Tibetan
པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་། ཉི་མ་དམུས་ལོང་ཡུལ་མིན་ལྟར། །དེ་ཉིད་དང་ནི་དོན་དམ་དེ། །རྟོག་གེ་པ་ཡི་ཡུལ་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་ཚད་མས་ཀྱང་དེ་མི་འགྲུབ་སྟེ། གཞན་གྱི་ལུང་ཁས་མི་ལེན་ཅིང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུང་ལས་བསྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ངས་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསྟན་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན། གཉིས་ཀ་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེ་ཉེར་འཇལ་གྱི་ཚད་མས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་ངེས་པའི་ཐ་སྙད་མི་བྱ་སྟེ། དེར་འཛིན་གྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། ས་ཕྱོགས་སུ་ཤ་ཟ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ངེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ་སྔར་དབུ་མའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་ནས་ཡང་འདིར་ཚད་མ་དགག་པ་དང་། འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་འདོད་པ་ནི་སྔ་ཕྱི་དང་དངོས་ཤུགས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མོད་ཀྱི་འདིར་ཇི་ལྟར་བཀག་པའི་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དཔྱད་ཀྱང་འཐད་པ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་ངེས་པར་སྐྱེ་བ་ནི་སྔར་བརྗོད་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཚད་མ་བཤད་པ་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་ནི་དཔྱད་ན་འཐད་པའི་ཚད་མ་མི་བཞེད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཚད་མའི་རྣམ་གཞག་གསུངས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་དུ་ཟད་པས་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་ཡང་མི་རྙེད་པའོ། །འདི་ལྟར་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལྟར་བདེན་པར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚད་མར་མི་འགྲུབ་ལ། ཡུལ་བདེན་པར་གནས་པས་ཀྱང་དེ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཤེས་པའི་མི་བསླུ་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱར་གྱུར་ན། དེའི་ཡུལ་བདེན་པར་ཤིན་ཏུ་མི་འགྲུབ་པས་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ན་འགྱེལ་བས་འགྱེལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ལྟར། གཉིས་ཀ་མི་འགྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པར་འདོད་ན་ནི། དེའང་འབྲས་བུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ལ་སོགས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ཞིང་དེའི་རྒྱུ
Chinese
的缘故。经中也说：犹如盲人不见太阳，自性和胜义谛，非是思辨者之境。如是说，胜义谛不是思辨的境界。以正量经也不成立，因为不承认其他的经，而且没有从善逝的经中开示，如是说：我未曾对诸法开示丝毫的真实自性。因为没有在二者上相似成立的比喻，所以用比喻衡量之量也不成立。这样，人们不应说在所知中必定有真实成立的法，因为没有执持它的量。就像在地上吃肉一样，应当如此确定。对此，有些人认为，以前说中观的成立量就是量，而这里又遮破量，并且想要作为遣除的量，那么前后和直接间接的意义如何不相违呢？虽然是这样，但这里如何遮破的具有真实境的量，即使观察，在相续中必定生起合理的，以前没有说过。正因为如此，也没有违背论师解释量的过失，因为论师不承认观察后合理的量，只是说了世间上著名的量的分类而已。另外，量和所量等一切都是名言世俗，因此，对于能成立在胜义中真实的法的事物，现量等任何一个也找不到。像这样，就像患有眼翳者的意识一样，仅仅显现为真实，不能成立为具有真实义的量，并且境真实存在也不能成立它，如果知识的不欺骗性成为所成立的，那么它的境真实就极难成立，因此会变成互相依赖，就像倒下者依靠倒下者一样，二者都变成不能成立。如果想要依靠产生果等其他而成立，那么那也依靠其他的果等，会变成没有边际。因此，从名言的因中产生果，并且它的因
English
That is why. The scriptures also say: Just as the blind cannot see the sun, self-nature and ultimate truth are not the realm of speculators. It is said that the ultimate truth is not the realm of speculation. It cannot be established by the scriptural authority either, because it does not accept other scriptures, and there is no teaching from the scriptures of the Sugata, as it is said: I have not taught even a little of the true self-nature of all dharmas. Because there is no analogy established as similar in both, it cannot be established by the measure of analogy. In this way, people should not say that there must be a truly established dharma in what is to be known, because there is no measure to grasp it. Just like eating meat on the ground, it should be determined in this way. Some people think that the establishing measure of Madhyamaka was said to be the measure before, but here the measure is refuted again, and the measure of elimination is desired, so how can the meaning of before and after and direct and indirect not be contradictory? Although it is so, the measure of the true object that is refuted here, even if it is observed, it is not said before that it will definitely arise in the mind. For this reason, there is no fault in contradicting the master's explanation of the measure, because the master does not accept the measure that is reasonable after observation, but only speaks of the classification of the measure that is famous in the world. In addition, all such as measure and measurable are merely nominal conventions, therefore, for the things that can establish the true dharma in the ultimate sense, none of the direct perception etc. can be found. In this way, just like the consciousness of a person with cataracts, it only appears to be true, and cannot be established as a measure with true meaning, and the existence of the true object cannot establish it, if the non-deception of knowledge becomes what is to be established, then the true object of it is extremely difficult to establish, so it will become mutually dependent, just like the fallen rely on the fallen, both become unable to establish. If you want to rely on producing fruit etc. to establish it, then that also relies on other fruits etc., and it will become endless. Therefore, from the cause of mere name, the fruit is produced, and its cause
Tibetan
་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཙམ་ཉིད་འགའ་ཡང་དེ་ནི་དཔང་བྱས་རིགས་པས་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་རིགས་པ་དམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ནི་ནམ་ཡང་གང་ན་མེད་པར་ངེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ཡོད་ངེས་པའི་རྒྱུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་དགག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་མེད་ངེས་པའི་རྒྱུ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ལ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བདག་གཙོ་བོར་དགག་པ་དང་། ཀུན་བརྟགས་དང་ལྷན་སྐྱེས་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་དཔྱད་གཞིའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་གཙོ་བོར་དགག་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གྲུབ་མཐའ་གོང་མ་གོང་མའི་དགག་པས་དགག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པས་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པུ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་གཙོ་བོ་དང་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པ་སོགས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་རིགས་པས་བཀག དེས་བརྟགས་པའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཞི་མདོ་སྡེ་པའི་རིགས་པས་བཀག དེས་བརྟགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བདེན་གྲུབ་རྣམ་རིག་པའི་རིགས་པས་བཀག དེས་བརྟགས་པའི་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་དང་སྟོང་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པར་དབུ་མ་པའི་རིགས་པས་བཀག་སྟེ། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བར་མཛད་པའོ། །ཀུན་བརྟགས་ཐམས་ཅད་དབུ་མ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་དགག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལྟ་བུ་སྟེ་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པས་བརྟགས་པའི་བདེན་དངོས་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པུ་དང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་བདེན་པ་དང་། གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་རིག་དང་། སྟོང་ཉིད་བདེན་པ་བཞིར་བསྡུས་ནས་དབུ་མ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་བཀག་སྟེ་མཐར་སྤྲོས་བྲལ་ལ་སྦྱོར་བ་མཛད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རིགས་ཚོགས་ནས་གསུངས་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཏེ། དབུ་མ་རྩ་བར། རྐྱེན་དང་འགྲོ་འོང་སོགས་དཔྱད་གཞི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་བསྡུས་ནས་དེ་དག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་འགོག་པ་སྟེ། རྐྱེན་དང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་འགའ་ཞིག་ལ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བདག་དགག་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་དེས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡང་ཁེགས་ལ། འགྲོ་འོང་དང་། ལས་དང་། བྱེད་པ་པོ་སོགས་འགའ་ཞིག་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་དགག་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་དེས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བདག་ཀྱང་ཁེགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པའི་རྣམ
Chinese
所有证悟等等都仅仅是显现，绝不能以理智作为凭证。因此，必须确定，在任何时候，都不存在作为理智圣者行境的真实存在之境。以上已经阐述了对确立存在的因，即成立之量进行驳斥。第二，关于驳斥确立不存在的因，即损害之理，分为主要驳斥遍计所执之我和未区分遍计与俱生而主要在观察对境法上进行驳斥两种。第一种是，瑜伽士也凭借智慧的差别，以上胜于上胜者的驳斥进行驳斥，这就像《集智金刚藏》中所说的道理一样。外道所计度的补特伽罗我，常一自在，以及正量部的法我主我和常法微尘等，被经部宗的理智所遮破。经部宗所计度的俱不相应行和无为法之基，被唯识宗的理智所遮破。唯识宗所计度的外境实有，被中观宗的理智所遮破。中观宗所计度的二取空识和空性实有，被中观宗的理智所遮破，从而引导至远离四边戏论之境。以中观宗的理智遮破一切遍计所执，就像《菩提心释》一样，总摄自他宗派所计度的所有实有，即补特伽罗我，常一自在，以及包含能取所取的法实有，二取空识，以及空性实有四种，然后以中观宗的理智进行遮破，最终引导至远离戏论之境。第二种是《理聚论》中所说的道理，在《中观根本慧论》中，将所观察的对境，世间共称的二十七种世俗谛进行归纳，从而遮止对这些法执为真实的耽著之处。对于因和蕴界处等一些法，主要是否定遍计所执之我，同时也遮破了俱生我所执境。对于行往和业，作者等一些法，主要是遮破俱生我，同时也遮破了遍计我。如果归纳这些道理，就是遮破法我的理智之类。
English
All realizations and so on are merely appearances, and reason should never be used as evidence for them. Therefore, it must be determined that at no time does there exist a truly existent realm that is the object of the practice of noble reason. The refutation of the means of establishing existence, i.e., the valid cognition that establishes it, has already been explained. Secondly, regarding the reasoning that refutes the cause of establishing non-existence, i.e., the reasoning that harms it, there are two types: primarily refuting the self of conceptual imputation and primarily refuting the object of observation without distinguishing between conceptual imputation and co-emergent. The first is that yogis also refute by means of the difference of intelligence, by means of the refutation of the higher and higher, which is like the reasoning explained in the Compendium of the Essence of Wisdom. The person's self, which is permanent and unitary, imputed by the outsiders, and the self of phenomena, the chief, and the permanent atoms, etc., of the Vaibhashikas, are refuted by the reasoning of the Sautrantikas. The non-associated compositional factors and the basis of the unconditioned, which are imputed by them, are refuted by the reasoning of the Chittamatrins. The truly existent external objects, which are imputed by them, are refuted by the reasoning of the Madhyamikas. The knowledge of the two emptinesses and the truly existent emptiness, which are imputed by them, are refuted by the reasoning of the Madhyamikas, thereby leading to the state of freedom from the four extremes of elaboration. The refutation of all conceptual imputations by the reasoning of the Madhyamikas is like the Commentary on the Mind of Enlightenment, which summarizes all the truly existent things imputed by the self and other schools, i.e., the person's self, which is permanent and unitary, and the truly existent phenomena, which are included in the two, the grasper and the grasped, the knowledge of the two emptinesses, and the four truly existent emptinesses, and then refutes them by the reasoning of the Madhyamikas, ultimately leading to the state of freedom from elaboration. The second is the reasoning spoken of in the Collection of Reasonings. In the Root Verses on the Middle Way, the objects of observation, the twenty-seven conventional truths that are known in the world, are summarized, thereby preventing the attachment to these things as being truly existent. For some phenomena such as causes and aggregates, elements, and sense bases, the primary refutation is of the self of conceptual imputation, and it also refutes the object of the co-emergent self. For some phenomena such as going and coming, actions, and agents, the primary refutation is of the co-emergent self, and it also refutes the self of conceptual imputation. If we summarize these reasons, it is the type of reasoning that refutes the self of phenomena.