Tibetan
ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོས་བསམ་གྱི་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ངེས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ཀྱང་བསྒོམས་པས་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་དེ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བས་དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐབས་ལམ་དབུ་མ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་ལམ་དགག་པ་རང་གི་ལམ་ངོས་གཟུང་བ། དེའི་ཉམས་ལེན་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལམ་ལོག་པ་དགག་པ། ལམ་ཐ་དད་པ་དགག་པ། ལམ་མ་ཚང་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འཁྲུལ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སར་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་ཞིག་ལ་འཇོག་པས་ཕྱི་རོལ་པས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་དེ་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཤེས་པ་དང་། འཇུག་ངོགས་ཀྱི་ཁྲུས་དང་། དབང་ཕྱུག་གི་དབང་བསྐུར་དང་། ཁྱི་དང་བ་ལང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་དང་། གཅེར་བུར་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་དང་། དབང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐར་བའི་ལམ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བའི་རྒྱུ་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལོག་ལྟས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བཞིན། ལུང་ལས་ཀྱང་། ལོག་ལྟས་མྱ་ངན་མི་འདའ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་གི་སྡེ་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་རང་རང་གི་བློས་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དེ་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གནས་པར་འདོད་དོ། །འདི་ཡང་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མི་གཡོ་བར་ཐ་དད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་སྣང་བའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ་བློ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་སུ་འདོད་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལམ་དུ་འགལ་བ་མེད་དེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་བློ་དང་འཚམ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པའི་དོན་དུ་འདོད་ན་ནི་མི་འཐད་དེ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་སྒོམ་པ་མེད་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་མ་རྟོགས་པར་འཁོར་བའི་རྩ་བ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ནི་སྡེ་པ་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་བཤད་ཀྱང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་བཤད་པས་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ
Chinese
虽然通过闻思确定了远离一切戏论之边的自性涅槃，并且生起了定解，但是如果没有通过修习来体验，它就不会显现，因此，为了显现它，将要讲述中观的方便道。这有三个方面：破斥他人所考察的道，确定自己的道，详细讲述它的修习。第一部分有三个方面：破斥邪道，破斥异道，破斥不圆满的道。第一，所谓道，是指舍弃轮回的因——一切错乱，而趋入涅槃之地的东西，因此，外道所臆想的二十五谛的知识，以及入河沐浴，自在天的灌顶，狗和牛的苦行，侍奉五火，赤身裸体等苦行，以及观想自在等为痛苦等，都不是解脱之道，因为与轮回的因不相违背，并且像我执一样，是由邪见所引发的。经中也说：“邪见不能度涅槃，如来是这样说的。”第二，自宗的实事师们认为，在各自以自己的智慧所分别的宗义中，存在着能够获得三种菩提的圆满道。这就像经中所说的，法性不离自己的体性，却在一切事物中显现为各不相同。如果认为这是为了修习中观见的方法，那么一切都不会与道相违背，因为圆满的佛陀是根据所化众生的根器而宣说的。如果认为是究竟的意义，那就不合理，因为没有修习将近取蕴确定为真实不生的意义，因此不会证悟人无我。如果没有证悟人无我，就不能断除轮回的根本。从小乘二部的宗义来说，虽然宣说了本宗的显宗发心等，但是没有宣说能够成就圆满佛陀的菩萨发心，以及布施等波罗蜜多的行持和特殊的普皆回向，因此从行持方面也无法成就圆满的佛陀。
English
Although the nature of nirvana, which is free from all extremes of elaboration, has been ascertained through hearing and thinking, and a definite understanding has arisen, it will not manifest unless it is experienced through meditation. Therefore, in order to manifest it, the means of the Middle Way will be explained. This has three aspects: refuting the paths examined by others, identifying one's own path, and explaining its practice in detail. The first part has three aspects: refuting wrong paths, refuting different paths, and refuting incomplete paths. First, the so-called path is that which abandons the cause of samsara—all delusions—and leads to the state of nirvana. Therefore, the knowledge of the twenty-five realities imagined by non-Buddhists, as well as bathing in rivers, the empowerment of Ishvara, the asceticism of dogs and cows, serving the five fires, the asceticism of living naked, and contemplating Ishvara and other things as suffering, are not the path to liberation, because they do not contradict the cause of samsara, and like the view of self, they are induced by wrong views. The scriptures also say, "Wrong views do not lead to nirvana, thus have the Tathagatas spoken." Second, the realists of our own school believe that in their own tenets, which they have individually distinguished with their own intelligence, there exists the complete path that enables one to attain the three bodhis. This is just as the sutras say, that the nature of phenomena does not deviate from its own essence, but appears differently in all things. If it is thought of as a method for training the mind in the view of the Middle Way, then everything is not contradictory to the path, because the perfect Buddha taught in accordance with the minds of those to be tamed. If it is thought of as the definitive meaning, then it is not reasonable, because there is no meditation on the meaning of establishing the near-taking aggregates as truly unborn, therefore one will not realize the selflessness of persons. If one does not realize that, one will not be able to abandon the root of samsara. From the tenets of the two Hinayana schools, although the Mahayana mind generation and so on of one's own school are explained, the bodhisattva mind generation that can accomplish perfect Buddhahood, as well as the practice of generosity and other perfections, and the special dedication, are not explained, therefore perfect Buddhahood cannot be accomplished even from the aspect of practice.
Tibetan
ར་མི་ནུས་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སེམས་ཙམ་པའི་གཞུང་ལས་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དང་། དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྦྱར་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་ནུས་པར་དམ་པ་དག་བཞེད་དེ། ས་པཎ་གྱི་ཞལ་ནས། ཕལ་ཆེར་ལྟ་བ་དབུ་མའི་ཚུལ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་རྗེས་འབྲང་། །སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་སྨྲ་བའི་གཞུང་། །ཐོགས་མེད་བཞེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མཛད། །འདི་ནི་ལྟ་སྤྱོད་མ་འཁྲུལ་ཅིང་། །ཕན་ཚུན་ཐུན་ཚགས་མ་ཡིན་པ། །ཇི་སྐད་བཤད་བཞིན་ཉམས་ལེན་པ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིས་ཀྱང་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་གསུམ་པོ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་རློམ་པ་དག དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཅེས་བྱ་བ་སྟོང་ཉིད་ཁོ་ནར་བསྒོམས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་ནི་མཁས་པ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་དང་། དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་ལ་སོགས་པ་དོན་མ་འཁྲུལ་བར་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་ཀྱི་ཆ་མ་ཚང་བས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་ལུང་དང་རིགས་པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་སུན་ཕྱུང་ཟིན་པས་འདིར་འབད་པ་མ་བྱས་སོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་དབྱིངས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ལྟ་བ་སེམས་ཙམ་པ་དང་ཚུལ་མཚུངས་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལྟ་བའི་གཙོ་བོར་འདོད་པ་དང་། དབང་དང་རིམ་གཉིས་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱག་ཆེན་འདོད་པ་སོགས་མང་དུ་སྣང་མོད་ཀྱི། སྔར་གཞི་དབུ་མའི་སྐབས་སུའང་དཔྱད་ཟིན་ཅིང་འགའ་ཞིག་ནི་སྡོམ་གསུམ་ཁ་སྐོང་དུའང་དགག་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་རང་གི་ལམ་ངོས་གཟུང་བ་ནི་མགོན་པོ་བྱམས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་སྦྱོར་བཞིས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་སྐུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་འབྱུང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་གསུངས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། རིགས་དང་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་། །སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། །སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་དང་། །ཞིང་ནི་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་དང་། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་དང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་བཅུ
Chinese
不能够，如龙树菩萨所说：从声闻乘之中，未说菩提心之生起，以及行持回向，如何能变成大乘？如是所说。若将心识宗论典中所说的菩萨行，与中观之见结合起来修持，则诸位大德认为能够成就圆满正等觉。如萨迦班智达所说：大体上的见解是中观之理，追随圣者龙树的宗风，行持是心识宗所说的论典，无著菩萨所喜爱的发心。这见行二者没有错谬，并非互相混杂，如所说般修持，即是圆满正等觉之教法。如是所说。由此也说明，如果没有中观之见，则不能成就三种菩提，如前所说。第三，在此雪域之中，自诩为大乘者，有所谓的“白法唯一”，认为仅仅修习空性就能成就一切智智，对此，如智者莲花戒，以及具德萨迦班智达等，以不颠倒的方式观察，认为由于不具备方便之分，因此不能成就圆满正等觉。已经通过诸多教证和理证驳斥完毕，因此在此不再赘述。此外，还有将法界视为实有成立，与唯识宗相同，以及对空性之破除执着，视为见解之主要，还有不从灌顶和次第二者产生的“大手印”等等，虽然有很多，但之前在“根本中观”的章节中也已经分析过，有些也在三律仪补充中已经说过要破斥。第二，确定自己的道，如弥勒怙主在《现观庄严论》中说：以闻思所决定的三种智慧，通过四种加行来修持，从中产生以果法身三身为总摄的道之体性。以及在《经庄严论》中说：对种姓和佛法生起信心，同样生起菩提心，以及修持布施等，进入无过失之中，完全成熟一切有情，清净刹土，不住涅槃，以及殊胜菩提和宣说。如是宣说了道和果的十种体性。
English
It is not possible, as Nagarjuna said: From the Hearer Vehicle, the arising of Bodhicitta, and the practice of dedication are not taught, how can it become the Great Vehicle? As it is said. If the Bodhisattva conduct spoken of in the Mind-Only treatises is combined with the view of Madhyamaka and practiced, then the great beings consider that it is possible to achieve complete enlightenment. As Sakya Pandita said: The view is mostly the Madhyamaka principle, following the tradition of the noble Nagarjuna, the conduct is the treatises spoken of by the Mind-Only, the aspiration cherished by Asanga. These two, view and conduct, are not mistaken, and are not mixed with each other, practicing as it is said, is the teaching of complete enlightenment. As it is said. This also shows that without the view of Madhyamaka, it is not possible to achieve the three Bodhis, as previously stated. Third, in this snowy region, those who claim to be Mahayana, with the so-called "White Dharma Only," thinking that by meditating only on emptiness, they can achieve omniscience, to this, such as the wise Kamalashila, and the glorious Sakya Pandita, etc., observing in an undistorted way, consider that because they do not have the part of skillful means, they cannot achieve complete enlightenment. It has already been refuted through many scriptural and logical arguments, so I will not make efforts here. In addition, there are those who view the Dharmadhatu as truly established, similar to the Mind-Only, and those who cling to the negation of emptiness, considering it the main view, and those who desire Mahamudra that does not arise from empowerment and the two stages, etc., although there are many, but previously in the chapter on "Fundamental Madhyamaka" it has already been analyzed, and some have also been said to be refuted in the supplement to the Three Vows. Second, determining one's own path, as the Lord Maitreya said in the Ornament of Clear Realization: The three wisdoms determined by hearing and thinking, practiced through the four applications, from which arises the nature of the path summarized by the result Dharmakaya and the three bodies. And in the Ornament of the Sutras it says: Faith in lineage and Dharma, likewise, the arising of the mind, and the practice of giving, etc., entering into the faultless, completely maturing all sentient beings, purifying the fields, not abiding in Nirvana, and supreme enlightenment and teaching. Thus, the ten natures of the path and result are taught.