Tibetan
་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཉིད་དབུས་མཐར། མ་ཚང་མེད་དང་མི་སྤོང་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དང་། ཡང་གཞུང་དེ་ཉིད་ལས། སྒྲུབ་པ་བླ་ན་མེད་པ་དང་། དམིགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་དང་། ཡང་དག་འགྲུབ་པ་བླ་ན་མེད་པ་གསུམ་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་མཐའ་དག་བསྡུས་པར་གསུངས་པ་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དུ་དམིགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ངེས་པར་འབྱེད་པ་དང་། རེག་པ་དང་། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་སོན་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་གསུངས་པ་དང་། རྒྱུད་བླར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། བསམ་གཏན་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་བཞི་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ས་དང་པོའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་འབྱུང་བའི་ལམ་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་བྱམས་ཆོས་ནས་འབྱུང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག་གོ །མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། གང་ཞིག་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ནི། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ན། །དེ་ཡི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རི་དབང་རྒྱལ་པོ་ལྟར་བརྟན་དང་། །ཕྱོགས་མཐས་གཏུགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་ལགས། །ཞེས་ཆོས་གསུམ་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཉིད་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། སོ་སྐྱེའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་གསུམ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ས་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་ལ། དེ་ནས་ས་བཅུའི་མཉམ་གཞག་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་སོགས་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཕར་ཕྱིན་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཕགས་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བགྲོད་པར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའི་རྣམ་གཞག་གསུངས་སོ། །ཆོས་གསུམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གོ་རིམ་ལ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་འཇུག་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་ཐོག་མར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དེ་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ། དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་དང་། ཡང་ཐོག་མར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མར་ཤེས་ནས་ཕན་པར་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་བྱམས་པས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ། སེམས་བསྐྱེད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པར་དམ་པ་གོང་མ་དག་བཞེད་པ་ལྟར་དོན་ལའང་གནས་སོ། །རྨ་བྱས་འདི་གཉིས་ལ་མཁས་པ་པཎྜི་ཏའི་འཇུག་ཚུལ་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཀུ་ས་ལི་པའི་འཇུག་ཚུལ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མཛད་དོ། །ཡང་རིན
Chinese
说，并且，那（经）在《中边分别论》中说：“无有缺和不舍弃”，等等。又，在那部经中说：将无上之修、无上之所缘、无上之正等觉三种大乘道全部包括，并且，为了区分法与法性，所缘一切法，以及确定十二部经并加以辨别，以及触、随念、成为其自性的行道之方式，以及在《宝性论》中，对大乘法生起信心，以及证悟无我的智慧，以及禅定，以及慈悲这四者加以修持，从而生起初地佛子的道路，这些都是从弥勒法中产生的道的分类。圣者龙树在《宝鬘论》中说：“若有自他诸众生，欲得无上菩提者，菩提心为彼根本，如山王般极坚稳，周遍一切之悲悯，不依二边之智慧。”这样说了，将三种法的全部大乘修持都包括了。而且，月称论师说，在凡夫位修持三种法，从而在初地获得菩萨的地位，之后，十地的等持本体上没有差别，但在断除所断之能力等等方面，以及在后得位主要行持波罗蜜多的差别，从而行持一切圣道，从而获得佛陀的地位的分类这样说了。关于修持三种法的次第，在《现观庄严论》中，与所说的根器利钝的两种入门方式相符，首先确定无二智慧，然后对没有证悟的众生生起慈悲，之后进入发心的方式，以及首先将一切众生视为母亲，从而生起想要成办利益的慈爱所引发的慈悲，发起菩提心，之后确定无二智慧的方式这两种，如同至尊上师们所认为的那样，在意义上也是成立的。孔雀将这二者称为智者班智达的入门方式和瑜伽行者库萨里的入门方式。
English
It is said. Moreover, in the Madhyāntavibhāga, it says, "Without deficiency and without abandonment," etc. Also, in that very scripture, it says that the path of the Great Vehicle is completely summarized by the three: unsurpassed practice, unsurpassed object of meditation, and unsurpassed perfect accomplishment. Furthermore, it speaks of focusing on all dharmas to distinguish between dharma and dharmata, definitively establishing the twelve branches of scripture and distinguishing them, as well as the way to traverse the path of contact, recollection, and becoming its very nature. In the Ratnagotravibhāga, it speaks of the path of the arising of the sons of the conquerors of the first bhumi by cultivating faith in the Mahayana dharma, wisdom realizing selflessness, meditation, and compassion. These are the classifications of the path arising from the Maitreya teachings. The venerable Nagarjuna says in the Ratnavali: "If one, oneself and others, desires to attain unsurpassed enlightenment, the root of that is bodhicitta, as stable as the king of mountains, compassion reaching to all directions, and wisdom not relying on the two extremes." Thus, he said that all the Mahayana practices of the three dharmas are summarized. Moreover, Chandrakirti says that by practicing the three dharmas in the state of an ordinary being, one attains the state of a bodhisattva on the first bhumi. Thereafter, although there is no difference in the nature of the samadhi of the ten bhumis, there are differences in the ability to abandon what is to be abandoned, etc., and in the subsequent attainment, the difference of primarily engaging in the paramitas, thereby traversing all the noble paths and attaining the state of Buddhahood. Regarding the order of practicing the three dharmas, in the Abhisamayalankara, in accordance with the two ways of entering, sharp and dull faculties, it is said that first one ascertains non-dual wisdom, then generates compassion for sentient beings who have not realized it, and then enters the way of generating bodhicitta. Alternatively, first, one generates compassion motivated by loving-kindness, wishing to benefit all sentient beings, knowing them as mothers, and then generates bodhicitta, and then ascertains non-dual wisdom. These two ways, as the supreme gurus consider them, are also established in meaning. The peacock also calls these two the way of entering of the wise pandita and the way of entering of the yogi kusali.
Tibetan
་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་ནི། །སྙིང་རྗེ་སྔོན་བཏང་སྤྱོད་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་བཤད་པ། །སེམས་ཡོད་སུ་ཞིག་དེ་ལ་སྨོད། །ཅེས་གསུངས་པའང་སྔ་མའི་དོན་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པར་གསུངས་པ་དང་ཡང་གནད་འདྲའོ། །མདོར་བསྡུས་ན། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་ཏེ། །ཞེས་ཚོགས་གཉིས་སུ་འདུས་པར་གསུངས་པ་ནི་ལམ་དབུ་མའི་ངོ་བོའོ། །གསུམ་པ་དེའི་ཉམས་ལེན་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་ནི་དམ་པ་གོང་མ་དག་ལ་བརྒྱུད་པའི་བཀའ་སྲོལ་མང་དུ་སྣང་ཡང་འདིར་ཉམས་ལེན་གདམས་པའི་བཀའ་བབས་པ་ཇོ་བོ་རྗེ་ལྷ་གཅིག་གིས་བཞེད་པ་ལྟར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟེན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ལམ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ལམ་དེས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལའང་གང་གིས་གང་ལ། ཇི་ལྟར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་གསུམ་ལས། གང་ཟག་གང་གིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་སད་པའི་གང་ཟག་གིས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱ་བའི་ཐབས་ཚོལ་བའི་བསམ་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་ནས་མར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་ལས་བསྒྲལ་བར་བྱ་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ནུས་པའང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་མེད་པས་དེ་ལ་སྐྱབས་འཆའ་སྙམ་པ་དང་། དེའི་དོན་ཡང་དེའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འདི་ནི་དེ་དངོས་འདོད་པས་ཁས་ལེན་དེ་ཡང་སྙིང་བརྩེ་ལས་རིག་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །རྒྱུ་དེས་གང་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ། ཡུལ་བདག་གཞན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མཐར་ཐུག་གི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རང་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བ་དང་། བརྟེན་པ་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡུལ་སངས་རྒྱས་གཞན་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་ཟིན་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འགོག་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་བརྟེན་པའོ། །རྒྱུ་དེས་ཡུལ་གང་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱི་ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ་གཞན་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་ཟིན་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ལམ་སྟོན་པ་དང་། ལམ་དངོས་དང་། ལམ་སྒྲུབ་པའི་ཟླ་གྲོགས་ཞུས་ནས། རང་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པའོ། །དེ་དག་གི་བསླ
Chinese
《大车宝鬘论》中说：“对于这大乘法，慈悲先行是行持，无垢智慧是宣说，有心之人谁会谤？”这所说的也是前面（慈悲和智慧）的意义。同样，《入行论》中说，菩萨的一切行持都包含在布施等六度中，这也是同样的要点。简而言之，《六十正理论》中说：“积累福德与智慧资粮”，这里所说的包含在二资粮中，是中观道的体性。第三，详细阐述其修持，虽然有许多从上师传承下来的教言，但这里按照修持窍诀的传承者，觉窝杰（阿底峡尊者）的观点来阐述，分为三点：皈依所依，随行道，以及由此道必定生起（证悟）。第一点又分为：谁皈依，皈依于何者，以及如何皈依三种方式。其中，谁皈依，是指大乘种姓觉醒的人。以什么理由皈依呢？是为了利益他人而寻求成佛的方法，即自己从轮回的痛苦中解脱后，也要将所有曾是母亲的有情众生从那些痛苦中解脱出来。而且，只有圆满的佛陀才能做到这一点，所以心想皈依他，并且知道皈依的意义就是获得他的果位。正如经文所说：“此乃欲求彼果位，故而承诺，此亦应知由悲生。”因此，以这个理由皈依的对象是获得果位的皈依处，是圆满自他利益的究竟三宝在自相续中生起，以及依靠因的皈依处，是佛陀在他相续中已经成就，以及依靠大乘的法，即包含灭道二谛，以及依靠菩萨僧众。以这个理由，以什么方式皈依于什么对象呢？是通过加行、正行、后行三种仪轨，直至菩提果之间，请求已经在他相续中成就的三宝作为导师、真正的道和修道的助伴，从而发誓要在自相续中成就三宝。这些的学
English
In the Garland of Great Vehicles, it says, "For this Great Vehicle, compassion going first is the practice, immaculate wisdom is the teaching, who with a mind would slander it?" This also refers to the previous meaning (of compassion and wisdom). Similarly, the Bodhisattvacaryāvatāra states that all the practices of a Bodhisattva are contained within the six pāramitās such as generosity, which is also the same key point. In short, the Sixty Stanzas on Reasoning states, "Accumulating merit and wisdom as collections," what is said here to be contained within the two collections is the nature of the Middle Way. Third, the detailed explanation of its practice, although there are many instructions transmitted from the previous masters, here, according to the view of Jowo Je (Atiśa), the one who received the transmission of the practice instructions, is explained in three points: taking refuge in the object of refuge, following the path, and the manner in which that path necessarily arises (realization). The first point is further divided into three ways: who takes refuge, in whom does one take refuge, and how does one take refuge. Among these, who takes refuge refers to a person whose Mahayana lineage has awakened. For what reason does one take refuge? It is with the intention of seeking the means to attain Buddhahood for the benefit of others, that is, after liberating oneself from the suffering of samsara, one must also liberate all sentient beings who have been one's mothers from those sufferings. Moreover, only a fully enlightened Buddha can accomplish this, so one thinks of taking refuge in him, and knows that the meaning of taking refuge is to attain his state. As the scripture says, "This is promised because one desires that very result, and this should also be known to arise from compassion." Therefore, with this reason, the object of refuge is the refuge of the result to be obtained, the ultimate Three Jewels that perfectly fulfill the benefit of oneself and others arising in one's own mindstream, and the refuge of the cause, which is the Buddha already accomplished in the mindstream of another, and relying on the Dharma of the Great Vehicle, which includes cessation and the path, and relying on the Sangha of Bodhisattvas. With this reason, in what way does one take refuge in what object? It is through the three rituals of preparation, main practice, and subsequent practice, until the essence of enlightenment, requesting the Three Jewels already accomplished in the mindstream of another as the guide, the true path, and the companions for accomplishing the path, thereby vowing to accomplish the Three Jewels in one's own mindstream. The vows of these