Tibetan
གས་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་འཛིན་ཡོད་ན་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན། གྲུབ་མཐའ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ནི། གྲུབ་མཐའ་འོག་མའི་ཀུན་བརྟགས་གྲུབ་མཐའ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཀག་ཟིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་དགག་པ་ནས་བརྩམས་དགོས་ལ་གྲུབ་མཐའ་ལ་མ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་དང་། རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཙལ་བའི་རིགས་པ་གཉིས། ཐོག་མར་གང་བསྟན་ཀྱང་འདྲ་བ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་རིགས་པ་ཕན་ཚུན་མཚོན་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་བདག་གཉིས་འགོག་པའི་རིགས་པ་གཉིས། ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པ་ལ་ངེས་པར་སོ་སོར་སྦྱར་དགོས་སམ་སྙམ་ན་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་པ་དང་། གཞན་གྱིས་བྱས་དང་གཉིས་ཀས་བྱས། །རྒྱུ་མེད་པར་ནི་རྟོག་གེ་འདོད། །ཅེས་དང་། ཕྱི་རོལ་པས་བདག་ཕུང་གཞན་དང་། མང་བཀུར་བ་ཁ་གཅིག་བདག་ཕུང་གཅིག་ཏུ་འདོད་པར་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་རྣམས་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྟེང་དུ་འདོད་པ་དང་། རྣམ་པ་ལྔའམ་བདུན་གྱིས་གྲུབ་ཚུལ་གང་ཟག་གི་སྟེང་དུ་འདོད་པ་གཙོ་ཆེ་བས་གཞུང་རྣམས་ལས་སོ་སོར་བཤད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་གཉིས་ཀས་ཀྱང་གཉིས་ཀ་དགག་ནུས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བ་ན་གང་ཟག་ཉག་ཅིག་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་ལ་བདེན་སྐྱེ་འདོད་པ་འགོག་པ་ན། རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའི་རིགས་པ་སོགས་ཀྱིས་འགོག་དགོས་ཤིང་། བུམ་སྣམ་སོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡན་ལག་ཅན་དུ་བདེན་པར་འཛིན་པ་འགོག་པ་ན་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཙལ་བའི་རིགས་པས་དགག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཟག་གི་བདག་བཀག་པའི་རིགས་པ་བུམ་སྣམ་སོགས་ལའང་སྦྱར་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དུ་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། འཇུག་པར། བུམ་པ་སྣམ་བུ་རེ་ལྡེ་དམག་དང་ནགས་ཚལ་ཕྲེང་བ་ལྗོན་ཤིང་དང་། །ཁང་ཁྱིམ་ཤིང་རྟ་ཕྲན་དང་མགྲོན་གནས་ལ་སོགས་དངོས་རྣམས་གང་དག་དང་། །ཞེས་སོགས་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན། ཐ་སྙད་བདེན་པར་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཐབས་བྱུང་གྱུར་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཆོས་དང་གང་ཟག་ཐ་སྙད་བདེན་པས་བསྡུས་པ་འདི་རྣམས་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཙལ་བ་ན་བདེན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མ་རྙེད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རགས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འཇོག་སྟེ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཞིའི་ནང་ནས་ཐོག་མར་བདེན་པ་བཀག་པའི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བདེན་པར་མེད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ད
Chinese
如是说，如果对蕴执著为真实，那么对人我的执著又会产生。总之，对于进入宗派的人来说，低级宗派的遍计已经被该宗派本身所遮止，所以必须从破斥该宗派的遍计开始；而对于没有进入宗派的人来说，金刚屑和七相推理这两种推理，首先显示哪个都可以，要知道这是关键所在。第五，推理互相印证的方式是：这样，破除二我的两种推理，对于法和我之我的破除，是否必须分别应用呢？如云：“痛苦我所作，他所作及二作，无因是邪见。”又如外道说，我与蕴异，多数人认为一个我一个蕴，如是说，自他部派都认为四边生存在法之上，而五相或七相成立的方式主要认为存在于人之上，因此经论中只是分别解说而已，实际上两者都能破除两者，因为依靠“世间生时唯有士夫生”而破除对人执著为真实生时，必须用金刚屑推理等来破除；而依靠瓶、毡等的支分而执著支分有者为真实时，则必须用七相推理来破除。因为在《菩提心释》中说，破除人我的推理也可以应用于瓶、毡等，因此在《入行论》中说：“瓶、毡、帷幕、军队与森林，串珠、树木、房屋、车辆与旅店，如是等等诸事物。”等等，因为说可以应用于一切事物。总之，如云：“名言谛为方便，胜义谛为方便生。”如是，法与人被世俗谛所摄持的这些，用如上所说的两种推理来寻找时，没有找到任何真实的实有，这就被称为粗略了悟法无我，因为这是从四边戏论中首先破除真实的推理。
English
As it is said, if there is an adherence to the aggregates as being true, then the clinging to a self of a person will arise again. In short, for those who have entered a philosophical system, the imputed conceptions of a lower system have already been blocked by that system itself, so it is necessary to start by refuting the imputed conceptions of that system; but for those who have not entered a philosophical system, the two reasonings of the Vajra Splinter and the Sevenfold Analysis, it doesn't matter which is shown first, it should be understood as the key point. Fifth, the way the reasonings mutually confirm each other: Thus, the two reasonings that refute the two selves, is it necessary to apply them separately to the refutation of the self of phenomena and the self of person? As it is said, "Suffering is made by me, made by others, and made by both, the causeless is a wrong view." Also, as the non-Buddhists say that the self is different from the aggregates, and many honor one self and one aggregate, as it is said, the self and other schools all consider the four extremes of existence to be on the side of phenomena, and the way the five or seven aspects are established is mainly considered to be on the side of the person, therefore the scriptures only explain them separately, but in reality both can refute both, because when refuting the clinging to the person as truly existent based on "When the world is born, only the person is born," it is necessary to refute it with the Vajra Splinter reasoning and so on; and when refuting the clinging to the possessor of parts as truly existent based on the parts of a pot, felt, etc., it is necessary to refute it with the Sevenfold Analysis reasoning. Because in the Commentary on the Bodhicitta it is said that the reasoning that refutes the self of a person can also be applied to pots, felts, etc., therefore in the Entering the Middle Way it is said, "Pots, felts, curtains, armies and forests, garlands, trees, houses, vehicles and inns, such and such things." etc., because it is said that it can be applied to all things. In short, as it is said, "Conventional truth is the means, ultimate truth is the result of the means." Thus, when these phenomena and persons, which are included in the conventional truth, are searched for with the two reasonings mentioned above, no truly existent entity is found, this is called a rough realization of the selflessness of phenomena, because this is the reasoning that first refutes the truth from the four extremes of elaboration.
Tibetan
ང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཕྱི་མ་རྣམས་འགོག་པའི་རིགས་པས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་ཡང་མ་རྙེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཕྲ་བར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འཇོག་སྟེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། བདེན་པ་བཀག་ནས་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ་མོར་གསུངས་པ་ལས་ཤེས་སོ། །བདེན་པ་ཙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉན་རང་གི་དགག་བྱ་མ་ཡིན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ནི། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསལ་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། ཚང་བར་རྟོགས་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཕྱི་མ་མཐའ་དག་བཀག་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཉན་རང་གིས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་གསལ་མི་གསལ་དང་། ཚང་མ་ཚང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་འདོད་ན། དེ་ནི་རིང་དུ་སོང་བར་བློ་ཡང་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པའི་ཐད་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསལ་བ་དང་རྒྱས་པ་དང་། ཚང་བར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གསུངས་པ་དང་། བདག་མེད་འདི་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་དགྲོལ་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། ཉན་རང་ལ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མཐའ་དག་རྟོགས་པ་མེད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མཐའ་དག་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །དེ་ནས་ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཚང་བར་རྟོགས་དགོས་ཤིང་། དེ་ལ་གང་ཟག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་དགོས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ལྟ་བ་དང་། དེས་དྲངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་རང་རང་གི་ཚོགས་ལ་འབད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་བློས་འདིའོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་བཀག་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ལྟ་བ་དང་། དེས་དྲངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བཏགས་ཡོད་དུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་གཉིས་ལ་འབད་དགོས་པས་ན་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་ངེས་པའི་དོན་གྱི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ནས་གསུངས་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འདི་ཉིད་བློ་ཡུལ་དུ་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པ་ནི་གནད་ཀྱི་གདམས་པའོ། །གཞི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་
Chinese
我和二者都不是，以遮止戏论后边的边际的道理，对于任何戏论的边际都未寻得，这被安立为通达了细微的法无我。怙主弥勒菩萨说，遮止了真实之后，对于假立的事物显现执着，这被称作细微的贪着，从中可以得知。仅仅对于真实显现执着，虽然不是声闻缘觉的所破，但在大乘中，论师月称说必须明了、广大、圆满地通达法无我，这是意在遮止一切戏论的后边际。否则，声闻缘觉所通达的法无我和大乘所通达的法无我，在明不明了和圆满不圆满上，将没有差别，这是不应理的。如果也这样认为，那么“那会变得长久，智慧也会更加增长”的注释中，通过明了、广大、圆满地通达法无我，而说大乘更为殊胜，以及“此无我是为了救度众生”的注释中，声闻缘觉仅仅具有通达断除三界烦恼之方便的法无我，而没有通达一切法无我，菩萨则具有通达一切法无我，这二者就相违背了。此后，希求菩提的声闻缘觉必须圆满通达人无我，对此，必须通达作为假立人我的因的蕴体是无自性的。因此，像这样通达二无我的等持的见解，以及由此引发的后得之法，并通过了知人我仅仅是假立的，从而在各自的资粮上精进，而菩萨则是对于以“这就是”的想法而显现执着的对境，遮止一切戏论的等持的见解，以及由此引发的后得之法，并通过了知如所有的一切事物都是假立的，从而在三个无数劫中精进于二资粮，因此，三乘一切希求菩提者，必须将从了义经和论典中所说的中观见解，确定为自己智慧的对境，这是要诀的窍诀。基——中观二谛双运已经善说完毕。༈ །།如是诸法
English
Neither I nor both, by the reasoning that prevents the later limits of elaboration, not finding any limit of elaboration is established as realizing the subtle selflessness of phenomena. The Protector Maitreya said that clinging to the imputed object after denying the truth is called subtle attachment, from which it can be known. Although clinging to mere truth is not what is to be refuted by the Hearers and Solitary Realizers, in the Great Vehicle, the teacher Chandrakirti said that the selflessness of phenomena must be understood clearly, extensively, and completely, which is intended to prevent all later limits of elaboration. Otherwise, the selflessness of phenomena realized by the Hearers and Solitary Realizers and the selflessness of phenomena realized by the Great Vehicle would not differ in clarity or completeness, which would be absurd. If one also thinks so, then in the commentary on "That will become long and wisdom will increase even more," it is said that the Great Vehicle is superior by realizing the selflessness of phenomena clearly, extensively, and completely, and in the commentary on "This selflessness is for liberating beings," it is said that the Hearers and Solitary Realizers only have the selflessness of phenomena that realizes the means of abandoning the afflictions of the three realms, and do not realize all selflessness of phenomena, while Bodhisattvas have the realization of all selflessness of phenomena, which contradicts each other. Then, Hearers and Solitary Realizers who desire enlightenment must completely realize the selflessness of the person, and for this, it is necessary to realize that the aggregates that are the cause of imputation of the person are without inherent existence. Therefore, the view of meditative equipoise that realizes both such selflessnesses, and the subsequent Dharma that is led by it, and by knowing that the person is merely imputed, striving for one's own accumulations, while Bodhisattvas are the view of meditative equipoise that prevents all elaborations that have become the object of manifest clinging with the thought "This is it!", and the subsequent Dharma that is led by it, and by knowing that all phenomena as many as there are are imputed, it is necessary to strive for the two accumulations for three countless eons, therefore, all three vehicles of those who desire enlightenment must ascertain this Madhyamaka view, which is spoken of in the definitive meaning sutras and treatises, as the object of their wisdom, which is the key instruction. The basis—the union of the two truths of Madhyamaka has been well explained. ༈ །། Thus, all dharmas