Tibetan
ཞི་བསྐྱེད་པ་ནི། རྒྱན་ལས། ཞི་གནས་དེ་ཐོབ་པ་ན་ཡིད་བྱེད་བཅུ་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་ཚུལ་བཤད་པ་ནི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱིས་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ཙམ་བསྒྲུབས་ན་ཡིད་བྱེད་དྲུག་གིས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ཆེ་འབྲིང་དགུ་སྤངས་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་གྲུབ་ན་ཞི་གནས་སྔར་བས་ཆེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུད་བདེ་བས་རྒྱས་པ་དང་། སྡིག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཉེས་པས་མ་གོས་ཞིང་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་མཐུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་གྲུབ་ནས། གསུམ་པ་དེས་ཤེས་རབ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ལ། བསྒོམ་པའི་ཚུལ་དང་གོམས་པའི་བྱེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལའང་གསུམ་སྟེ། གཅིག་ཅར་འཇུག་པ་དང་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་དང་མན་ངག་གི་གནད་བསྡུས་ཏེ་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི་གང་ཟག་གམ་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་མ་རྙེད་པར་བྱས་ལ་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལའང་དཔྱད་དེ་མ་རྙེད་པར་བྱས་ནས་དེའི་ངང་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ནས་བཞག་པ་ན་སྔར་གྱི་ཞི་གནས་ཀྱི་དབང་གིས་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ལོ། །འདི་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་གང་ཟག་ལ་སྦྱོར་བ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཆོས་ལ་བསྒྲེ་བའི་གནད་ཤེས་དགོས་ཏེ། སྔར་གཞི་དབུ་མའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་སྔོན་བྱུང་བ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ངེས་པ་མ་རྙེད་ཀྱང་། རྟོག་པ་ཁ་ཚོམ་ལ་སྒོམ་དུ་སྨྲ་བ་ཧྭ་ཤང་གི་ལྟ་བ་དང་། ཕྱིས་བྱུང་བ་ང་མེད་ང་མེད་ཅེས་པའི་རྟོག་པའི་ཕྲེང་བ་བགྲང་བ་ལ་སྒོམ་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ལྟ་བའི་སྙིགས་མ་ཡིན་པས་གཞན་དུ་དགག་པ་བྱས་ཟིན་པ་དྲན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དང་པོར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མ་རྙེད་པར་བྱས་ནས་དེའི་ངང་ལ་བཞག་པ་དང་། དེ་ནས་དྲུག་གི་གཅིག་ཅར་སྦྱར་བའི་རིགས་པས་ཕྱི་དོན་མ་རྙེད་པར་བྱས་ནས་དེའི་ངང་ལ་བཞག་པ་དང་། དེ་ནས་གཟུང་བ་མེད་ན་དེར་འཛིན་ཀྱང་མ་རྙེད་པས་དེའི་ངང་ལ་བཞག་པ་དང་། དེ་ནས་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་དེའི་ངང་ལ་བཞག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་དཔེ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང་། དེ་ནས་སྒྱུ་མའི་དཔེས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མར་བསྟན
Chinese
生起寂止的方法是：在《庄严经论》中，获得寂止之后，依靠十一种作意来修习的方法，是指以止观双运修习法流的等持。如果仅仅修习止的本体，通过六种作意断除欲界的上中下九品烦恼，成就止的本体，那么寂止会比以前更加殊胜。因为相续会因安乐而增长，不会被罪恶和烦恼的过患所染污，并且具有成办事业的强大能力。这样成就寂止之后，第三，修习智慧胜观。其中有修习的方式和串习的作用两种。首先，在修习的方式中也有三种：顿入、渐入和摄集诀窍而修习。第一种是，对于任何补特伽罗或法，通过之前所说的理证进行观察，使其无法成立。然后，以同样的理证观察其他一切显现的事物，也使其无法成立。之后，在这种状态中，断除等持的过患而安住，凭借之前寂止的力量，就能安住到想要的时间，这就是止观双运。对于这种修法，需要了解将成立法无我的理证运用于补特伽罗，以及将成立补特伽罗无我的理证运用于法的要点。这在之前中观根本慧论的章节中已经讲过。在这雪域之中，即使没有通过闻思确定以前出现的定解，却说以杂乱的分别念为禅修的是和尚的见解。后来出现的，念诵“我无我无”的分别念之念珠为禅修，这是见解的糟粕，已经在其他地方做了破斥，应当忆念。第二种是，首先以成立补特伽罗无我的理证，使补特伽罗的“我”无法成立，然后安住于这种状态。之后，以六合一异的理证，使外境无法成立，然后安住于这种状态。之后，如果没有所取，能取也无法成立，然后安住于这种状态。之后，将二取的能取所取均灭尽的无二之识，也使其远离四边戏论，然后安住于这种状态。第三种是，以梦的例子，将一切显现转为心。之后，以幻化的例子，将一切显现显示为幻化。
English
The method of generating tranquility is as follows: In the Ornament for Clear Realization, it is explained that after attaining tranquility, the method of cultivating it based on the eleven mental engagements refers to the practice of Samadhi in the continuum of Dharma through the union of tranquility and insight. If one only cultivates the essence of tranquility, abandoning the nine afflictions of the desire realm, both great and small, through the six mental engagements, and achieves the essence of tranquility, then tranquility will become even more excellent than before. This is because the continuum will increase with bliss, will not be stained by the faults of sin and affliction, and will have great power to accomplish activities. Having thus achieved tranquility, the third step is to cultivate wisdom and insight. This involves two aspects: the method of cultivation and the action of habituation. First, within the method of cultivation, there are three approaches: entering all at once, entering gradually, and condensing the essential points of the instructions for cultivation. The first approach involves examining any individual or phenomenon with the reasoning previously explained, making it impossible to find. Then, using the same reasoning, examine all other appearing objects, making them impossible to find as well. After that, in this state, abandoning the faults of Samadhi and abiding, one will be able to abide for as long as desired due to the power of the previous tranquility. This is the union of tranquility and insight. For this practice, it is necessary to understand the key point of applying the reasoning that establishes the selflessness of phenomena to individuals, and applying the reasoning that establishes the selflessness of individuals to phenomena. This has already been explained in the chapter on the Fundamental Wisdom of the Middle Way. In this snowy land, even if one has not found the certainty established by hearing and thinking about what came before, to say that meditating on a jumble of thoughts is the view of Hwashang, and to say that counting the rosary of thoughts of "no self, no self" that came later is meditation, is the dregs of the view. It has already been refuted elsewhere, and should be remembered. The second approach is to first use the reasoning that establishes the selflessness of the individual to make the "self" of the individual impossible to find, and then abide in that state. Then, using the reasoning of applying the six together, make external objects impossible to find, and then abide in that state. Then, if there is no object of grasping, the grasper cannot be found either, so abide in that state. Then, the non-dual consciousness should also be made free from the elaboration of the four extremes, and then abide in that state. The third approach is to transform all appearances into mind using the example of dreams. Then, using the example of illusion, show all appearances as illusion.
Tibetan
་པ་དང་། དེ་ནས། ཁ་ཏོན་མར་མེ་མེ་ལོང་རྒྱ། །མེ་ཤེལ་ས་བོན་སྐྱུར་དང་སྒྲས། །ཕུང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡང་། །མི་འཕོ་བར་ནི་མཁས་རྟོགས་བྱ། །ཞེས་པའི་དཔེས་སྒྱུ་མ་དེའང་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་དེ་ཡང་བརྗོད་པར་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེའི་ངང་ལ་བློ་བཞག་པས་མཐོང་སྤང་གིས་བསྡུས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་མི་མཐུན་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་དང་། བསམ་པས་རྩེ་འཇིལ་བ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གིས་མགོ་གནོན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་བྱུང་གིས་ས་བོན་རྩ་བ་ནས་སྤངས་པ་ནི་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོའི་གོ་རིམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཚོགས་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་བདུན་ཏེ་རྟེན་དགེ་སྦྱོང་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ། གནས་དགོན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ། འཚོ་བ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ། ལུས་གཙང་བའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ། ན་བའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ། འཆི་བའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ། དགེ་བའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བསྲུང་བ་དང་། བསྲིང་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དང་། འཕགས་པའི་རིགས་ལ་གནས་པ་སྟེ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི་བདག་དགོན་པ་འདིར་ཅིར་འོངས་བསམ་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་ཉེས་པ་ལུས་སེམས་ཀྱི་འདུ་འཛིན་མི་བྱེད་པ་དང་། འོངས་པའི་དོན་སྒྲུབ་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་། རྟག་ཏུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བསམ་ཏེ་ཉེས་སྤྱོད་ལ་འཛེམ་པ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་གྱི་འཇིགས་པ་ལ་བག་མི་ཚ་བ་དང་ལྔའོ། །གསུམ་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་ལས་ལུས་བསྲུང་བ་དང་། བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་མི་བྱ་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་ཤིང་མགུ་སླ་བ་དང་། ང་རྒྱལ་བཅོམ་ཞིང་ལོག་བསྒྲུབ་བཟོད་པ་དང་། དད་པས་བྱིན་པ་དོན་ཡོད་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྔའོ། །བཞི་པ་ནི། ཟས་དང་། གོས་དང་། གཉིད་དང་། ཉམས་ང་བསྲུང་བ་དང་། ཁམས་སྙོམས་པ་དང་ལྡན་པ་ལྔའོ། །ལྔ་པ་ནི་ལུས་ལྷར་བསྒོམ་པ་དང་། ངག་སྔགས་བཟླས་པ་དང་། སེམས་གནོད་བྱེད་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དང་། ན་ཚ་ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་བསྒོམ་པ་དང་ལྔའོ། །དྲུག་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་འཕོ་བའི་མན་ངག་ནི། སྟོབས་ལྔ་ཉིད་ཡིན་སྤྱོད་ལམ་གཅེས། །ཞེས་པ་ལྟར་སྟོབ
Chinese
之后，如“念诵明灯如镜鉴，火晶种子酸与声，蕴聚相续之结合，不迁变者智者解”之例，幻化亦可成立为缘起。知晓缘起亦不可言说，于此状态中安住，即可断除见道所摄之所有烦恼，生起无漏之智慧。以听闻之智慧生起与烦恼相违之念，以思惟摧毁烦恼，以世间之修生压伏烦恼，以出世间之修生从根断除烦恼，此乃所断与对治之次第差别也。三、成办二资粮之行持，共有七种，即依止善知识之行持、安住寂静处之行持、受用乞食之行持、身清净之行持、病苦之行持、死亡之行持、善行之行持。第一，具足戒律等圆满，具足闻思之功德，守护沙门之法，具足二种摄持，安住于圣种姓，此为五者。第二，思维我为何来到此寂静处，不造未来之身心散乱之过患，为成办未来之义而精进瑜伽，恒常思维诸佛菩萨之前，从而遮止罪行，不畏惧人与非人之怖畏，此为五者。第三，从违缘中守护身体，为乞食故，不作烦恼罪行之业，知足少欲，降伏我慢且忍受邪行，以信心所施之物作有意义之受用，此为五者。第四，具足饮食、衣服、睡眠、守护羞处、调和诸界，此为五者。第五，观想身体为本尊，语诵咒语，以慈悲对待损害者，了知疾病为恶业之果，依此修持自他相换，此为五者。第六，大乘迁识之口诀是：五力即是行持之要。
English
Then, as in the example, "Recitation is like a lamp, a mirror, a crystal; the seed of fire, sourness, and sound; the combination of aggregates and continuity; the wise understand that it does not change," illusion can also be established as dependent origination. Knowing that dependent origination is also inexpressible, by abiding in this state, all the afflictions included in the path of seeing can be abandoned, and uncontaminated wisdom will arise. With the wisdom of hearing, a thought contrary to afflictions arises; with thinking, afflictions are destroyed; with worldly meditation, afflictions are suppressed; and with transcendental meditation, afflictions are eradicated from the root. This is the difference in the order of what is to be abandoned and the antidote. Third, there are seven practices for accomplishing the two accumulations: the practice of relying on a virtuous friend, the practice of dwelling in a solitary place, the practice of partaking of alms, the practice of bodily purity, the practice of illness, the practice of death, and the practice of virtuous conduct. First, possessing perfect discipline and so on, possessing the qualities of learning and contemplation, guarding the Dharma of a renunciate, possessing the two kinds of restraint, and abiding in the noble lineage—these are the five. Second, thinking about why I have come to this solitary place, not creating the faults of future physical and mental distractions, striving in yoga to accomplish the future meaning, constantly thinking before the Buddhas and Bodhisattvas, thereby preventing misdeeds, and not fearing the fear of humans and non-humans—these are the five. Third, protecting the body from adverse conditions, not engaging in the karma of afflictive misdeeds for the sake of alms, being content and easily satisfied, subduing pride and tolerating wrongdoings, and using what is given with faith in a meaningful way—these are the five. Fourth, possessing food, clothing, sleep, guarding modesty, and harmonizing the elements—these are the five. Fifth, visualizing the body as a deity, reciting mantras, treating harm-doers with love and compassion, knowing that illness is the result of bad karma, and based on this, practicing the exchange of self and others—these are the five. Sixth, the pith instructions for the transference of consciousness in the Great Vehicle are: the five powers themselves are the essence of practice.