Chinese
应当依于智慧，宣说五蕴一切自性为空。如果与此相异，不欲求任何一者的论敌，则胜义谛和世俗谛也无法宣说。如果心和心所存在，那么瓶子和布匹等也存在，因为这在世间广为人知。如果瓶子和布匹等经过分析观察不存在，那么心和心所也就不存在，因为二者都远离理智。如是宣说。如果这样说，那也是不相同的。圣者的等持之义是，胜义谛的有无戏论寂灭，因此胜义谛的名称不成立。而世俗是错觉显现，因此在其境中胜义谛不会转变，所以有胜义谛不成立的过失。而且也有世俗谛不成立的过失。凡夫的愚痴，成立了世俗谛是世俗谛，还是没有成立？如果没有成立，那么世俗谛是世俗谛，谁也没有成立。因为圣者如你所说，没有世俗谛，所以没有成立。凡夫也没有成立。如果成立，那么凡夫的愚痴，就成立了世俗谛是虚假的、欺骗性的、如幻术般的法。因为这成立了世俗谛是世俗谛。这是周遍的。因为《明句论》中引经说：这些是具有欺骗性的法。这些是虚假的幻术，欺骗孩童。如是说。第三，后来的某些中观派认为，随应派的观点，在世俗名言中，瓶子和布匹等必须承认为非有非无。理由是：有非有，无非无，有无皆非有。等等，遮止四边戏论的教证。理证是，如果是有，则会变成常有；如果是无，则会变成断灭。如《中论颂》所说：所谓有，即是常见。所谓无，即是断见。是故智者，不应住于有无。如是说。他们这样认为。对此，有不能成立宗义和有妨害二者。第一，遮止四边戏论的教证，是就胜义谛而言的，不是就世俗谛而言的。因为胜义谛是离戏论的。
English
It should be explained that all five aggregates are empty of their own nature by relying on wisdom. If an opponent who does not desire any one of these differs from this, then neither the ultimate truth nor the conventional truth can be explained. If mind and mental factors exist, then pots and cloths, etc., also exist, because they are known throughout the world. If pots and cloths, etc., do not exist when analyzed, then mind and mental factors will also not exist, because both are devoid of reason. Thus it is said. If so, that is not the same. The meaning of the noble one's equipoise is that the ultimate truth's terms are not established because the proliferation of existence and non-existence is pacified. Since the conventional is an illusion, the ultimate truth does not change in its object, so there is a fault of not establishing the ultimate truth. And there is also a fault of not establishing the conventional. Does the ignorance of ordinary beings establish that the conventional is conventional, or does it not? If it is not established, then no one establishes that the conventional is conventional. Because the noble one, according to you, does not have the conventional, it is not established. And it is not established by ordinary beings either. If it is established, then the ignorance of ordinary beings establishes that the conventional is false, deceptive, and like an illusion. Because it establishes that the conventional is conventional. This is pervasive. Because the sutra quoted in the Clear Words says: These are things that deceive. These are false illusions that deceive children. Thus it is said. Third, some later Madhyamikas believe that, according to the Prasangika school, in conventional terms, pots and cloths, etc., must be accepted as neither existent nor non-existent. The reason is: Neither existent nor non-existent, neither both nor neither. Etc., are all the scriptures that negate the four extremes of proliferation. The reason is that if it exists, it will become permanent; if it does not exist, it will become annihilated. As stated in the Root Wisdom: 'To say "exists" is to see permanence. To say "does not exist" is to grasp annihilation. Therefore, the wise should not abide in existence and non-existence.' Thus it is said. They think so. Regarding this, there are two things: the proof is not valid, and there is harm. First, the scriptures that negate the four extremes of proliferation refer to the ultimate truth, not to the conventional truth. Because the ultimate truth is free from proliferation.
Tibetan
པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་རྫོབ་སྤྲོས་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་རྟག་པས་ཁྱབ་ན། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས། རེ་ཞིག་དངོས་གང་ཡོད་ན་ནི། །རྣམ་པར་འཇིག་པའི་གནས་ལ་གནས། །ཞེས་དངོས་པོར་ཡོད་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མེད་པ་ཙམ་ལ་ཆད་པས་ཁྱབ་ན། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱང་བདག་ཆད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་ལུང་གིས་གནོད་དེ། མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ང་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི། ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་ལྷན་ཅིག་མི་རྩོད་དེ། གང་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ངས་ཀྱང་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ང་ཡང་མེད་པར་བཞེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་མེད་དེ་སྟོན་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་ལ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་ནི། སྣང་རུང་གི་ཆོས་མ་དམིགས་པ་ལ་མེད་ཅེས་པ་དང་། སྣང་རུང་གི་ཆོས་དམིགས་པ་ལ་ཡོད་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་དེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་གང་དུའང་ཁས་མི་བླང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཡིན་ཡང་དབུ་མ་པས་ཁས་མི་ལེན་ནོ་སྙམ་ན། སྔར་གྱི་མདོ་དེ་ཉིད་དང་འགལ་ཞིང་། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་འཇིག་རྟེན་མི་གནོད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལྟོས་འདི་ནི་དགག་པར་གྱིས། །ཞེས་པའང་རང་ལས་ལོག་པར་འགྱུར་རོ། །གྲགས་པ་དང་འགལ་བ་ནི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ཞིག་ལ་ཕྱི་རོལ་ནས་གཞན་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ལ་མེ་ཡོད་དམ། ཆུ་ཡོད་དམ་ཞེས་དྲིས་པའི་ཚེ། དེ་དག་ཡོད་ན་ཡོད་ཅེས་དང་། མེད་ན་མེད་ཅེས་སྨྲ་བར་མཐོང་གི མེ་དང་ཆུ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བར་མ་མཐོང་ཞིང་། སྨྲ་ན་ཡང་ཀླན་ཀའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་གྱི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་དོན་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཕྱིས་ཀྱི་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག དངོས་འགལ་གཅིག་རྣམ་བཅད་ལ་ཁེགས་ན་གཅིག་ཤོས་ཡོངས་གཅོད་ལ་གྲུབ་པས། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུའང་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གཞི་གཅིག་ལ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་འདི་ནི་ལྷ་སྦྱིན་ནོ་འདི་ནི་མཆོད་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སོགས་གང་ཟག་དང་། འདི་ནི་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་རྣ་བའོ། །ཞེས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱིས། བཏགས
Chinese
的缘故，以及世俗是戏论的缘故。理证的成立也不合理，如果仅仅存在就遍及常，那么，导师圣天说：稍微事物凡存在，即住坏灭之境地。因为如果事物存在就遍及无常，与此相违背的缘故，以及如果仅仅不存在就遍及断灭，那么，两种无我也将成为我断灭的过失。此外，此有则彼生，这样的缘起也不合理，因为此存在是不可能的。第二，对于存在损害的事物，以圣言来损害，经中说：世尊与世间一同诤论，我却不与世间一同诤论，凡是世间认为存在的，我也是认为是存在的。凡是世间认为不存在的，我也是认为不存在的。因为世尊对于世间的存在与不存在，是安立为名言上的存在与不存在。理证的损害是，对于能显现的法不观察到就说没有，以及对于能显现的法观察到就说有的名言，将不成其为与世间名言意义相符，因为对于名言上的存在与不存在，任何一个都不承认的缘故。如果那些是世间的名言，但是中观师不承认，这样想的话，就与之前的经相违背，而且，如果世间不损害你，就应依于世间而对此进行破斥，这样也将会自相矛盾。与世俗相违背是，对于一个中观应成派，从外面有其他人问你，有火吗？有水吗？在被问的时候，看到他们说如果存在就说存在，如果不存在就说不存在，没有看到他们说火和水存在也不是，不存在也不是，即使说了，也将会变成争论的言辞，在世间上任何共称的意义也不会成立。第四，后来的一些中观师说，如果对相反的事物进行一个排除的遮止，那么另一个就会以周遍决定的方式而成立，因此，在两个谛实中，存在非存在，非存在非非存在，在同一个基上是不可能的。因此，这个是天施，这个是供施等等，人和，这个是天施的耳朵等等，所有法的名言都仅仅是以名称来安立
English
because of that, and because the conventional is with elaboration. The establishment of reasoning is also unreasonable, for if mere existence pervades permanence, then, the teacher Āryadeva said: For a while, whatever thing exists, it abides in the state of destruction. Because if a thing exists, it is pervaded by impermanence, which contradicts this, and if mere non-existence pervades annihilation, then the two selflessnesses will also be the fault of self-annihilation. Furthermore, the dependent arising of 'this exists, then this arises' is also unreasonable, because it is impossible for this to exist. Second, for the existence of harmful things, it is harmed by scripture, as the sutra says: The Blessed One disputes with the world, but I do not dispute with the world. Whatever the world considers to exist, I also consider to exist. Whatever the world considers not to exist, I also consider not to exist. This contradicts what was said, because the Teacher establishes the existence and non-existence in the world as nominal existence and non-existence. The harm of reasoning is that the term 'non-existent' is used when a perceptible phenomenon is not observed, and the term 'existent' is used when a perceptible phenomenon is observed. This term will not be consistent with the meaning of the world's terms, because it does not accept either existence or non-existence in terms of terms. If those are the terms of the world, but the Madhyamika does not accept them, then it contradicts the previous sutra, and if the world does not harm you, then you should rely on the world to refute this, which will also be self-contradictory. Contradicting fame is that when someone from outside asks a Madhyamika Prasangika, 'Is there fire? Is there water?' When asked, they are seen to say 'If it exists, it exists,' and 'If it does not exist, it does not exist.' They are not seen to say that fire and water neither exist nor do not exist. Even if they say it, it will become a word of contention, and no common meaning will be established in the world. Fourth, some later Madhyamikas say that if one exclusionary negation is negated, then the other will be established by pervasive determination. Therefore, in both truths, existence and non-existence, non-existence and non-non-existence, are impossible on the same basis. Therefore, 'This is Devadatta, this is a sacrificial offering,' and so on for persons, and 'This is Devadatta's ear,' and so on, all terms of phenomena are merely established by name.