Tibetan
་ཡིན་ལ་མི་སྟོང་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགོངས་པ་གང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དེ་ནི་བདག་བརྟགས་པ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིམ་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་གང་ཞེ་ན་བདག་བརྟག་པར་ཚིག་གསལ་ལས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་གསུང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་མ་གྱུར་པ་མི་གསུང་སྟེ། ནད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྨན་ཉེ་བར་སོགས་པ་ལྟར་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བཞེད་པས་ཇི་ལྟར་འཚམ་པ་ལྟར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བརྒྱ་པ་ལས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་དང་། །གཉིས་ཀ་མིན་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཏེ། །ནད་ཀྱི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་ནི། །སྨན་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་མིན་ནམ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མཐར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་གདུལ་བྱའི་ངོར་མཚན་གཞི་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ན་མཚན་གཞི་གང་སྙམ་ན་དོན་དམ་པའི་མཚན་གཞི་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། འདི་ལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཉིད་ངོས་གཟུང་བ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དེ་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དོན་དམ་པའི་མཚན་གཞིར་བསྙད་པའི་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འདིར་སྤྲོས་པ་ཞེས་པ་བདེན་པའི་དངོས་པོའམ་མ་ཡིན་དགག་ཁོ་ན་མ་ཡིན་གྱི་གང་ལ་བློ་འཇུག་ཅིང་འཕྲོ་བ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ་མདོ་ལས་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སོགས་དང་། ཇི་ཙམ་དུ་སེམས་འཇུག་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྤྲོས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་དང་། སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བ་སྟེ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་ཚིག་གསལ་ལས་འདིར་སྤྲོས་པ་སྟེ་མཚན་མ་རྣམས་གང་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ་མི་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་སྤྲོས་པ་ནི་ངག་སྟེ་དོན་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ་ནི་ངག་ངག་གིས་མ་བརྗོད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་དང་། གང་དག་སངས་རྒྱས་སྤྲོས་འདས་ཤིང་། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། སྤྲོས་པ་ནི
Chinese
，並且也說不是不空。因此，為了施設的意義而說。」這樣說道。世尊說：「以何種意旨顯示空性等，那應當從我所作的觀察中領會。」這樣說了。以這樣的次第顯示的必要是什麼呢？在《明句論》中說，諸佛世尊所顯示的一切，都是進入真如甘露的方便。如來不說不是進入真如甘露方便的語言，就像與疾病相應的藥物等，因為想要攝受所調伏的眾生，所以會按照適合的方式來顯示。如《百論》中所說：「有與無，以及有無，二者皆非亦曾說，以病之故，一切皆，不成為藥耶？」這樣說道。如是所說，最終應知是為了進入遠離一切戲論的空性甘露。第三，如果這樣為了所化機而以體性等來顯示，那麼體性是什麼呢？勝義諦的體性是遠離戲論，在此有三種方式：認識遠離戲論的意義，證成遠離戲論是究竟的意義，以及安立遠離戲論為勝義諦的體性。第一，這裡所說的「戲論」，不僅僅是真實的實有或非遮，而是指心所投入和散亂的一切遮破和成立的法相，如經中所說：「色即是空，不應於彼散亂或戲論。」等等。以及「心投入多少，戲論就有多少。」以及「戲論寂滅即是寂靜。」的解釋中，《明句論》說：「此處戲論，即是諸相，何者為寂滅，即是不投入者，彼即是涅槃。」因此。在《他性知非》等的解釋中說：「戲論是語言，因為能開展諸義。未被戲論所開展的，就是語言所不能表達的。」這是它的定義。以及在「諸佛已超戲論」的解釋中，「戲論是
English
and also say that it is not non-empty. Therefore, it is said for the sake of imputation." Thus it is said. The Blessed One said, "With what intention is emptiness and so on shown? That should be understood from my own investigation." Thus it is said. What is the need to show it in such an order? In the Clear Words, it says that all that the Buddhas, the Blessed Ones, have shown is a means of entering the nectar of Suchness. The Tathagatas do not speak words that are not a means of entering the nectar of Suchness, just like medicine that is compatible with the disease, etc., because they want to take care of the beings to be subdued, so they show it in a way that is appropriate. As it is said in the Hundred Treatises: "Existence and non-existence, and existence and non-existence, and neither of the two have been taught. Because of disease, everything, does it not become medicine?" Thus it is said. As it is said, it should be known that in the end, it is for the sake of entering the nectar of emptiness, which is free from all proliferation. Third, if it is shown to the trainees with characteristics and so on, what is the characteristic? The characteristic of ultimate truth is freedom from proliferation. Here, there are three ways: identifying the meaning of freedom from proliferation, proving that freedom from proliferation is the ultimate meaning, and establishing freedom from proliferation as the characteristic of ultimate truth. First, here, the term "proliferation" does not only refer to true entities or non-affirming negatives, but to all characteristics of phenomena of negation and affirmation in which the mind engages and scatters, such as in the sutra: "Form is empty, one should not proliferate or scatter in it." And, "As much as the mind engages, that much is proliferation." And, in the explanation of "Proliferation is pacified, it is peaceful," the Clear Words says: "Here, proliferation, that is, all characteristics, whatever is pacified, that is, whatever does not engage, that is Nirvana." Therefore. In the explanation of "Knowing not from others," etc., it says: "Proliferation is speech, because it expands all meanings. What is not expanded by proliferation is what cannot be expressed by speech." This is its definition. And in the explanation of "Those Buddhas have transcended proliferation," "Proliferation is
Tibetan
་དངོས་པོའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། སྤྲོས་པ་རྣམས་འཇུག་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། འགྲེལ་པ་སྔ་མའི་འཇུག་ཏུ། སྤྲོས་པའི་ངོས་འཛིན་བཞི་ཙམ་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་མཐའ་བཞི་ཆར་སྤྲོས་པ་ལས་མ་འདས་ཀྱང་སྐབས་ཐོབ་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ངོས་འཛིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཡང་འཁྲུལ་ངོའི་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་འདི་དག་གདོད་མ་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཚུལ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་དང་། བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་མདོ་ལས། ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དུས་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཙམ་དང་བྲལ་བའི་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པ་ཉིད་དེ། མདོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །ཞེས་དང་། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིས་ནི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་འདོད་པའི་དོན་དམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་པས་སོ། །ཞེས་དཔེ་དང་སྒྲ་དང་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། དོན་དམ་པ་ནི་མཚོན་དུ་མེད་པ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་། ཤེས་པ་བྱར་མེད་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཀྱང་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་དོན་དམ་པ་སྒྲས་བསྟན་པ་དང་། བློས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་རློམ་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཐམས་ཅད་རྟེན་པའི་གཞི་ཆོས་ཅན་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླར་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པ་ལྟར་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་བྱུང་བར་གསུངས་པ་དང་། མདོ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ་འདི་ལྟ་སྟེ་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པས་རྣམ་གཞག་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། འདི་ལ་ནི་སྤང་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་ལམ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་སངས་རྒྱ
Chinese
如果是有实事之理由，那么如来没有实事，戏论又怎么会存在呢？因此，如来是超越戏论的。并且，在早期注释的结尾处，出现大约四种戏论的识别，虽然四边都未脱离戏论，但这是就当时情况而言对戏论的识别。与此分离的意义是，错觉所见的有无等戏论，从一开始就以其自身本性为空性。从名言的角度来阐述，也有从自身本性的角度、从有境的角度、从作用的角度三种阐述方式。第一种是，经中说：“本体自性空性，以及从初始时就空性。”这指的是与破立之法分离，什么也找不到的状态。经中说：“空性，是指与一切法分离的最高术语。”又如，虽然说虚空虚空，但虚空是不可言说的，同样，虽然说空性，但空性是不可言说的。这比那些认为事物存在的胜义谛更为殊胜。第二种是：“所说之事物相反，心之行境相反。”这是通过超越例子、声音和意识的行境来展示的。在《二谛经》中说：“胜义谛是不可指示的，不可言说的，不可知的，甚至超越了遍知之智慧的境界。”这消除了那些自认为可以通过声音来指示胜义谛，并通过意识将其作为对象来理解的错误观念。第三种是，它们都是依赖的基础，是与法性具有相同味道的法。在《宝性论》中，就像所有容器世界都依赖于虚空一样，据说所有蕴等的法都源于心的自性。经中说：“一切法都是一个特征，即无特征。”并且，由于诸法之空性在本质上没有区别，因此没有两种分类。并且，“此中没有应该放弃和接受的东西。”因此，道路是不可修习的。由于众生和佛的本性没有区别，所以成佛
English
If there is a reason for something real, then the Tathagata has no real thing, how can elaborations exist? Therefore, the Tathagata is beyond elaborations. And, at the end of the earlier commentary, about four identifications of elaborations appear, although all four sides have not escaped from elaborations, this is done in accordance with the identification of elaborations in the situation at hand. The meaning of being separated from this is that the elaborations of existence and non-existence, etc., seen in illusion, are empty in their own nature from the beginning. The way of explaining from the perspective of terminology also has three ways of explaining: from the perspective of one's own nature, from the perspective of the object-possessor, and from the perspective of action. The first is, as stated in the sutra: "The essence is emptiness of nature, and emptiness from the beginning." This refers to the state of being separated from the Dharma of negation and affirmation, and nothing can be found. The sutra says: "Emptiness is the supreme term that is separate from all Dharmas." Also, just as saying space space, space is unspeakable, similarly, although emptiness is said, emptiness is unspeakable. This is more excellent than the ultimate truth that those who think things exist. The second is: "What is said is reversed, the object of mind is reversed." This is shown by transcending the object of examples, sounds, and consciousness. In the Sutra on the Two Truths, it says: "The ultimate truth is unindicatable, unspeakable, unknowable, and even beyond the realm of the wisdom of omniscience." This eliminates the misconception that one can indicate the ultimate truth through sound and understand it by making it an object of consciousness. The third is that they are all the basis of dependence, the nature of Dharma that has the same taste as Dharma. In the Ratnagotravibhāga, just as all container worlds depend on space, it is said that all Dharmas such as aggregates originate from the nature of the mind. The sutra says: "All Dharmas are one characteristic, namely, no characteristic." And, since the emptiness of Dharmas has no difference in essence, there are no two classifications. And, "In this, there is nothing to be abandoned and accepted." Therefore, the path is uncultivable. Since the nature of sentient beings and Buddhas is no different, becoming a Buddha