Tibetan
སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དཔྱད་ན་མི་འཐད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པས་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་པ་སྣང་བཅས་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཐབས་བྱུང་གྱུར་པ་སྟེ། །ཞེས་པའི་རིམ་པ་ལྟར་ན་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་ཉིད་ལ་རིག་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་རྙེད་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་སྟེ། ཚུལ་འདི་དག་ནི་རབ་བྱེད་འོག་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་སྤྱིར་དགག གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དམ་བཅའ་བ་སྤྱིར་བསྟན། དེ་རིགས་པས་བསྒྲུབ། བཀག་པ་ལ་སྐྱོན་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ལས་མ་ཡིན་ཅེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལ་དམ་བཅའ་བ་བཞི་པོའི་ཚིག་བཤད་པ། སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་དམ་བཅའ་བཞིར་གྲངས་ངེས་པར་བསམ་པ། དབུ་མ་པ་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པ་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཞན་དག་ཕྱེད་ཕྱི་མས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། སྔ་མས་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འཆད་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ཚེ་སྤྱིར་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་གྲུབ་པས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་སྦྱར་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱེད་སྔ་མ་ལ་རྟགས་སུ་སྟོན་པའི་བྱེད་ཚིག་མེད་པས་ཡི་གེའི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་གང་དག ཡུལ་དང་གྲུབ་མཐའ་གང་ན་ཡང་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དམ་བཅའ་བཞི་སྟོན་ཏེ། གང་དག་ནི་བརྟེན་པ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་བརྗོད་པའི་ཚིག་སྟེ། སུ་དག་ཅེས་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །གང་ན་ཡང་ནི་རྟེན་གྱི་ཚིག་སྟེ། ཡུལ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་མཐའ་འགའ་ཞིག་ན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ནམ་ཡང་ནི་དུས་ཀྱི་ཚིག་སྟེ། གཞར་ཡང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་དགག་ཚིག་སྔ་མ་བཞི་ལས་ལོགས་སུ་ཐ་མའི་དགག་ཚིག་ཅིའི་ཕྱིར་སྟོན་སྙམ་ན། འདི་ལ་རྨ་བྱས་མཐར་གནས་ཀྱི་མ་ཡིན་མི་མངོན་པར་བྱས་ལ་གཞུང་འགའ་ཞིག་ལས། དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་ལྟ། །བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །ཞེས་འདོན་པ་ལྟར་འདོན་པ་བསྒྱུར་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་། གཞུང་དེ་ལྟར་འདོན་པ་འགའ་ཡང་མི་སྣང་བས། ཕྱེད་ཕྱི་
Chinese
如果观察所有显现的法，虽然不合理，但由于显现是世俗谛成立的，因此能生起了知有法世俗如幻的具相智慧。而且，如“名言谛成为方便，胜义谛成为方便生”的次第那样，首先承认生是名言谛，当以理智观察它时，生本身也找不到，从而生起证悟胜义谛的智慧。这些道理也应适用于所有下面的章节。第二，关于章节的论典，分为两部分。第一，以理智成立，分为两部分：总的遮破四边生，分别遮破从他生。第一部分有三点：总的宣说立宗，以理智成立它，遮破对遮破的责难。第一是“非从自生”等一个偈颂。对此有四种立宗的词句解释，思维对生进行遮破的四种立宗的数量确定，以及消除与中观宗没有立宗的矛盾这三点。第一点是，其他宗派解释为后半部分表示所立，前半部分表示理由，从而将所立与能立混为一谈，但事实并非如此。因为在成立四边生不存在时，也就成立了总的生本身也不存在，因此将所立与能立混为一谈是没有意义的。而且，前半部分没有显示作为理由的能作动词，因此不符合文字的意义。因此，这里以内外的任何事物，在任何地方和宗派中，自生都是不可能存在的，等等，以此来显示四种立宗。任何事物是指所依，是表达内外事物的词句，是“谁”的同义词。任何地方是指所依的词句，意思是说在某个地方没有成立的边。任何时候是指时间的词句，意思是说任何时候。那么，如果认为为什么要在前四个否定词之外单独显示最后一个否定词呢？对此，玛觉（藏文地名）说，对于住在边地的“非不显现”做了这样的解释，有些论典中说：“任何事物在任何地方，生在任何时候存在，非从自生，非从他生，非从二生，非无因生。”像这样念诵，应该按照念诵来翻译。但是，没有发现任何论典是这样念诵的，因此后半部分
English
If all appearing phenomena are examined, although they are unreasonable, they appear to be established as conventional truths, thus generating wisdom with aspects that realizes phenomena as illusory conventional truths. Moreover, according to the sequence of "conventional truth becoming the means, and ultimate truth arising from the means," one first acknowledges birth as a conventional truth, and when examining it with reason, birth itself cannot be found, thus giving rise to the wisdom that realizes ultimate truth. These methods should also be applied to all subsequent chapters. Secondly, the text of the chapter is divided into two parts. The first is establishing through reasoning, which is divided into two: generally refuting the four extremes of arising, and specifically refuting arising from other. The first has three parts: generally stating the proposition, establishing it through reasoning, and refuting objections to the refutation. The first is one verse, such as "not from self." This includes explaining the words of the four propositions, considering the number of four propositions that refute arising as fixed, and refuting the contradiction with the Madhyamaka school's lack of propositions. The first point is that others explain the latter half as indicating the thesis and the former half as indicating the reason, thus confusing the thesis with the proof, but this is not the case. Because when the four extremes of arising are proven to be non-existent, it is also proven that arising in general is non-existent, so it is meaningless to combine the thesis with the proof. Moreover, the former half does not have an active verb indicating the sign, so it is not the meaning of the words. Therefore, here, whatever internal or external phenomena, in whatever place or philosophical system, arising from self is never possible, etc., thus showing the four propositions. "Whatever" is the word that refers to the dependent, the internal and external phenomena, and is a synonym for "whoever." "Wherever" is the word for the basis, meaning in some place where the extreme is not established. "Whenever" is the word for time, meaning at any time. Now, if one wonders why the final negation is shown separately from the previous four negations, Machik (a place name in Tibet) said that for the "non-non-manifestation" residing in the border area, some texts say: "Whatever phenomena, wherever, arising exists at any time, not from self, not from other, not from both, not from no cause." Like this recitation, the translation should be done according to the recitation. However, no text has been found that recites in this way, so the latter half
Tibetan
མས་ཕྱེད་སྔ་མ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ཚེ། སྐྱེ་བ་ཙམ་བཀག་པའི་དམ་བཅའ་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་གཞུང་དེ་ལྟར་བཀོད་པ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གྲངས་ཅན་དང་། རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དང་། གཅེར་བུ་པ་དང་། རྒྱང་འཕེན་པ་ལ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་གྲགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ལ་དངོས་སུ་གྲགས་པའི་ལོག་རྟོག་ལྔ་པ་མེད་པས་དངོས་སུ་གྲགས་པའི་ལོག་རྟོག་འགོག་པ་ལ་བཞི་འཚམས་པས་སམ། གྲུབ་མཐའ་ལ་མ་ཞུགས་པ་ལ་སྐྱེ་བའི་དོགས་པའི་མཐའ་བཞི་ཁོ་ན་མཚམས་པས་དེ་དགག་པའི་དམ་བཅའ་ཡང་བཞིར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཙམ་ལ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་མི་ལྟོས་གཉིས། ལྟོས་པ་ལ་རྒྱུ་ཙམ་ལ་འབྲས་བུ་དང་། རྫས་ཐ་དད་དང་། རྫས་གཅིག་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པས་འབྲས་བུ་དང་རྫས་གཅིག་པ་ཁོ་ནའི་དང་། ཐ་དད་པ་ཁོ་ནའི་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བའི་དོགས་པ་གསུམ་སྲིད་ཅིང་། དོགས་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་དམ་བཅའ་བཞི་སྟོན་ན་རྩོད་བཟློག་ལས་དབུ་མ་པ་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། འདིའི་ལན་ལ། པ་ལོས། དམ་བཅའ་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི་ཡོངས་གཅོད་སྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའ་མེད་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་བཅད་དགག་པའི་དམ་བཅའ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་པས། མི་འགལ་ལོ་ཞེས་དང་། བྱང་ཡེས་རྣམ་བཅད་དགག་པའི་དམ་བཅའ་ཡང་ཕ་རོལ་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པར་འདོད་ནས་དེའི་ངོར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དབུ་མ་པ་རང་ལ་དགག་པའི་དམ་བཅའ་ཙམ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པ་དང་། བྱང་བརྩོན་གྱིས། དོན་དམ་པར་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་དམ་བཅའ་གང་ཡང་མེད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་འདིར་སྐབས་སུ་བབ་པ་རྣམ་བཅད་དགག་པའི་དམ་བཅའ་ཙམ་དང་། སྤྱིར་ཡོངས་གཅོད་སྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའ་ཡང་ཡོད་པ་མི་འགལ་ལོ་ཞེས་པའི་སྨྲ་བ་གསུམ་སྣང་བ་ལས། དང་པོ་ལ་ནི། མ་རིག་ནས་བརྩམས་རྒ་ཤི་ཡི། །མཐར་ཐུག་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་སྐྱེ་བ་ཡང་། །ཁོ་བོས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲར་འདོད། །ཅེས་སོགས་གཞི་དང་། གང་ཞིག་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ནི། །མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ན། །དེ་ཡི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཞེས་སོགས་ལམ་དང་། ཉེས་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལྡན་པ་པོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་གཉེན་གཅིག་པུ། །ཞེས་སོགས་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཡོངས་གཅོད་སྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའ་མང་དུ་གསུངས་པས་གནོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི། ཅི་སྐད་བཤད་པ་རྣམས་དང་། དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ །ཞེས་སོགས་རྣམ་བཅད་དགག་པའི་དམ་བཅའ་མང་དུ་གསུངས་པས་གནོད་ཅི
Chinese
如果不对之前的“玛”字一半进行观察，（那么）为了显示仅仅遮止生（的四种方式）的誓言，（所以）才如此安立论典，这是显而易见的。第二，数论派和自宗有实事论者，以及裸体派和顺世外道，有四种边（的）生（的观点）广为人知，并且没有第五种在生上以实有成立而广为人知的邪分别念，所以为了遮止以实有成立而广为人知的邪分别念，（安立四种誓言）是因为（这四种誓言）与（他们的观点）相符吗？或者，对于没有进入宗派者来说，仅仅与生的疑惑的四种边相符，所以（宗喀巴大师）也安立了遮止它们的四种誓言。仅仅对于生来说，有依赖因和不依赖因两种。依赖（因）又必定分为仅仅因生果，以及异体和一体两种，因此仅仅从果和一体产生，以及仅仅从异体产生，以及从两者产生的三种疑惑是可能存在的。因为不存在其他的疑惑。第三，如果像那样显示四种誓言，那么会想这与《辩中边论》中所说的中观派没有誓言相违背。对此的回答是，帕洛说：所说的没有誓言，是没有成立完全断除（的）誓言，但并非连仅仅破除分别的誓言也没有，所以不相违背。蒋扬益西说：破除分别的誓言也是因为想要破除他宗的邪分别念，所以在他们的角度上才做的，对于中观派自己来说，连仅仅破除（的）誓言也没有。绛央策坚说：在胜义中没有任何破立的誓言，仅仅在世俗中，这里正当其时的是仅仅破除分别的誓言，并且通常也有成立完全断除（的）誓言，所以不相违背。这三种说法中，对于第一种说法来说，从无明开始直到老死，最终十二支的缘起之生，我也是如同梦幻泡影般看待的。等等，在基础（的）时候，以及任何想要快速获得菩提的自他，菩提心的根本。等等，在道（的）时候，以及从一切过患中解脱，具足一切功德者，是所有众生唯一的亲友。等等，在果（的）时候，也说了许多成立完全断除（的）誓言，所以有损害。对于第二种说法来说，如同所说的一切，因为没有任何需要破除的，所以我什么也不破除。等等，说了许多破除分别的誓言，所以有损害。
English
If one does not observe the previous half of the syllable 'Ma,' it is evident that the treatise was composed in this way to demonstrate the vow to merely negate production. Secondly, the Samkhya school, proponents of substantial entities within our own tradition, the naked ascetics, and the materialists are known to have four extreme views on production, and since there is no fifth wrong conception that is known to be established as real in production, is it because (establishing four vows) is appropriate for negating wrong conceptions that are known to be established as real? Or, for those who have not entered a philosophical system, it is only appropriate to have four extremes of doubt about production, so (Tsongkhapa) also made four vows to negate them. For production alone, there are two possibilities: dependence on causes and non-dependence on causes. Dependence is necessarily divided into two: the effect arising from the cause alone, and different entities and the same entity. Therefore, there are three possible doubts: arising only from the effect and the same entity, arising only from different entities, and arising from both. Because there are no other possible doubts. Thirdly, if one shows four vows in this way, one might think that this contradicts what is said in the 'Refutation of Disputes' that Madhyamikas have no vows. In response to this, Palo said: What is said to be without vows is the absence of vows to establish complete exclusion, but it is not that there is not even a vow to merely refute distinctions, so there is no contradiction. Jamyang Yeshe said: The vow to refute distinctions is also made from their perspective because they want to refute the wrong conceptions of others, but for the Madhyamikas themselves, there is not even a vow to merely refute. Jamyang Trakpa said: In the ultimate sense, there are no vows of affirmation or negation whatsoever, but merely in the conventional sense, what is appropriate here is merely the vow to refute distinctions, and in general, there is also the vow to establish complete exclusion, so there is no contradiction. Among these three statements, for the first statement, from ignorance to old age and death, the twelve links of dependent origination, I also regard as like a dream or illusion. And so on, at the time of the basis, and whoever, self and others, wishes to quickly attain enlightenment, the root of bodhicitta. And so on, at the time of the path, and liberated from all faults, possessing all qualities, the only friend of all sentient beings. And so on, at the time of the result, many vows to establish complete exclusion are also spoken of, so there is harm. For the second statement, like all that has been said, because there is nothing to be refuted, I refute nothing. And so on, many vows to refute distinctions are spoken of, so there is harm.