Tibetan
་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་འབྱུང་བ་འཇིག་པ་མེད་པར་འདོད་པ་དགག་པ་ནི། འབྱུང་བ་ཆོས་ཅན། འཇིག་པ་མེད་པར་ནི་ཅི་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུས་ནམ་ཡང་མེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐར་འཇིག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་འབྱུང་བ་འཇིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དགག་པ་ནི། འབྱུང་བ་ནི་འཇིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཅི་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་གང་ཟག་གཅིག་གི་སྐྱེ་བ་འཆི་བ་དང་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་མུན་ལྟར་དེ་གཉིས་ཀྱི་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལྟར་འབྱུང་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཅི་ལྟར་ཡོད་དེ། འབྱུང་འཇིག་གང་དག་ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་གམ། ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཟད་མ་ཟད་ལ་དཔྱད་དེ་དགག་པ་ནི། གཞན་ཡང་འབྱུང་འཇིག་དེ་དག་ཡོད་ན་དངོས་པོ་ཟད་པའམ་མ་ཟད་པ་ལ་ཡོད། དེ་ལ་དངོས་པོ་སྔར་ཡོད་ཟད་པ་ལ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ཟད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མ་ཟད་པ་མེད་དགག་དང་། མ་ཡིན་དགག་ལ་ཡང་འབྱུང་བ་མེད་དེ། རིམ་པ་ལྟར་ངོ་བོ་མེད་པ་དང་། གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔར་ཡོད་ཟད་པ་ལ་ཡང་འཇིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞིག་ཟིན་པ་དང་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཟད་པ་མེད་དགག་དང་མ་ཡིན་དགག་ལ་ཡང་འཇིག་པ་མེད་དེ། རིམ་པ་ལྟར་ངོ་བོ་མེད་པ་དང་འཇིག་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རྟེན་མེད་པའི་རིག་པས་དགག་པ་ནི། རྟེན་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་དེའི་ཆོས་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་མེད་པའི་བརྟེན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཅི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན་ཁྱབ་བྱེད་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པར་ནི་ཁྱབ་བྱ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་འཇིག་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་སྟོང་མི་སྟོང་དཔྱད་དེ་དགག་པ་ནི། འབྱུང་འཇིག་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའམ་མི་སྟོང་པ་ཞིག་ལ་ཡོད་དྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དེ་ཁོ་ནར་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་འཐད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྟོང་པ་ལ་ཡང་འབྱུང་འཇིག་དག་འཐད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་བཅོས་མ་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་དགག་པ་ནི། འབྱུང་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ངོ་བོ་གཅིག་པའམ་གཞན་དུ་ཡོད། དང་པོ་ལྟར་ན། འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་དག གཅིག་པ་ཉིད་ནི་མི་འཐད་དེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་སྣང་མུན་བཞིན། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་དག གཞན་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གཞན་ཡིན་ན་འབྱུང་བ་རྟག་པ་དང་། འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་ཀ་ཕན་ཚུན་མི་འཁྲུལ་བས་ལྟོས་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་མངོན་གསུམ་དགག་པ། སྒྲུབ་བྱེད་རྗེས་དཔག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འབྱུང་འཇིག་ཡོད་པའི་ཚུལ་ཞིབ་མོར་དཔྱད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་དག བ་ལང་རྫི་ཡན་ཆད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་ཁྱོད་སེམས་ན། དེས་འབྱུང་འཇིག་བདེན་པར་མི་གྲུབ་སྟེ། བ་ལང་རྫི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་དག་མཐོང་བ་དེ་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ལྟར་རྒྱུ་བདེན་འཛིན་གྱི་གཏི་མུག་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པར་མེད་ཀྱང་བདེན་པར་འཁྲུལ་ནས་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་བཞི་བརྒྱ་པར། ལུས་ལ་ལུས་དབང་ཇི་བཞིན་དུ། །གཏི་མུག་ཀུན་ལ་གནས་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ནི། །གཏི་མུག་བཅོམ་པས་བཅོམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དབུ་མའི་ལྟ་བའི་མ་ཟིན་པའི་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཡུལ་གང་བཟུང་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་བཟུང་བ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཇོག་ལ། དེའི་ཡུལ་བུམ་སྣམ་སོགས་ཐ་སྙད་བདེན་པར་འཇོག་པའི་ཚེ་སོ་སྐྱེས་བདེན་པའི་བུམ་སྣམ་སོགས་དང་། དབུ་མ་པས་བདེན་མེད་ཀྱི་བུམ་སྣམ་སོགས་སུ་ཁས་ལེན་ཡང་བདེན་པར་ཡོད་མེད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་བུམ་སྣམ་སོགས་གཉིས་ཀ་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་ནི་ཐ་སྙད་བདེན་པར་འཇོག་པའོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་རྗེས་དཔག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁས་བླངས་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འབྱུང་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ། དེའི་རྟེན་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པས་དགག ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་དེ་དངོས་པོའམ་དངོས་མེད་ལས་སྐྱེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་དངོས་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། དུས་མཉམ་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་སྐྱེ
Chinese
的原因。第三，驳斥认为生起和坏灭不存在的观点：生起，作为一种事物，怎么可能没有坏灭呢？因为它是事物。这是普遍的，因为对于所有事物来说，无常性在任何时候都不是不存在的，因为最终会看到坏灭。第四，驳斥认为生起和坏灭同时存在的观点：生起怎么可能与坏灭同时存在呢？如果存在，那么一个人的出生和死亡就会同时存在。但事实并非如此，因为就像光明和黑暗一样，这两者的作用是矛盾的。第三，总结要点：这样，自性成立的生起和坏灭怎么可能存在呢？因为无论生起和坏灭是相互同时，还是相互不同时成立，都是不存在的。第二，通过考察有尽和无尽来驳斥：此外，如果生起和坏灭存在，那么它们存在于事物有尽或无尽之中。对于事物先前存在而有尽的情况，生起是不存在的，因为存在着与它相矛盾的法，即有尽。对于事物无尽的非存在否定和非肯定否定，生起也是不存在的，因为按照顺序，它们是无自性和已经成立的。同样，对于先前存在而有尽的情况，坏灭也是不存在的，因为已经坏灭且无所依。对于无尽的非存在否定和非肯定否定，坏灭也是不存在的，因为按照顺序，它们是无自性且与坏灭相矛盾的。第三，通过无所依的理智来驳斥：如果所依的事物不存在，那么它的法，即生起和坏灭，也是不存在的，因为没有所依的能依是不可能的。事物怎么会不存在呢？如果没有作为遍及因的生起和坏灭，那么作为所遍及果的事物是不存在的，因为生起和坏灭先前已经被驳斥了。第四，通过考察空与不空来驳斥：这些生起和坏灭存在于自性空或不空的事物上吗？如果是第一种情况，那么对于自性空的事物来说，生起和坏灭本身是不合理的，因为没有所依。就像虚空中的花朵一样。如果是第二种情况，那么对于自性不空的事物来说，生起和坏灭也是不合理的，因为已经说过，自性不是由因缘所造作的，也不会改变。
English
for the reason of. Third, refuting the view that origination and destruction do not exist: Origination, as a thing, how could it be that there is no destruction? Because it is a thing. This is pervasive, because for all things, impermanence is never non-existent, because ultimately destruction is seen. Fourth, refuting the view that origination and destruction exist simultaneously: How could origination exist simultaneously with destruction? If it exists, then the birth and death of one person would exist at the same time. But this is not the case, because like light and darkness, the actions of these two are contradictory. Third, summarizing the points: Thus, how could self-established origination and destruction exist? Because whether origination and destruction are established simultaneously with each other or not simultaneously with each other, it does not exist. Second, refuting by examining the finite and infinite: Furthermore, if origination and destruction exist, then they exist in things that are finite or infinite. For the case where things previously existed and are finite, origination does not exist, because there is a dharma that contradicts it, namely finitude. For the non-existence negation and non-affirmation negation of infinite things, origination also does not exist, because in order, they are without self-nature and already established. Similarly, for the case where things previously existed and are finite, destruction also does not exist, because it has already been destroyed and has no basis. For the non-existence negation and non-affirmation negation of the infinite, destruction also does not exist, because in order, they are without self-nature and contradict destruction. Third, refuting with reason without a basis: If the basis, the thing, does not exist, then its dharma, origination and destruction, also do not exist, because it is impossible for the dependent to exist without a basis. How can things not exist? If there is no origination and destruction as the pervasive cause, then the thing as the pervaded effect does not exist, because origination and destruction have been previously refuted. Fourth, refuting by examining emptiness and non-emptiness: Do these origination and destruction exist in things that are empty or non-empty by nature? If it is the first case, then for things that are empty by nature, origination and destruction themselves are not reasonable, because there is no basis. Like flowers in the sky. If it is the second case, then for things that are non-empty by nature, origination and destruction are also not reasonable, because it has been said that self-nature is not created by causes and conditions and does not change.
Chinese
之故。第五，破斥一与异：生灭若以自性而有，则其体性是一还是异？若如前者，生与灭，成为一体不应理，因为如光明与黑暗般，二者相互矛盾。若如后者，生与灭，成为他体也不应理，若为他体，则生将成为常法，灭将成为无因，并且二者不会相互混淆，故为观待之故。第二，破斥以自性成立之能立，分二：破斥能立现量，破斥能立比量。第一：详细观察生灭之有无有何用？生与灭，你认为牛倌等现量所见，故以自性而有吗？如此并不能成立生灭为真实，因为牛倌等所见之生与灭，如同所见乾闼婆城等，乃是因耽著真实之愚痴，虽非真实却误认为真实而见。此如《四百论》所说：身于身权如是住，愚于一切亦转变，是故一切诸烦恼，摧坏痴者即摧坏。如是，未掌握中观见解之凡夫相续中的识，所取之境皆执为真实，故安立世俗谛。于彼之境瓶布等，安立为名言真实之时，凡夫承认真实的瓶布等，中观师则承认无实的瓶布等，然二者未以真实有无作区分之瓶布等，于二者皆成共许，此即是安立名言真实。第二，破斥能立比量分二：陈述宗义，破斥之。第一：若谓生灭以自性而有，因为彼之所依事物存在之故。第二分二：以无生破斥，以太过于极端的推论破斥。第一：若事物以自性而有，则彼从事物还是非事物而生？其中，事物不会从事物而生，因为同时之因对果无有利益，并且果已经以事物存在而生
English
Therefore. Fifth, refuting one and different: If arising and ceasing exist by their own nature, is their essence one or different? If it is the former, it is not reasonable for arising and ceasing to be one, because they contradict each other like light and darkness. If it is the latter, it is also not reasonable for arising and ceasing to be different entities, because if they were different, arising would become permanent and ceasing would become causeless, and the two would not be confused with each other, hence they are interdependent. Second, there are two ways to refute the proof of self-established existence: refuting the proof of direct perception and refuting the proof of inference. First: What is the use of examining in detail whether arising and ceasing exist? Do you think that arising and ceasing exist by their own nature because they are seen by the direct perception of cowherds and others? This does not establish that arising and ceasing are real, because what cowherds and others see as arising and ceasing is like seeing a city of Gandharvas, which is seen as real due to the delusion of clinging to reality, even though it is not real. This is as stated in the Four Hundred: Just as the body and its powers reside in the body, delusion transforms into everything. Therefore, all afflictions are destroyed by destroying delusion. Thus, the consciousness in the continuum of an ordinary being who has not grasped the view of the Middle Way grasps everything it takes as real, so it establishes conventional truth. When objects such as vases and cloths are established as nominal truths, ordinary beings acknowledge real vases and cloths, while Madhyamikas acknowledge unreal vases and cloths. However, the vases and cloths that are not distinguished by whether they are real or not are accepted by both, and this is the establishment of nominal truth. Second, there are two ways to refute the proof of inference: stating the proposition and refuting it. First: If it is said that arising and ceasing exist by their own nature because their basis, the object, exists. The second has two parts: refuting by non-arising and refuting by extreme consequences. First: If an object exists by its own nature, does it arise from an object or a non-object? An object does not arise from an object, because a simultaneous cause does not benefit the effect, and the effect already exists as an object.