Tibetan
མ་པར་སྣང་བ་བརྫུན་པ་ཡིན་ན། འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཅེ་ན། འཇུག་པའི་ཐབས་ནི་འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། སྐྱོན་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་འབྱུང་བར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་ཞིང་། བདག་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་བདག་འགོག་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པར་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། དེ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་རྣམས་འཆད་ཅེས་པའོ། །རྣམ་བཤད་མཛད་པ་དག དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ཡན་ཆད། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་དང་། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་བཟློག་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་མན་ཆད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོན་པར་འཆད་པ་ནི་ཅུང་ཟད་མི་ལེགས་ཏེ། འགྲེལ་པར། ནང་དང་ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་མ་དམིགས་པས། ནང་དང་ཕྱི་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཟད་པ་འདི་ནི་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ནི། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་པར་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་བཙལ་བར་བྱའོ། །འདིར་ནི་གནས་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན། དེ་ཅི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་དང་བདག་གི་བ་དགག་པ། དེ་བཀག་པའི་འབྲས་བུ། བཀག་པ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག དེས་བདག་གི་བ་ཁེགས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་དེ་བླང་བྱ་ཕུང་པོའི་ངོ་བོའམ། དེ་ལས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དྲང་། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ཉིད་བདག་ཡིན་ན། བདག་དེ་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དང་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་དུ་མ་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་སྡེ་ལྟར་ན་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པུར་འདོད་པ་དང་འགལ་ལ། རང་གི་སྡེ་པ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་། འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་གཞི་མཐུན་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། དུ་མ་ཡིན་ན། འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བ་ན་གང་ཟག་ཉག་ཅིག་སྐྱེ་ཞེས་པའི་ལུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་བདག་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་ངོ་བོ་གཞན་ཡིན་ན། ཕུང་པོ་ལྔ་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་དེ་དག་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བས་བདག་དེ་དངོས་པོར་མི་རུང་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་བདག་དེ་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་དེ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་དག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་ཉེ་བར་བླང་བྱའི་ཕུང་པོ་བདག་གི་བ་ཡང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དེས་ཡུལ་ཅན་འཛིན་པ་སྤོང་བ། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། འཛིན་པ་ཟད་པས་གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས། ལེན་པ་པོའི་བདག་དང་། བླང་བྱ་བདག་གི་བ་མ་དམིགས་ཤིང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན། ངར་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པའམ་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཞེན་ཡུལ་མ་རྙེད་པས་ཞེན་བྱེད་ཀྱི་བློ་ལྡོག་པ་རིག་པའི་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡོད་པས་བདག་དང་བདག་གི་བ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བདག་དང་། ཕུང་པོ་ལ་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་ཉིད་བཀག་པའི་རིག་པ་དེས་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་ལ་ངར་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་གང་ཟག་གང་གིས་མཐོང་ཞིང་ལྟ་བ་དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་མཐོང་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་མདོ་ལས། ནང་གི་བདག་ཉིད་སྟོང་པར་བལྟོས། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་པ་སྟོང་པར་ལྟོས། །གང་ཞིག་དེ་ཉིད་སྒོམ་བྱེད་པ། །དེ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་ནང་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཕྱི་རོལ་མ་ཟིན་པ་ཉིད་དག་ལ་རིམ་པ་ལྟར་བདག་དང་བདག་གི་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ཟད་ན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཟད། དེ་ཟད་པས་ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཟད་ན་འདོད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་བཞི་པོ་འགག་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྒྱུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་བཞི་པོ་དེ་ཟད་པས་ན་སྲིད་པའི་དབང་གི
Chinese
如果显现是虚假的，那么，这里的真如自性是什么？进入真如的方法是什么呢？进入的方法是，以智慧见到轮回的烦恼和痛苦都来自于坏聚见，并且了知我执是坏聚见的对境，想要断除我执，这在《入中论》中已经阐述过了，所以这里要阐述真如的自性，以及如何开示的方法，以及它的果实。论释的作者们，那些从繁琐中生出繁琐的，会被空性所止息。以上。进入真如的方法，以及所要表达的颠倒。以下，阐述真如的自性是不太好的，因为在注释中说：由于内外的事物都不可得，所以内外执着为我和我所，一切都止息，这就是这里的真如。进入这里的真如是：烦恼过患一切皆是坏聚见，等等，详细的可以从《入中论》中寻找。这里只是要阐述安住的方面，这样说的。第二，对于分别论的论典，分为二，第一，以理证成立，分为三：真如的自性，如何开示的方法，如此开示的果实。第一，分为三：破除我和我所，破除的果实，消除与教证相违。第一，分为二：破除自性成立的我，由此显示我所被破除。第一是：取者的我，是所取蕴的体性，还是与它相异而存在呢？对此，如果蕴就是我，那么，我就是生灭法和多体性，因为蕴是无常的多体性，并且与体性无别。也不能这样认为，因为与他宗认为我是常一的相违背，如果按照自宗的观点，刹那间作者和享受果报者不能是同一所依，如果是多体性，那么，就与世间生时，只有一个人出生的教证相违背。如果按照第二种观点，我与蕴
English
If appearances are false, then what is the nature of suchness here? What is the method of entering suchness? The method of entering is to see with wisdom that the afflictions and sufferings of samsara arise from the view of the aggregates of destruction, and to realize that self-grasping is the object of the view of the aggregates of destruction, and to desire to eliminate self-grasping. This has already been explained in the "Entering the Middle Way," so here we will explain the nature of suchness, how it is taught, and its fruits. Those who compose commentaries, those who generate elaboration from elaboration, will be stopped by emptiness. The method of entering suchness, and the reversal of what is to be expressed. Below, explaining the nature of suchness is not very good, because in the commentary it says: Because internal and external things are not found, the grasping of internal and external as self and as mine, all ceases, this is suchness here. Entering suchness here is: all afflictions and faults are the aggregates of destruction, etc., the details can be found in the "Entering the Middle Way." Here, only the aspect of abiding is to be explained, so it is said. Second, for the treatise of the distinctions, there are two, the first is to establish with reasoning, there are three: the nature of suchness, how to teach it, and the fruit of teaching it in this way. First, there are three: refuting self and what belongs to self, the fruit of refuting it, and eliminating contradictions with the scriptures. First, there are two: refuting the self that is established by its own nature, and showing that what belongs to self is refuted by this. The first is: is the self that takes, the nature of the aggregates to be taken, or does it exist differently from them? If the aggregates are the self, then the self is subject to arising and ceasing and is multiple, because the aggregates are impermanent and multiple, and are inseparable from the nature. It is also not possible to think so, because it contradicts the other schools' view that the self is permanent and one, and according to one's own school, the agent and the enjoyer of the result cannot be on the same basis in an instant, and if it is multiple, then it contradicts the scriptures that say that only one person is born in the world. If according to the second view, the self is different from the aggregates,
Chinese
如果是其他的，因为五蕴是积聚的，所以这些积聚的自性，生住灭不存在，因此说我不是实有。或者说，我如果是色等五蕴各自的自性，那么就成了与它们本质不同的对境，因为我异于五蕴。这是不可能的，因为没有发现与它们本质不同的显现。第二，这样一来，作为应取之蕴的我所，又怎么会存在呢？因为没有能取者的我性。第二部分有三点：由此舍弃有境的执着，由此舍弃争论，执着灭尽而获得解脱之理。第一点是，这样一来，瑜伽士由于没有发现能取者的我和所取之我所，并且知道自性寂静，因此，我执和我所执就会不存在或不生起，因为没有找到执着之境，所以是了知执着之识退还之理。第二点是，这样一来，如果有人说，因为存在没有我与我所执着的瑜伽士，所以我和我所也是存在的，那么，这个没有我执和我所执着的瑜伽士也是不存在的，因为先前遮止了我与蕴的彼性与异性的智慧，也无法找到瑜伽士。因此，对于尚未成立远离二执的瑜伽士，如果有人见到或认为存在没有我执和我所执着的瑜伽士之事物，那么要知道，这个人没有见到实相。如《三昧王经》中说：“当观内之自性为空，当观外之所变为空，何人修习彼性者，彼亦丝毫皆无有。”第三点是，这样一来，如果对于内摄之蕴和外不摄之法，次第生起我与我所之执着灭尽，那么业和烦恼就会灭尽。这些灭尽了，就会获得解脱涅槃，因为这些灭尽了，欲、见、戒禁取、我语取这四取就会止息，并且由于近取因这四取灭尽，所以有之自在。
English
If it is something else, since the five aggregates are accumulated, the characteristics of these accumulated things, such as birth, abiding, and destruction, do not exist, therefore it is said that the self is not real. Or, if the self is the individual characteristic of the five aggregates such as form, then it becomes an object that is essentially different from them, because it is different from the five aggregates. This is impossible, because no manifestation that is essentially different from them has been found. Secondly, in this way, how can the aggregates that are to be taken as "mine" exist, since there is no self of the taker? The second part has three points: By this, abandoning the grasping of the subject; by this, abandoning the debate; and the way to attain liberation by the exhaustion of grasping. The first point is that, in this way, the yogi, because he does not find the self of the taker and the "mine" of what is to be taken, and knows that the nature is peaceful, therefore, the grasping of "I" and the grasping of "mine" will not exist or arise, because the object of attachment has not been found, so it is the principle of knowing that the mind of attachment turns back. The second point is that, in this way, if someone says that because there is a yogi who does not grasp "I" and "mine", therefore "I" and "mine" also exist, then that yogi who does not grasp "I" and "mine" also does not exist, because the wisdom that previously prevented the self and the aggregates from being the same and different cannot find the yogi either. Therefore, for a yogi who has not yet been established as being free from the two graspings, if someone sees or thinks that there is a thing of a yogi who does not grasp "I" and "mine", then know that this person has not seen the reality. As it is said in the Samadhiraja Sutra: "Look at the inner self as empty, look at the outer transformations as empty, whoever meditates on that nature, that person is also not there at all." The third point is that, in this way, if the grasping of "I" and "mine" gradually arises for the aggregates that are included internally and the phenomena that are not included externally, then karma and afflictions will be exhausted. When these are exhausted, liberation and nirvana will be attained, because when these are exhausted, the four attachments of desire, view, ethical discipline, and self-assertion will cease, and because the four proximate causes of attachment are exhausted, there is freedom of existence.