Tibetan
སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ལེན་པའི་ཚུལ་ལ་སེམས་ཙམ་ལུགས་ཀྱིས་ངེས་པ་ལྔ་བྲལ་དགོས་པས་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བླང་བའི་ཚུལ་ཁོ་ན་གསུངས་ཤིང་དབུ་མ་ལུགས་ལ་དུས་ཉིན་ཞག་གཅིག་དང་། ཟླ་བ་དང་ལོ་དང་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དང་། བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་རང་ཇི་ཙམ་ནུས་པ་དང་བསླབ་བྱའང་ཇི་ཙམ་སློབ་ནུས་པ་སློབ་པའི་ཚུལ་སྔར་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་བླངས་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལས་མཐའི་དབྱེ་བ་བསམ་པ། དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་ཚུལ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མི་འདའ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་དོན་ངོས་གཟུང་བ། བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ངོས་གཟུང་བ། དེ་དག་ལ་ལས་མཐའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་འདོད་པ་ནི་འཕྲལ་གྱི་བདེ་བ་དང་ཡུན་གྱི་ཕན་པ་སྟེ་ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་འཕྲལ་ཕུགས་དང་། འདི་དང་ཕྱི་མའི་དང་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་དོན་ཡིན་ལ་མི་འདོད་པ་ནི་བཟློག་པ་སྟེ་འཕྲལ་དུ་སྡུག་པ་དང་ཡུན་དུ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་དང་གཞན་ཞེས་པ་ནི་འདིར་སེམས་བསྐྱེད་རྒྱུད་གཅིག་གིས་བསྡུས་པ་དང་། རྒྱུད་ཐ་དད་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་དབྱེ་སྒོ་གསུམ་སྟེ། དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་བདེ་བ་དང་ཕན་པ་དང་གཉིས་ཀ་བ་གསུམ་དང་སྡུག་པ་དང་གནོད་པ་དང་གཉིས་ཀ་བ་གསུམ་དང་། སྡུག་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་ལ་གནོད་པ་གཉིས་ཏེ་བརྒྱད་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་བདག་གཞན་གཉིས་ཀའི་འདོད་པ་གསུམ་དང་། བདག་གཞན་གཉིས་ཀའི་མི་འདོད་པ་གསུམ་དང་། གཞན་འདོད་ལ་བདག་མི་འདོད་པ་དང་། བདག་འདོད་ལ་གཞན་མི་འདོད་པ་གཉིས་ཏེ་བརྒྱད། དོན་རྒྱུད་གཉིས་ཀ་བསྣོལ་བའི་དབྱེ་བ་བདག་སྡུག་ཅིང་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་། བདག་བདེ་ཞིང་གཞན་ལ་གནོད་པ་དང་། བདག་ལ་ཕན་ཞིང་གཞན་ལ་སྡུག་པ་དང་། བདག་ལ་གནོད་ཅིང་གཞན་བདེ་བ་བཞི་དང་། དེ་ལྟར་ན་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཇུག་ལྡོག་གི་ལས་མཐའ་ནི་འདི་དག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསླབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་རྒྱུད་མ་བསྣོལ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ། དོན་བསྣོལ་བ་དང་རྒྱུད་མ་བསྣོལ་བ་ལ་རིགས་ཀྱི་དམིགས་བསལ་གྱི་བྱ་བ། གཉིས་ཀ་བསྣོལ་བ་ལ་རིགས་དང་། སྟོབས་ཀྱི་དམིགས་བསལ་བ་དང་ཡང་བསལ་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་མེད་པའི་སྡུག་གནོད་གཉིས་ཀ་བ་གསུམ་སྤོང་བ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་
Chinese
前面已经说过了。关于受持的方式，按照唯识宗的观点，必须远离五种决定，因此只说了在未获得菩提之前受持的方式。而按照中观宗的观点，时间可以是一天一夜，一个月，一年，乃至尽其一生，或者直到获得菩提，自己有多少能力就受持多少，应该学习多少就学习多少，这是以前的上师们所说的。第三，受持之后应该学习的有三点：总的来说，要思考菩萨事业的差别；对此，如何以三种戒律来学习，一切行为都不超出大乘的印记。第一点有三方面：确定想要和不想要的事情；确定自己和他人的相续；以及对这些进行事业的区分。第一方面，想要的是眼前的安乐和长远的利益，也就是今生的眼前和长远，以及今生和来世的增上生和解脱的利益；不想要的就是相反的，即眼前的痛苦和长远的损害。第二方面，自己和他人指的是，在此处，以一个发心相续所包括的，以及以不同相续所包括的。第三方面有三种区分方式：从意义上区分，有安乐、利益和两者兼具三种，以及痛苦、损害和两者兼具三种，还有痛苦但有利益和安乐但有损害两种，共八种；从相续上区分，有自己、他人和两者兼具的想要三种，以及自己、他人和两者兼具的不想要三种，还有他人想要但自己不想要，以及自己想要但他人不想要两种，共八种。意义和相续两者交错的区分有，自己痛苦但对他人有益，自己安乐但对他人有害，对自己有益但对他人痛苦，对自己有害但他人安乐四种。这样总共有二十种。菩萨的进入和退出的事业范围仅限于这些。第二，对此，如何以三种戒律来学习有三点：意义和相续不交错时，三种戒律的行为总的来说明；意义交错但相续不交错时，对种姓的特殊行为；两者都交错时，对种姓和力量的特殊行为以及进一步的特殊行为。第一点是，舍弃对自己没有意义的痛苦、损害以及两者兼具的三种，这是别解脱戒。
English
It has been said before. Regarding the way of taking vows, according to the Mind-Only school, one must be free from the five certainties, therefore, it only speaks of the way of taking vows until enlightenment is attained. According to the Madhyamaka school, the time can be one day and one night, one month, one year, or even as long as one lives, or until enlightenment is attained, one should take as much as one is capable of, and learn as much as one can learn, as the previous lamas have said. Third, there are three things to be learned after taking vows: generally speaking, one should contemplate the distinctions of the activities of a Bodhisattva; regarding this, how to learn with the three trainings in morality, all actions do not go beyond the seal of the Great Vehicle. The first point has three aspects: determining what is desired and undesired; determining one's own and others' continuums; and distinguishing the activities based on these. The first aspect, what is desired is immediate happiness and long-term benefit, that is, the immediate and long-term of this life, and the benefit of higher realms and liberation in this life and the next; what is undesired is the opposite, that is, immediate suffering and long-term harm. The second aspect, self and others, refers to, in this context, what is included by one mind-generation continuum, and what is included by different continuums. The third aspect has three ways of distinguishing: distinguishing in terms of meaning, there are three types: happiness, benefit, and both; and three types: suffering, harm, and both; and two types: suffering but beneficial, and happiness but harmful, making a total of eight types; distinguishing in terms of continuum, there are three types: wanting for oneself, others, and both; and three types: not wanting for oneself, others, and both; and two types: others want but oneself does not want, and oneself wants but others do not want, making a total of eight types. The distinction of meaning and continuum intertwined includes four types: oneself suffers but benefits others, oneself is happy but harms others, benefits oneself but causes suffering to others, and harms oneself but brings happiness to others. Thus, there are a total of twenty types. The scope of a Bodhisattva's entering and withdrawing activities is limited to these. Second, regarding this, how to learn with the three trainings in morality has three points: when meaning and continuum are not intertwined, the activities of the three trainings in morality are generally explained; when meaning is intertwined but continuum is not intertwined, the special activities for lineage; when both are intertwined, the special activities for lineage and strength, and further special activities. The first point is, abandoning the three types of suffering, harm, and both that have no meaning for oneself, this is the training in moral discipline of individual liberation.
Tibetan
ཡིན་ཏེ། དེའང་སྔར་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་བཤད་པ་བས་ཁྱད་པར་དུ་ཆེས་ཆེར་སློབ་པའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་མེད་ཀྱི་བདེ་ཕན་གཉིས་ཀ་བ་གསུམ་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཏེ། དེའང་སྔར་བསྟན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དགེ་ཚོགས་སྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པ་དང་བཅས་ཏེ་ཆེས་ཆེར་སློབ་པའོ། །གཞན་གྱི་ཉེས་མེད་ཀྱི་བདེ་ཕན་གཉིས་ཀ་བ་གསུམ་དུ་བྱེད་ཅིང་། སྡུག་གནོད་གཉིས་ཀ་བ་གསུམ་སྤོང་བ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེའང་སྔར་བསྟན་པའི་བྱ་བར་ཁས་བླངས་པ་ལས་ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པ་དང་བཅས་པས་ཆེས་ཆེར་སློབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་དོན་བསྣོལ་བའི་སྡུག་ཀྱང་ཕན་པ་དང་། བདེ་ཡང་གནོད་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་རིགས་ཀྱིས་དམིགས་བསལ་བྱ་སྟེ། སྨན་དཔྱད་དང་དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པ་བདག་གམ་གཞན་ལ་ཡུན་དུ་ཕན་ན་འཕྲལ་དུ་སྡུག་ཀྱང་བྱ་ཞིང་། འདོད་ལོག་ལ་སོགས་པ་འཕྲལ་དུ་བདེ་ཡང་ཡུན་དུ་གནོད་པའི་ལས་མི་བྱའོ། །དོན་གཅིག་གི་རྒྱུད་བསྣོལ་བ་ནི་གཞན་འདོད་ལ་བདག་མི་འདོད་པ་དང་། བདག་འདོད་ལ་གཞན་མི་འདོད་པ་གཉིས་དམིགས་བསལ་བྱ་སྟེ། ལམ་དང་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་གཞན་འདོད་ན་བདག་མི་འདོད་ཀྱང་བྱ་ཞིང་གཞན་མི་འདོད་ན་བདག་འདོད་ཀྱང་མི་བྱའོ། །གསུམ་པ་གཉིས་ཀ་བསྣོལ་བ་ལ། བྱ་བའི་གཙོ་བོ་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་གཉིས་ལས། མཐུན་པ་ནི་བདག་སྡུག་ཀྱང་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་། བདག་བདེ་ཡང་གཞན་ལ་གནོད་པ་གཉིས་ཏེ། དོན་རྒྱུད་གཉིས་ཀའི་རིགས་ཀྱི་དམིགས་བསལ་གྱིས་དང་པོ་བྱ་ཞིང་གཉིས་པ་མི་བྱའོ། །མི་མཐུན་པ་ནི་བདག་ལ་ཕན་ཡང་གཞན་སྡུག་པ་དང་། བདག་ལ་གནོད་ཅིང་གཞན་ལ་བདེ་བ་སྟེ་འདི་གཉིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དད་པས་འཇུག་པའི་དོན་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་རྒྱུད་ཀྱི་དམིགས་བསལ་ལ་དོན་གྱི་རིགས་ཀྱིས་ཡང་བསལ་བྱ་སྟེ། དང་པོ་བྱེད་ཅིང་གཉིས་པ་མི་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུད་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་དོན་གྱི་དམིགས་བསལ་ལ་རྒྱུད་ཀྱིས་ཡང་བསལ་བྱས་ནས་གཉིས་པ་བྱེད་ཅིང་དང་པོ་མི་བྱེད་དོ། །དེས་ན་དེ་ལ་ཡང་བསལ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔར་གྱི་དོན་གྱི་དམིགས་བསལ་གཉིས་ལའང་ཕན་གནོད་པས་བདེ་སྡུག་ཆེ་ན་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་བསལ་བྱ་བ་གཉིས་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་དམིགས་བསལ་གཉིས་ལའང་གཞན་གྱི་བས་རང་གི་འདོད་མི་འདོད་ཆེ་ན་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་བསལ་བྱ་བ་གཉིས་དང་། དོན་རྒྱུད་གཉིས་ཀའི་དམིགས་བསལ་གཉིས་ལའང་གཞན་གྱི་ཕན་གནོད
Chinese
是的，那也要比之前所说的发愿的学处更加努力地学习。自己无害的安乐和利益两者都做到三方面，这是积累善法之律仪，那也要在之前所说的波罗蜜多的善资粮的修集上承诺之后，如果退失，则加以弥补并更加努力地学习。他人无害的安乐和利益两者都做到三方面，痛苦和损害两者都做到三方面断除，这是利益有情之三种律仪，那也要在之前所说的行为上承诺之后，如果退失，则加以弥补并更加努力地学习。第二，在一个相续上，意义相违背的痛苦也有利益，安乐也有损害，对于那些要以类别来特别区分，如医药和苦行等，如果对自或他对长久有利益，那么即使暂时痛苦也要做，如邪淫等，即使暂时安乐，但对长久有害的事情不要做。一个意义的相续相违背，即他人想要而自己不想要，自己想要而他人不想要，这两种要特别区分，如道路和食物等，如果他人想要，那么即使自己不想要也要做，如果他人不想要，那么即使自己想要也不要做。第三，两者都相违背的，在所作之事的主要方面，有相同和不相同两种，相同的是自己痛苦却利益他人，自己安乐却损害他人两种，以意义和相续两者的类别来特别区分，第一个要做，第二个不要做。不相同的是对自己有利益却让他人痛苦，对自己有害却让他人安乐，这两种菩萨以信心进入之义为主要，因此对于相续的特别区分，要以意义的类别再次区分，第一个要做，第二个不要做。有些菩萨以相续为主，因此对于意义的特别区分，以相续再次区分之后，第二个做，第一个不做。因此，那就有四种再次区分。同样，对于之前的意义的两种特别区分，如果利益损害导致安乐痛苦增大，则以力量再次区分有两种，对于相续的两种特别区分，如果比起他人，自己的想要不想要增大，则以力量再次区分有两种，对于意义和相续两者的特别区分，他人的利益损害
English
Yes, that also requires much more diligent learning than the previously explained precepts of aspiration. Ensuring one's own harmless happiness and benefit in three ways is the discipline of accumulating virtue. If one lapses from the commitment to accumulate the collections of merit of the perfections, as previously taught, one should rectify it and learn even more diligently. Ensuring the harmless happiness and benefit of others in three ways, and abandoning suffering and harm in three ways, are the three disciplines of benefiting sentient beings. If one lapses from the commitment to actions, as previously taught, one should rectify it and learn even more diligently. Secondly, in one continuum, suffering can be beneficial and happiness can be harmful when the meaning is contradictory. These should be distinguished by category. For example, medicine and asceticism, if they are beneficial to oneself or others in the long run, should be done even if they cause immediate suffering. Conversely, things like perverse desires, even if they are immediately pleasurable, should not be done if they are harmful in the long run. When the continuum contradicts a single meaning, one should distinguish between what others want but oneself does not, and what oneself wants but others do not. For example, paths and food, if others want them, one should do them even if one does not want them oneself. If others do not want them, one should not do them even if one wants them oneself. Thirdly, when both contradict, there are two types: those where the main purpose of the action is the same and those where it is different. The same are: suffering oneself but benefiting others, and being happy oneself but harming others. The first should be done and the second should not be done, based on the distinctions of both meaning and continuum. The different are: benefiting oneself but causing suffering to others, and harming oneself but bringing happiness to others. Since bodhisattvas primarily engage in these two with faith, the distinctions of continuum should be further distinguished by the category of meaning. The first should be done and the second should not be done. Some bodhisattvas prioritize the continuum, and therefore, after further distinguishing the distinctions of meaning by the continuum, they do the second and do not do the first. Therefore, there are four further distinctions. Similarly, in the previous two distinctions of meaning, if the benefit or harm causes greater happiness or suffering, there are two that should be further distinguished by strength. In the two distinctions of continuum, if one's own desire or lack of desire is greater than that of others, there are two that should be further distinguished by strength. In the two distinctions of both meaning and continuum, the benefit or harm to others