Tibetan
། བདག་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་གིས་རྟག་པར་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། བདག་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དེ་རྒྱུ་མེད་ཅན་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེ་བྱེད་པ་པོའི་བདག་དོན་གཞན་དང་དུས་མཉམ་པས་བྱེད་པ་པོ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར། འང་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བརྟག་པའི་དོན་དུ་འགྲེལ་བར་བཤད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་འང་གི་འབྲུ་ནོན་བྱས་པ་ནི་འགྲེལ་པ་དང་མི་མཐུན་ནོ། །གསུམ་པ་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་མ་བྱུང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་དགག་པ་ནི། འདས་པའི་དུས་ན་བདག་བྱུང་མ་བྱུང་གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་འདས་པ་ལ་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་བདག་འདས་པའི་དུས་སུ་བྱུང་མ་བྱུང་སོ་སོ་བ་མེད་པས་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་ལ། དགག་བྱ་གཉིས་ཀ་མེད་པས་གཉིས་མིན་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་འབྱུང་སོགས་བཞི་དགག་པ་ནི། བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མི་འཐད་དེ། འདས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་སོགས་བཞི་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་ལྟར་མཚུངས་ཞེ་ན། མ་འོངས་དུས་ན་འབྱུང་འགྱུར་ཞེས། །བྱ་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །མ་འོངས་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མ་འོངས་དུས་ན་མི་འབྱུང་ཞེས། །བྱ་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །མ་འོངས་དུས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ལས་འདི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སྦྱར་བ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟག་སོགས་བཞི་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དགག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། དགག་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟག་པ་དགག མི་རྟག་པ་དགག གཉིས་ཀ་དགག གཉིས་ཀ་མིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མིའི་འགྲོ་བས་དགེ་བའི་ལས་བྱས་ནས་ལྷར་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ན། གལ་ཏེ་ལྷ་དེ་ནི་སྔར་གྱི་མི་དེ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་ལྷ་དེ་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཡང་སྔ་མ་དེ་མ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་རྟག་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལྷ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ན་མ་སྐྱེས་པར་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱིས་ཀྱི་ལྷ་དེ་ལས་སྔར་གྱི་མི་དེ་གཞན་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་སྔར་གྱི་མིའི་རྒྱུན་དེ་མི་རྟག་པ་སྟེ་ཆད་པར་གྱུར་ཅིང་།
Chinese
因此，有些认为“我”是实有的人，认为“我”是常恒的。还有些人则认为“我”既不能说是常恒，也不能说是不常恒。这样一来，“我”后来产生也会变成无因的，因为造作者的“我”与（所造作的）事物是同时的，所以先前的造作者不是先存在的。据说“འང་”（也）字在这里解释为分别观察之义。有些人强调“འང་”（也）字的意义，这与解释不符。第三，对“我”在过去时存在、不存在、两者皆是、两者皆非这四种观点进行一一驳斥：凡是对过去时中的“我”存在、不存在、两者皆是、两者皆非进行观察的那些观点，都是不合理的。如前所述，因为“我”在过去时不存在单独的存在或不存在，所以两者皆是是不合理的。由于所要否定的两者都不存在，所以两者皆非也是不合理的。第二，驳斥依赖于未来边际的生等四种观点：凡是认为“我”在未来的某个时候会产生、不会产生、既产生又不产生、既非产生又非不产生这些观点，都是不合理的。因为这与过去时中驳斥生等四种观点的理路相同。如何相同呢？“未来时会产生，这样的说法也是不合理的。未来诸法中，已经产生的，就不是这个（我）。”以及“未来时不会产生，这样的说法也是不合理的。未来时中已经产生的，与这个（我）不是他者。”等等，应该这样类推。第三，对于依赖于先前边际的常等四种观点进行驳斥，分为两部分：详细阐述驳斥和简略地阐述驳斥。第一部分有四点：驳斥常恒、驳斥无常、驳斥两者皆是、驳斥两者皆非。第一点：当人通过行善而转生为天人时，如果这个天人就是之前的那个人的话，那么这个天人就变成了常恒，但因为不是先前的那个人，所以世界常恒的说法是不合理的。此外，如果天人是常恒的，那么就会变成不生的，因为常恒的事物是没有生灭的。第二点：如果后来的天人与之前的那个人的确是不同的，那么先前那个人的相续就是无常的，也就是断灭的。
English
Therefore, some who believe that "I" is real, believe that "I" is permanent. There are also some who believe that "I" cannot be said to be either permanent or impermanent. In this way, the later arising of "I" would also become causeless, because the "I" of the creator is simultaneous with the (created) thing, so the previous creator did not exist prior. It is said that the word "འང་" (also) is explained here as the meaning of distinguishing and observing. Some people emphasize the meaning of the word "འང་" (also), which is inconsistent with the explanation. Third, refuting one by one the four views of whether "I" existed, did not exist, both, or neither in the past: All those views that observe whether "I" existed, did not exist, both, or neither in the past are unreasonable. As mentioned above, because "I" does not have a separate existence or non-existence in the past, both are unreasonable. Since both of the things to be negated do not exist, neither is unreasonable. Second, refuting the four views of arising, etc., that rely on the future boundary: All those views that believe that "I" will arise, will not arise, both arise and do not arise, or neither arise nor not arise at some time in the future are unreasonable. Because this is the same as the reasoning for refuting the four views of arising, etc., in the past. How is it the same? "The statement that it will arise in the future is also unreasonable. Among the future dharmas, what has already arisen is not this (I)." And "The statement that it will not arise in the future is also unreasonable. What has already arisen in the future is not other than this (I)." And so on, it should be inferred in this way. Third, refuting the four views of permanence, etc., that rely on the previous boundary is divided into two parts: elaborately explaining the refutation and briefly explaining the refutation. The first part has four points: refuting permanence, refuting impermanence, refuting both, and refuting neither. First point: When a person becomes a deva by doing good deeds, if this deva is the same as the previous person, then this deva becomes permanent, but because it is not the previous person, the statement that the world is permanent is unreasonable. Furthermore, if the deva is permanent, then it will become unborn, because permanent things have no birth or death. Second point: If the later deva is indeed different from the previous person, then the continuum of the previous person is impermanent, that is, it is annihilated.