Tibetan
།ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་དུ་མེད་པ། སྒྲོ་བཏགས་ནས་བསྟན་པའི་ཚུལ། བསྟན་བྱ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མེད་པར་བསྟན་ན། དེ་གཉིས་མ་བསྟན་པས་འོ་ན་ཅི་བསྟན་ཅེ་ན་ཞེས་པའི་ལན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་། སྤྲོས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གང་སྨྲས་ན་ཅི་ལྟར་སྤྲོས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་ཞེས་པའི་ལན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་། སྔར་ནང་དང་ཕྱིའི་དངོས་པོ་མ་དམིགས་པས། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ལ་ངར་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ཟད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བཤད་ན། དེ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཅིང་། ཅི་དེ་བརྗོད་པའམ་ཤེས་པར་བྱ་བར་ནུས་སམ་ཞེ་ན་ཞེས་པའི་ལན་དུ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་དང་གསུམ་སྣང་ཡང་གཞུང་གི་དོན་ནི་འདྲ་བར་སྣང་སྟེ། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ནི་སྒྲས་ཞེན་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པས་འགའ་ཡང་མ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཅི་སྟེ་སྙམ་ན་དེ་བློའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ན་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་མ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པས་མིང་གང་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་ཅེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་པས། གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་བློ་ལ་རྣམ་པར་འཆར་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྒྲ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསྟན་པར་མི་ནུས་ན་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བསྟན་པའི་ཚུལ་དུ་མ་ཡོད་དེ། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ལས་དང་པོ་པ་དད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་སྣོད་བཅུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཏུ་ཡང་བསྟན། ཕྱིས་དེ་ལ་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡང་དག་མིན་པར་ཡང་བསྟན། དེ་གཉིས་འགལ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་དག་དང་། དེ་ཁོ་ནར་ཡང་དག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གཉིས་ཀར་ཡང་བསྟན། གདུལ་བྱ་མཆོག་ལ་དགག་བྱ་བཀག་པའི་བཀག་ཆོས་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་མིན་ཞིང་། ཡང་དག་མིན་པའང་མིན་ནོ་ཞེས་དགག་བསྒྲུབ་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གདུལ་བྱ་དང་འཚམས་པའི་ལམ་སྟོན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་ལོ། །གསུམ་པ་བསྟན་བྱ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དེ་གཉིས་ཀའི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བསྟན་དགོས་པས། ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་སྒྲ་དང་། གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ཞི་བ་དང་། ངག་གི་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེན་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་མ་སྤྲོས་པ་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འགར་ཡང་བརྟག་ཏུ་མེད་པ་དང་། མི་འདྲ་བའི་བྱེ་བྲག་མེད་པས་དོན་ཐ་དད་མིན་པ་སྟེ། ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་གང་ལ་རྟེན་ནས་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རེ་ཤིག་རྒྱུ་དེ་ཉིད་མིན་ཏེ། རང་ལ་བྱ་བྱེད་འགལ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་དུས་ན་རྒྱུ་ཡོད་པའི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། རྒྱུ་དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཐལ་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་དུས་ན་རྒྱུ་མེད་པའི་ཆད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་སྲིད་ཞི་ལས་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་འཇིག་རྟེན་མགོན་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་གཏན་ནས་གཅོད་པའི་བདུད་རྩིར་གྱུར་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར། དོན་གཅིག་མ་ཡིན་ཐ་དད་མིན། །ཆད་པ་མ་ཡིན་རྟག་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་སྒོ་ནས་དབུ་མར་ཐ་སྙད་འཇོག་པ་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་དེ་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། དེ་ལྟར་བསྟན་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཅི་འབྱུང་ཞེ་ན། རེ་ཤིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་གོམས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལའམ། འདིར་མ་ཐོབ་ཀྱང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་འབད་པ་མེད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་ལྷས། དེ་ཉིད་ཤེས་པས་གལ་ཏེ་འདིར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འབད་མེད་པར། །ངེས་པར་ཐོབ་འགྱུར་ལས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པར་ལྟར་རོ། །དེ་ཉིད་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་རིམ་གྱིས་ཅི་རིགས་སུ་སྤྱད་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མ་བྱུང་ཞིང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཟད་པར་གྱུར་ཀྱང་ཞིང་སྟོང་པར་སྐྱེས་ཏེ་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནས་སམ། བཟོད་པ་འབྲིང་གི་ཡེ་ཤེས་ནས་སམ། སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྐྱེན་ཚེ་འདིའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་མེད་པར་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་དང་། སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བས་ན་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུས། རང་གི་ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་བཏང་ནས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཅི་ལྟར་བཙལ་བའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ་ཚུལ་དེ་ལྟར་བཙལ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས། བདག་དང་ཆོས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །འགྲེལ་པར་ནི་བདག་བརྟགས་པ་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མི་སྣང་ངོ་།། །།བཞི་པ་རྟེན་འབྲེལ་དུས་ཀྱི་སྟོང་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དུས་ཀྱི་ངོ་བོ་དགག་པ་དང་། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་འབྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་བཀག་མོད་ཀྱི་དུས་སྔར་མ་བཀག་པས་ཡོད་ལ། དེ་ཡོད་པས་དེ་དག་ཏུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་དངོས་པོ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དུས་གསུམ་ཉིད་རང་བཞིན་དུ་མེད་པས་དེ་རྣམ་འཇོག་གི་རྒྱུ་དངོས་པོ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དུས་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག རིམ་པ་དེ་གཞན་ལ་བསྣོར་བ། རིག་པ་དེ་ཆོས་གཞན་ལ་བསྒྲེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དུས་གཉིས་
Chinese
如是说。第二，彼如何示现之理有三：自之体性无以示现；假立而示现之理；所示现者即是真如之体性。第一，于此，佛薄伽梵已示现无我与非我二者，若未示现彼二者，云何示现耶？如是疑问之答复之结合，以及广说。空性将止息。如是无论说什么，如何广说空性将止息耶？如是疑问之答复之结合，以及先前内外之事物未曾观察到，内外之境执着于我，以及执着于我所，何者已尽，彼即是此处之真如。如是说，彼为何物？彼是否能被言说或知晓耶？如是疑问之答复之结合之理有三，然经文之义看似相同，若有可言说之法，则将成为示现者，然于真如，以声音执着而可言说者止息，故无以示现。若思彼为何，若彼成为心之境，则将成为可言说者，于彼，心之行境未曾观察到，一切止息，故任何名称亦无法假立。为何心之行境止息耶？诸法之法性，如是之真如，从本初即未生，亦未灭，故与远离骤然之垢染之涅槃相同，与具有二取之心识，无有显现之故。第二，若如是胜义谛超越言语心识之境，故无以示现，则所化众生如何证悟耶？于世俗中假立而示现之理实有，总的来说，佛陀为了使初学者生起信心，依于世间人之心识，将包含器情世间之一切事物真实地示现。之后，为了舍弃对此之执着，依于圣者之心识，亦示现为非真实。为了消除此二者之矛盾，于名言中，真实，以及于真如中，非真实，如是二者皆示现。为了使殊胜之所化众生，舍弃仅执着于所破之破法，依于圣者之等持而
English
Thus it is said. Secondly, there are three ways in which it is shown: the nature of itself cannot be shown; the way of showing by imputation; the characteristic of what is to be shown is the nature of reality itself. First, here, the Buddha, the Bhagavan, has shown that both self and non-self are absent. If these two are not shown, then what is shown? This is the connection to the answer to the question, and the elaboration. Emptiness will cease. Whatever is said, how does elaboration cease by emptiness? This is the connection to the answer to the question, and previously, since neither inner nor outer objects were observed, whatever clinging to "I" and clinging to "mine" in the inner and outer realms has ceased, that is the nature of reality itself here. If it is said, what is that? And can that be spoken or known? There are three ways of connecting to the answer to the question, but the meaning of the text seems to be the same: if there were some dharma to be spoken, it would become something to be shown, but in reality itself, clinging to words and speaking are reversed, so nothing is shown. If you wonder what that is, if it becomes the object of the mind, it would become something to be spoken. Because everything that is not observed in the realm of the mind ceases, no name can be imputed. Why does the realm of the mind cease? Because the nature of dharmas, suchness, is unborn from the beginning and unceasing, so it is similar to nirvana, which is free from adventitious stains. Therefore, there is no way for a mind with dualistic appearances to arise. Secondly, if the ultimate truth is beyond the realm of words and mind, so it cannot be shown, then how can those to be tamed realize it? There is indeed a way of showing by imputation in conventional truth. In general, in order to make the first trainees have faith, the Buddha, relying on the minds of worldly people, also truly showed all the objects contained in the vessel and essence. Later, in order to abandon attachment to that, he also showed it as untrue, relying on the minds of the noble ones. In order to eliminate the contradiction between the two, he also showed both as true in name and as untrue in reality itself. In order to abandon the superior trainees who only cling to the object of negation that has been negated, relying on the equipoise of the noble ones,
Chinese
一切都不是真实的，也不是不真实的，为了表明远离一切扬弃和建立的戏论。因此，引导众生适应的道路，是诸佛所教导的方式。第三，所教导的真如的体性有三种：胜义谛的真如的体性，世俗谛的真如的体性，以及归纳这二者的意义。第一，虽然胜义谛的真如不能以其自性来显示，但就像在世俗中假立而显示一样，体性也必须假立而显示。遣除邪见的体性是：圣者的等持各自以自证智来证知，以任何都见不到的方式来证知；而不是孩童们通过其他声音和推理等来如实了解其自性；由于从一开始就什么也没有成立，所以是寂静的；由于不能执着于言语的戏论而说，所以是无戏论的；由于超离了心和心所的行境，所以是任何分别念都无法测度的；由于没有不相同的差别，所以不是不同的意义。这五种法就是胜义谛的真如的体性。第二，一切法在世俗中都是依缘而生起的。例如，依靠某个因产生某个果，那么暂时这个因本身就不是果，因为自身有能作和所作的矛盾。因此，在果的时候，不是因存在的常，也不是与因不同的，因为如果不是这样，就会变成不依赖于因。因此，在果的时候，也不是因不存在的断灭。第三，这样，诸佛救护轮回和寂灭的世间怙主们的教法，是彻底断除生老病死的甘露，是二谛的真如。如前所说：非一亦非异，非断亦非常。通过这种方式，成立了安立中观的名称。第三，教导它的结果是：这样教导，如实地证悟二谛，会有什么结果呢？首先，声闻种姓的人认为一切法在胜义中没有成
English
Everything is neither true nor untrue, in order to show that it is free from all the elaborations of refutation and establishment. Therefore, guiding beings to a path that suits them is the way taught by the Buddhas. Third, the characteristics of the reality to be taught are threefold: the characteristics of the ultimate reality, the characteristics of the conventional reality, and the summary of the meaning of both. First, although the ultimate reality cannot be shown by its own nature, just as it is shown by imputation in the conventional, the characteristics must also be shown by imputation. The characteristic of eliminating wrong views is: the noble Samadhi is to be known by the wisdom of self-awareness, in a way that nothing is seen; it is not to be known by children through other sounds and reasoning, etc., as it is in its own nature; since nothing has been established from the beginning, it is peaceful; since it cannot be expressed by clinging to the elaborations of speech, it is non-elaborate; since it transcends the realm of mind and mental events, it cannot be measured by any conceptualization; since there is no difference, it is not a different meaning. These five dharmas are the characteristics of the ultimate reality. Second, all dharmas arise dependently in the conventional. For example, when a certain fruit arises depending on a certain cause, then for the time being, the cause itself is not the fruit, because there is a contradiction between the agent and the object. Therefore, at the time of the fruit, it is not the permanence of the cause, nor is it different from the cause, because if it were not, it would become independent of it. Therefore, at the time of the fruit, it is not the annihilation of the cause. Third, in this way, the teachings of the Buddhas, the protectors of the world who save from samsara and nirvana, are the nectar that completely cuts off birth, old age, sickness, and death, and are the reality of the two truths. As mentioned before: not one nor different, not permanent nor impermanent. In this way, the establishment of the name of Madhyamaka is established. Third, the result of teaching it is: what will be the result of teaching in this way and realizing the two truths as they are? First of all, those of the Shravaka lineage believe that all dharmas are not established in the ultimate.