Tibetan
་གྲངས་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་འགལ་འབྲེལ་ལ་བརྟེན་པའི་རིགས་པའི་འཇུག་པ་བཞི་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་འགོག་པ་དང་གཞན་དང་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་འགོག་པ་དང་། ཐལ་བའི་སྒོ་ནས་དགག་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལའང་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དང་། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དང་། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དང་། ལུས་དང་ཡན་ལག་གི་དང་། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དགག་པ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི་འགྲོ་བ་དང་། འོང་བ་དང་། སྨྲ་བ་དང་། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་ན་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་བྱེད་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་བཞིས་ཁྱབ་པར་མཐོང་སྟེ། རྫ་མཁན་དང་བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་བྱེད་པ་པོ་དང་། འཇིམ་པ་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་བྱ་བའི་ལས་དང་། ལག་པ་དང་། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་འཁོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་དང་བྱེད་པ་འཇུག་པའི་གཞིའི་བྱ་བའོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་བྱེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་བསྡུས་ཏེ་འགྲོ་བྱ་འགྲོ་བྱེད་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་དང་བྱེད་པོ་བྱ་བ་གསུམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་དང་། གཉིས་པོ་ལའང་རྟེན་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་གྱིས་བྱ་བས་ཁྱབ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཁེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དགག་པ་ནི་གསུམ་གྱིས་ཏེ། བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ལས་ལ་འགག་པ་དང་མ་ཐོབ་པས་མེད་པ་དང་། གྱུར་མ་གྱུར་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཟློས་པ་དང་འགལ་བས་མེད་པ་དང་། བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཉིད་དམ་ཐ་དད་མི་དད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །རིགས་པ་འདིས་ནི་དངོས་སུ་གང་ཅུང་ཟད་བྱེད་པའི་རང་ལྡོག་ཐམས་ཅད་ཁེགས་ལ་ཁྱབ་པའི་སྒོ་ནས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁེགས་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱ་བ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཆོས་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་དངོས་པོ་བཞིན་ནོ། །རིགས་པ་འདི་ནི་རྩ་བ་ལས། འགྲོ་འོང་བཀག་པའི་རབ་བྱེད་དུ་གཙོ་བོར་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི་བློས་དོན་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ལ། འདིའང་བརྟགས་ན་མི་རུང་སྟེ་དོན་རྣམས་ལ་སྔ་ཕྱིའི་དབུས་ན་འདུག་པས་ཁྱབ་ཅིང་སྣང་བ་ལ་ད་ལྟར་བས་ཁྱབ་ལ། ཡང་སྔ་ཕྱིའི་དབུས་ཡོད་པ་ལ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པས་ཁྱབ་ཅིང་ད་ལྟར་བ་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པས་ཁྱབ་པས་དོན་བློའི་གཟུང་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བ་དང་། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་མེད་པ་ཉིད་
Chinese
数量和，破除人我的理性的类别有两种。第一种是依赖于矛盾关系的四种理性运用：对诸法自身的体性进行辨析而破除，对与他者的差别进行辨析而破除，以反驳的方式破除，以及以论证的方式破除。第一种又分为五种，即对行为的、处所和处所具有者的、所依和能依的、身体和肢体的、以及相互依赖的术语意义进行破除。第一种是行走、到来、说话、观看等一些行为的术语。如果进行辨析，这些是不可行的。例如，对于瓶子等一些行为，可以看到术语被四种法所遍及：陶匠和主人等直接和间接的作者，泥土和瓶子等行为的客体，手和轮子等直接和间接的工具，以及生和灭等行为和作者所依止的基础行为。在这些之中，这里将作者归纳为行为者本身，因此行走的对象、行走的作者、行走等被三种——客体、作者、行为——所遍及。对于后两者，也可以说以所依和结果的方式被行为所遍及，因此仅仅破除行为本身就能破除一切。破除它的方式有三种：对于已做和未做的行为，存在阻碍和因未获得而无有；对于已变和未变的作者，存在重复和矛盾而无有；以及从行为和作者是一体还是他体、不异体的角度来破除。这种理性能够直接破除任何稍微有所作为的自相，并且通过普遍性的方式能够破除一切法，因为不存在与行为无关的法。就像破除生之事物一样。这种理性主要出现在根本论中的破除行走和到来的章节中。第二种是心识认知事物等术语。这也是不可行的，因为如果进行辨析，事物都必然处于前后之中，而显现则必然处于现在。而且，存在前后之中的事物必然有前后，而现在则必然没有前后，因此事物不能成为心识的对境，并且过去和未来也是不存在的。
English
There are two categories of reasoning for negating self, both numerical and personal. The first is the four applications of reasoning based on contradictory relations: negating by analyzing the own-nature of phenomena, negating by analyzing the distinctions from others, negating through refutation, and negating through reasoning. The first is further divided into five: negating the meanings of terms related to action, location and locational possessor, support and supported, body and limbs, and mutual dependence. The first refers to terms related to actions such as walking, coming, speaking, and seeing. These are not valid upon analysis. For example, in the case of actions like making a pot, it is seen that the term is pervaded by four factors: the direct and indirect agent, such as the potter and the owner; the object of the action, such as the clay and the pot; the direct and indirect instrument, such as the hands and the wheel; and the action that serves as the basis for the engagement of action and agent, such as birth and destruction. Among these, the agent is here subsumed into the act itself, so that the object of walking, the agent of walking, and walking itself are pervaded by three factors: object, agent, and action. For the latter two, it can also be said that they are pervaded by action in the manner of support and result, so that negating the action itself negates everything. This is negated in three ways: obstruction and non-existence due to non-attainment for actions done and not done; redundancy and contradiction for agents changed and not changed; and from the perspective of whether the action and agent are the same, different, or non-different. This reasoning directly negates all self-aspects of anything that acts even slightly, and through the mode of pervasion, it negates all phenomena, because there is no phenomenon that is unrelated to action, just like the entity where arising is negated. This reasoning mainly appears in the chapter on negating going and coming in the root text. The second is the terminology of consciousness cognizing objects, and so on. This is also not valid, because upon analysis, things are necessarily situated in the past, future, and present, while appearance is necessarily situated in the present. Furthermore, that which exists in the past, future, and present necessarily has a past and future, while the present necessarily has no past and future, therefore things cannot be objects of consciousness, and the past and future are non-existent.