Tibetan
དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་འཐད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མདོ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རགས་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་གིས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་ཏེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྟེན་འབྱུང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་སྟེ་ཤུལ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་སེལ་བས་དབུ་མའི་རྟོགས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། བདེན་བཞི་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། ཡོངས་ཤེས་སོགས་བཞི་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། འབྲས་བུ་བཞི་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། ལས་འབྲས་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྟོང་ན། འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། འདོད་ན། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་ཐལ་བ། ཀུན་འབྱུང་མེད་པར་ཐལ་བ། འགོག་པ་མེད་པར་ཐལ་བ། ལམ་མེད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ན། སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གསུངས་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ན་རྒྱུ་ལས་ཉོན་ལས་ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མི་འཐད་ཅེས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ལ་དེ་འགག་པའི་འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མི་འཇིག་པར་ཡོངས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཁས་ལེན་པ་ནི། འགོག་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ལམ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་ན་ནི། དེ་བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་བསྒོམ་ཞིང་བསྒྲུབ་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ལམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ནི་གང་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད་དེ་མི་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་ཕྱིས་ཀྱང་ཅི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གལ་ཏེ་སྔར་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་མི་འགྱུར་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མི་འཐད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་དང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་། ལམ་བསྒོམ་པ་དག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་མི་རུང་སྟེ། སྔར་མ་སྤོང་བ་དང་། སྔར་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་དང་། སྔར་མ་བསྒོམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་སྔར་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཐོབ་པ་མིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་བཞིན་ནི་ལྡོག་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ་བ། ཆོས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ་བ། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་མེད་ན་འབྲས་གནས་མེད། །ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་བརྒྱད། །དེ་དག་མེད་ན་དགེ་འདུན་མེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡོད་མིན་ན། །སངས་རྒྱས་ཅི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འདོད་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་
Chinese
因为事物不依赖于因缘。第二，对于宣说空性者来说，因果等的安立是合理的，因为经中说依赖于缘起的事物，其自性为空性。如《未生怨王经》所说：“何者缘所生，彼即非生，彼无生之自性。依赖于缘者，彼说为空性。谁知空性，彼即为谨慎。”因此，缘起自性为空性，是依赖而安立的，因为是世间和出世间名言安立之处。此即中道之路，是正道，因为遣除常断之见，能引导中观的证悟。因此，没有自性不空的法，因为没有不依赖缘起的法。第三有六：四谛不合理之过，四现观等不合理之过，四果不合理之过，三宝不合理之过，业果不合理之过，名言不合理之过。第一有三：略说，广说，总结。第一：如果内外一切事物不是自性空，则会变成无生无灭。如果承认，则你将不具备四圣谛。第二有四：苦谛不合理之过，集谛不合理之过，灭谛不合理之过，道谛不合理之过。第一：如果不是自性空的缘起，怎么会有痛苦呢？因为所说的无常是痛苦的特征，而这对于自性成立的事物来说是不存在的。第二：如果痛苦是自性存在的，那么从因和烦恼中产生什么呢？不会产生。因此，对于说空性不合理的人来说，没有集谛。第三：如果痛苦是自性存在的，那么就不会有痛苦止息的灭谛。因为自性成立的事物是不会坏灭而永远存在的。因此，自性成
English
Because things do not depend on causes and conditions. Second, for those who speak of emptiness, the establishment of cause and effect, etc., is reasonable, because the sutras say that whatever arises dependently is empty of inherent existence. As it is said in the Questions of Ajātaśatru, "Whatever is born from conditions is unborn; it has no nature of being born. Whatever depends on conditions is said to be empty. Whoever knows emptiness is mindful." Therefore, dependent arising, which is empty of inherent existence, is established dependently, because it is the object of establishing worldly and transworldly terms. This is the Middle Way, the path, because it eliminates the views of permanence and annihilation, and leads to the realization of the Middle Way. Therefore, there are no phenomena that are not empty of inherent existence, because there are no phenomena that do not depend on dependent arising. Third, there are six: the fault of the Four Noble Truths being unreasonable, the fault of the four perfections, etc., being unreasonable, the fault of the four fruits being unreasonable, the fault of the Three Jewels being unreasonable, the fault of karma and its effects being unreasonable, and the fault of terms being unreasonable. The first has three: a brief statement, a detailed explanation, and a summary. First: If all internal and external things are not empty of inherent existence, then they will become unborn and undying. If you accept this, then you will not have the Four Noble Truths. The second has four: the fault of suffering being unreasonable, the fault of the origin being unreasonable, the fault of cessation being unreasonable, and the fault of the path being unreasonable. First: If it is not dependently arising, which is empty of inherent existence, how can there be suffering? Because what is said to be impermanent is the characteristic of suffering, and this does not exist for things that are established by their own nature. Second: If suffering exists by its own nature, then what arises from causes and afflictions? It will not arise. Therefore, for those who say that emptiness is unreasonable, there is no origin. Third: If suffering exists by its own nature, then there will be no cessation of suffering. Because things that are established by their own nature are indestructible and remain forever. Therefore, inherently establishe
Chinese
如果承认自性成立的法，那就会损害灭谛。第四，如果道有自性成立，那么修道就不合理，因为自性成立是无法修习和证得的。如果道是可以修习的，那么按照你的观点，它就不是自性成立的。第三，如果苦、集、灭不存在，那么道所要获得的灭苦又是什么呢？这是不合理的。第二，作为法，苦谛后来又如何能够完全了解呢？这是不可能的，因为如果先前不是自性成立就能完全了解的，那么它就不可能被了解。这是周遍的，难道不是因为自性成立是不变的吗？确实如此。就像苦谛无法被完全了解一样，按照你的观点，断集、证灭、修道也同样是不合理的，因为它们先前就存在于未断、未证、未修的自性之中。第三，包括入流果在内的四果也像苦谛无法被完全了解一样是不合理的，因为没有苦谛的了解和集谛的断除等等。此外，如果四果先前不是自性成立就能获得的，那么它们后来又怎么能够获得呢？这是不可能的，因为自性是不可逆转地被执持的。第四部分有三个方面：破除僧宝不存在，破除法宝不存在，破除佛宝不存在。第一，如果没有果，就没有果位。入流者也不存在。如果八种士夫（补特伽罗），这些人不存在，就没有僧伽。如是说。第二，因为没有圣谛，所以正法也不存在。如是说。第三，如果法和僧伽不存在，那么佛又怎么会存在呢？如是说。此外，如果认为佛是自性成立存在的，那么按照你的观点，圆满的佛陀就是菩提，也就是一切智智。
English
If one accepts phenomena as being inherently existent, that harms cessation. Fourth, if the path has inherent existence, then it is not reasonable to cultivate it, because what is inherently existent cannot be cultivated or accomplished. If the path is something to be cultivated, then according to your system, it is not inherently existent. Third, if suffering, origin, and cessation do not exist, then what is it that the path will attain by ceasing suffering? That is not reasonable. Second, as a phenomenon, how can the truth of suffering be fully known later? It is impossible, because if it were not fully known by its own nature before, then it could not be known. This is pervasive, is it not because what is inherently existent does not change? Indeed, it is. Just as suffering cannot be fully known, similarly, according to your system, abandoning the origin, realizing cessation, and cultivating the path are also unreasonable, just like fully knowing suffering, because they previously exist in the nature of being unabandoned, unrealized, and uncultivated. Third, the four fruits, including stream-enterer, etc., are also unreasonable, just like suffering cannot be fully known, because there is no knowing of suffering and abandoning of the origin, etc. Furthermore, if the four fruits are not attained by their own nature before, then how can they be attained later? It is impossible, because inherent nature is held without reversal. The fourth part has three aspects: refuting the non-existence of the Sangha Jewel, refuting the non-existence of the Dharma Jewel, and refuting the non-existence of the Buddha Jewel. First: If there is no fruit, there is no fruit-dweller. Stream-enterers also do not exist. If there are eight types of individuals, if those do not exist, there is no Sangha. Thus it is said. Second: Because the noble truths do not exist, the sacred Dharma also does not exist. Thus it is said. Third: If the Dharma and Sangha do not exist, then how can the Buddha exist? Thus it is said. Furthermore, if one believes that the Buddha exists by his own nature, then according to your system, the fully enlightened Buddha is bodhi, that is, the omniscient wisdom.