Tibetan
མེད་ཅིང་འཇིག་པའང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ན་ཉོན་མོངས་གང་ཞིག་སྤོང་བ་ལས་ལྷག་བཅས་དང་། སྡུག་བསྔལ་གང་ཞིག་འགག་པ་ལས་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བར་འདོད་དེ་འདོད་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་ལ་ཉེས་པ་བཟློག་སྟེ་བསྟན་པ། རང་ལ་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཚུལ། གཞན་གྱི་སྨྲས་པའི་ཉེས་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །གང་ཞིག་སྤོང་དང་འགག་པ་ལས། །མྱ་ངན་འདའ་བར་འགྱུར་བར་འདོད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཉོན་མོངས་སྤོང་བས་སྡུག་བསྔལ་འགག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མྱང་འདས་མཐའ་བྲལ་དུ་བསྟན་པ་དང་། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་བཀག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་འགག་པ་ལ་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་བཞག་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་འགག་པའི་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་མེད་པ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ཆད་པ་མེད་པ་དང་རྟག་པ་མེད་པ། རང་བཞིན་གྱིས་སྤང་བྱ་འགག་པ་མེད་པ་གཉེན་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་པ་མྱང་འདས་མཐའ་བཞིར་གྲུབ་པ་དགག་པ་དང་། རྟེན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐའ་བཞིར་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་དང་དངོས་མེད་སོ་སོར་གྲུབ་པ་དགག གཉིས་ཀར་གྲུབ་པ་དགག གཉིས་མིན་དུ་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། དངོས་པོར་གྲུབ་པ་དགག དངོས་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དགག དེ་ལ་མྱང་འདས་མེད་པར་ཐལ་བ་སྤོང་། གཉིས་པོ་བཀག་པའི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་མྱང་འདས་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །དེ་བཀག་པ་ནི། རེ་ཤིག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡིན་ན་རྒ་ཤིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྒ་དང་འཆི་བ་མེད་པ་ཡི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་འཆི་བ་ནི་འཇིག་པ་ལ་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པ་འགའ་ཡང་གང་ནའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་རྒྱུ་རྐྱེན་འཚོགས་པ་ལ་ཅི་ལྟར་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། དངོས་པོ་རྒྱུ་རྐྱེན་འཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་
Chinese
無有且無壞滅也。若謂從捨棄何種煩惱而有餘，及從滅除何種痛苦而有無餘之寂滅，則此希求不應理。如是。第二有三：遮遣他過而顯示，自無過失之理，遣除他人之語過。初者：若此一切皆非空，則無生且無滅。從捨棄何者及滅除何者，欲求得寂滅不應理。以捨棄煩惱則痛苦止滅不應理之故，彼以自性而成立故。第二有二：顯示涅槃離邊，及遮止四邊戲論。初者：僅於名言中，安立煩惱及痛苦止滅而獲得涅槃，然於勝義中，以無有煩惱可捨故，則無有獲得痛苦止滅之解脫，以無自性故，則無斷滅及常恆，以自性無有可捨及止滅故，無有對治生起，彼即名為涅槃。第二有二：遮止所依涅槃成立四邊，及遮止所依薄伽梵成立四邊。初者有三：遮止實事與非實事各自成立，遮止二者皆成立，遮止非二者成立。初者有四：遮止成立實有，遮止成立非實有，遣除因此而有涅槃不成立之過失，總攝遮止二者之義。初者：有部宗主張涅槃成立為實有。遮止彼者：略言之，涅槃非實有，若為實有，則應成具有老死之相。周遍也，以無有老死之實事之故。此中之死是指壞滅。又若涅槃為實有，則涅槃應成為有為法，以無有非有為法之實事之故。又若涅槃為實有，則涅槃如何不依賴因緣聚合，以實事無有不依賴因緣聚合而生者之故。
English
There is no absence and no destruction either. If one desires to attain nirvana with remainder by abandoning which afflictions, and to attain nirvana without remainder by ceasing which suffering, then this desire is unreasonable. Thus it is. The second has three: showing by refuting the faults of others, the way of being without fault oneself, and refuting the faults of others' statements. The first is: If all of this is not empty, then there is no arising and no destruction. From abandoning what and ceasing what, the desire to attain nirvana is unreasonable. Because the cessation of suffering by abandoning afflictions is unreasonable, because it is established by its own nature. The second has two: showing nirvana as being free from extremes, and refuting the proliferation of the four extremes. The first is: Only in name is it established that nirvana is attained by the cessation of afflictions and suffering, but in ultimate truth, because there are no afflictions to be abandoned, there is no attainment of liberation from the cessation of suffering, because there is no self-nature, there is no annihilation and no permanence, because there is no abandonment and cessation by nature, there is no arising of antidotes, that is called nirvana. The second has two: refuting the establishment of the dependent nirvana as the four extremes, and refuting the establishment of the dependent Bhagavan as the four extremes. The first has three: refuting the establishment of things and non-things separately, refuting the establishment of both, and refuting the establishment of non-two. The first has four: refuting the establishment of being real, refuting the establishment of being unreal, refuting the fault of nirvana not being established because of this, and summarizing the meaning of refuting both. The first is: The Vaibhashikas assert that nirvana is established as a substance. Refuting it: Briefly, nirvana is not a substance, if it were, then it would follow that it has the characteristics of aging and death. It is pervasive, because there is no substance without aging and death. Here, death refers to destruction. Also, if nirvana were a substance, then nirvana would become conditioned, because there is no substance that is not conditioned. Also, if nirvana were a substance, then how could nirvana not depend on the aggregation of causes and conditions, because there is no substance that does not arise depending on the aggregation of causes and conditions.
Tibetan
ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གོས་དམར་ཅན་གྱི་སྡེ་པ་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མར་མེ་ཤི་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དག་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཙམ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཇོག་ཅེ་ན། དེ་འགོག་པ་ནི། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་མིན་ན་དངོས་མེད་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ཅི་ལྟར་དུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕྱོགས་གང་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་མིན་པ་དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་གཞན་འགྱུར་ལ་དངོས་མེད་དུ་སྨྲ་ལ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་རིག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་སྔར་ཡོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞིག་པའི་དངོས་མེད་མ་ཡིན་པར་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འདོད་ན། ཅི་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། གང་ཞིག་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི་སྔར་ཡོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞིག་པའི་དངོས་མེད་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་མྱང་འདས་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གང་ཡང་མ་ཡིན་ན་མྱང་འདས་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་དུ་མྱང་འདས་མེད་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཕུང་པོ་འོང་བ་དང་ནི་འགྲོ་བའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འཁོར་བར་གདགས་པའམ། ཕུང་པོ་འགྲོ་འོང་བྱེད་པ་རྒྱུར་བྱས་ནས་འཁོར་བར་གདགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་པ་མིན་པ་དང་། ཕྱི་མ་ལ་རྒྱུར་བྱས་པ་མིན་པ་ཙམ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དོན་ནི་འཁོར་བར་གདགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་ཏེ། ཕུང་པོ་འགྲོ་འོང་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བ་གདགས་པ་དང་། ཕུང་པོ་འགྲོ་འོང་བྱེད་པ་རྒྱུར་བྱས་པ་ལ་འཁོར་བར་གདགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་པོ་གང་གིས་ཀྱང་འཁོར་བར་མ་གྱུར་པ་ལ་མྱང་འདས་སུ་བརྗོད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཞིང་དངོས་མེད་དུ་ཡང་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མིན་པར་རིགས་ཏེ་འབྱུང་བ་དངོས་པོ་དང་ནི་འཇིགས་པ་དངོས་མེད་ལ་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་ཞེན་པ་དག་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་ལ། མྱང་འདས་ནི་སྤང་བྱ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཉིས་ཀར་གྲུབ་པ་དགག་པ་ནི། མུ་སྟེགས་པ་ཁ་ཅིག ཐར་པ་མྱང་འདས་ནི་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་དངོས་པོ་དང་། དགག་བྱའི་དངོས་པོ་ལྡོག་པའི་ཆ་ནས་དངོས་མེད་ཡིན་པས་ད
Chinese
返回。第二，关于赤衣派认为涅槃如灯火熄灭，以及经部宗认为仅仅是烦恼和生灭的止息即为涅槃的观点，对此进行驳斥：如果涅槃不是实有，那么作为非实有，它如何能以自性存在呢？这不可能，因为在任何一方面，如果涅槃不是实有，却又承认涅槃作为非实有以自性存在，这是不合逻辑的。因为将实有的转变说成是非实有，却不理解实有自性存在的事物会发生转变。如果认为涅槃不是先前存在的实有消逝后的非实有，而是以自性成立的，那么，涅槃怎么不是依赖于实有呢？这必然是依赖于实有的。因为凡是不依赖于实有而产生的，就不是先前存在的实有消逝后的非实有，也不是以自性存在的。第三，如果涅槃既不是实有也不是非实有，那么涅槃岂不是不存在了吗？答：在名言上，涅槃不存在的过失是没有的。因为依赖于蕴的来去等实有，从一个到另一个的生起被称为轮回。或者，以蕴的流转作为原因而被安立为轮回，这仅仅是指不依赖于前者，也不以后者为因，这就被称为涅槃。这里的含义是，安立轮回有两个原因：依赖于蕴的流转而安立轮回，以及以蕴的流转作为原因而安立轮回。涅槃是指不属于这两种原因的任何一种的情况。第四，涅槃不是实有，也不是以自性成立的非实有，这是合理的。因为佛陀教导说，执着于产生为实有和毁灭为非实有以自性成立的观点是应该断除的，而涅槃不是应该断除的。第二，驳斥在两者上都成立的观点：有些外道认为，解脱涅槃从本体上说是实有，从所破的实有反面的角度来说是非实有，因此
English
Returning to the topic. Secondly, regarding the view of the Red-Clad Sect that Nirvana is like the extinguishing of a lamp, and the Sautrāntika school's view that Nirvana is merely the cessation of afflictions and birth, the refutation is as follows: If Nirvana is not a real entity, then how can it exist as a non-entity with its own nature? This is impossible, because in any aspect, if Nirvana is not a real entity, yet it is admitted that Nirvana exists as a non-entity with its own nature, this is illogical. This is because saying that the transformation of a real entity is a non-entity, yet not understanding that things that exist by their own nature can transform. If it is thought that Nirvana is not a non-entity after the disappearance of a previously existing real entity, but is established by its own nature, then how can Nirvana not be dependent on a real entity? It must be dependent on a real entity. Because whatever does not arise dependent on a real entity is not a non-entity after the disappearance of a previously existing real entity, nor does it exist by its own nature. Thirdly, if Nirvana is neither a real entity nor a non-entity, then wouldn't Nirvana be non-existent? Answer: In conventional terms, there is no fault in Nirvana being non-existent. Because relying on the coming and going of the aggregates and other real entities, the arising from one to another is called samsara. Or, being established as samsara with the flow of the aggregates as the cause, this merely refers to not relying on the former and not taking the latter as the cause, and this is called Nirvana. The meaning here is that there are two reasons for establishing samsara: relying on the flow of the aggregates to establish samsara, and taking the flow of the aggregates as the cause to establish samsara. Nirvana refers to the situation that does not belong to either of these two reasons. Fourthly, Nirvana is not a real entity, nor is it a non-entity established by its own nature, which is reasonable. Because the Buddha taught that clinging to the view that arising is a real entity and destruction is a non-entity established by its own nature is to be abandoned, and Nirvana is not to be abandoned. Secondly, refuting the view that is established on both: Some heretics believe that liberation Nirvana is a real entity in terms of its essence, and a non-entity in terms of the opposite of the object to be refuted, therefore,