Tibetan
གལ་ཏེ་ལྷ་མི་གཞན་ཡིན་ན་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་ནི་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བ་ལས་དེ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པར་འདོད་པ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ལྷ་འདི་ཕྱོགས་གཅིག་སྟེ་ལུས་ཀྱི་ངོས་ནས་ལྷ་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་གཅིག་སྟེ་བདག་གི་ངོས་ནས་མི་ནི་ཡིན་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་སྔར་གྱི་མིའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཕྱིས་ཀྱི་ལྷའི་དུས་སུ་ཡང་གནས་པས་རྟག་པ་དང་། མིའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལྷའི་དུས་སུ་ཞིག་པས་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་སྔ་མ་དེ་ཡང་རིག་པ་མ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀར་ལྟ་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་དགག་བྱ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉིས་ཀ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ན་ནི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ནི་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད་ལ་རག་པ་ལས་སྔ་མ་མ་གྲུབ་པས་འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་ཡང་མི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དགག་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟག་པ་དགག མི་རྟག་པ་དགག གཉིས་ཀ་དགག གཉིས་མིན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་གམ་ཕུང་པོ་གང་ཞིག ཚེ་སྔ་མའི་འགྲོ་བ་གང་ནས་འགྲོ་བ་གར་འོང་བར་འགྱུར་ཞིང་སླར་ཡང་འགྲོ་བ་གཞན་དུ་ཡང་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་པོ་དེ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གནས་པས་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཐོག་མེད་ནས་གནས་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་འཁོར་བ་པོ་རྟག་པར་འདོད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་ལྟས་པའི་རྟག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད་ན་མི་རྟག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་གང་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་དང་ནི་མི་རྟག་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའང་མི་འཐད་དེ། གཉིས་ཀའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག་དེ་གཉིས་བསལ་བར་ཏེ་བཀག་པར་གྱུར་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་མཐའ་སོགས་བཞི་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཐའ་ཡོད་མེད་སོ་སོར་དགག གཉིས་ཀ་དགག གཉིས་མིན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་ཐལ་བས་དགག་པ་དང་། འབྱུང་འཇིག་བྱེད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདིའི་མཇུག་ཏུ་མཐའ་ཡོད་པ་སྟེ་ཞིག་ནས་ཕྱིས་སེམས་ཅན་འབྱུང་བ་མེད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་ལས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་པར་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདིའི་མཇུག་ཏུ་མཐའ་སྟེ་ཞིག་པ་མེད་ན། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་འདིར་སེམས་ཅན་མ་ཤི་བར་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མཐའ་མེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟགས་བཀོད་པ་དང་། དེ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདིའི་མཐར་ཞིག་ནས་ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བའི་མཐའ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ནི་ཚེ་འདིའི་མཇུག་ཏུ་ཞིག་པའི་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་འདི་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་འཚོགས་པའི་དབང་གིས་སྔ་མ་འགག་པ་ན་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་མར་མེའི་འོད་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་སྔ་མ་འགག་པས་མཐའ་མེད་སེལ་ལ། ཕྱི་མ་འབྱུང་བས་མཐའ་ཡོད་སེལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྔ་མ་མིའི་ཕུང་པོ་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞིང་མིའི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་བརྟེན་པར་བྱས་ནས་ལྷའི་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་དེ་ནི་མི་འབྱུང་ན་རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་ལུས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མཐའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མིའི་ཕུང་པོ་སྔ་མ་ཚེ་འདིའི་མཐར་མི་འཇིག་ཅིང་མིའི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་བརྟེན་པར་བྱས་ནས་ལྷའི་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་དེ་ནི་མི་འབྱུང་ན་རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་སྔ་མ་དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་གནས་པས་འཇིག་རྟེན་ཞིག་པའི་མཐའ་མེད་པར་འགྱུར་ན་འཇིག་རྟེན་སྔ་མ་འཇིག་ཅིང་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་མེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་གཉིས་ཀ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་འདིའི་ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་ཡོད་པ་སྟེ་འཇིག་ལ། ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་ནི་མེད་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ན་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་པ་དང་མཐའ་མེད་པ་གཉིས་ཀར་འགྱུར་ན་ཕྱོགས་གཅིག་གི་མཐའ་ཡོད་མེད་དེ་ཡང་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཕྱོགས་གཅིག་འཇིག་ཕྱོགས་གཅིག་མི་འཇིག་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཕྱོགས་གཉིས་ཀར་འགྱུར་རམ། ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཕྱོགས་གཉིས་ཀར་འགྱུར། དང་པོ་ལྟར་ན། འཐད་པ་གང་གིས་ཅི་ལྟ་བུར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བདག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་རྣམ་པར་འཇིག་
Chinese
如果神不是人，那么在同一个传承中是不合理的，而且既然不是那样，那么认为世界是无常的也是不合理的。第三种情况是：如果这个神一方面，即从身体的方面来说是神，另一方面，即从自我的方面来说是人，那么在这种情况下，先前人的那一部分在后来的神的时间里仍然存在，所以是常，人的那一部分在神的时间里毁灭，所以变成无常，如果是这样，那么前者也是不合逻辑的，所以认为世界是常与无常二者都是不合理的。第四种情况是：如果所要否定的常与无常二者都成立，那么就会认为既不是常也不是无常的第三种蕴成立，但这取决于前者是否成立，所以认为世界既不是常也不是无常也是不合理的。第二，简略地显示破斥有四种：破常、破无常、破二者、破非二者。第一种是：如果我和蕴中的任何一个，从前世的任何去处来到这里，并且再次去往其他去处，如果是自性存在的，那么因此，轮回者从无始以来就存在，所以会变成常，如果从无始以来就存在，那也不是自性存在的，所以认为轮回者是常是不合理的。第二种是：如果认为世界是无常的，那也是不合理的。如果所观察的常没有自性成立的，那么无常又有什么自性成立的呢？因为没有那个。第三种是：认为世界既是常又是无常也是不合理的，因为会变成二者的过失。第四种是：世界既不是常也不是无常，那二者被排除，也就是被否定的第三蕴也不是，因为所要否定的常与无常二者都不存在。第四，依靠后际的边等四种边见进行破斥，有三种：分别破有边和无边，破二者，破非二者。第一种有两种：以推论没有他世来破斥，以及以生灭的征象来破斥。第一种是：如果众生的世界在今生的尽头是有边的，也就是坏灭之后
English
If the god is not a human, then it is not reasonable in the same lineage, and since it is not so, it is not reasonable to think that the world is impermanent either. The third case is: if this god is a god on one side, that is, from the aspect of the body, and a human on the other side, that is, from the aspect of the self, then in this case, the previous part of the human still exists in the later time of the god, so it is permanent, and the part of the human is destroyed in the time of the god, so it becomes impermanent, if so, then the former is also illogical, so it is not reasonable to think that the world is both permanent and impermanent. The fourth case is: if both the permanent and the impermanent to be negated are established, then it will be considered that the third aggregate, which is neither permanent nor impermanent, is established, but this depends on whether the former is established, so it is not reasonable to think that the world is neither permanent nor impermanent. Secondly, the refutation is briefly shown to have four types: refuting permanence, refuting impermanence, refuting both, and refuting neither. The first is: if any of the self or the aggregates, from where in the previous life will come to this place, and again go to other places, if it is self-existent, then therefore, the samsaric being has existed from beginningless time, so it will become permanent, if it has existed from beginningless time, then it is not self-existent either, so it is not reasonable to think that the samsaric being is permanent. The second is: if it is thought that the world is impermanent, that is also unreasonable. If the observed permanence has no self-established nature, then what self-established nature does impermanence have? Because there is none. The third is: it is also unreasonable to think that the world is both permanent and impermanent, because it will become the fault of both. The fourth is: the world is neither permanent nor impermanent, the third aggregate that is excluded, that is, negated, is also not, because the permanent and impermanent to be negated do not exist. Fourth, there are three ways to refute the four extreme views that rely on the later extreme: separately refuting the existence and non-existence of extremes, refuting both, and refuting neither. The first has two types: refuting by inferring that there is no other world, and refuting by the sign of arising and ceasing. The first is: if the world of sentient beings has an end at the end of this life, that is, after destruction
Chinese
如果众生没有生起，众生的世间他世怎么会有呢？不会有，因为有他世，所以世间具有边际是不合理的。如果众生的世间在此生结束时没有边际，也就是没有坏灭，众生的世间他世怎么会有呢？因为此生众生不死，就不会有来世的受生。因此，世间没有边际也是不合理的。第二部分分为两点：立宗和论证。第一点是：众生的世间在此生结束时坏灭，之后不再出生的有边际，以及此生结束时坏灭的无边际，这两种情况都不合理。因为蕴的相续，是由于因缘聚合的力量，前一蕴灭，后一蕴生，就像灯焰一样。因此，前一蕴灭，就排除了无边际；后一蕴生，就排除了有边际。第二点是：如果前一世的人的蕴坏灭，并且依赖于这个人的蕴，那么后一世的天人的蕴就不会产生，因为这个原因，众生的世间就会变成有边际，但因为后世的身体会产生，所以不是有边际。如果前一世的人的蕴在此生结束时没有坏灭，并且依赖于这个人的蕴，那么后一世的天人的蕴就不会产生，因为这个原因，前一世的蕴会恒常存在，那么世间就没有坏灭的边际，但因为前一世的世间会坏灭，后一世的蕴会产生，所以世间没有边际也是不合理的。第二，对两者都进行驳斥，分为两点：概括性地说明和详细地解释。第一点是：如果众生的世间这一部分是有边际的，也就是坏灭，一部分是没有边际的，也就是去往来世，那么世间就会变成既有边际又没有边际，那么一部分有边际一部分没有边际也是不合理的。第二点是：如果世间一部分坏灭，一部分不坏灭，两者都是，那么近取者会变成两部分吗？或者近取所取会变成两部分？如果是前者，那么以什么理由，会怎么样呢？近取者我的一个部分完全坏灭
English
If sentient beings do not arise, how can there be another world for sentient beings? There will be no other world. Because there is another world, it is unreasonable for the world to have an end. If the world of sentient beings does not have an end at the end of this life, that is, it does not perish, how can there be another world for sentient beings? Because sentient beings do not die in this life, there will be no rebirth in the next life. Therefore, it is also unreasonable for the world to have no end. The second part is divided into two points: establishing the thesis and proving it. The first point is: it is unreasonable for the world of sentient beings to perish at the end of this life and not be born again, and for there to be no end to perishing at the end of this life. Because the continuum of aggregates is due to the power of the aggregation of causes and conditions, the previous aggregate ceases and the next aggregate arises, just like the flame of a lamp. Therefore, the cessation of the previous aggregate eliminates the absence of an end, and the arising of the next aggregate eliminates the presence of an end. The second point is: if the previous human aggregate perishes, and relying on this human aggregate, the next heavenly aggregate does not arise, then for this reason, the world of sentient beings will become finite, but because the body of the next life will arise, it is not finite. If the previous human aggregate does not perish at the end of this life, and relying on this human aggregate, the next heavenly aggregate does not arise, then for this reason, the previous aggregate will exist constantly, then the world will have no end of perishing, but because the previous world will perish and the next aggregate will arise, it is also unreasonable for the world to have no end. Second, refuting both is divided into two points: stating it in summary and explaining it in detail. The first point is: if one part of the world of sentient beings is finite, that is, perishing, and one part is infinite, that is, going to the next life, then the world will become both finite and infinite, then it is also unreasonable for one part to be finite and one part to be infinite. The second point is: if the world is both one part perishing and one part not perishing, then will the appropriator become two parts? Or will the appropriable become two parts? If it is the former, then for what reason, how will it be? One part of the appropriator, the self, completely perishes