Tibetan
དང་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་སྦྱིན་པ་ནི། གཏོང་བའི་སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གསུམ་མོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤོང་བའི་སེམས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་མོ། །བཟོད་པ་ནི་སྲན་ཐུབ་པའི་སེམས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་གནོད་བྱེད་ཀྱིས་མི་འབྱེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་གསུམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་སེམས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་གོ་ཆ། སྦྱོར་བ། ཆོག་པར་མི་འཛིན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་མོ། །བསམ་གཏན་ནི་དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་མོ། །ཤེས་རབ་ནི་དོན་དམ་ཤེས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་མོ། །འདི་དག་ཀྱང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་པ་སོགས་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བར་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། པཱ་ར་མི་ཏ་ཞེས་པ་དམ་པ་དང་། རབ་དང་། མཆོག་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་པས་དགེ་བའི་ཆོས་དམ་པ་དང་། རབ་དང་། མཆོག་ཀྱང་ཡིན་ལ། བགྲོད་པར་བྱེད་པའམ་བགྲོད་བྱ་མཐར་ཐུག་པས་ན་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཐབས་དང་། འབྲས་བུ་དམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བཤད་པ་དང་། དགོངས་འགྲེལ་ལས། མ་ཆགས་པ་དང་མི་ལྟ་བ་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང་མི་རྟོག་པ་དང་། བསྔོ་བ་དམ་པ་སྟེ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་བཤད་པ་དང་། ཐེག་བསྡུས་ལས། གནས་དང་དངོས་པོ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དམ་པ་སྟེ་དམ་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པར་བཤད་པ་དང་། དབུས་མཐའ་ལས། རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཡུན་རིང་དང་། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མི་ཟད་དང་། །རྒྱུན་མི་ཆད་དང་ཚེགས་མེད་དང་། །དབང་འབྱོར་བ་དང་ཡོངས་གཟུང་དང་། །རྩོམ་དང་འཐོབ་དང་རྒྱུ་མཐུན་དང་། །འགྲུབ་པ་དམ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་དམ་པ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པར་བཤད་པ་དང་། གཞན་ཡང་གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོ་ལས། དམ་པ་ཉི་ཤུ་དང་ལྡན་པ་སོགས་ཀྱང་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་གི་ངེས་པ་ལ་གྲངས་ངེས་པ་དང་། གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་། ཕན་
Chinese
当以三者知晓。（六度）第一是布施，是与舍弃之心相应的，分类有财布施、无畏布施和法布施三种。戒律是断除罪过的意念，分类有断恶行戒、集善法戒和饶益有情戒三种。忍辱是能够忍耐的意念，分类有不以损害而动摇、安受痛苦和于法决定信解之忍三种。精进是欢喜善法的意念，分类有披甲精进、加行精进和不满足精进三种。静虑是心一境性，分类有现法乐住静虑、成就功德静虑和利益有情静虑三种。智慧是证悟实相的智慧，分类有以无分别之加行、正行、后得三者所摄之智慧三种。这些也需要具备不相违品衰损等四法，才能成为波罗蜜多，此乃《经庄严论》中所说。为何称为波罗蜜多？因为梵语“Pāramitā”（藏文：པཱ་ར་མི་ཏ་）是指殊胜、极、最胜、到达彼岸等，因此善法既是殊胜、极、最胜，又是能度越或所度之究竟，故称为“度”。其中，安立为殊胜，如《集论》之释中说，具备自性、方便、果殊胜三者；《解深密经》中说，具备无执著、不顾视、无罪过、无分别、回向殊胜五者；《摄大乘论》中说，具备处所、事物、所为、善巧方便、清净回向殊胜六者；《中边分别论》中说：“广大及长时，所为与无尽，相续无间断，无劳及自在，普摄与造作，证得及随顺，成就胜所欲。”，即具备殊胜十二者；此外，《金光明经》中也说具备殊胜二十者等等。第二，彼等之决定，有数量决定、次第决定和利益。
English
These are to be known by three aspects. First, generosity is the mind associated with the intention of giving. It is divided into three types: material generosity, fearlessness generosity, and Dharma generosity. Discipline is the mind that abandons wrongdoing. It is divided into three types: the discipline of abstaining from misconduct, the discipline of accumulating virtuous dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings. Patience is the mind that can endure. It is divided into three types: patience that is not disturbed by harm, patience that accepts suffering, and patience that is certain about the Dharma. Diligence is the mind that rejoices in virtue. It is divided into three types: armor-like diligence, applying diligence, and diligence that is not content. Samadhi is single-pointed concentration. It is divided into three types: samadhi that dwells happily in the present life, samadhi that accomplishes qualities, and samadhi that benefits others. Wisdom is the wisdom that understands ultimate reality. It is divided into three types: wisdom that is encompassed by the three aspects of non-conceptual application, actualization, and subsequent attainment. These also need to possess the four qualities, such as the decline of opposing factors, to become perfections, as stated in the Ornament of the Sutras. Why is it called Pāramitā? Because the Sanskrit word "Pāramitā" (Tibetan: པཱ་ར་མི་ཏ་) refers to excellence, utmost, supreme, and reaching the other shore, therefore virtuous dharmas are both excellent, utmost, and supreme, and they are what enable crossing over or the ultimate destination to be crossed, hence it is called "perfection." Among these, establishing as excellent, as explained in the commentary on the Compendium, possesses the three excellences of nature, means, and result; in the Saṃdhinirmocana Sūtra, it is said to possess the five excellences of non-attachment, non-regard, faultlessness, non-conceptualization, and dedication; in the Abhidharmasamuccaya, it is said to possess the six excellences of place, object, purpose, skillful means, and pure dedication; in the Madhyāntavibhāga, it is said: "Vastness and long duration, purpose and inexhaustibility, continuous non-interruption, effortless and freedom, comprehensive and creative, attainment and conformity, accomplishment is considered excellent.", that is, possessing the twelve excellences; furthermore, the Golden Light Sutra also speaks of possessing twenty excellences, and so on. Second, the certainty of these has numerical certainty, sequential certainty, and benefit.
Tibetan
ཚུན་ངེས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱུད་བླར་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ་རི་མོ་མཁན་གྱིས་དཔེས་ངེས་པའི་ཚུལ་བཤད་པ་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་བསྒྲུབ་པ་ལ་དྲུག་ཏུ་ངེས་པ་སོགས་ཚུལ་ལྔ་བཤད་དེ་དེ་དག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་རྒྱུ་འབྲས་དོན་གྱི་རིམ་པ་དང་། རྟོགས་སླ་བ་དང་དཀའ་བ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་རིམ་པ་དང་། དམན་པ་དང་མཆོག་གི་རིམ་པ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི་འདི་དག་རེ་རེའི་ནང་དུ་དྲུག་དྲུག་ཚང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པ་དང་། རེ་རེ་བྱེད་པ་ལ་དྲུག་ཅར་ཚང་བས་སྦྱོར་བ་ལ་ངེས་པ་དང་། རེ་རེ་བྱས་པས་དྲུག་ཅར་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ་སོ་སོའི་འབྲས་བུ་དང་། ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་རེ་རེ་ལའང་འབྲས་བུ་ལྔ་ལྔ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་བདག་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་འབྱུང་བ་དང་། བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་པ་དང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་སོགས། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་གཏོང་བ་སོགས་སྔོན་གྱི་ལས་དེ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་བསྒྱུར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ་ལྟར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་བསགས་པའི་དགེ་བ་འདོད་པའི་དོན་དུ་བསྒྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལའང་བཞི་ལས། བསྔོ་བྱའི་དངོས་པོ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་སྔར་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ད་ལྟ་བྱེད་བཞིན་པ་དང་། མ་འོངས་པ་ན་བྱ་བར་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་བློས་བསྡུས་ནས་སོ། །བསྔོ་བྱེད་ཀྱི་བློ་ནི་བསྔོ་བའི་གནས་ཇི་ལྟ་བ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་སེམས་པ་དང་འདུན་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གང་དུ་བསྔོ་བའི་གནས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བའི་ཆེད་དུ་རང་གཞན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །ཇི་ལྟར་བསྔོ་བའི་ཚུལ་ནི། དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་དངོས་སུ་བཞུགས་པའམ་ཡིད་ཀྱིས་བསམ་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་སོགས་ཡན་ལག་དང་པོ་དྲུག་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་འབུམ་ཕྲག་གྲངས་མེད་བཅུ་འདུས་པ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ། དེ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཅུའམ། གཞན་ཡང་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དྲི་མ་མེད་པ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྔོ་བར་བྱའོ། །དེའང་དགེ་བ་བྱེད་པ
Chinese
三种确定的方式中，第一种是：在《宝性论》中，为了成就佛陀，讲述了绘画者以譬喻确定的方式。在《经庄严论》中，为了成就增上生和决定胜，讲述了六种确定的方式等五种方式，应当在那些地方查看。第二种是：从先前的产生后来的因果意义的次第，以及容易理解和难以理解、粗大和细微的次第，以及低劣和殊胜的次第，共有三种。第三种是：这些各自之中都具备六种，是自性决定的；做每一件事都具备六种，是结合决定的；做每一件事都产生六种，是因缘决定的。第三，关于果，有各自的果和共同的果两种。第一种，每一个都有五种果，即：士夫所作的果，利益自己和他人；所有者的果，产生福德；分离的果，舍弃吝啬等不顺品的方面；异熟果，受用等；等流果，做布施等，会变成做以前的业。共同的果是：如果将一切都回向，像大海的水一样，会变成圆满菩提的唯一滋味。第三，回向是将积累的善根转变为想要的意义。其中也有四种：回向的对境是将过去所做的一切、现在正在做的、未来想要做的一切，都包括在内的二资粮所摄的善根。回向者的心是与了知回向之处如何的智慧、意念和意乐相结合的。回向之处是为了度化一切有情，圆满自己和他人的利益的圆满佛陀的果位。如何回向的方式是：在真实安住或心中观想的供养处，先进行顶礼和供养等前六支，然后念诵包含无数十万大愿的《普贤行愿品》。或者念诵包含所有这些的十大愿王。或者通过念诵清净无垢的佛语和论典的语句来进行回向。这也是做善事
English
Among the three certain ways, the first is: In the Uttaratantra, in order to accomplish Buddhahood, it explains the way of certainty through the example of a painter. In the Ornament of the Sutras, in order to accomplish higher rebirth and definite goodness, it explains five ways, including six certain ways, and one should look into those places. The second is: the order of cause and effect arising from the previous to the later, the order of easy and difficult to understand, coarse and subtle, and the order of inferior and superior, there are three. The third is: each of these has six complete, which is certain by nature; doing each thing has six complete, which is certain by combination; doing each thing produces six complete, which is certain by reason. Third, regarding the fruit, there are individual fruits and common fruits. The first, each has five fruits, namely: the fruit of what a person does, benefiting oneself and others; the fruit of the owner, producing merit; the fruit of separation, abandoning unfavorable aspects such as stinginess; the fruit of maturation, enjoyment, etc.; the fruit of correspondence, giving, etc., will become doing that previous action. The common fruit is: if everything is dedicated, like the water of the great ocean, it will become the one taste of complete enlightenment. Third, dedication is transforming the accumulated virtue into the desired meaning. There are also four aspects to this: the object of dedication is all the virtue gathered by the two accumulations, including everything done in the past, what is being done now, and what is intended to be done in the future. The mind of the dedicator is combined with the wisdom, thought, and intention that know how the place of dedication is. The place of dedication is the state of complete Buddhahood, which completely fulfills the benefit of oneself and others for the sake of liberating all sentient beings. The way of how to dedicate is: in the presence of the actual dwelling or mentally visualized object of offering, first perform the six preliminary branches such as prostration and offering, and then recite the "King of Aspiration Prayers of Excellent Conduct" which contains countless hundreds of thousands of great aspirations. Or recite the ten great aspiration kings that include all of these. Or dedicate through reciting the pure and stainless words of the Buddha's teachings and treatises. This is also doing good deeds