Tibetan
་བཞིན་དུ། ཆོས་ནི་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་དག་བསྟན་གྱུར་ནས། །སངས་རྒྱས་འབུམ་ཕྲག་གང་དག་འདས་གྱུར་ཀྱང་། །ཆོས་དང་ཡི་གེ་དག་ལ་ཟད་མེད་དེ། །སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་དེས་ན་ཟད་མེད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །བྱམས་པ་ཞེས་བྱའི་རྒྱལ་བ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །ས་འདི་གསེར་གྱིས་བརྡལ་བ་འབྱུང་འགྱུར་བ། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་འབྱུང་དེ་ག་ལ་ཡོད། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་བསྟན་ཚུལ་ནི་སྔ་མས་འགྲེའོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས། དུས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་དགུ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་དུས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དུས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དུ་འདོད་པ་དགག་པ། དུས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འཇིག་གི་རྒྱུར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རབ་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་ནི། རང་གི་སྡེ་པ་དག་དུས་བཀག་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། ཕྱིའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དཔྱིད་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་ཉེ་བར་མི་སྐྱེད་ལ། ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཞིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་ནང་ལུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཡང་དུས་ལ་ལྟོས་པར་གསུངས་པས་ཕྱི་ནང་གི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མེད་པ་དེ་ནི་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དཔྱད་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་མེད་པས་དུས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་དུ་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟག་སྟེ་དགག འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟག་སྟེ་དགག རྒྱུའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟག་སྟེ་དགག དེ་དག་གིས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་བརྟག་སྟེ་དགག ནུས་པ་ལ་བརྟག་སྟེ་དགག དུས་ལ་བརྟག་སྟེ་དགག བྱ་བ་ལ་བརྟག་སྟེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ན་འབྲས་བུ་ཚོགས་པ་དེ་ལ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཞིག་སྐྱེ་དྲང་། དང་པོ་ལྟར་གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། ཚོགས་པ་ལ་འབྲས་
Chinese
如同那樣，即使已宣說了成千上萬的佛法，即使已經逝去了成千上萬的佛陀，佛法和文字也不會窮盡，因為沒有生，所以不會窮盡。像這樣，當如來出現的時候，名為慈氏的勝者將會出現，這片土地將會被黃金覆蓋，那時他的出現又在哪裡呢？像這樣等等所說的，其教導的方式如前所述。第三，在《中觀根本慧論》的釋論《真實見解之光》中，名為「時間觀察」的第十九品之釋。第二，破斥時間的論證有二：破斥時間是產生果的共同因素；破斥時間是果產生和毀滅的原因。第一者有三，第一，本品的關聯是：雖然自己的宗派已經限制了時間，但即使如此，它本性上是存在的。因為外在的幼苗等等，如果沒有接近春天等等的時間差別，就不會生長。而有情眾生的業，即使經過百千劫也不會耗盡，當福田成熟時，就會結成果實。因為經中說，內在身體的果實產生也依賴於時間，所以它是產生內外果實的共同因素。如果沒有，那就不可能是因緣，就像虛空中的花朵一樣。如果考察，因為果實的產生本身並不存在，所以時間作為果實產生的因緣是不合理的。為了闡述這個道理，所以安排了這個品。第二，解釋本品的正文有二：第一，以理智來論證有四：對因果二者進行考察而破斥；對果的本質進行考察而破斥；對因的本質進行考察而破斥；總結以上所成立的要義。第一者有四：考察因中是否有果而破斥；考察能力而破斥；考察時間而破斥；考察作用而破斥。第一，如果從先前的因緣聚合產生果，那麼果是從該聚合中存在還是不存在而產生呢？如果是第一種情況，如果果是從因和緣的聚合中產生的，並且果在聚合
English
Likewise, even though hundreds of thousands of teachings have been taught, even though hundreds of thousands of Buddhas have passed away, the Dharma and letters will not be exhausted, because there is no birth, therefore there is no exhaustion. Like this, when the Tathagata appears, the Victorious One named Maitreya will appear, and this land will be covered with gold, where will his appearance be at that time? Like this and so on, the way of teaching is as previously explained. Third, in the commentary on the Root Wisdom of the Middle Way, "The Light of True View," the explanation of the nineteenth chapter called "Examination of Time." Second, there are two refutations of the proof of time: refuting the idea that time is a co-factor in the production of fruit; refuting the idea that time is the cause of the arising and destruction of fruit. The first has three parts, the first of which is the connection of the chapter: Although one's own sect has restricted time, it is nevertheless inherently existent. Because external sprouts and so on, if they do not approach the difference of time such as spring, they will not grow. And the actions of sentient beings, even after hundreds of thousands of kalpas, will not be exhausted, and when the field of merit ripens, it will bear fruit. Because it is said in the sutras that the production of the fruit of the inner body also depends on time, it is a co-factor in the production of inner and outer fruits. If it does not exist, then it cannot be a condition, like a flower in the sky. If examined, because the production of the fruit itself does not exist, time as a condition for the production of the fruit is unreasonable. In order to explain this principle, this chapter is arranged. Second, there are two explanations of the text of the chapter: First, there are four arguments with reason: examining and refuting both cause and effect; examining and refuting the nature of the effect; examining and refuting the nature of the cause; summarizing the established meaning of the above. The first has four parts: examining and refuting whether there is a fruit in the cause; examining and refuting the ability; examining and refuting the time; examining and refuting the action. First, if the fruit arises from the previous collection of causes and conditions, does the fruit arise from that collection existing or not existing? If it is the first case, if the fruit arises from the collection of causes and conditions, and the fruit is in the collection
Tibetan
བུ་ཡོད་ན་ནི་ཅི་ལྟར་ཚོགས་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་སྟེ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་ན་ནི་ཅི་ལྟར་ཚོགས་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་སྟེ། མེད་པ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་སྔ་མ་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལྟར་རུང་བ་ཡིན་པས་ཚོགས་པ་ལ་བཟུང་དུ་ཡོད་པར་རིགས་ན་ཚོགས་པ་ཉིད་ལ་བཟུང་དུ་མེད་པས་ཡོད་པ་མི་འཐད་དེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་མ་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་ན་ནི། རྒྱུ་རྣམས་དང་ནི་རྐྱེན་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་དང་མཚུངས་པ་ལ་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་མེད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་འགག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པས་རྒྱུས་འབྲས་བུ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་རུང་གི་ཆོས་བྱེད་རྒྱུ་བྱིན་ནས་འགག་གམ་མ་བྱིན་པར་འགག གལ་ཏེ་སྔ་མ་ལྟར་རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་བྱེད་རྒྱུ་བྱིན་ནས་ནི་འགག་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འབྲས་བུ་ལ་སྐྱེ་རུང་གི་ཆོས་གང་བྱིན་པའི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དང་། རང་ཉིད་གང་འགགས་པའི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས་ཕྱེད་རྟག་པ་དང་ཕྱེད་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་རྫས་གཅིག་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་མ་ལྟར་རྒྱུས་འབྲས་བུ་ལ་བྱེད་རྒྱུ་མ་བྱིན་པར་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར་ན་འབྲས་བུ་དེ་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འགགས་ནས་ནི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག འབྲས་བུ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་སྐྱེ་སྟེ། སྒྲོན་མེ་ལས་འོད་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྲས་བུ་ཡང་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། དེའི་དོན་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། བསྐྱེད་བྱ་གང་ཡིན་པ་དེ་དུས་གཅིག་པར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དུས་མཉམ་པ་ནི་མ་གྲུབ་ན་སྐྱེད་བྱེད་དང་། གྲུབ་ན་བསྐྱེད་བྱར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྐྱོན་སྤོང་བར་འདོད་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་མ་འོངས་པ་ན་ཡོད་པ་ཞིག་ཚོགས་པ་ད་ལྟར་བས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་སྔོན་རོལ་
Chinese
如果果已经存在，又怎么会从因缘聚合而生呢？因为已存在的再生是没有意义的。如果像第二种情况那样，假设果是从诸因缘的聚合而生，而因缘的聚合没有果，又怎么会从聚合而生呢？因为不能生出不存在的东西。另外，如果像第一种情况那样，因缘的聚合已经有果，那样是可以接受的，如果认为聚合是可以把握的，那么因为聚合本身是不可把握的，所以存在是不合理的，因为显而易见却无法确定。如果像后一种情况那样，因缘的聚合没有果，那么诸因和诸缘，也应成为不是因缘的事物，同样不会产生果，因为和没有果没有区别。第二种情况是，果的产生必须以因的灭亡为前提，那么因是在给予果产生果的能力之后灭亡，还是没有给予就灭亡？如果像第一种情况那样，因在给予果产生果的能力之后灭亡，那也是不合理的。因为给予果产生果的能力的因的自性和，自身灭亡的因的自性，会变成两种，会变成一半常和一半无常，那在同一个事物上是不可能的。如果像后一种情况那样，因没有给予果产生果的能力，而是以其全部自性灭亡，那么那个果就会变成无因，因为因灭亡之后才产生。第三种情况是，一些分别说者认为，果和因缘的聚合同时产生，就像灯产生光一样。如果那样，果也和因缘的聚合一起产生，那么产生者和被产生者在同一时间就相矛盾了，那也是不合理的，因为同时存在是不成立的，如果不成立，那么就和产生者相矛盾，如果成立，那么就和被产生者相矛盾。为了避免那个过失，一些分别说者认为，在因缘聚合之前，未来存在的东西是被现在的聚合所产生的。如果那样，在因缘聚合之前
English
If the fruit already exists, how can it arise from the assembly of causes and conditions? Because it is meaningless for something that already exists to be born again. If, as in the second case, it is assumed that the fruit arises from the assembly of causes and conditions, and the assembly of causes and conditions has no fruit, how can it arise from the assembly? Because it is impossible to produce something that does not exist. Furthermore, if, as in the first case, the assembly of causes and conditions already has a fruit, that would be acceptable. If it is thought that the assembly can be grasped, then because the assembly itself is ungraspable, its existence is unreasonable, because it is obvious but cannot be ascertained. If, as in the latter case, the assembly of causes and conditions has no fruit, then the causes and conditions should also become things that are not causes and conditions, and likewise will not produce fruit, because there is no difference from having no fruit. The second case is that the production of the fruit must be preceded by the cessation of the cause, so does the cause cease after giving the fruit the ability to produce the fruit, or does it cease without giving it? If, as in the first case, the cause ceases after giving the fruit the ability to produce the fruit, that is also unreasonable. Because the nature of the cause that gave the fruit the ability to produce the fruit, and the nature of the cause that ceased itself, will become two, becoming half permanent and half impermanent, which is impossible in the same thing. If, as in the latter case, the cause does not give the fruit the ability to produce the fruit, but ceases with all its nature, then that fruit will become without cause, because it is produced after the cause has ceased. The third case is that some Vaibhashikas believe that the fruit and the assembly of causes and conditions arise simultaneously, just as a lamp produces light. If that is the case, the fruit also arises together with the assembly of causes and conditions, then the producer and the produced are contradictory at the same time, which is also unreasonable, because simultaneous existence is not established. If it is not established, then it contradicts the producer, and if it is established, then it contradicts the produced. In order to avoid that fault, some Vaibhashikas believe that something that exists in the future before the assembly of causes and conditions is produced by the present assembly. If that is the case, before the assembly of causes and conditions