Chinese
因此，如果分析，则可以确定因缘是无自性的。先前将诸法确立为因缘，这与此并不矛盾，因为分析时无自性本身就是因缘的意义。第三，将以理智分析的论证与圣言结合起来。经中说：‘凡从因缘所生者，彼即非生。彼无有生之自性。凡依赖因缘者，彼即说为空性。凡知空性者，即为谨慎。’又《六十正理论》中说：‘彼与彼相互依赖而生，彼于自性中未生。于自性中未生者，如何能说彼已生？’又根本论中说：‘若无非因缘所生之法，故亦无非空性之法。’如是说。这些已经显示了驳斥法之自性的主要理智。第二，显示驳斥补特伽罗之自性的主要理智，有三：必须驳斥的理由，如何驳斥的方式，以及驳斥后所成立的意义。第一，入行论中说：‘所有烦恼过患，皆由坏聚见所生，以智慧见此，瑜伽士遂驳斥我。’其他经论中也说：‘一切过患皆从坏聚见生。’又说：‘因此，欲求解脱者，当从根拔除无始有因、同类种子所生的坏聚见。’如是说。为了拔除它，必须驳斥其执着之境，因为若不驳斥此境，则无法舍弃它。’又圣天也说：‘若见境无我，则轮回之种子将止息。’如是说。坏聚见的体性，入行论释中说：‘其中坏聚见是，具有我与我所之念，以如是形态进入的具有烦恼的智慧。’如是说。因此，不仅是依赖蕴而执着为我，是坏聚见，而且像‘我的色蕴’这样，以我来特别地执着蕴，也被认为是坏聚见。如果有人认为这难道不是法之自性执着吗？以我来特别
English
Therefore, if analyzed, it is established that dependent origination is without inherent existence. Previously establishing phenomena as dependent origination does not contradict this, because the very absence of inherent existence upon analysis is the meaning of dependent origination. Third, combining reasoning-based analysis with scriptural citations: The sutra states: 'Whatever arises from conditions is unborn. It has no inherent nature of arising. That which depends on conditions is said to be empty. Whoever knows emptiness is mindful.' Also, the Sixty Stanzas on Reasoning states: 'That which arises in dependence on this and that, is not born in its own essence. That which is not born in its own essence, how can it be said to be born?' And the Root Verses state: 'If there were any dharma that did not arise from dependence, then there would be some dharma that was not empty. Therefore, there is no dharma that is not empty.' Thus it is said. These have shown the main reasoning for refuting the self of phenomena. Second, showing the main reasoning for refuting the self of the person, there are three: the reason why it must be refuted, how to refute it, and the meaning established by refuting it. First, Engaging in the Bodhisattva Deeds states: 'All afflictions and faults arise from the view of the aggregates, seeing this with wisdom, the yogi refutes the self.' Other texts also state: 'All faults arise from the view of the aggregates.' And: 'Therefore, those who desire liberation should uproot from its very root the view of the aggregates, which arises from a beginningless cause, a seed of similar type.' Thus it is said. To uproot it, it is necessary to refute its object of clinging, because 'without refuting this object, one cannot abandon it.' Also, Aryadeva said: 'If one sees the selflessness of objects, then the seed of existence will be reversed.' Thus it is said. The nature of the view of the aggregates is, as stated in the commentary on Engaging in the Bodhisattva Deeds: 'The view of the aggregates is the wisdom mixed with afflictions that enters into the aspect of thinking 'I' and 'mine'.' Thus it is said. Therefore, not only clinging to the aggregates as 'I' is the view of the aggregates, but also clinging to the aggregates in a special way as 'my form aggregate' is considered the view of the aggregates. If one wonders whether this is not the clinging to the self of phenomena, clinging to the aggregates in a special way as 'I'
Tibetan
ར་དུ་མ་བྱས་པར་སྤྱིར་ཕུང་པོ་ཙམ་དུ་འཛིན་པར་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དུ་འཇོག་པས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་སྟེ། དང་པོར་ང་ཞེས་བདག་ལ་ཞེན་གྱུར་ཅིང་། །བདག་གི་འདི་ཞེས་དངོས་ལ་ཆགས་བསྐྱེད་པ། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པའི་བློ་དང་། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོར་འཛིན་པའི་བློའི་ཁྱད་པར་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་རྣམ་པ་བདུན་དུ་གྲུབ་པ་དགག བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་དགག ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་དགག རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་དགག ལྡན་པའི་ཕྱོགས་དགག ཚོགས་པ་དང་དབྱིབས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་དུ་འདོད་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་སྟེ། གྲངས་ཅན་པས། ཟ་པོ་རྟག་དངོས་བྱེད་པོ་མིན་པའི་བདག །ཡོན་ཏན་བྱ་མེད་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས། །ཞེས་པ་ལྟར་ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་དུ་འདོད་ལ། བྱེ་བྲག་པས་གཞན་གསུམ་འདྲ་བ་ལས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དགུ་དང་ལྡན་པས་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པར་འདོད་དོ། །རིག་བྱེད་དུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་ལུས་ཐ་དད་པས་བདག་གཅིག་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་འདོད་དོ། །གསང་མཐའ་པས་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་རྟག་གཅིག་ཆ་མེད་ཤེས་རིག་སྟེ་ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་དུ་འདོད་དོ། །གཅེར་བུ་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་དུ་གནས་པས་ཞུམ་པ་དང་རྒྱས་པར་འདོད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པ་དང་། རྟག་དངོས་སུ་འདོད་པ་ནི་འདྲའོ། །དེ་དག་འགོག་པའི་རིག་པ་ལ། མུ་སྟེགས་རང་ལ་གྲགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་། འགལ་འབྲེལ་ལ་བརྟེན་པའི་རིགས་པས་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ནི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་དང་། ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་གསུམ་ཆར་ཡང་མི་འཐད་དེ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན། ཞེས་པའི་རང་ལ་གྲགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གནོད་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཟ་བ་པོ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཀུན་ལའང་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་མེད་དེར་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་། ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བློའི་རྟེན་དུ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་རིག་པ་མེད་པར་ཡང་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ཀྱིས་གནོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་འ
Chinese
不作区分而仅仅执着于蕴，这与安立为法我执差别极大。如“最初于我而生执着，于我之物而生贪恋”之时，对蕴之物的贪恋之心，以及“只要执着于蕴”之时，执着于蕴之心的差别一样。第二，分为两种：破斥人我成立七相，破斥不可言说之人我。第一种分为五种：破斥与蕴异体成立，破斥与蕴一体成立，破斥能依与所依二者，破斥具有之相，破斥集合与形状。第一种是：认为异体者是外道，数论派认为：神我常有实法，非作者，无 गुण（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），无 कर्म（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），为外道所观察。具有五种特点。胜论派认为其他三种相同，但认为是作者，具有九种 गुण（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），因此具有 गुण（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。顺世外道认为，如同瓶子等中的虚空一样，身体各异，因此一个我即是多种。秘密派则认为，是空离能取所取的常一无分之 ज्ञान（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），具有五种特点。裸体外道则认为，存在于身体的尺度中，因此会收缩和膨胀。所有这些都认为与蕴异体，并且认为是常有实法，这一点是相同的。对于破斥这些的理智，有外道自身所承认的理由，以及依靠相违关联的道理进行破斥两种。第一种是：这样的我在胜义中存在，并且是俱生我执的所依，以及在世俗中存在，这三种都不合理，因为没有产生，例如石女的儿子。以这样的自宗所承认的理由进行妨害。同样，对于能食者等的各种特点，也以同样的理由进行妨害。第二种是：与蕴异体是不存在的，因为是显现可能却不可见的缘故。以及不应是俱生我执之心的所依，因为在没有认识到这种特点的情况下，也存在产生俱生我执的情况。以这两种理由进行妨害。第二种是一体之
English
Without distinguishing and merely clinging to the aggregates, this is very different from establishing it as the clinging to the self of phenomena. For example, the difference between the mind that clings to the objects of the aggregates at the time of "Initially, attachment arises to the self, and craving arises for what belongs to the self," and the mind that clings to the aggregates at the time of "As long as there is clinging to the aggregates." Second, there are two types: refuting the person established as sevenfold, and refuting the inexpressible person. The first is divided into five: refuting the establishment as other than the aggregates, refuting the establishment as one with the aggregates, refuting both the support and the supported, refuting the aspect of possessing, and refuting the collection and shape. The first is: those who believe in otherness are outsiders. The Samkhya school believes that: the self is permanent, real, non-agent, without गुण (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: quality), without कर्म (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: action), and is observed by heretics. It has five characteristics. The Vaisheshika school believes that the other three are the same, but it is the agent and possesses nine गुण (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: quality), so it possesses गुण (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: quality). The Lokayata school believes that, like the space in a pot, etc., the bodies are different, so one self is many. The Guhyasamaja school believes that it is the permanent, single, indivisible ज्ञान (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: knowledge) that is empty of the grasper and the grasped, and has five characteristics. The naked ascetics believe that it exists in the measure of the body, so it shrinks and expands. All of these believe that it is other than the aggregates and that it is permanent and real, which is the same. Regarding the intelligence that refutes these, there are two types: the reason that the outsiders themselves acknowledge, and the refutation based on the logic of contradictory relations. The first is: such a self exists in the ultimate sense, and is the basis of innate self-grasping, and exists in the conventional sense, all three are unreasonable because it is not produced, like the son of a barren woman. It is harmed by the reason acknowledged by its own school. Similarly, the same reason harms all the characteristics of the eater, etc. The second is: it does not exist as other than the aggregates, because it is apparent but invisible. And it should not be the basis of the mind of innate self-grasping, because even without recognizing this characteristic, there is the occurrence of innate self-grasping. It is harmed by these two reasons. The second is the oneness of