཉིས་ལས་སྔ་མ་ནི་རྣམ་གྲངས་པ་དང་། ཕྱི་མ་ནི་རྣ
Chinese
我認為，對於真諦，安立正確和錯誤的世俗諦的名稱是合理的。因為其他的分類方式，大多認為是正確的世俗諦和正確的基礎相同。如果這樣，那麼正確、真諦和不欺騙等，就會變成是勝義諦的意思，有這樣的過失。而且，所謂的「正確的世俗諦」這個詞語中的「世俗」，是指將心識世俗分為見假象和不見假象兩種時，安立在具有明晰感官的意識上。在這種情況下，對於在它面前顯現為正確的事物，安立為正確的這種殊勝方式，是不會有那些過失的。因此，僅僅依賴世間來區分真與非真，將其分為兩種世俗諦，也有兩種特殊的必要。第一，已經說過，這樣可以建立一個例子，即世間的見解不會損害聖者的觀點。第二個必要是，為了建立一個例子，說明在世間俱生智面前，顯現出真實的生等現象，但實際上並非真實。例如，為了說明複合現象顯現但並非真實，列舉了幻術的八個例子等；為了說明五蘊並非真實，列舉了水泡等例子。因為僅僅依賴世間，也已經成立了這些例子並非真實，所以僅僅是將其作為例子來列舉而已。自續派的兩種世俗諦的差別，雖然在顯現上相似，但具有作用。除了這一點之外，其他的宗派似乎無法成立這兩種差別。阿底峽尊者的觀點，在這個問題上似乎與自續派一致。但是，他是從阿闍黎月稱那裡傳下來的第三代傳承者。而且，在《二諦論》中也說：「以何證悟空性？如來所授記，見法性真諦，龍樹弟子月稱。從彼所傳之口訣，能證法性真諦。」因此，他被歸類為應成派。第二，勝義諦的分類，由於其自性如虛空般一味一體，因此沒有不同種類的分類。但是，自續派認為，從有境的心識的角度來看，有以理智量遮遣戲論的勝義諦，以及聖者入定時現前體驗到的勝義諦兩種。前者是名言上的，後者是
English
I think it is reasonable to apply the terms correct and incorrect conventional truths to truth. Because other classifications mostly consider the correct conventional truth and the correct basis to be the same. If so, then correct, truth, and non-deceptive, etc., would become the meaning of ultimate truth, which is a fault. Moreover, the "conventional" in the phrase "correct conventional truth" refers to the consciousness with clear senses when the mind is conventionally divided into seeing illusions and not seeing illusions. In this case, for the excellent method of establishing as correct what appears as correct in its presence, those faults do not exist. Therefore, relying solely on the world to distinguish between true and untrue, dividing it into two conventional truths, there are also two special necessities. First, it has already been said that this establishes an example that the views of the world do not harm the views of the noble ones. The second necessity is to establish an example that although phenomena such as true birth appear to the innate mind of the world, they are not actually true. For example, to illustrate that composite phenomena appear but are not true, eight examples of illusion, etc., are listed; to illustrate that the five aggregates are not true, examples such as bubbles are listed. Because it has already been established that these examples are not true even when relying solely on the world, it seems that they are merely listed as examples. The difference between the two conventional truths of the Svātantrika school is that although they appear similar, they have a function. Apart from this, it seems that these two differences cannot be established for other schools. The view of Atiśa also seems to be in accordance with the Svātantrika school in this case. However, he is the third lineage holder transmitted from Ācārya Candrakīrti. Moreover, in the Two Truths, it is said: "By what is emptiness realized? Predicted by the Tathāgata, seeing the truth of the nature of reality, Candrakīrti is a disciple of Nāgārjuna. By the oral instructions transmitted from him, the truth of the nature of reality will be realized." Therefore, he is classified as a Prāsaṅgika. Second, the classification of ultimate truth, because its nature is uniform like space, there is no classification of different kinds. However, the Svātantrikas believe that from the perspective of the subject's mind, there are two kinds of ultimate truth: the ultimate truth that refutes elaboration by valid cognition, and the ultimate truth that is directly experienced by the noble ones in meditative equipoise. The former is nominal, and the latter is