Tibetan
་རྟེན་དུ། །རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་འགྲུབ་གྱུར་མིན་མོད་ཀྱི། །རྣམ་དཔྱད་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་འདིར། །རང་གི་ཡན་ལག་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་ཤིང་རྟ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཙལ་ན་མ་རྙེད་ཀྱང་མ་དཔྱད་པའི་ངོར་རང་གི་ཡན་ལག་ལ་བརྟེན་པའི་ཤིང་རྟ་འདོགས་ཚུལ་དང་། བདག་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་ཚུལ་མཚུངས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བདག་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་འདིའང་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པར། འདི་ནི་ཕུང་པོ་རྣམ་བརྟེན་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། ཇི་ལྟར་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཆད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཁས་ལེན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པ་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་བསལ་ནས་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་རྣམ་པར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་དུ་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འདིར་ཡང་རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དང་། དབུ་མ་པ་གཉིས་གང་ཟག་བཏགས་ཡོད་དུ་འདོད་པར་འདྲ་ཡང་། གདགས་གཞི་རྫས་ཡོད་དགོས་པ་དང་མི་དགོས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བཏགས་ཡོད་ཉིད་མི་འགྲུབ་པ་དང་། འགྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་སྔ་མ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་བཀག་པའི་གོ་རིམ་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དང་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་སོགས་ནས་ཕྱི་རོལ་པས་བཏགས་པའི་བདག་རྟག་པ་ནས་སེམས་ཙམ་པ་འདོད་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བར་རིམ་པ་བཞིན་འགོག་ཚུལ་གསུངས་པ་ནི་གྲུབ་མཐའི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་ནས་བཤད་བདེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་ངོར་རིམ་པ་དེ་ལྟར་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མང་བཀུར་བ་མ་གཏོགས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ངོར་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་སྡེ་པའི་ངོར་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང་། འདུས་མ་བྱས་རྫས་གྲུབ་འགོག་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཙམ་པའི་ངོར་གཟུགས་རྫས་ཡོད་འགོག་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གྲུབ་མཐའ་ལ་མ་ཞུགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། འདི་ལའང་ངེས་པ་མེད་དེ། འཇུག་པ་ཉིད་ལས། དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། དེ་ཉིད་དེ་ལས་འབྱུང་མིན་གཞན་དག་ལས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག ཅེས་སོགས་གདུལ་བྱ་སྣོད་ལྡན་ལ་ཐོག་མར་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་པའང་ཡོད། ཡང་། རྣམ་བདུན་གྱིས་མེད་གང་དེ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཡོད་ཅེས་རྣལ་འབྱོར་པས་འདིའི་ཡོད་མི་རྙེད། །དེས་དེ་ཉིད་ལའང་བདེ་བླག་འཇུག་འགྱུར་བས། །འདིར་དེའི་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་འདོད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གལ་ཏེ་ཤིང་རྟ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་དེ་རྣམ་པ་བདུན་ལས་རྣམ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་རྙེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་གིས་ཉམས་པར་བྱས་པ་དག་ཁོ་ན་བཏགས་པ་ཡིན་གྱིས། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ངེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལའང་རྣལ་འབྱོར་པ་བདེ་བླག་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐོག་མར་གང་ཟག་ཕུང་པོ་ལ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་པར་བྱས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་གང་ཟག་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཙལ་བའི་རིགས་པ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་མི་བདེན་པར་རྟོགས་པའི་ཚེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་མི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཕུང་པོ་དེ་ལྟར་མི་བདེན་པར། །ཤེས་ནས་ངར་འཛིན་སྤོང་བར་འགྱུར། །ངར་འཛིན་པ་དག་སྤངས་ནས་ནི། །ཕྱིས་ནི་ཕུང་པོ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཕྱི་མའི་ཕྱོགས་ལ་གང་ཟག་བཏགས་ཡོད་དུ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་མི་བདེན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཡང་། དབང་བརྟུལ་རྣམས་ལ་ད་དུང་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དགོས་པས། སྤྱོད་འཇུག་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སྔར་གྱི་རིགས་པ་དེ་ཉིད་སྦྱར་ནས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གྱི་བར་དུ་མི་རྙེད་པར་བྱ་བའམ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་ནས་བཤད་པ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་བདེན་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་གཟུགས་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་སོ
Chinese
作为所依。虽然不是以七相而成，但未经观察，仅从此世间，依靠自己的支分而安立。如云：若以七相寻求车，实不可得，然于未经观察之境，安立依于自支分之车。 自我依于蕴而安立之理亦相同。因此，依于所依而安立之我，也是中观宗不共的世俗谛。如《入中论》云：此由蕴等和合而成。其释文中说：如何“此依于彼而生”，仅此安立为世俗谛之相，不应断绝。 犹如从无承认之因等不生一样，于此，若真实依于安立，则消除如前所说具有过失之相，为了使世间名言如是安住，故应承许依于蕴而安立，因为见到安立为我之名言之故。如是宣说。 此处，自宗说有实事者与中观宗，于人我安立存在上相同，然以安立之基础是否需要实有之差别，导致安立存在不成立与成立之差别，应如前者一样了知。 第四，显示遮破之次第，如《菩提心释》、《般若心要总集》等中，从外道所安立之常我，到唯识宗所许之二取无别之识之间，所说依次遮破之方式，乃是与宗派之次第相配合，为了便于解说而作，并非于各个所化机前都需要如此次第。因为除了多闻者外，于分别说者前，无需遮破人我；于经部师前，无需遮破不相应行与无为法实有；于唯识师前，无需遮破色法实有。 那么，未入宗派者，如何才能成为显示胜义谛之法器之次第呢？对此也不一定。如《入中论》云：彼是显示彼之近因，于彼胜义谛
English
As the basis of dependence. Although it is not accomplished by the seven aspects, without investigation, only from this world, it is established by relying on its own limbs. As it is said: If one seeks a chariot with seven aspects, it is truly unattainable, but in a state of non-investigation, one establishes a chariot relying on its own limbs. The reason why the self is established by relying on the aggregates is also the same. Therefore, the self established by relying on a basis is also the conventional truth that is unique to the Madhyamaka school. As the *Entering the Middle Way* says: This is accomplished by the combination of aggregates and so on. In its commentary, it says: How "this arises by relying on that," only this much should be established as the aspect of conventional truth, and should not be cut off. Just as it does not arise from causes such as the absence of acceptance, so too, here, if one truly relies on establishment, then the aspect of having faults as previously stated is eliminated, and in order to make worldly expressions abide in this way, one should accept that it is established by relying on the aggregates, because one sees the expression of establishing it as self. Thus it is proclaimed. Here, the self-affirming proponents of our own school and the Madhyamikas are similar in that they both accept the establishment of a person, but the difference between whether or not the basis of establishment needs to be substantially existent leads to the difference between the establishment of existence not being established and being established, which should be understood as before. Fourth, showing the order of refutation, such as in the *Commentary on the Awakening Mind* and the *Essence of Wisdom, Collected from All*, etc., the way in which the permanent self established by the outsiders is refuted step by step up to the non-dual consciousness desired by the Mind-Only school is done in conjunction with the order of philosophical tenets, and is done for the sake of easy explanation, and it is not necessary for each individual to be trained in that order. This is because, except for those who are highly respected, there is no need to refute the self of a person in front of the Vaibhashikas, and there is no need to refute non-associated formations and unconditioned substantially existent things in front of the Sautrantikas, and there is no need to refute substantially existent forms in front of the Mind-Only school. So, how can those who have not entered a philosophical system become a vessel for showing the ultimate truth? There is no certainty about this either. As the *Entering the Middle Way* itself says: That is the near cause for showing that, to that ultimate truth.
Chinese
应当安立。（藏文）说：彼者非由此生，亦非由其他而生，何须观待？（藏文）等等，对于堪能调伏的所化，首先也讲了遮止内外诸法四边生灭的法无我。又说：以七相推求无所得，如是瑜伽士，于此不得有。由此彼亦易于入，故此处应如是许其成立。（藏文）及其注释中说：对于接近证悟的瑜伽士来说，如果名为车的事物，有自性成立的某些存在，那么毫无疑问，必定能从七相中的任何一相中找到它的体性，但实际上并没有找到。因此，名为车的，只是被无明的翳障所迷惑而假立的，并非自性成立的存在，应当如此生起定解。瑜伽士也能轻易地进入那个真如。如是所说，首先对人我在蕴聚上以七相进行寻觅，在寻觅时没有找到，之后才进入蕴聚无生的那个真如。也是因为这个缘故。这样，在两种次第中，对于第一种情况，并不需要以七相寻觅人我的理路。因为在认识到蕴聚非真实的时候，依于它而假立的人我，也会认识到其非真实。如《宝鬘论》中所说：知蕴如是不真实，即能舍弃我执。舍弃我执者，后则不生蕴。（藏文）如是所说。对于后一种情况，仅仅认识到人我是假立存在，对于根器敏锐者来说，通过那个理路就能认识到蕴聚非真实，但是对于根器迟钝者来说，还需要成立蕴聚无实的理路。因此，如《入行论》中所说，将之前的理路运用起来，直到极微尘之间都无法找到，或者如在成立法无我的时候所说的那样，运用金刚屑等理路来成立无实，无论如何都是必须的。否则，因为缘于色而趣入，所以会产生贪着。
English
Should be established. It says, "That is not born from itself, nor from others, why look elsewhere?" etc. For those capable of being tamed, the Dharma of selflessness of phenomena, which prevents the four extremes of arising and ceasing of external and internal objects, is also taught first. Again, it says: "That which is not found by the sevenfold analysis, how can the yogi find existence in it? By this, one easily enters into that very thing, therefore, its establishment should be desired here in that way." And in its commentary it says: "For a yogi who is close to realization, if there were some inherently established entity called a chariot, then undoubtedly it would be found to possess one of the seven aspects, but it is not found. Therefore, the so-called chariot is merely imputed by those who have been deluded by the cataract of ignorance, and it is not an inherently established existence. One should generate such certainty, and the yogi will easily enter into that very reality." As it is said, first, when searching for a person in the aggregates with seven aspects, one does not find it, and then one enters into the reality of the aggregates being unborn. It is also for this reason. Thus, in the two stages, for the first case, the reasoning of searching for a person with seven aspects is not necessary. For when one realizes that the aggregates are not true, the person imputed based on them will also be realized as untrue. As it is said in the Ratnavali: "Having known the aggregates to be untrue in that way, one will abandon the clinging to self. Having abandoned the clingers to self, later the aggregates will not arise." For the latter case, merely realizing that the person is an imputed existence, for those with sharp faculties, through that very reasoning, they will realize that the aggregates are not true. However, for those with dull faculties, there is still a need for reasoning to prove the aggregates as unreal. Therefore, as stated in the Bodhicaryavatara, applying the previous reasoning, one should not find it even up to the subtle particles, or as explained in the context of establishing the selflessness of phenomena, one must definitely use the reasoning of the vajra slivers and so on to establish unreality. Otherwise, because it enters by focusing on form, there will be attachment.