Tibetan
། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོབས་ཆེ་བ་དགེ་སློང་། རྟེན་དེའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་སྟོབས་ཆེ་བ་རང་དགེ་བ་གང་བྱེད་པ་ལ་གཞན་ཡང་བསྐུལ་བ་དང་དེའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། གཞན་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་བསྟོད་པ་སྟེ་སྒོ་བཞི་ལྡན། སྦྱོར་བ་དེའི་བྱེད་པ་སྟོབས་ཆེ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པ་དེའི་མཁས་པ་སྟོབས་ཆེ་བ་ནི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་དང་། ལས་དང་བྱེད་པའི་ཚོད་རིག་པ་དང་། འཇུག་ལྡོག་ལ་བག་ཡོད་པ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་རྒྱུ་དེས་ཚོགས་ཇི་ལྟར་བསགས་པ་ནི། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དེ་ཉིད་ཚོལ་ལ་ཐོག་མར་ནི། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ལྷས། བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་པོར་བཟློག །ཅེས་དང་། ཟླ་བས། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཐབས་བྱུང་གྱུར་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དང་པོར་ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་གཙོ་བོར་བསགས་པ་དང་། དེ་ནས་དོན་དམ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་གཙོ་བོར་བསག་པ་དང་། ཚོགས་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྨོན་པའི་བསླབ་བྱར་བྱས་སྟེ་བསག་པ་དང་། འཇུག་པའི་བསླབ་བྱར་བྱས་སྟེ་བསག་པ་དང་། བསླབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གེགས་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱོང་བ་དང་། རྗེས་སུ་ཐུན་པའི་དགེ་ཚོགས་བསྒྲུབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བསམ་པ་ངོ་ཚ་དང་འཇིགས་པ་དང་། འགྱོད་པས་སྔར་བསག་པའི་སྡིག་པ་རྟེན་གྱི་སྟོབས་དང་། གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱི་བཤགས་པ་དང་། བསགས་པའི་ཉེས་སྤྱོད་དགེ་སློང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ཡན་ལག་དྲུག་ལྡན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྡོམ་པ་དང་། དེ་དག་གི་རྒྱུ་མཐོང་སྤང་དུ་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བརྩོན་པ་དྲག་པོའི་སྒོ་ནས་སྤོང་དགོས་ཏེ། ཉོན་མོངས་དང་དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱིས་བདག་རྨས་ན་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚོང་དཔོན་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དགེ་ཚོགས་བསྒྲུབ་པ་ནི་འདིར་གཙོ་བོར་བརྩོན་འགྲུས་གྲོགས་སུ་ལྡན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་གསུམ་ཡིན་པ་ལས། དང་པོ་སྦྱིན་པའི་དགེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དག །གཞན་ལ་མི་སྦྱིན་པ་ནི་ཡོངས་མེད་དེ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱིར་བདག་ཉིད་དབང་བའི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་ཡིན་པ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ལ་ཕ་མ་མི་སྦྱིན། དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་གོས་གསུམ་མི་སྦྱིན། དུག་དང་མཚོན་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་སྦྱིན་པ་སྟེ། མདོར་ན་བདག་ལ་རུང་བ་གཞན་ལ་ཚེ་འདིར་བདེ་བའི་རྐྱེན་དང་ཕྱི་མར་ཕན་པའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་པ་རྣམས་སྦྱིན་ནོ། །གང་ལ་གཏོང་བའི་ཡུལ་ནི། རྟེན་མེད་པ་དང་། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། སྡུག་ཕོངས་དང་། ཕན་འདོགས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཅན་དང་ལྔ་ལས་སྔ་མ་སྔ་མ་མེད་ན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་སྦྱིན་པར་གསུངས་སོ། །ཅི་ལྟར་གཏོང་བའི་ཚུལ་ནི་བསམ་པ་ལན་དང་རྣམ་སྨིན་ལ་མི་རེ་བར། སྦྱོར་བ་རང་བྱེད་པ་དང་གཞན་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། གཞན་རང་དགར་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་པ་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི། ཚེ་འདིར་གཞན་དག་མེ་ཆུ་དང་། གཅན་གཟན་དང་། ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབ་ཅིང་དེའི་དགེ་བས་ཕྱི་མར་སེམས་ཅན་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱོབ་པར་བསྔོ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི། གཞན་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་དེའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དོན། ཀུན་སློང་ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཚིག་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཆད་པ་སྟེ། ཆོས་སྦྱིན་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པས། །མདོ་སོགས་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་སྟོན། །ཞེས་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་གླེགས་བམ་དང་། ཤོག་བུ་དང་སྣག་ཚ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དགེ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི། འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་བླངས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་བསླབ་བྱར་འགྱུར་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི་མ་བླངས་ན་འདིར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། སྦྱོར་བ་མ་ཆད་པ་དང་གུས་པ་དང་མཁས་པས་སྐྱེད་པ་དང་བསྐུལ་བ་དང་བསྔགས་པ་གསུམ་དུ་བྱས་ཤིང་དགེ་བ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པ་ནི་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསླངས་པས་སྦྱོར་བ་བཟོད་པ་གསུམ་ལས། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་ནི་དོན་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཇི་སྙེད་གཅིག་སྤྱད་པ་དང་ད་ལྟར་གཞན་དག་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་སྤྱོད་ན་བདག་གིས་བདག་ཉིད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་རང་དོན་ཆེ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱ
Chinese
依靠的差别力量大的是比丘。依靠的那个发心的差别力量大的是自己行善，还劝请他人，并且赞叹那个善行，以及随喜他人行善，具有四种方式。那个行为的作事力量大的是发起精进，那个精进的智者力量大的是对一切事物事先进行思考，以及了解行为和作事的限度，并且对于进入和返回保持谨慎，这样说的。第三，以那个因如何积累资粮呢？龙树说：为了寻求那个，首先，应当说一切都存在。这样说的。圣天说：首先遮止非福德。这样说的。月称说：名言谛成为方便，胜义谛成为方便生。这样说的，如同生起的次第，首先以缘于世俗的方便，主要积累福德，然后以缘于胜义的智慧，主要积累智慧，这是成办二资粮的一切行持。第一，有三种，作为发愿的学处而积累，作为进入的学处而积累，以及圆满学处的支分。第一，有三种，圆满佛陀的障碍罪障清净，随顺的善资粮成办，以及成熟有情。第一是，以惭愧和恐惧的心，以及后悔心，对以前积累的罪恶，以依靠的力量和对治的力量进行忏悔，以及对积累的罪行，以比丘菩萨的别解脱具足六支分的戒律进行守护，并且那些的因，成为见断的烦恼，必须以猛烈的精进进行断除，因为烦恼和由它引发的罪行伤害自己，会损害众多有情的利益，如同世间的商人一样。第二，随顺的善资粮成办，这里主要是具有精进作为助伴的前面三种波罗蜜多，其中第一布施的善行成办有三种，财物布施，无畏布施和法布施。第一是，菩萨的身体和受用等，完全没有不布施给其他人的。
English
The difference in reliance is great for monks. The difference in the intention of that reliance is great when one does good deeds, and also encourages others, praises those good deeds, and rejoices in others doing good, possessing four methods. The power of that action is great when one initiates diligence, and the wisdom of that diligence is great when one thinks ahead about all things, understands the limits of actions and deeds, and is cautious about entering and returning, so it is said. Third, how does one accumulate merit with that cause? Nagarjuna said: To seek that, first, one should say that everything exists. So it is said. Aryadeva said: First, avert non-virtue. So it is said. Chandrakirti said: Conventional truth becomes the means, ultimate truth becomes the means of arising. So it is said, like the order of arising, first, with the means of focusing on the conventional, mainly accumulate merit, and then with the wisdom of focusing on the ultimate, mainly accumulate wisdom, this is the all-encompassing conduct of accomplishing the two accumulations. First, there are three: accumulating as a practice of aspiration, accumulating as a practice of entering, and the limb of perfecting the practice. First, there are three: purifying the obstacles and defilements of the perfect Buddha, accomplishing the virtuous accumulation that follows, and ripening sentient beings. The first is: with a mind of shame and fear, and with regret, confessing the sins accumulated in the past with the power of reliance and the power of remedy, and guarding against the accumulated misdeeds with the vows of the Pratimoksha of monks and Bodhisattvas, which possess six limbs, and the causes of those, the afflictions that are to be abandoned by seeing, must be abandoned with fierce diligence, because if afflictions and the misdeeds caused by them harm oneself, it will harm the benefit of many sentient beings, like a merchant in the world. Second, accomplishing the virtuous accumulation that follows, here mainly the first three Paramitas with diligence as a companion, among which the first, accomplishing the virtue of generosity, has three: material generosity, fearlessness generosity, and Dharma generosity. The first is: there is absolutely nothing that a Bodhisattva does not give to others, including their body and possessions.
Chinese
如是，总的来说，是布施自己所拥有的内外一切事物，但特别是不布施外物中的父母，不布施沙门的袈裟三衣，不布施毒药和武器等对他人有害之物。总之，布施对自己合适，能成为他人今生安乐之因，来世利益之因的事物。布施的对象是：无依怙者、行为不端者、贫困者、有恩者、有功德者五种，如果前者不存在，则对后者布施。如何布施的方式是：不期待意图的回报和异熟果报，行为上自己做，也让别人做，赞叹别人随意布施。第二，无畏布施是：今生救护他人免于火、水、猛兽、盗贼等怖畏，并将此善根回向于来世救护众生脱离轮回的一切怖畏。法布施是：对于真心想要修持的人，以清净的发心，如实无误地讲解佛陀的教言和解释其意旨的论典的词句和意义。如云：“法施非染污，如实宣说经等。”其资具如经书、纸张、墨水等也应布施。第二，修持戒律之善。如果受了入行律仪，那么一切戒律都将成为入行的学处，如果没有受，那么这里如前所说，具足六法的菩萨别解脱，以菩提心为意乐，行为上不间断，以恭敬和智慧生起，作劝请和赞叹三种，并将善根回向于圆满菩提。第三，安忍，是以菩提心为意乐而引发，行为上是三种安忍。修持安忍痛苦，是因为自己过去已经承受了无数无意义的痛苦，现在如果其他人也像这样承受痛苦，那么我将舍弃自己的一切轮回痛苦，获得无上安乐，所以自利重大，并且一切众生
English
In this way, generally, it is to give away all internal and external things that one owns, but specifically, one does not give away one's parents among external things, one does not give away the three robes of a renunciate, and one does not give away poison and weapons, etc., which are harmful to others. In short, one gives away things that are suitable for oneself and that can become a cause of happiness in this life and a cause of benefit in the next life for others. The objects of giving are: those without support, those who behave improperly, the poor, those who are kind, and those who have qualities, and it is said that if the former does not exist, then one should give to the latter. The way to give is: without expecting a return or ripening result in mind, in action, doing it oneself and causing others to do it, and praising others for giving freely. Second, the giving of fearlessness is: in this life, protecting others from the fear of fire, water, wild animals, thieves, etc., and dedicating this merit to protecting all beings from all the fears of samsara in the future. The giving of Dharma is: for those who sincerely want to practice, explaining the words and meanings of the Buddha's teachings and the treatises that explain their meaning, with a pure motivation, accurately and without error. As it is said: "The giving of Dharma is not defiled, it accurately explains the sutras, etc." The materials for this, such as scriptures, paper, ink, etc., should also be given. Second, cultivating the virtue of ethics. If one has taken the vows of entering the path, then all ethics will become the objects of training for entering the path, but if one has not taken them, then here, as previously explained, the Pratimoksha of a Bodhisattva with six qualities, with the mind of Bodhicitta as the intention, and with uninterrupted action, arising from respect and wisdom, making three of encouragement and praise, and dedicating the merit to complete Bodhi. Third, patience is generated by the intention of Bodhicitta, and the action is the three patiences. Cultivating the patience of accepting suffering is because one has already endured countless meaningless sufferings in the past, and now if others also endure suffering in this way, then I will abandon all my sufferings of samsara and attain supreme bliss, so self-benefit is great, and all sentient beings