Tibetan
་སྦྱོང་འདི་ལྟ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མཐུན་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་འདི་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ་ཐབས་གང་གིས་སྦྱོང་བ་ནི་འདིར་སྦྱོང་ཞེས་པའི་དོན་སྡིག་པ་ལྟར་ཟད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། གསེར་ལྟར་བཟང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ཐབས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་རྩལ་སྦྱོང་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་སྦྱོང་སྟེ། དབུལ་པོས་ནོར་བུ་རྙེད་པ་ལྟར་གཅེས་པའི་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ནས་མི་བརྗེད་པར་སྐྱབས་འགྲོ་དང་བཅས་པའི་ཚིག་གིས་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སྦྱོང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་ལྷ་ཁང་ལྟར་རྒྱུ་ཚོགས་ཀྱིས་སྦྱོང་བ་སྟེ། གང་ལ་སེམས་དེ་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་དད་པ་དང་། སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡང་ཡང་བསམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ནོར་བུའི་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་ལྟར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་སྦྱོང་བ་སྟེ། གང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་སྐྱེ་གནས་འཕེལ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་གྲོགས་པོ་དང་། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་དམན་པ་གསུམ་སྦྱོང་བའོ། །གསུམ་པ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྦྱོང་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའི་སྒོ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་པས་ངེས་པར་སྦྱོང་བ་དང་། སྐད་ཅིག་ཀྱང་འབྲལ་དུ་མི་རུང་བས་རྟག་པར་སྦྱོང་བ་དང་། བྱེད་པ་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་དགེ་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་གཙོ་བོར་སྦྱོང་བ་སྟེ། བསམ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །དགེ་བའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བ། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་གྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་སེམས་དེ་གཙོ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། སེམས་བསྲུང་བརྟུལ་ཞུགས་མ་གཏོགས་པ། །ཞེས་དང་། སེམས་ནི་ནམ་ཡང་ཉམས་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་དེ་ལྟར་སྦྱངས་པའི་ཕན་ཡོན་ལའང་གསུམ་སྟེ། གོམས་པས་མི་བརྗེད་པ་བུ་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལྟ་བུ་དང་། བརྟན་པས་མི་ལྡོག་པ་རི་རབ་ལྟ་བུ་དང་། སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པ་བུ་མེ་དོང་ན་མཐོང་བ་ལྟ་བུའོ། །དང་པོ་ནི་གོམས་པ་རབ་འབྲིང་ཐ་མས་དུས་རྒྱུན་དུ་དང་། བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་དང་། ཐུན་ཚོད་དྲུག་ལས་མི་རིང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི། རྐྱེན་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་མི་ལྡོག་པ་སྟེ། བརྟན་པ་གྲོགས་ངན་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ཟབ་མོ་ཐོས་པས་མི་གཡོས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞན་དོན་མཐོང་ན་རང་གི་བདེ་སྡུག་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་དེ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྒྱུད་ནི་གོམས་པ་ན། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་དགའ་བས། །པད་མའི་མཚོ་རུ་ངང་པ་ལྟར། །མནར་མེད་པར་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ཉེས་པ་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏོང་བའི་རྒྱུ་དེ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བྱུང་བ་ལ་ཐུན་ཚད་ལས་མ་འདས་པར་འགྱོད་པས་སླེབས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་གིས་མདུན་དུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགོངས་སུ་གསོལ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བསླབ་བྱ་དང་འགལ་བ་བླ་མ་དང་མཆོད་འོས་བསླུ་བའི་ཉེས་པ་གཅིག་བྱུང་སྟེ་ཞེས་སོགས་གང་བྱུང་བའི་མིང་ནས་བརྗོད་ཅིང་བཤགས་སྡོམ་བྱའོ། །ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་པར་ཀུན་དཀྲིས་དྲག་པོས་ཕམ་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཞིའམ་བཅུ་བཞི་བྱུང་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་བས་སླར་ཡང་ལེན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དབུ་མ་ལུགས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱ་རེངས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་རྨི་ལམ་དུ་བྱོན་པ་ལ་བཤགས་པའི་ཚུལ་གསུངས་ཤིང་། སེམས་ཙམ་ལུགས་ལ། ཟག་པ་འབྲིང་ནི་གསུམ་ལ་བཤགས། །གཅིག་གི་མདུན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས། །ཉོན་མོངས་མི་མོངས་བདག་སེམས་བཞིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་བཤགས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ཚོགས་བསགས་ལ་གསུམ་སྟེ། བསགས་བྱའི་ཚོགས་གཉིས་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དེ་གང་གིས་གསོག་པའི་རྒྱུ་དང་། དེས་ཇི་ལྟར་བསག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སཾ་བྷ་ར་ཞེས་པའི་སཾ་སནྟ་ནི་རྒྱུན་དུ། བྷ་བྷ་བ་ནི་བསྒོམ་པ་ཐོབ་པ། ར་ར་ཏི་ནི་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྒྲུབ་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། རྒྱུན་དུ་སྒོམ་པ་ཐོབ་ནས་ནི། །དགེ་ལ་ཡང་དག་ཡང་དུ་སྒྲུབ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་དགེ་བར་སྒྲུབ་པ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་གཉིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། གཞན་གཉིས་ཀའི་ཚོགས་ཡིན་པའི་ཚུལ་དང་། ཡང་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་ལྔ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཟིན་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པའི་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་ངེས་པའང་འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་དང་། ཡུལ་བདེན་པ་གཉིས་དང་། ངོ་བོ་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་ལྔས་གསོག་པ་ཡིན་ཏེ
Chinese
修习此事，也符合所说的毗婆沙宗的观点。第三是中观的观点，依靠它生起无缘慈悲所生的菩提心。第二，以何种方法修习呢？这里所说的修习，不是像罪恶一样使其耗尽，而是像黄金一样使其变得美好，其中有三种方法。第一，像练习技艺一样，从自己的本体方面修习，像穷人得到宝珠一样，视为珍宝中的极品，不忘失，以包含皈依的词句，日夜六时修习。第二，像寺庙一样，以资粮积聚来修习，即对能使此心生起和增长的因，对众生生起慈悲，对佛陀的功德生起信心，并反复思维此心本身的利益。第三，像清洗宝珠的污垢一样，通过排除不顺品的方式来修习，即修习那些会障碍菩提心生起、安住和增长的恶友、低劣的发心和行为这三者。第三，如何修习的方式是，菩萨的行门虽然有多种，但与菩提心没有相违之处，因此必须修习；一刹那也不能分离，因此要恒常修习；从作用大的角度，要比其他一切善法更主要地修习，如云：“以发心故菩萨之，善或又复不善业，一切皆转成善性，以彼心为主要故。”以及“唯除守护心律仪。”以及“心永不应令退失。”就像这样说的。第四，如此修习的利益也有三种：因串习而不忘失，如独子的悲伤；因稳固而不退转，如须弥山；投入于行为，如在火坑中见到儿子。第一是，通过上、中、下三种串习，在恒常、投入于事业之时，以及不超过六个时段的时间里忆念。第二是，不会因小、中、大三种违缘而退转，如云：“稳固不为恶友苦，及闻甚深所动摇。”就像这样说的。第三是
English
This practice also aligns with what is said to be the view of the Vaibhashika school. The third is the view of the Madhyamaka, relying on which the Bodhicitta arises from objectless love and compassion. Second, by what means should one practice? Here, the meaning of practice is not to exhaust it like a sin, but to make it as good as gold, and there are three means for that. First, like practicing an art, one practices from the aspect of one's own essence, holding it as the supreme of treasures, like a poor person finding a jewel, not forgetting it, and practicing with words that include refuge, six times day and night. Second, like a temple, one practices by accumulating resources, that is, cultivating love and compassion for sentient beings, which are the cause for that mind to arise and grow, having faith in the qualities of the Buddha, and repeatedly contemplating the benefits of that mind itself. Third, like cleaning the dirt of a jewel, one practices by eliminating unfavorable factors, that is, practicing the three: bad friends, inferior intentions, and actions that become obstacles to the arising, abiding, and increasing of that Bodhicitta. Third, how to practice is that, although there are various doors of conduct of a Bodhisattva, there is nothing contradictory to that Bodhicitta, so one must practice; one cannot be separated even for a moment, so one should practice constantly; from the perspective of great action, one should practice more importantly than all other virtues, as it is said: "Because of the mind of a Bodhisattva, virtuous or even non-virtuous deeds, all are transformed into goodness, because that mind is the main thing." And, "Except for the vow to guard the mind." And, "The mind should never be allowed to decline." Like this it is said. Fourth, there are also three benefits of practicing in this way: not forgetting due to familiarity, like the grief of an only child; not turning back due to stability, like Mount Meru; engaging in action, like seeing a child in a pit of fire. The first is, through superior, middling, and inferior familiarity, remembering constantly, at the time of engaging in activities, and for no longer than six periods of time. The second is, not turning back due to the distinction of small, medium, and large circumstances, as it is said: "Stability is not shaken by bad friends, suffering, and hearing profound things." Like this it is said. The third is
Chinese
如果见到利他之事，就将自己的苦乐置之度外而投入其中。如此串习纯熟之后，他人之苦得以平息而心生欢喜，犹如天鹅栖息于莲花湖中，纵然是无间地狱亦能安然进入。如是说。第三，忏悔罪业之方法：菩萨因某些烦恼而产生舍弃菩提心之因时，若未超过时限而生起后悔之心，则应于一位菩萨前顶礼，禀告：菩萨请垂听，我，名为某某的菩萨，违犯了菩提心之学处，犯下了欺骗上师和应供处的罪过，等等，说出所犯之罪名，并进行忏悔和发誓不再重犯。如果超过时限，因极度烦恼而犯下如四根本罪或十四支分罪等重罪，则需舍弃戒律并重新受戒。特别是，在中观宗中，宣说了菩萨在黎明时祈祷，向梦中显现的虚空藏菩萨忏悔之法。在唯识宗中，也有“中等罪过向三人忏悔，其余罪过向一人忏悔，如同烦恼与非烦恼，视己心而定”的忏悔方式。第二，加行积资分三：认识所积之二资粮，以何因积聚资粮，以及如何积聚资粮。第一，资粮之体性，梵文为桑巴Ra（藏文：སཾ་བྷ་ར་），其中桑（梵文：Sam，天城体：सम्，梵文罗马拟音：sam，汉语字面意思：共同），桑塔纳（梵文：Santāna，天城体：सन्तान，梵文罗马拟音：santāna，汉语字面意思：相续）意为持续不断，巴（梵文：bha，天城体：भ，梵文罗马拟音：bha，汉语字面意思：有、存在），巴瓦（梵文：bhava，天城体：भव，梵文罗马拟音：bhava，汉语字面意思：成为）意为获得修习，Ra（梵文：ra，天城体：र，梵文罗马拟音：ra，汉语字面意思：取、持），Ra地（梵文：rati，天城体：रति，梵文罗马拟音：rati，汉语字面意思：喜悦）意为反复修习。如《宝性论》云：“恒常获得修习已，于善之事再再修。”即是说，修习六度之善行。前二度为福德资粮，智慧为智慧资粮，其余二者兼具二资粮之体性。又说，前五度若被无分别智所摄持，则为智慧资粮，若智慧被方便所摄持，则为福德资粮。如是确定为二资粮，也是因为果为二身，境为二谛，本体为有相和无相之故。第二，以具力之五种殊胜积聚资粮
English
If you see the benefit of others, put aside your own happiness and suffering and engage in it. When the mind is accustomed to this, the suffering of others is pacified and joy arises, like a swan entering a lotus lake, one can even enter the Avici hell without suffering. As it is said. Third, the method of rectifying faults: When a Bodhisattva develops a cause for abandoning Bodhicitta due to certain afflictions, if regret arises before the time limit has passed, he should prostrate before a Bodhisattva and say: "Bodhisattva, please listen, I, a Bodhisattva named so-and-so, have violated the precepts of Bodhicitta and committed the offense of deceiving the Lama and the worthy objects of offering," etc., stating the name of the offense committed, and confessing and vowing not to repeat it. If the time limit has passed, and serious offenses such as the four root downfalls or the fourteen branch downfalls have been committed due to extreme afflictions, then one must abandon the vows and retake them. In particular, in the Madhyamaka school, it is taught that Bodhisattvas should pray at dawn and confess to Akashagarbha Bodhisattva who appears in dreams. In the Yogacara school, there is also the method of confession: "Medium offenses are confessed to three, the remaining offenses are confessed to one, like afflictions and non-afflictions, depending on one's own mind." Second, the preliminary practice of accumulating merit has three parts: identifying the two accumulations to be accumulated, the cause by which they are accumulated, and how they are accumulated. First, the nature of accumulation is Sambhara (Sanskrit: Saṃbhāra), where Sam (Sanskrit: Sam, Devanagari: सम्, IAST: sam, literal meaning: together), Santana (Sanskrit: Santāna, Devanagari: सन्तान, IAST: santāna, literal meaning: continuum) means continuous, Bha (Sanskrit: bha, Devanagari: भ, IAST: bha, literal meaning: having, existing), Bhava (Sanskrit: bhava, Devanagari: भव, IAST: bhava, literal meaning: becoming) means obtaining practice, Ra (Sanskrit: ra, Devanagari: र, IAST: ra, literal meaning: taking, holding), Rati (Sanskrit: rati, Devanagari: रति, IAST: rati, literal meaning: joy) means repeatedly practicing. As the Ratnagotravibhāga states: "Having constantly obtained practice, one should repeatedly cultivate virtue." That is to say, cultivate the virtuous deeds of the six perfections. The first two perfections are the accumulation of merit, wisdom is the accumulation of wisdom, and the other two possess the nature of both accumulations. It is also said that if the first five perfections are held by non-conceptual wisdom, then they are the accumulation of wisdom, and if wisdom is held by skillful means, then it is the accumulation of merit. The reason why it is determined as two accumulations is also because the result is two bodies, the object is two truths, and the essence is with and without characteristics. Second, accumulating merit with the five special features of strength