Tibetan
མེད་ཐེག་ཆེན་རབ་བསྟན་ནས། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་བསྒྲུབས་ཏེ། །བདེ་བ་ཅན་དུ་དེ་འགྲོ་འོ། །ཞེས་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་འོག་ཏུ། །ལོ་ནི་བཞི་བརྒྱ་ལོན་པ་ན། །བསྟན་པ་འདི་ལ་ཕན་བརྩོན་པ། །དགེ་སློང་ཀླུ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་། །རྨ་བྱ་ཞེས་བྱའི་རིག་པ་བསྒྲུབས། །ཁམས་དོན་བསྟན་བཅོས་དུ་མ་དང་། །དངོས་མེད་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་རིག །ལོ་ནི་དྲུག་བརྒྱ་འཚོ་བར་འགྱུར། །ལུས་དེ་བོར་བར་གྱུར་ནས་ནི། །བདེ་བ་ཅན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་དུ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འགྲུབ། །ཅེས་དང་། རྔ་བོ་ཆེའི་མདོ་ལས། ཀུན་དགའ་བོ་ལིཙྪ་བཱི་གཞོན་ནུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི། ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ལོན་པ་ན། དགེ་སློང་བློ་འཆང་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྔ་བོ་ཆེའི་མདོ་འདི་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱ་ལོན་པ་ན་དགེ་སློང་འཚོ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས་ངའི་བསྟན་པ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་མར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དེས་སྲོལ་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་ཚུལ། རྗེས་འཇུག་གིས་དེའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་འདིས་སྤྱིར་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ཆར་གསལ་བའི་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཛད་པ་ལས། སྐབས་སུ་བབ་པ་ནང་དོན་རིགས་པ་ལ། ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་ལུང་གི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་དང་། རིགས་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་མདོ་སྡེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། རིགས་ཚོགས། བསྟོད་ཚོགས། གཏམ་ཚོགས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྨ་བྱ་བའི་བཞེད་པས། གཙོ་བོ་ལུས་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་རྩ་བ་ཤེས་རབ་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་གཉིས། འཕྲོས་པ་ཡན་ལག་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྐྱེན་བརྟག་པ་ལས་འཕྲོས་པ་རྩོད་པ་ཟློག་པ། འདུ་བྱེད་བརྟག་པ་ལས་འཕྲོས་པ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་ན་རང་བཞིན་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་རྒོལ་བའི་ལན་དུ་ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག རང་བཞིན་མེད་ན་བོང་བུའི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་མི་འཐད་དོ་ཞེས་རྒོལ་བའི་ལན་དུ་ཐ་སྙད་གྲུབ་པ་དང་བཞི་སྟེ་དྲུག་ཡིན་ཞིང་། དེའི་ཕྱིར་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་བསྣན་ནས་དྲུག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་རིགས་པའི་ཚོགས་སམ་ཁྱུ་ཞེས་པ་ཡིན་གྱི། དྲུག་ཏུ་གྲངས་ངེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པའི་རིགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལྔ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཐམས་ཅད་ཚུལ་འདིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ཉིད་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པར། འདི་ལ་མཆོད་བརྗོད་མཛད་ནས་རྩོད་ཟློག་སོགས་གཞན་ལ་མི་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འཕྲོས་ཚུལ་གསལ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཞེད་དོ། །འདི་ལ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་དུ་ཡོད་དེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པར། རྩོད་ཟློག་དང་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་གཉིས་ཀྱི་འཕྲོས་ཚུལ་གསུངས་ཀྱི་གཞན་གྱི་འཕྲོས་ཚུལ་གསུངས་པ་མི་སྣང་ལ། ཐ་སྙད་གྲུབ་པ་ནི་བོད་དུ་མ་འགྱུར་ཞིང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་ཚིག་གསལ་དུ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་མཐོང་ཚུལ་སྨྲོས་པ་ན་གཞན་ལྔ་སྨྲོས་ནས་འདི་མ་སྨྲོས་པས། རྒྱ་གར་ནའང་རིགས་ཚོགས་སུ་བགྲངས་པ་མིན་པར་སྣང་ངོ་། །ཕྱི་མ་ཁ་ཅིག རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་དང་དྲུག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ནི་གཏམ་ཚོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགག་བྱ་གཞན་གྱིས་བཏགས་པའི་མཐའ་དགག་པ། རང་ལུགས་དབུ་མའི་ལུས་རྣམ་པར་བཞག དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་ཚུལ་གྱི་རྩོད་པ་སྤང་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འཐག་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྟོག་གེ་ཤེས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས། །གང་ཞིག་རྩོད་པར་མངོན་འདོད་པ། །དེ་ཡི་ང་རྒྱལ་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་རྒོལ་བའི་ང་རྒྱལ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འགོག་པར་གསུངས་ཀྱི། རང་གི་གཞུང་ལས་འཕྲོས་པར་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞུང་ལས་ཀྱང་རིགས་པ་ཅན་པའི་རྟོག་གེའི་ཚིག་དོན་བཅུ་དྲུག་དགག་པ་ཙམ་ཞིག་སྣང་གི་གཞན་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྩ་བ་ཤེས་རབ་དང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་གཉིས་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཁ་ཅིག་རྟེན་འབྲེལ་སྐྱེ་འགག་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་དང་། སྐྱེ་འཇིག་གཉིས། ཡོད་མེད་གཉིས་ཏེ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་དང་། ཡང་རང་སྡེ་དང་གཞན་སྡེ་ཐུན་མོང་དུ་འགོག་པ་དང་། རང་སྡེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགོག་པ་གཉིས་ཡིན་ཅེས་དང་། ཡང་རྣམ་བཅད་དགག་པའི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོངས་གཅོད་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་རིམ་པ་ལྟར་ཡིན་ཅེས་པ་གསུམ་ལས། ཕྱི་མ་འདི
Chinese
从无有大乘胜妙教法中，证得极喜之胜地，彼将往生极乐刹。如是说。 又《文殊根本续》中说：我于涅槃后，四百年满时，有勤于利益此教法者，名为比丘龙。将修习名为孔雀之明咒，以及诸多关于界之意义的论著，并证悟无实之意义的真如。将存活六百年，舍弃此身后，将往生极乐刹。于彼之后，必定证得佛果。如是说。 又《大法鼓经》中说：阿难陀，离车族青年名为一切众生喜见者，我圆寂后八十年，将成为比丘持慧，将受持此大法鼓经。如是等等。 又，我涅槃后四百年，将成为比丘医护，我的教法将极度兴盛，如是等等诸多经典中宣说。 第二，彼如何开创宗风之理分二：导师亲自如何开创之理，后学者如何阐释其意趣。 第一，导师此人，总的来说，在五种明处都造了许多阐明之论著，其中，适于此处的内义理路，从见行二者以教证之门显示，和以理证之门显示两种。第一种是《集学论》。第二种，有理聚、赞聚、论聚三种，第一种中，善知识孔雀的观点是：主要如身体般的论著《根本慧论》和《六十正理论》二者，以及其余如肢分般的论著，从《根本慧论》的缘起观察中所出的《回诤论》，从行蕴观察中所出的《七十空性论》，若诸法无自性，则与自性由量成立相违，作为对此反驳之答复的《细研磨》，若无自性，则如驴角等，名言之安立不应理，作为对此反驳之答复的《名言成立》共四者，总共是六部论著。因此，有些前代人加上《宝鬘论》而成为六部，有些则将理聚或
English
From the absence of the Great Vehicle's excellent teachings, having attained the joyful land, they will go to Sukhavati. Thus it is said. Furthermore, in the Mañjuśrī Root Tantra, it is said: After my passing into nirvana, when four hundred years have passed, there will be a monk named Nāga who will strive to benefit this teaching. He will cultivate the knowledge called Peacock, as well as many treatises on the meaning of the elements, and will realize the suchness of the meaning of non-existence. He will live for six hundred years, and after abandoning that body, he will go to Sukhavati. Immediately after that, he will definitely attain Buddhahood. Thus it is said. Furthermore, in the Great Drum Sutra, it is said: Ānanda, this Licchavi youth named Sarvasattvapriyadarśana, eighty years after my complete passing into nirvana, will become a monk named Matimat, and will uphold this Great Drum Sutra. Thus it is said, and so forth. Also, four hundred years after my passing into nirvana, he will become a monk named Jīvaka, and my teachings will greatly flourish, and so forth, as stated in many sutras. Second, regarding how he established the tradition, there are two aspects: how the teacher himself established it, and how the followers explained his intention. First, the teacher himself composed many treatises that clarify all five fields of knowledge in general. Among them, the relevant subject here is the inner meaning of reasoning. There are two ways to present the view and practice: through scriptural authority and through reasoning. The first is the Compendium of Sutras. The second includes the collections of reasoning, praise, and discourse. In the first, according to the view of the virtuous friend Peacock, the main texts, like the body, are the Root Wisdom and the Sixty Stanzas on Reasoning. The supplementary texts, like limbs, are the Refutation of Objections, which arose from the examination of conditions in the Root Wisdom; the Seventy Stanzas on Emptiness, which arose from the examination of formations; the Thorough Analysis, which answers the objection that if things are without inherent existence, it contradicts the establishment of inherent existence by valid cognition; and the Establishment of Conventions, which answers the objection that if there is no inherent existence, the conventions of language, such as the horns of a donkey, would be untenable. These four make a total of six. Therefore, some ancient scholars added the Precious Garland to make six, while others considered the collection of reasoning or
Chinese
叫做“由”的缘故。说不一定是六部，以及说阐述无自性的理聚论著是五部，所有这些都用这种方式破除。这种方式在《理六十颂》的注释中，清楚地阐述了以此作顶礼句，而不对其他作诤论等的原因。是这样认为的。对此稍作考察：在《理六十颂》的注释中，阐述了诤论和《七十空性论》二者的关联方式，而未见阐述其他的关联方式。名称成立在藏地没有翻译，而且法称论师在《明句论》中，叙述了法称论师龙树的宗见时，说了其他五部而没有说这部，因此在印度似乎也没有被算作理聚。后世有些人，认为《宝鬘论》和六部并列是不合理的，因为那是故事集。因此应当这样做：所破是破除由其他所立的边，如实安立自宗中观的体性，以及由此而生的诤论的遮遣，这三者之中，第一是《细研磨论》，其中说到：以通晓正理的傲慢，谁若显现想要诤论，为了遮遣他的傲慢，当说《细研磨》。说是为了遮遣论敌的傲慢而遮破其宗派，并没有说是从自己的论典中产生的缘故，而且论典中也仅仅是遮破了正理派的十六句义，没有见到其他的缘故。第二是《根本慧论》和《理六十颂》二者，这两者的差别，有些人解释说，《根本慧论》是阐述远离缘起生灭等戏论八边的，而《理六十颂》是阐述远离生灭二者，有无二者，也就是远离戏论四边的。又有人说是共同遮破自宗和他宗，以及分别遮破自宗两种。又有人说是通过分别遮破的方式来阐述自性空性，以及通过仅仅是名言而成立遣除的方式来阐述自性空性，次第是这样的三种，其中最后这
English
It is called "Yu." Saying that it is not necessarily six, and that the treatises of reasoning that explain selflessness are five, all of these are refuted in this way. This very method is clearly stated in the commentary on the "Sixty Stanzas on Reasoning," where it is explained that the reason for making prostrations to this and not engaging in debates with others is because of its connection. This is the view. There is a little to examine here: In the commentary on the "Sixty Stanzas on Reasoning," the connection between debate and the "Seventy Stanzas on Emptiness" is explained, but no other connections are mentioned. The establishment of names has not been translated into Tibetan, and when Acharya Chandrakirti, in the "Clear Words," mentioned the views of Acharya Nagarjuna, he mentioned the other five but not this one. Therefore, it seems that it was not counted as a collection of reasoning in India either. Some later scholars consider it unreasonable to include the "Garland of Jewels" as one of the six, because it is a collection of stories. Therefore, it should be done like this: Refuting the extremes posited by others, establishing the nature of one's own Madhyamaka system, and avoiding disputes arising from it, among these three, the first is the "Fine Grind," from which: "Due to the pride of knowing logic, Whoever appears to desire to argue, In order to abandon his pride, The Fine Grind will be explained." It is said that in order to abandon the pride of the opponent, their tenets are refuted, but it is not said that it arises from one's own texts. Moreover, in the text, only the sixteen categories of the logicians are refuted, and nothing else is seen. The second is the "Root Wisdom" and the "Sixty Stanzas on Reasoning." The difference between these two is that some explain that the "Root Wisdom" explains being free from the eight extremes of dependent origination, arising, and ceasing, while the "Sixty Stanzas on Reasoning" explains being free from the two of arising and ceasing, and the two of existence and non-existence, that is, being free from the four extremes of elaboration. Others say that there are two types: refuting both one's own and others' schools, and refuting one's own school specifically. Still others say that the former explains emptiness of inherent existence through the method of analytical refutation, and the latter explains emptiness of inherent existence through the method of establishing exclusion in mere conventional terms, in that order. Among these three, the last one