Tibetan
་ཉིད་ནས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་བློས་ཟིན་པའམ། བསྔོས་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་ཡང་བསྔོ་བྱ་བསྔོ་བྱེད་སོགས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་བློས་ཟིན་ན་བསྔོ་བ་རྣམ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དེའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་འཕངས་ནས་སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལྡན་དང་། རྗེས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་གསུམ་གྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་མཐའ་དག་བསྡུས་པར་ཇོ་བོ་རྗེས་བཞེད་ལ། དེ་ཉིད་གཞུང་དག་ལས་དགོས་པའི་དབང་གིས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་བཤད་རིགས་པར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་པའི་ཚངས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། དེའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གསུམ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ལས་འདིར་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསླབ་པ་གསུམ་མོ། །ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུའང་བསྟན་ཏེ། མདོ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བོ་ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཡང་མདོ་ལས། སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཡང་བསླབ་བཏུས་ལས། རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་ཆོས་བཅུ་གཉིས་སུའང་བསྟན་ཏེ། གཞི་བདག་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་བ་གསུམ་ལ་གཏོང་བ་དང་། བསྲུང་བ་དང་དག་པ་དང་སྤེལ་བའི་བྱ་བ་བཞི་བཞི་སྦྱར་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་སེང་གེ་སྒྲའི་མདོ་ལས། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་དང་སྦྱིན་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བོ་ཞེས་པས་སོ། །མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལམ་དང་འཇུག་པ་བདེ་བས་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། ཕྱག་དང་མཆོད་པ་དང་སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་དགེ་བ་ལ་ཡི་རང་བ་དང་བསྐུལ་བ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་སྨོན་ལམ་བདུན་དུ་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་སྤྱི་བོར་ཕྱིན་པའི་ཆོས་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གྲངས་མང་པོའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལམ་དེ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་པ་སྦྱོང་བ་དང་། སྦྱོར་བ་ཚོགས་བསགས་པ་དང་། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བའི་གེགས་བསལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསམ་པ་དེ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་དང་། བླངས་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བ་དང་། ཉེས་པ་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བླང་བའི་འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སྦྱོང་བ་དང་། ཆོ་གས་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི་དེ་ལྟར་སྐྱབས་འགྲོ་ཁྱད་པར་ཅན་བྱས་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དེས་ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་བྱ་བའི་འདུན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེའང་འདི་སྙམ་དུ་དེ་མ་བྱས་ན་ལམ་གང་གིས་བསྒྲུབ་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བས་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པ་དང་། སྤྱིར་རྟོགས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཐོག་མར་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་ནས་རྒྱུ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་ཡིན་པས་ན་ལམ་གྱི་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་བྱ་དགོས་པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་མ་ཆུད་པར་ཤི་སྲིད་པས་མྱུར་དུ་བྱ་དགོས་པ་དང་། བྱས་ན་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་འབྱུང་བར་བསམ་སྟེ་འདུན་པ་བསྐྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ལྟར་འདུན་པ་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལའང་སྔར་བསྟན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་དང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ་གསུམ་ཡིན་པ་ལས། དང་པོ་ནི། མཆོད་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཅི་ནུས་པ་བསགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་དང་། བསྒོམ་པའི་ཚུལ་དང་། གོམས་པའི་ཕན་ཡོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཞིང་བྱམས་པའི་ཆུས་བཅུས་པའི་སྙིང་རྗེའི་མྱུ་གུ་ལས་དགའ་བའི་ལོ་ཐོག་རྒྱས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བར་བཤད་མོད་ཀྱི། ཇོ་བོས་ནི་བཏང་སྙོམས་དང་དགའ་བ་ལོགས་སུ་བསྒོམ་མི་དགོས་པས། བྱམས་པའི་ཆུ་བས་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པར་རྒྱན་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱམས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །འདི་བསྒོམ་པ་ལ་གང་གིས་བསྒོམ་པའི་རྒྱུ། ཅི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ། གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་དགོས་པས་བདག་ཉིད་ལ་ཕན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཟུང་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གསུམ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདག་ཉིད་ལ་ཕན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཚེ་འདིའི་མས། བདག་ལྟོར་ཞུགས་ནས་མ་བརླག་མ་སྨྲས་པར་བཟུ
Chinese
从自身了知显现无自性，以如梦般的智慧领会，或者在回向之后，回向处、回向者等一切皆不可得，以了知如虚空般的智慧领会，则成为清净的回向。第三，指示其分类，如是思维以菩提心引发，结合六度波罗蜜多的行为，以及最后以三种回向完全涵盖大乘道，此为觉窝杰（Atiśa，阿底峡尊者）所主张。然彼于诸经论中，因应所需，以各别相异之方式，宣说其他分类。于《释量论》中，所谓“梵行”，梵是指涅槃，为彼而行持，即是增上戒学、增上心学与增上慧学三学，然此处乃指大乘之三学。又以分类而言，亦可分为方便与智慧二者。如经中所云：“菩萨道之扼要，即为二者，方便与智慧。”彼等之体性，亦如经中所云：“以悲心成办有情利，是为方便之体性。不分别三轮，是为智慧之体性。”又于《学集论》中，以其他分类亦宣说了十二法，即于地主之身、受用与善根三者，结合布施、守护、清净与增长四种行为而宣说之故。《慈氏狮吼经》中，为了迅速成就圆满菩提，以不依赖他缘之八法门宣说，即发心、行为、布施、回向、慈爱、悲悯、方便与智慧。诸经之意趣，以道与入道之安乐，透过七种成佛之法门宣说，即顶礼、供养、忏悔罪业、随喜善根、劝请、祈请与发愿七者。此外，于《般若手印经》中，应知菩萨们以最胜之四法等众多分类而宣说。第二，成为圆满佛陀之因的道，应如何修
English
From oneself, knowing that appearances are without inherent existence, comprehending with dream-like wisdom, or after dedicating, the object of dedication, the dedicator, and so forth are all unattainable, comprehending with wisdom that knows them to be like the sky, then it becomes a pure dedication. Third, indicating its classifications, thus thinking, generated by the mind of enlightenment, combined with the conduct of the six perfections, and finally, with the three dedications completely encompassing the Great Vehicle path, this is what Jowo Je (Atiśa) asserted. However, in those scriptures, according to need, in various different ways, other classifications are taught. In the Commentary on Valid Cognition, the so-called "Brahmacharya," Brahma refers to Nirvana, and practicing for that purpose is the three trainings of higher discipline, higher mind, and higher wisdom, but here it refers to the three trainings of the Great Vehicle. Also, in terms of classification, it can also be divided into two: skillful means and wisdom. As it says in the sutra: "The essence of the Bodhisattva's path is two: skillful means and wisdom." Their nature is also as it says in the sutra: "Accomplishing the benefit of sentient beings with compassion is the nature of skillful means. Not discriminating the three spheres is the nature of wisdom." Also, in the Compendium of Trainings, twelve dharmas are also taught through other classifications, that is, in the three of the body, enjoyment, and virtue of the earth-owner, combining the four actions of giving, guarding, purifying, and increasing, and teaching them. In the Maitreya Lion's Roar Sutra, in order to quickly accomplish perfect enlightenment, it is taught through the eight dharmas that do not rely on others, namely, intention, action, giving, dedication, loving-kindness, compassion, skillful means, and wisdom. The intention of all the sutras, with the ease of the path and entering the path, is taught through the seven dharmas of becoming a Buddha, namely, prostration, offering, confessing sins, rejoicing in virtue, exhorting, requesting, and the seven aspirations. Furthermore, in the Wisdom Mudra Sutra, it should be known that Bodhisattvas are taught with many classifications, such as the four supreme dharmas. Second, how should the path that becomes the cause of the perfect Buddha be cultivated?
Chinese
修持之理有三：修习大乘发心，积聚资粮，遣除发心与修持之障碍。第一项有三：如实受取发心，受取后应当修学，以及改正过失之方法。第一项有三：生起受取之心愿，修习生起之因，以及以仪轨生起。第一项是，如是作殊胜皈依后，欲成办圆满菩提者，最初应生起发起菩提心之意愿。彼亦如是思忖，若不如此作，则以任何道修持亦不成菩提道，故必须作；一般而言，具证悟者一切事业皆先发愿果，而后趣入因；特别是三世诸佛之行持亦是如此，故于道之最初即须作；若未入大乘道而死，则可能速疾作；若作，则思及如前所说之利益皆会产生，而生起意愿。第二项是，如是生起意愿后，亦应勤修彼之因，彼亦如前所说之福德力与对众生之悲悯，以及对佛之信心三者。第一项是，尽己所能积聚供养与布施等福德。第二项有生起之方便，修习之方式，以及串习之利益三者。第一项是，论师莲花戒说，于舍之田中，以慈之水灌溉，从悲悯之苗芽中，增长喜悦之庄稼，故生起菩提心。然觉沃说，不须分别修习舍与喜，如《庄严经论》所说，以慈之水生起悲悯，故说从慈爱中生起。此修习有以何修习之因，如何修习之方式，以及串习后之利益三者。第一项是，最初业者须从理门修习，故有利益自己，佛所摄受，以及众生自身之功德，以三种理由修习。其中利益自己是，如是此生中，我入于饥饿，不损毁不说
English
There are three ways of practice: training in the Mahayana mind, accumulating the accumulations, and removing the obstacles to mind and practice. The first has three: taking the mind correctly, learning after taking it, and the method of correcting mistakes. The first has three: generating the desire to take, practicing the cause of arising, and generating by ritual. The first is that, having made such a special refuge, one who wishes to accomplish perfect enlightenment should first generate the desire to generate the mind of enlightenment. He also thinks that if he does not do so, no matter what path he practices, it will not become the path of enlightenment, so it is necessary to do it; in general, all the actions of those who have realization first aspire to the result and then enter the cause; in particular, the conduct of all the Buddhas of the three times is also like this, so it must be done at the very beginning of the path, and if one dies without entering the Mahayana path, it is possible to do it quickly; if one does, one thinks that all the benefits mentioned above will arise, and generates the desire. The second is that, having generated the desire in this way, one should also cultivate its cause, which is the power of merit mentioned earlier, compassion for sentient beings, and faith in the Buddha. The first is to accumulate as much merit as possible through offerings and generosity. The second has three: the method of generating, the way of meditating, and the benefits of habituation. The first is that the teacher Kamalaśīla said that in the field of equanimity, the sprout of compassion is irrigated with the water of love, and the crop of joy grows from it, so the mind of enlightenment arises. However, Jowo said that there is no need to meditate on equanimity and joy separately. As stated in the Ornament of the Sutras, compassion arises from the water of love, so it is said to arise from love. This meditation has three: the cause of what to meditate on, the way of how to meditate, and the benefits after habituation. The first is that beginners must meditate from the gate of reason, so there are benefits to oneself, being taken by the Buddha, and the qualities of sentient beings themselves, meditating for three reasons. Among them, benefiting oneself is like this in this life, I enter into hunger, without destroying or speaking