Tibetan
་དྲུག་ནས་རྡུལ་ཅི་ཙམ་སྦྱར་ཡང་ཆེར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་ལོ། །ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཕྲད་ན་དབུས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྱོགས་དྲུག་གི་རྡུལ་ལ་ཕྲད་པའི་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བས་ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན་པ་ཉམས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་རྡུལ་རྣམས་ཕན་ཚུན་མ་ཕྲད་པའི་ཕྱིར། རགས་པ་རྩོམ་པར་མི་རིགས་ཏེ། བར་དུ་ཆོད་པའི་རྡུལ་བཞིན། དེ་ལྟར་ཡང་ཉི་ཤུ་པ་ལས། དྲུག་གིས་གཅིག་ཅར་སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ཀྱང་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་དབུས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྱོགས་བཅུའི་དབུས་ན་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤར་ལ་ལྟ་བའི་ངོས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་མ་དགུའི་རྡུལ་ལ་ལྟའམ། ཕྱོགས་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་ལྟ། དང་པོ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་གཞན་གྱི་རྡུལ་རྣམས་ཀྱང་ཤར་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དབུས་རྡུལ་ཤར་ལ་ལྟ་བའི་ལྟ་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་བཅུའི་རྡུལ་ལ་ལྟ་བའི་ཆ་ཤས་བཅུ་ཡོད་པས་ཆ་ཤས་མེད་པའི་གཅིག་ཡིན་པ་ཉམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཉིས་མཐུད་པའི་བར་སྟེང་དུ་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་གནས་པ་ལ་རིང་ཐུང་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཉམས་ལ། མེད་ན་ཅི་ཙམ་མཐུད་ཀྱང་རྡུལ་གཅིག་ལས་རིང་བར་མི་འགྱུར་བས་རགས་པ་རྩོམ་པར་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ཀྱང་དབུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དེ་སྔ་ཕྱི་དང་མ་ཕྲད་ན་རགས་པ་རྩོམ་པར་འགལ་ལ། ཕྲད་ན་བདག་ཉིད་ཀུན་གྱིས་ཕྲད་དམ། ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་ཕྲད་པའི་བརྟགས་པའང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཚུངས་ཤིང་། དེ་བཞིན་དུ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པས་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལ་ཉེ་བའི་ཆ་དུ་མ་ཡོད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་ཡང་། །སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་བསམ་བྱས་ན། །སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དེས་བདེན་པའི་དུ་མ་ཁེགས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བདེན་པའི་གཅིག་མེད་ཕྱིར་བདེན་པའི་དུ་མའང་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གསོག་བྱེད་མེད་པས་བསགས་པ་མི་འགྲུབ་པས་སོ། །གསུམ་པ་བཀག་པ་ལ་སྐྱོན་སྤང་བ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཆ་དུ་མ་བསྒྲུབས་ནས་གཅིག་བཀག་ལ་གཅིག་བཀག་པས་དུ་མ་བཀག་པ་ཡིན་ན། གཅིག་དང་དུ་མ་འགལ་ལམ་འབྲེལ། དང་པོ་ལྟར་ན་གཅིག་བཀག་ནས་དུ་མ་འགོག་པ་མི་འཐད་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་དུ་མ་བསྒྲུབས་ནས་གཅིག་འགོག་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་གཅིག་ཡིན་དང་དུ་མ་ཡིན་པ་འགལ་ཞིང་། ཡོད་པ་འབྲེལ་བས་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་སྐྱོན་མེད་ཅེས་འཆད་ཀྱང་། རྨ་བྱས་ནི་དེ་ལྟར་ན་དུ་མ་བསྒྲུབ་པས་གཅིག་ཡིན་པ་ཁེགས་ཀྱང་ཡོད་པའི་མི་ཁེགས་པས་སྐབས་དོན་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པའི་དུ་མ་དང་། ཆ་ཤས་མེད་པའི་གཅིག་འགལ་བས་རྣམ་གཞག་དང་པོ་འཐད་ལ། ཆ་ཤས་མེད་པའི་དུ་མ་ཡིན་ན་ཆ་ཤས་མེད་པའི་གཅིག་དང་འབྲེལ་དགོས་པས་རྣམ་གཞག་ཕྱི་མ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་འགྱུར་དགོས་ཏེ། གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་ཟླ་བོ་ཡོད་མེད་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ན་གཏན་ཚིགས་འདི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་ཁེགས་པ་ན་བདེན་དངོས་ཀྱི་དོན་ཁེགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། རྒྱན་ལས། བདག་དང་གཞན་སྨྲའི་དངོས་འདི་དག །ཡང་དག་ཏུ་ན་གཅིག་པ་དང་། །དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ལྷས། རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ལྡན་པ། །དེ་ཡང་བརྟན་རྣམས་མི་འདོད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །བྲལ་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་པདྨོ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་ལ་དཔྱོད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའི་གཏན་ཚིགས་ནི་སྔར་ཐལ་རང་གི་སྐབས་སུ་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱོད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གི་གཏན་ཚིགས་ལའང་གསུམ་སྟེ། རྟགས་འགོད་པ། སྦྱོར་བའི་ཚུལ་བསྒྲུབ་པ། གྲུབ་པའི་དོན་ལུང་དང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་བ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་བཞིན། །ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཅིང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། འབྲས་བུ་སྔར་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང་། མེད་པ་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་པ་དག་འབྲས་བུ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་གསལ་བར་ཡོད་པ་གསལ་བར་སྐྱེ་བར་སྨྲའོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དེ་དག་ལ་ལྟ་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། རྩ་བ་ལས། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི། །ཚོགས་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་ན་ནི། །ཚོགས་ལ་གཟུང་དུ་ཡོད་རིགས་ན། །ཚོགས་པ་ཉིད་ལ་གཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་
Chinese
即使从六个方向结合再多的微尘，也不会变得更大，这是不合理的。如果一个方向接触，那么中心的微尘与六个方向的微尘接触就会变成六个部分，这样就破坏了无分一体的性质。如果按照第二种观点，由于微尘之间没有相互接触，因此不应该形成粗大的物体，就像被间隔开的微尘一样。正如《二十颂》中所说：“六者一时相合时，极微之尘成六分，若彼六者处一体，聚合物亦成微尘。”第二种情况是，中心的微尘位于十个方向的中心，那么它是否以观察东方的那个面来观察其余九个方向的微尘呢？还是以其他方向来观察？如果是第一种情况，那么其他方向的微尘也会位于东方，因为中心微尘是观察东方的观察点。如果是第二种情况，那么观察十个方向的微尘就有十个部分，这样就破坏了无分一体的性质。第三种情况是，两个微尘连接的中间，如果有一个微尘存在，那么它有长短吗？如果有，那么就破坏了无分一体的性质；如果没有，那么无论连接多少个微尘，也不会比一个微尘更长，因此不应该形成粗大的物体。第二种情况是，同样，如果知识的刹那与中心的刹那没有与前后接触，那么就与形成粗大的物体相矛盾；如果接触，那么是全部接触还是部分接触的考察也与前面相同。同样，由于位于前后两者之间，因此必须有许多接近前后两者的部分。正如《宝鬘论》中所说：“初始、中间和最终，如果像刹那一样思考，由于是三个刹那的自性，世界不会停留在刹那。”第二，这表明了对真实的多的否定，因为内外的事物没有真实的单一性，因此真实的多的存在也不会成立，因为没有积累者，所以积累也不会成立。第三，消除对否定的责难，如果像这样，通过建立多个部分来否定一个，并通过否定一个来否定多个，那么一个和多个是相违还是相关？如果是第一种情况，那么否定一个来否定多个是不合理的；如果是第二种情况，那么建立多个来否定一个是不合理的。对此，有些人认为是一个和多个
English
Even if you combine as many atoms as possible from six directions, it won't become larger, which is unreasonable. If one direction touches, then the central atom touching the atoms in six directions will become six parts, thus destroying the nature of indivisible oneness. According to the second view, since the atoms do not touch each other, coarse objects should not be formed, just like atoms that are separated. As it is said in the "Twenty Verses": "When six are combined at once, the finest atom becomes six parts, if those six are in one place, the aggregate will also become a tiny atom." The second case is that the central atom is located in the center of the ten directions, so does it look at the remaining nine atoms with the face that looks at the east? Or does it look at it from other directions? If it is the first case, then the atoms in other directions will also be located in the east, because the central atom is the observation point for looking at the east. If it is the second case, then there are ten parts to look at the atoms in the ten directions, which destroys the nature of indivisible oneness. The third case is that in the middle of the connection of two atoms, if there is one atom, is it long or short? If there is, then the nature of indivisible oneness is destroyed; if not, then no matter how many atoms are connected, it will not be longer than one atom, so it should not form a coarse object. The second case is that, similarly, if the moment of knowledge does not touch the past and future with the moment of the center, then it contradicts the formation of a coarse object; if it touches, then the examination of whether it is all touching or partially touching is the same as before. Similarly, since it is located between the past and the future, there must be many parts close to the past and the future. As it is said in the "Garland of Gems": "The beginning, the middle, and the end, if thought of as moments, because of the nature of three moments, the world does not stay in a moment." Second, this shows the negation of the real many, because there is no real oneness in external and internal things, so the existence of the real many will not be established, because there is no accumulator, so accumulation will not be established. Third, eliminating the blame for negation, if so, by establishing multiple parts to negate one, and by negating one to negate multiple, are one and many contradictory or related? If it is the first case, then it is unreasonable to negate one to negate many; if it is the second case, then it is unreasonable to establish many to negate one. To this, some people think it is one and many
Chinese
即使解释说，因为不成立是相违的，成立是相关的，所以两个方面都没有过失。但是，如果这样，孔雀不能成立多数，虽然遮破了一，但不能遮破有，所以会失去场合的意义。因此，有分的多和无分的一相违，所以第一个安立是合理的。如果是无分的多，就必须和无分的一相关，所以后面的安立是合理的，这样认为。第二，成立周遍是，如果存在真实的物体，就必须成为真实的一和多中的任何一个，因为在一个基上，有和没有的对立是真实的。那么，这个理由是成立名称，因为遮破了真实的一和多，就已经遮破了真实物体的意义。第三，将成立的理由与教证结合起来是，《庄严经论》中说：我和他宗所说的这些物体，如果真实存在，因为远离了一和多的自性，所以没有自性，就像影像一样。圣天菩萨说：具有殊胜意义的识，那些常住者也不认可，因为远离了一和多的自性，就像虚空的莲花一样。这样说了。第二，观察因的金刚屑的理由，以前在自续和应成的场合中已经详细地讲过了。第三，观察果的有无生灭的理由也有三个：立宗、成立结合的方式、将成立的意义与教证结合起来。第一个是：这些显现，自性上是不存在的，因为远离了果的有无生灭，就像影像等等一样。这是这样说的。第二，关于法和所立的意义，以前已经讲过了。关于理由的意义，有成立法相和成立周遍两种。第一个也有两种：遮破果以前存在而产生，以及遮破果以前不存在而产生。第一个是，数论师们说，果在因的自性中不明显地存在，显现出来是产生。那是不合理的，因为在那些因中，不能看到可以见的果。如经中所说：如果因和缘的集合中有果，那么在集合中应该可以见到，但是在集合中却见不到。这样说了。还有分别地
English
Even if it is explained that there is no fault in either aspect because non-establishment is contradictory and establishment is related. However, if that is the case, the peacock cannot establish the majority, and although it refutes one, it cannot refute existence, so it will lose the meaning of the occasion. Therefore, the many with parts and the one without parts are contradictory, so the first establishment is reasonable. If it is the many without parts, it must be related to the one without parts, so the latter establishment is reasonable, it is thought. Second, establishing pervasion is that if there is a true object, it must become either the true one or the many, because on one basis, the opposition of existence and non-existence is real. Then, this reason is the establishment of name, because having refuted the true one and the many, the meaning of the true object has already been refuted. Third, combining the established reason with the scripture is, as stated in the Ornament of Realization: These objects spoken of by myself and others, if they truly exist, because they are devoid of the nature of one and many, they have no nature, like images. Arya Deva said: The consciousness that possesses excellent meaning, those who are permanent do not accept either, because it is devoid of the nature of one and many, like a lotus in the sky. So it was said. Second, the reason for the Vajra Splinter examining the cause has already been explained in detail in the context of self-sufficiency and consequence. Third, there are also three reasons for examining the effect of existence and non-existence: establishing the sign, establishing the manner of combination, and combining the established meaning with the scripture. The first is: These appearances are not inherently existent, because they are devoid of the arising of effects from existence and non-existence, like images and so on. That's what it says. Second, regarding the meaning of the subject and the object to be proven, it has already been explained. Regarding the meaning of the reason, there are two types: establishing the property of the subject and establishing pervasion. The first also has two types: refuting the arising of the effect that existed before, and refuting the arising of the effect that did not exist before. The first is that the Samkhyas say that the effect exists indistinctly in the nature of the cause, and that it arises manifestly. That is unreasonable, because the visible effect cannot be seen in those causes. As it is said in the root text: If there is an effect in the collection of causes and conditions, then it should be visible in the collection, but it is not visible in the collection itself. So it was said. Also, in particular