Tibetan
ས་སྤོང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་པའི་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་བར་གྱིས་ཁམས་གསུམ་དུ་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བར་ཅི་རིགས་སུ་སྤོང་བས་སོ། །ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི། ཉོན་མོངས་མེད་ཀྱང་དེ་དག་ལ། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒོམ་སྤོངས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་ཅི་སྲིད་ཁམས་གསུམ་ལས་མ་འདས་པར་རྟེན་ཕུང་པོ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ། སྔོན་བྱས་པའི་དགེ་མི་དགེའི་འབྲས་བུ་མྱོང་བས་ན་དེ་གཉིས་ཀའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡོད་པས། དེ་ཁམས་གསུམ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པས་སྤོང་ཞེས་པའོ། །མཐོང་སྤོང་སྤངས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་མི་སྤོང་བ་དང་། ལས་འགགས་ཀྱང་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུན་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར། རིམ་པ་ལྟར་འཕགས་པ་དང་བྱིས་པ་ལ་སྔར་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་དགེ་མི་དགེའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡིས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་ལས་སྤོང་བ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་སྤོང་བ་དང་། ལས་འཕོ་བ་སྟེ་ལས་རིགས་མི་མཐུན་སྔོན་དུ་བྱས་པས་སྔ་མའི་ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུན་འཇིག་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཇིག་པ་དང་། མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་། བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སུ་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་སྐྱེ་ཚུལ། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་སྐྱེ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཁམས་མཚུངས་པ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་ཆ་མཚུངས་པ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ནང་དང་། ཆ་མི་མཚུངས་པ་དགེ་མི་དགེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གང་རུང་དང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་རྫས་དུ་མར་གནས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་གཅིག་པུ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། ཁམས་མི་མཚུངས་པར་མྱོང་འགྱུར་ཡིན་ན། ལས་མཚུངས་ཀྱང་ཆུད་མི་ཟ་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་བའི་ཆོས་ཚེ་འདི་ལ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཀུན་གྱི་ལས་དང་། ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ལས་རེ་རེ་ཞིང་ཐ་དད་པར་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཕྱུང་ནས་ཀྱང་གནས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་སླར་རྣམ་སྨིན་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཏེ། བུ་ལོན་ཁྱེར་བའི་དཔང་རྒྱ་ལྟ་བུའོ། །དྲུག་པ་ནི
Chinese
应当断除。从修道的小之又小到大之又大，以至于三界中感受异熟果报之业的不失坏，从大之又大到小之又小，都应按各自情况断除。然“也”字表明，即使没有烦恼，对于他们，也能见到业的果报。按照这种方式，对于断除了三界修断烦恼的一切圣者阿罗汉，只要尚未超出三界，只要还有作为所依的蕴，就会感受先前所造的善与非善之果报，因此这二者都有不失坏。因此，由于他们远远超出了三界，所以说断除。即使断除了见断与修断，也不会断除先前的业的不失坏；即使业已止息，其不失坏的相续也不会灭尽。因此，依次对于圣者和凡夫，先前所造的业的善与非善之不失坏，会产生悦意与不悦意的业果。第四，如果断除业，通过见道断除其不失坏，并且业转移，即先前所造的业种类不同，导致先前的业不失坏的相续灭尽，那么对于此，就会出现业果毁灭，以及未造而遇，已造而无果等过失，因为没有感受业果之因。第五分为二：一、中阴结合时的生起方式；二、于现法中生起的方式。第一，从界相同之处，相同之业的部分会感受果报，善与非善之内，以及所有不相同之善与非善的不失坏，在与三界任何一界结合时，存在于多种事物之中，所有这些都会生起为唯一的不失坏之事物。如果于界不相同之处感受果报，即使业相同，也不会成为一个不失坏。第二，于现法中，对于此生有漏与无漏两种的所有业，以及业的不失坏，都会各自相异地生起。即使已经取出异熟果，仍然存在，但不能再次产生异熟果，如同取走贷款的抵押品。第六是
English
It should be abandoned. From the smallest of the small to the largest of the large of the path of meditation, so that the non-deterioration of the karma that will experience the ripening fruit in the three realms, from the largest of the large to the smallest of the small, should be abandoned according to their respective circumstances. However, the word "also" indicates that even without afflictions, for them, the fruit of karma can be seen. In this way, for all the noble Arhats who have abandoned the afflictions to be abandoned by the three realms, as long as they have not transcended the three realms, as long as there is a aggregate as a basis, they will experience the fruits of good and non-good previously created, so both of these have non-deterioration. Therefore, since they have far transcended the three realms, it is said to be abandoned. Even if the abandonment of seeing and abandoning is abandoned, the non-deterioration of the previous karma will not be abandoned; even if the karma has ceased, the continuity of its non-deterioration will not be destroyed. Therefore, sequentially for the noble and the ordinary, the non-deterioration of the good and non-good of the karma previously created will produce pleasant and unpleasant karmic results. Fourth, if karma is abandoned, the non-deterioration of it is abandoned by the path of seeing, and karma is transferred, that is, the types of karma previously created are different, causing the continuity of the non-deterioration of the previous karma to be destroyed, then for this, there will be the faults of the destruction of karmic results, as well as encountering what has not been created, and fruitless creation, etc., because there is no cause for experiencing karmic results. The fifth is divided into two: first, the way of arising at the time of intermediate state combination; second, the way of arising in the present dharma. First, from the same realm, the part of the same karma will experience the fruit, within the good and non-good, and all the non-deterioration of all the different good and non-good, when combined with any of the three realms, exists in many things, all of these will arise as the only non-deteriorating thing. If the fruit is experienced in a different realm, even if the karma is the same, it will not become one non-deterioration. Second, in the present dharma, for all the karma of the two types of contaminated and uncontaminated in this life, and the non-deterioration of karma, they will arise separately from each other. Even if the ripened fruit has been taken out, it still exists, but it cannot produce the ripened fruit again, like a mortgage taken for a loan. Sixth is
Tibetan
། ཆུད་མི་ཟ་དེ་ནི་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕོ་བ་ན་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྔར་སྒོམ་པས་སྤོང་བ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་དང་། ཤི་བར་གྱུར་ན་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྔར་ཁམས་མཚུངས་པར་མྱོང་ན་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་སོ་སོ་བ་འགགས་ནས་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །བདུན་པ་ནི། ཆུད་མི་ཟ་བ་དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྔར་བཞིར་ཕྱེ་བ་དེ་ཉིད་མདོར་བསྡུས་ན། ཟག་པ་མེད་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ལས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འགག་པས་རྟག་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྟག་པ་ཉིད་མིན་ལ། ཆད་པ་ཡང་མིན་ཏེ། ལུས་ཅན་དག་གིས་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཞེས་ལས་རྣམས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཆོས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན་པས། ལས་འགགས་ཀྱང་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡིས་རིགས་སྣ་ཚོགས་པས་བཀྲ་བའི་འཁོར་བ་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །གཉིས་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བསྟན་པ། རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ། རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་ཚུལ་དཔེས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟག་ཆད་སྤོང་བའི་འབད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རྭ་བ་བགྱེལ་གྱིས་དོགས་པའི་འབད་པ་ལྟར་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཡང་། གང་གི་ཕྱིར། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྟག་པ་དང་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཅི་སྟེ་སྙམ་ན་འདི་ལྟར་ལས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མདོ་ལས། ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་མི་འགལ་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མདོ་དེའི་དགོངས་པ། ལས་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་མ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆུད་ཟ་རྒྱུ་མེད་པས་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་ཀྱི་དོན་ནི་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འགག་དགོས་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་འགགས་པའི་དོན་ལས་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་འབྲས་བུ་འབྱིན་གྱི་བར་དུ་ལས་གཏན་མེད་པ་ཡིན་པས་བར་སྐབས་དེར་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་གིས་རྒྱུན་དང་། ཆུད་མི་ཟ་དང་། ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་བག་ཆགས་ཡོད་པས་ལས་མེད་ཀྱང་ལས་
Chinese
不耗损，是指以修行的方式，四种果位越来越高时，止息是因为先前修习所断除。如果死亡，止息是因为先前在同一界体验，在连接相续时，各个止息而唯独一个产生，就像这样说的一样。第七，不耗损的分类，将先前所分的四种进行概括，应当知晓为无漏和有漏。第三，总结意义是，业一生起就立即止息，因此是空性而没有常有的事物，所以不是常有，也不是断灭，如云：有情诸业，百劫不耗。因为诸业的不耗损之法是佛陀所宣说的。即使业已止息，因为不耗损，所以能够形成以各种类别装饰的轮回。第二，对它进行分析并破斥，有三点：以无自性来显示不耗损，显示不是以自性成立，虽然没有自性，但以比喻显示在名言中安立的方式。第一，舍弃常断的努力，所有这些都像担心乾闼婆城的围墙倒塌一样没有意义。如果业以自性产生，就会有常断的过失。然而，因为业不是以自性产生的，所以不会变成常有和断灭，就像石女的儿子一样。如果有人想知道这是为什么，那是因为业没有自性。如果这样，那么经中说：有情诸业，百劫不耗。聚合时节至，成果自成熟。这样说不是有矛盾吗？没有矛盾，因为那部经的意图是，因为那个业没有真实产生，所以没有耗损的理由，因此不会耗损。本段的意义是，如果业以自性产生，就必须以自性止息。以自性止息的意义是，从业产生的第二刹那到产生果报之间，业是完全不存在的。因此，在这期间，实有论者认为有相续、不耗损，以及阿赖耶识上的习气，即使没有业，业
English
Not being wasted refers to the cessation that occurs when the four fruits are transferred from higher to higher through the practice of Dharma, which is eliminated by previous meditation. If one dies, cessation occurs because one has previously experienced the same realm; at the time of connecting the continuum, each ceases and only one arises, as it is said. Seventh, the classification of not being wasted, summarizing the four previously divided, should be known as without outflows and with outflows. Third, the meaning of summarizing is that karma ceases as soon as it arises, so it is emptiness and there is no permanent thing, so it is not permanent, nor is it annihilation. As it is said: "The actions of sentient beings are not wasted even for hundreds of kalpas." Because the Buddha taught the Dharma of not being wasted by actions, even if karma has ceased, because it is not wasted, it can form a cycle decorated with various categories. Second, analyzing and refuting it, there are three points: showing that it is not wasted because it is without nature, showing that it is not established by nature, and although it has no nature, showing by example how to establish it in terms. First, all the efforts to abandon permanence and annihilation are meaningless, like worrying about the walls of a Gandharva city collapsing. If karma arises by its own nature, there will be the fault of permanence and annihilation. However, because karma does not arise by its own nature, it will not become permanent or annihilated, like the son of a barren woman. If someone wants to know why, it is because karma has no nature. If so, then the sutra says: "The actions of sentient beings are not wasted even for hundreds of kalpas. When the time of gathering comes, the fruit will ripen by itself." Isn't this contradictory? There is no contradiction, because the intention of that sutra is that because that karma has not truly arisen, there is no reason to be wasted, so it will not be wasted. The meaning of this section is that if karma arises by its own nature, it must cease by its own nature. The meaning of ceasing by its own nature is that from the second moment of karma arising until the production of results, karma is completely non-existent. Therefore, during this period, realists believe that there is a continuum, non-waste, and habits on the Alaya consciousness, even if there is no karma, karma