Chinese
关于业的辩论和回答的方式有两种。第一种是：《中论》中说：“如果成熟时之间，存在则业会变成常，如果灭则会灭尽，如何产生果？”意思是说，善与非善的业在完成并产生果之间存在，那么业就会变成常；如果在第二个刹那灭尽，从那个时候到产生果之间，业完全不存在，那么业的果如何产生呢？第二种是：《中论》中驳斥了有部宗认为果的所依是识的相续，并主张“不失坏”。然后，建立了自己宗义的三个次第。在《入中论》的根本颂中，驳斥了阿赖耶识并建立了自己宗义；在注释中，驳斥了阿赖耶识、“不失坏”、获得和识的相续，然后建立了自己宗义。关于业灭的意义，有部宗认为业是自性灭的，其意义是，所灭的业从那以后完全不存在，无论是应用于刹那还是相续都是一样的。这样一来，业灭尽之后到果之间，业完全不存在的空隙持续了很长时间，为了连接它们，唯识宗认为业留下的习气，并且认为它的所依是阿赖耶识，是常恒的实有。一些分别说部认为，业会产生类似于债务凭证的“不失坏”，还有一些人认为，业产生“获得”，然后通过它来连接。经部宗认为，被习气划分的识的相续是存在的，连接者是习气，这与唯识宗相同，只是它的施设处不同。为了驳斥这些观点，《中论》中说：“因为业不生，因此无自性，因为彼不生，因此不失坏。”以及《入中论》中说：“因为自性上它不灭，因此即使没有阿赖耶识，也能做到，有时业灭很久之后，也能知道果真实产生。”意思是说，以前的业果的所依都不合理，因为它们认为业是自性灭的，所以在业和果之间，这两者任何
English
There are two ways to debate and answer about karma. The first is: The Mulamadhyamakakarika says, "If it exists between the time of ripening, then karma will become permanent. If it ceases, then it will be extinguished. How can it produce fruit?" It means that if virtuous and non-virtuous karma exists between the time of completion and the production of fruit, then karma will become permanent; if it ceases in the second moment, then from that time until the production of fruit, karma does not exist at all, so how can the fruit of karma be produced? The second is: The Mulamadhyamakakarika refutes the Sautrantika's view that the basis of the fruit is the stream of consciousness, and asserts "non-loss." Then, it establishes the three stages of its own tenets. In the root verses of the Madhyamakavatara, it refutes the alaya-vijnana and establishes its own tenets; in the commentary, it refutes the alaya-vijnana, "non-loss," attainment, and the stream of consciousness, and then establishes its own tenets. Regarding the meaning of the cessation of karma, the Vaibhashikas believe that karma is self-extinguishing, and its meaning is that the karma to be extinguished does not exist at all from then on, whether applied to a moment or a continuum. In this way, after karma has ceased, there is a long gap in which karma does not exist at all until the fruit. In order to connect them, the Yogacaras believe in the habit left by karma, and believe that its basis is the alaya-vijnana, which is permanent and truly existent. Some of the Sarvastivadins believe that karma produces "non-loss" similar to a debt certificate, and some believe that karma produces "attainment" and then connects through it. The Sautrantikas believe that the stream of consciousness divided by habit is existent. The connector is habit, which is the same as the Yogacaras, but its basis of imputation is different. In order to refute these views, the Mulamadhyamakakarika says, "Because karma is not born, therefore it has no self-nature, because it is not born, therefore it is not lost." And the Madhyamakavatara says, "Because it does not cease by its own nature, therefore even without the alaya-vijnana, it can do this. Sometimes, even after karma has ceased for a long time, one can know that the fruit truly arises." It means that the previous bases of karma and fruit are all unreasonable, because they believe that karma is self-extinguishing, so between karma and fruit, either of the two
Tibetan
ཡང་མེད་པའི་བར་སྟོང་སྦྲེལ་བྱེད་དུ་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་འགགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་ལས་འགགས་ནས་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ལས་གཏན་མེད་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་དེར་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་རྟག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེང་སང་དབུ་མའི་ལུགས་ལ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མ་གོ་བར་འདོད་པ་དག་གིས་ནི་བསྐལ་པའི་བར་དུ་མི་རྙེད་ལ། དངོས་སྨྲ་བས་འབྲས་བུའི་དུས་ན་རྒྱུ་དེ་གཏན་མེད་པར་འདོད་ཅིང་། དབུ་མ་བས་འབྲས་བུའི་དུས་ན་རྒྱུ་དེ་མེད་ན་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཡོད་ན་རྟག་པར་ཐལ་བ་དང་། བདག་སྐྱེ་ཡོད་པར་ཐལ་བས་དེ་གཉིས་གང་དུའང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་མི་ཕྱེད་པའོ། །མདོར་ན་དངོས་སྨྲ་བས་དགེ་མི་དགེ་ལྟ་བུའི་ལས་དེ་འགགས་ནས་འབྲས་བུ་མ་འབྱིན་གྱིས་བར་དུ་ལས་གཏན་མེད་པར་འདོད་པས་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་རྟོག་དགོས་ལ། འདིར་ནི་ལས་དེ་འགགས་ནས་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ལས་རྒྱུན་མི་ཆད་ཅིང་འབྲས་བུ་དེ་ཟད་ནས་སླར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཚེ་ལས་རྒྱུན་ཆད་དེ། སླར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་ད་དུང་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ས་བོན་དང་མྱུ་གུའི་དཔེས་བསྒྲུབ་པར་བཞེད་པས་བར་སྟོང་སྦྲེལ་བྱེད་ཀྱི་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་རྟོག་པའི་དོན་མེད་པའོ། །སྤྱིར་ལས་འབྲས་གང་ལ་ལྡན་པའི་གཞི་སེམས་ཉིད་བདེན་པས་སྟོང་པ་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་རུང་བའི་ཀུན་གཞི་ལས་འབྲས་ཀྱིས་རྟེན་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་པ་ལ་ཉེས་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ལས་འགགས་ནས་འབྲས་བུ་མ་འབྱིན་གྱི་བར་དུ་ལས་རྒྱུན་མི་ཆད་ན་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་མངོན་གྱུར་དུ་ཡོད་པའི་སེམས་རྒྱུད་ལ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཕྱིས་ཀྱི་དབུ་མ་པར་རློམ་པ་ཁ་ཅིག་གིས་གནད་འདིར་མ་རྟོགས་པར་ཀུན་གཞི་སོགས་བཀག་ནས་ལས་དང་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ཞིག་པ་དངོས་པོ་བས་སྦྲེལ་བར་འདོད་པ་ལ་ནི་གཞན་སྐྱེ་ཡོད་པར་ཐལ་བ། མ་ཕྲད་པར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་ཐལ་བ། རྟེན་གཞན་ལ་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་པ། དེ་ལས་ཀྱང་སྨད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ། ཞིག་པས་ནམ་མཁའ་གང་བར་ཐལ་བ། འདུས་མ་བྱས་ལ་རྟེན་འབྲེལ་མི་རུང་བར་ཐལ་བ། སྨིན་ལས་སླར་སྨིན་གྱི་སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུས་པ། གཅིག་དང་ཐ་དད་བརྟགས་པའི་ཉེས་པ་སྟེ་བརྒྱད་དང་། གཞན་ཡང་སྐྱོན་གྱི་རང་བཞིན། སྐྱོན་གྱི་ཕུང་པོ། སྐྱོན་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་འདུག་པས་ཁོ་བོས་བྱས་པའི་
Chinese
此外，认为在无有的间隙中存在连接作用。因为业的自性并未断绝，所以在名言上，业灭尽到果产生之间，业并非完全消失。然而，在那期间，业本身也并非存在，因为那样会导致业变成常恒。现今，那些自认为理解中观宗两种遮遣的真实含义的人，即使经过漫长的时间也无法找到。有部宗认为果产生时，因完全消失；而中观宗认为，果产生时，如果因不存在，则会断灭，如果存在，则会成为常恒，并且会陷入自生，因此无法区分这二者的差别。总之，有部宗认为，善与非善之类的业在灭尽到果产生之间完全消失，因此需要假立业果之间的所依。而在此处，业灭尽到果产生之间，业的相续不会断绝，当果耗尽不再产生新的果时，业的相续才会断绝。如果仍然有果产生，则相续尚未断绝，这可以通过种子和苗芽的例子来证明。因此，假立连接间隙的业果所依是没有意义的。一般来说，业果所依的基础是心，而心本身是空性的，因此在轮回和涅槃中，一切行为都可以在阿赖耶识上进行，仅仅承认阿赖耶识是业果的所依，并没有过失。如果认为业灭尽到果产生之间，业的相续没有断绝，那么对于拥有比丘戒的相续来说，就会存在不善业，但仅仅因为相续没有断绝，并不意味着就承认其存在，这一点在前面已经说过了。后来的一些自诩为中观宗的人，不理解这个要点，遮止阿赖耶识等，认为业和果之间是由坏灭的事物连接的，这会导致他生存在，会导致不接触而产生，会产生依他而说的过失，甚至会成为更应呵斥之处，坏灭会充满虚空，无为法无法进行缘起，无法避免成熟后再次成熟的过失，以及一和异的考察所带来的过失等八种过失。此外，还存在过失的自性、过失的集合、过失的来源，因此我所做的
English
Furthermore, it is thought that there is a connecting function in the gap of non-existence. Because the nature of karma is not cut off, in terms of expression, karma is not completely gone from the extinction of karma to the production of the result. However, during that period, the nature of karma itself does not exist, because that would lead to karma becoming permanent. Nowadays, those who think they understand the true meaning of the two negations of the Madhyamaka school cannot find it even after a long time. The Vaibhashika school thinks that the cause is completely gone when the result is produced; while the Madhyamaka school thinks that if the cause does not exist when the result is produced, it will be cut off, and if it exists, it will become permanent, and it will fall into self-generation, so it is impossible to distinguish the difference between the two. In short, the Vaibhashika school thinks that karma such as good and non-good is completely gone from the extinction of karma to the production of the result, so it is necessary to falsely establish the support between karma and result. Here, from the extinction of karma to the production of the result, the continuity of karma will not be cut off, and when the result is exhausted and no new result is produced, the continuity of karma will be cut off. If there is still a result produced, then the continuity has not been cut off, which can be proved by the example of seeds and sprouts. Therefore, it is meaningless to falsely establish the support of karma and result that connects the gap. Generally speaking, the basis on which karma and result depend is the mind, and the mind itself is empty, so in samsara and nirvana, all actions can be carried out on the Alaya consciousness, and there is no fault in merely admitting that the Alaya consciousness is the support of karma and result. If it is thought that the continuity of karma is not cut off from the extinction of karma to the production of the result, then for the continuity of the mind that has the vows of a monk, there will be non-virtuous karma, but merely because the continuity is not cut off does not mean that its existence is admitted, which has been said before. Some later people who claim to be Madhyamikas do not understand this point, and prevent the Alaya consciousness, etc., and think that the connection between karma and result is connected by destroyed things, which will lead to the existence of other-generation, will lead to generation without contact, will produce the fault of relying on others to say, and will even become a more reprehensible place, destruction will fill the void, unconditioned dharmas cannot be interdependent, cannot avoid the fault of maturing again after maturing, and the faults caused by the examination of one and different, etc., eight kinds of faults. In addition, there are also the nature of faults, the collection of faults, and the source of faults, so what I have done