Tibetan
་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་མེད་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན། དེ་དངོས་མེད་དམ་དངོས་པོ་ལས་སྐྱེ། དེ་ལ་དངོས་མེད་ནི་དངོས་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། འབྲས་བུ་མེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་དངོས་མེད་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་མེད་དངོས་པོ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རང་མ་གྲུབ་ན་སྐྱེད་བྱེད་དུ་འགལ། གྲུབ་ན་བསྐྱེད་བྱར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། སོ་སོ་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་ཅི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་པས་ཁྱབ་བྱ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ལ། དེ་མ་གྲུབ་པས་འབྱུང་འཇིག་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་མི་ནུས་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག དེའི་ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རང་གི་སྡེ་པ་དག་གིས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་ཐུབ་པའི་བཀའ་དང་འགལ་ཞིང་། ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལྟ་བ་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་ནི་དུས་གཉིས་པར་གནས་ན་རྟག་པ་དང་། མི་གནས་པའི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན། ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུན་ཁས་བླངས་ཀྱང་རྟག་ཆད་ཀྱི་ཉེས་པར་ཐལ་བ། རྒྱུན་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་རྟག་ཆད་ཀྱི་ཉེས་པ་ལས་མི་འདའ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྲིད་པའི་ཚེ་ན་རྟག་ཆད་གཉིས་ཀ་ཐལ་བ། མྱང་འདས་ཀྱི་ཚེ་ན་ཆད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པར་ཐལ་བ་དང་། རྟག་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་འཇིག་པ་དང་འབྲས་བུ་བར་མ་ཆད་དུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུན་དེ་སྲིད་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ཡང་རྒྱུའི་རྫས་ནི་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་རྫས་འཇིག་པ་ལ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་ན་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་འཇིག་ཅིང་དངོས་མེད་དུ་འགྱུར་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་ན་ངེས་པར་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་གྱི་སྲིད་པའི་རྒྱུན་དེ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྲིད་པའི་རྒྱུན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ
Chinese
因为无意义的缘故。事物不会从非事物中产生，因为那没有产生结果的能力。同样，如果存在一些非事物，那么它会从非事物还是事物中产生呢？对于此，非事物不会从非事物中产生，因为对于无果的事物没有区别，并且非事物的因没有能力。非事物不会从事物中产生，因为它们是直接矛盾的。同样，事物不会从自身产生，因为如果自身未成立，则与作为产生者相矛盾；如果已成立，则与被产生者相矛盾。也不会从他者产生，因为那样会导致一切从一切产生。从自身和他者两者产生是不存在的，因为从各自不会产生。因此，事物如何产生呢？因为遍及的产生未成立，所以遍及的事物未成立，并且因为那未成立，所以无法证明生灭存在。第二部分分为二：以过于极端的方式进行驳斥，以及驳斥对该过失的辩解。第一部分是：如果你们自己的宗派承认事物存在，那么就与能仁的教诲相违背，并且会导致一切过失的根源——常断见。因为如果该事物在第二个时间存在，那就是常，如果不存在的不常，那就是断灭。第二部分分为二：即使承认相续，也会陷入常断的过失；以及因为相续本身未成立，所以无法摆脱常断的过失。第一部分分为二：在有生之时陷入常断两者，以及在涅槃之时陷入断灭。第一部分分为二：陷入断灭，以及陷入常。第一部分是：如果作为因的灭亡和作为果的产生之间没有间断而出现的相续是存在，那么因的实体也会陷入断灭，因为因的实体灭亡后不会再次产生。第二部分是：如果因的事物本质上存在，那么就会变成常，因为它不可能灭亡并变成非事物。第二部分是：该事物在涅槃之时必定会断灭，因为先前的有生相续完全寂灭的缘故。第二部分是：如果存在的相续自性存在，那么果的产生在其他地方
English
Because it is meaningless. Things do not arise from non-things, because they do not have the power to produce results. Likewise, if there are some non-things, do they arise from non-things or things? For this, non-things do not arise from non-things, because there is no distinction for fruitless things, and the cause of non-things has no power. Non-things do not arise from things, because they are directly contradictory. Likewise, things do not arise from themselves, because if the self is not established, it contradicts being a producer; if it is established, it contradicts being produced. Nor does it arise from others, because that would lead to everything arising from everything. Arising from both self and other does not exist, because it does not arise from each separately. Therefore, how do things arise? Because pervasive arising is not established, pervasive things are not established, and because that is not established, it is impossible to prove that arising and ceasing exist. The second part is divided into two: refuting by being too extreme, and refuting the defense against that fault. The first part is: if your own schools admit that things exist, then it contradicts the teachings of the Able One, and it will lead to the root of all faults—the views of permanence and annihilation. Because if that thing exists in the second time, it is permanent, and if it does not exist impermanently, it is annihilation. The second part is divided into two: even if continuity is admitted, it will fall into the fault of permanence and annihilation; and because continuity itself is not established, it cannot escape the fault of permanence and annihilation. The first part is divided into two: falling into both permanence and annihilation at the time of existence, and falling into annihilation at the time of nirvana. The first part is divided into two: falling into annihilation, and falling into permanence. The first part is: if the continuity that arises without interruption between the destruction of the cause and the arising of the effect is existence, then the substance of the cause will also fall into annihilation, because the substance of the cause does not arise again after it has perished. The second part is: if the thing of the cause exists essentially, then it will become permanent, because it is impossible for it to perish and become a non-thing. The second part is: that thing will definitely be annihilated at the time of nirvana, because the previous continuity of existence is completely pacified. The second part is: if the continuity of existence exists by nature, then the arising of the effect elsewhere
Tibetan
་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྲིད་པའི་དང་པོ་དེ་རྒྱུ་ཚེ་འདིའི་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགགས་པའམ་མ་འགགས་པའམ་འགག་བཞིན་པ་ལས་སྐྱེ། དང་པོ་ལྟར་རྒྱུ་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགགས་པར་གྱུར་པ་ན་སྲིད་པ་དང་པོ་སྐྱེ་བར་རིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་རྒྱུ་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགག་པར་མ་གྱུར་པའི་ཚེ་ཡང་འབྲས་བུ་སྲིད་པ་དང་པོ་སྐྱེ་བར་རིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གཅིག་ལ་སྲིད་པ་གཉིས་གཅིག་ཆར་དུ་ཡོད་དགོས་པས་སྔ་མ་རྟག་པ་དང་། ཕྱི་མ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གསུམ་པ་ལྟར་ན་རྒྱུ་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགག་བཞིན་པ་ན་འབྲས་བུ་སྲིད་པ་དང་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ནི། རྒྱུ་འགག་བཞིན་པ་ནི་འགག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་བཞིན་པའི་སྲིད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡང་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་བཞིན་པའི་སྲིད་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བས་གང་ཟག་གཅིག་ལ་སྲིད་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འགག་བཞིན་པ་དང་སྐྱེ་བཞིན་པའི་སྲིད་པ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པས་ཉེས་པ་དེར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་འགག་བཞིན་སྐྱེ་བཞིན་གྱི་སྲིད་པ་གཉིས་དག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡང་རིག་པ་མ་ཡིན་ན། ཕུང་པོ་གང་ལའང་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་རྫས་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་ནི་འབྱུང་འགྱུར་རམ་སྟེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགགས་པ་དང་མ་འགགས་པ་དང་། འགག་བཞིན་པའི་དུས་གསུམ་དག་ཏུ་ཡང་འབྲས་བུ་སྲིད་པ་དང་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སྲིད་པའི་རྒྱུན་ནི་མི་རིག་ན། དེ་ནི་ཅི་ལྟར་སྲིད་པའི་རྒྱུན་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་དག་ཏུ་དཔྱད་ན་གང་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། སྲིད་གསུམ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་སྙིང་པོ་མེད། །མྱུར་དུ་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་སྒྱུ་མ་བཞིན། །འོང་བ་མེད་ཅིང་འདི་ན་འགྲོ་བའང་མེད། །རྒྱུན་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྟོང་ཞིང་མཚན་མ་མེད། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཆི་འགྱུར་ཡང་། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འཆི་མེད་པར། །གང་གིས་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཡིས། །ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་རྙེད་མི་དཀའ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གང་དག་བསམ་ཡས་ཆོས་རྣམས་འདི་ཤེས་པ། །མི་རྣམས་དེ་དག་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཡིན། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་སྤྲོས་པས་ཕྱེ་བ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་བསམ་ཡས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་མེད་པས། །དངོས་
Chinese
连接的生有的第一个，是从因，即此生的最后一个生有灭尽、未灭尽或正在灭尽中产生。如果如第一种情况，因，即最后一个生有灭尽，那么第一个生有就不应产生，因为会有无因的过失。如果如第二种情况，因，即最后一个生有未灭尽时，果，即第一个生有也不应产生，因为这样一来，一个补特伽罗就必须同时存在两个生有，导致前者恒常，后者无因的过失。如果如第三种情况，因，即最后一个生有正在灭尽时，果，即第一个生有产生，那么，因正在灭尽，是正在进行灭尽之事的生有，成为一个；果正在产生，也是正在进行产生之事的另一个生有，因此，一个补特伽罗就变成了两个生有。如果认为，正在灭尽和正在产生的两个生有本体相同，所以没有那个过失，如果那样，正在灭尽和正在产生的两个生有如果不是同时存在，那么，在任何蕴中，会死亡的物质，也会产生，这不合理，因为二者极其相违。因此，因，即最后一个生有灭尽、未灭尽和正在灭尽的三种情况中，果，即第一个生有都不会产生，如果生有的相续无法认知，那又怎么会是生有的相续呢？因为在三种时间中观察，都是不存在的。第二，结合教证来说明，世尊也说过：三有如梦无实义，迅速坏灭不恒如幻术，无来亦无此去处，相续恒常空寂无相。以及：生与死亦然，无生亦无死，谁人若知晓，得此定匪难。同样，谁人若知晓，不可思议之诸法，彼人恒时皆安乐，无有正法与非法之分别，一切皆由心之戏论所显现，一切皆不可思议，一切皆无生，事物
English
The first existence of connection arises from the cause, which is the last existence of this life, whether it has ceased, not ceased, or is ceasing. If, as in the first case, the cause, the last existence, has ceased, then the first existence should not arise, because there would be the fault of having no cause. If, as in the second case, the cause, the last existence, has not ceased, then the effect, the first existence, should also not arise, because in that case, one person would have to have two existences at the same time, leading to the fault of the former being permanent and the latter being without cause. If, as in the third case, the cause, the last existence, is ceasing, then the effect, the first existence, arises, then the cause that is ceasing is one existence that is in the process of ceasing, and the effect that is arising is another existence that is in the process of arising, so one person becomes two existences. If it is thought that the two existences of ceasing and arising are of the same essence, so there is no fault, if that is the case, if the two existences of ceasing and arising are not cognized together, then in any aggregate, the substance that will die will also arise, which is unreasonable, because the two are extremely contradictory. Therefore, in the three times of the cause, the last existence having ceased, not ceased, and ceasing, the effect, the first existence, does not arise, and if the continuum of existence cannot be cognized, then how can it be the continuum of existence? Because when examined in the three times, it is non-existent. Secondly, to explain by combining with the scriptures, the Blessed One also said: The three existences are like a dream, without essence, quickly destroyed, impermanent like an illusion, there is no coming and no going here, the continuums are always empty and without characteristics. And: Birth and death are also thus, without birth and without death, whoever knows this, it is not difficult to obtain this samadhi. Similarly, whoever knows these inconceivable dharmas, those people are always happy, there is no distinction between dharma and non-dharma, all are revealed by the play of the mind, all are inconceivable, all are unborn, things