Tibetan
ས་སྐྱེ་བ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གང་གིས་འཛད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའང་རྒྱུ་ཟད་པའི་སྒོ་ནས་འཛད་དེ། འདི་ལྟར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་ལ། རྣམ་རྟོག་དེ་དག་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་ལས་འབྱུང་ཞིང་། མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་ནི། ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་བྱེད། བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་གོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་བཀག་པ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤོང་བ་ནི། དེ་ལྟར་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་ན། བདག་ཉིད་བདག་གིས་མགོན་ཡིན་གྱི། །གཞན་ནི་སུ་ཞིག་མགོན་དུ་འགྱུར། །བདག་ཉིད་ལེགས་པར་དུལ་བ་ནི། །མཁས་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གནག་དང་དཀར་བའི་ལས་ནི་འཇིག་མི་འགྱུར། །བདག་གིས་བྱས་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། དེ་སྐད་གསུངས་མོད་ཀྱི། འདི་ན་བདག་གམ་སེམས་ཅན་མེད། །ཆོས་འདི་དག་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས། མདོའི་དགོངས་པ་བཙལ་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གདུལ་བྱ་དམན་པ་རྒྱང་འཕེན་པ་ལྟ་བུ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་པ་བཏབ་པས། ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཙམ་ལ་བཏགས་པའི་བདག་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ནས་བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བརྟག་པར་འགྱུར་ཞིང་། གདུལ་བྱ་བར་མ་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མ་ཁེགས་པས་འཁོར་བར་ལྟུང་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་རྫས་ཡོད་བཀག་པའི་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ནས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་པར་གྱུར་ལ། གདུལ་བྱ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་བདེན་པའི་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་དེ་དག་བཀག ཆོས་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དགག་བྱ་བདག་དང་ནི་དེ་བཀག་པའི་བདག་མེད་འགའ་ཡང་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་ལུང་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུང་བདག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་པའོ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྟན་དུ་མེད་པའོ།
Chinese
这是为了使轮回的生灭止息。那么，业和烦恼这些将由什么止息呢？那也是由因止息的途径来止息的。像这样，业和烦恼如前所说，是从以我与我所执等为因的，执著相的分别念而产生的。那些分别念是从执著相的种种戏论产生的。相的戏论是，对于所知和能知，所说和能说等一切法，习惯于观其自性为空性，由此而止息的缘故。第三，驳斥与经论相违：如果这样没有我和我所，那么， “自己是自己的怙主， 他人谁能作为怙主？ 自己善于调伏者， 智者能获得天界。” 以及， “黑与白的业不会坏灭， 自己所造作的将要承受。” 这样说与经论不相违背吗？虽然那样说了，但， “此中无我亦无有情， 此等诸法皆有因。” 以及， “一切法皆无我。” 这样也说了。因此，必须寻求经的密意。像这样，一般来说，诸佛对于应调伏的下劣者，像抛弃远方一样，如果说没有因果而加以诽谤，那么，为了摄受那些将要堕入恶趣者，就考虑到在世俗的法上假立的我的存在，而说有我。对于应调伏的中等者，虽然相信因果，但由于我执没有止息而堕入轮回者，为了摄受他们，就考虑到破除了实有我的法在世俗中存在，而说无我。对于应调伏的最殊胜者，在世俗中相信业果，并且观见没有真实的我的那些人，为了舍弃对法的执相，就显示说在胜义中，能破的我以及破除我之后所立的无我，任何一个都不存在。因此，我们这一方没有任何与经论相违的过失。在《宝积经》中说：‘光增，所谓我，这是边见。所谓无我，这是第二种边见。这两种边见的中间是什么，那是不可言说的。’
English
This is to cease the arising and ceasing of samsara. Then, by what will these actions and afflictions cease? That is also ceased by the path of ceasing the cause. Like this, actions and afflictions, as previously stated, arise from the conceptual thoughts that grasp at characteristics, which are the cause of grasping at self and what belongs to self, and so on. Those conceptual thoughts arise from various elaborations of grasping at characteristics. The elaborations of characteristics are ceased by the habit of viewing all phenomena, such as what is to be known and what knows, what is to be said and what says, as being empty of inherent existence. Third, refuting contradictions with scriptures: If there is no self and no belonging to self, then, "Oneself is one's own protector, Who else could be a protector? Oneself well-tamed, The wise will attain heaven." And, "Black and white actions will not perish, What one has done, one will experience." Is this not contradictory to what was said? Although it was said that way, but, "Here there is no self or sentient being, These phenomena all have causes." And, "All phenomena are without self." Thus, the intention of the sutras must be sought. Like this, in general, the Buddhas, for those inferior beings to be tamed, like throwing away far away, if they say there is no cause and effect and slander, then, in order to take care of those who are going to fall into the lower realms, they consider the existence of self that is nominally established on conventional phenomena, and say there is a self. For those intermediate beings to be tamed, although they believe in cause and effect, but because the clinging to self has not ceased, they fall into samsara, in order to take care of them, they consider the fact that the phenomena that have refuted the truly existent self exist conventionally, and say there is no self. For those superior beings to be tamed, those who believe in the results of actions in the conventional sense and see that there is no truly existent self, in order to abandon the grasping at the characteristics of phenomena, they show that in the ultimate sense, there is neither the self to be refuted nor the no-self established after refuting the self. Therefore, there is no fault of contradicting the scriptures on our side. In the Ratnakuta Sutra, it is said: 'Light-protected one, the so-called self is one extreme. The so-called no-self is the second extreme. What is in the middle of these two extremes is unspeakable.'