Tibetan
རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་ལོ་ཐོག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འདུ་བྱེད་སེམས་པ་དགེ་མི་དགེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་པོའི་དགེ་མི་དགེའི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ལས་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་རྒྱུན་དེ་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་འབྱུང་ལ། དང་པོའི་དགེ་མི་དགེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ལྟ་ཞིག་མེད་ན་དེའི་རྒྱུན་དང་འབྲས་བུ་དེའང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བསྒྲུབ་པའོ། །འདི་ལ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལས་འདུ་བྱེད་སེམས་པ་དགེ་མི་དགེ་ནི་འབྲས་བུའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་འགགས་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེའང་རྒྱུན་སྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ནས་འགགས་པས་དང་པོའི་སེམས་པ་དགེ་མི་དགེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ལས་དེའི་རྒྱུན་དང་ནི་རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དཀར་པོའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ་ཉིད་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། དེས་བསྒྲུབས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་འདི་དང་གཞན་དུ་གཟུགས་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོའོ། །རྣམ་བཤད་མཛད་པ་དག་འདི་རྒྱུན་གྱི་སྒོ་ནས་རྟག་ཆད་སྤོང་བའི་གོང་དུ་དྲངས་ཏེ་ལས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང་། འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་ཅེས་པའི་ས་བཅད་མཛད་པ་ནི་སྐབས་དོན་མ་ལོངས་པར་སྣང་སྟེ། འདིར་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང་བར་འདོད་ནས་སྐབས་འདིར་བཤད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲེལ་པར། འདིའི་མཇུག་ཏུ། དེ་ལྟར་རེ་ཤིག་ཁ་ཅིག་གིས་བརྩད་པའི་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་དང་། གཞན་དག་གིས་དེ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་ནས་བརྩད་པའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ཞེས་གཞུང་འོག་མ་དང་སྦྱར་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་དེ་སུན་དབྱུང་བར་འདོད་ནས་གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཆོས་མཚུངས་པར་དགེ་མི་དགེ་བསྒོས་པའི་སེམས་ལས་དེ་དང་མཚུངས་པའི་རྒྱུན་དང་། རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་བརྟག་པ་དེར་འགྱུར་ན། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དང་། གྲངས་མང་པོར་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལྟར་ན་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་དང་། འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་དང་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་དང་། མི་དང་ལྷའི་སེམས་ལས་རིམ་པ་ལྟར་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཁོ་ན་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་ཞིང་གཞན་མི་དགེ་བ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་མཐོང་བ་དང་འགལ་བས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་འགགས་ཀྱང་རིགས་འདྲའི་རྒྱུན་བསྐྱེད་པས་རྟག་ཆད་སྤོང་བའི་བརྟག་པ་དེ་ལས་དང་འབྲས་བུའི་སྐབས་འདིར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་རྟག་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ལན་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། རང་རྒྱལ་དང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལུང་ལས་གང་གསུངས་པའི་བརྟག་པ་གང་ཞིག དགེ་མི་དགེའི་ལས་འབྲས་ཀྱི་སྐབས་འདིར་རིག་པས་འཐད་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དཔེའི་སྒོ་ནས་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྒྲུབ་པ། ཆུད་མི་ཟའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་པས་འཐད་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། ཅི་ལྟར་བུ་ལོན་ནམ་ནོར་བསྐྱེད་པས་ཟད་ཀྱང་དཔང་རྒྱས་དུས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་དེའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་དང་བཅས་པ་དགུག་པས་ནོར་བདག་གི་ནོར་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་བ་ལྟར། དགེ་མི་དགེའི་ལས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེའི་རྒྱུད་ལ་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་ཞིག་ཉེ་བར་སྐྱེ་ལ། དེས་ན་ལས་ནི་བུ་ལོན་བཞིན་དུ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་རྫས་འགགས་པས་རྟག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་དཔང་རྒྱ་དང་འདྲ་བའི་ཆུད་མི་ཟ་བས་དུས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་དེའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་དང་བཅས་པ་འབྱིན་པས་ཆད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བདུན་ཏེ། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། སྤང་བྱ་གར་གཏོགས་པ། དེའི་འཐད་པ། སྐྱེ་བའི་ཚུལ། འགག་པའི་ཚུལ། མདོར་བསྡུས་པའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁམས་ལས་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཟག་བཅས་ཁམས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པ་གསུམ་དང་། ཟག་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆུད་མི་ཟ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་དགེ་བའི་ཆུད་མི་ཟ་དགེ་བ་ཡིན་ན་ནི་དགེ་རྩ་ཆད་པ་ལ་དགེ་བའི་ཆུད་མི་ཟ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆུད་མི་ཟ་མི་དགེ་བ་ཡིན་ན་ནི། འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆུད་མི་ཟ་དེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལས་སྤོང་བ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤོང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྤོང་ན་སོ་སྐྱེའི་དུས་སུ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་འཕགས་པས་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒོམ་པ
Chinese
因此，为了使相续产生果实和庄稼，就安立为不是断灭。第二，作为行为的意念，与善与非善相应的心的相续，最初是什么，就从最初的善与非善的相应的心中显现出来，并且从那个相续中产生异熟果，即悦意和不悦意。如果没有最初的善与非善的相应的心，那么它的相续和果实也不会产生，因此通过随行和返回的方式来论证因果。对于此，又因为如前所说，作为行为的意念，善与非善是果实的前行并且是灭尽的，因此不是常恒。而且，它也作为产生相续的因而灭尽，因此从最初的意念，善与非善的相应的心中产生它的相续，以及从相续中产生悦意和不悦意的果实，因此说不是断灭。第三，在前面所说的业当中，十种白业的道路本身就是成办圆满之法的方便，由它所成办的法的果实，即在此生和来世，相貌丑陋等等五种所欲妙欲。造论者们将此置于从相续的角度破斥常断之前，并且作了业的分类和果实的分类的章节，这似乎没有领会到要点，因为这里想要确定业果相续的基础，因此似乎在此处宣说，因为在注释中，在此结尾处，这样暂时回答了一些人的诘难，并且其他人对它进行责难后，为了回答诘难而说，因此与下面的正文结合。第二，分别说者想要驳斥它，如果像苗芽等法一样，从善与非善串习的意念中产生与之相应的相续，并且从相续中产生果实的考察成立，那么就会有很大的过失和众多的数量。如何从善与非善、无记，以及欲界、色界、无色界和有漏无漏，以及人和天人的心中，依次只有善等心
English
Therefore, in order for the continuum to produce fruit and crops, it is established as not being annihilation. Secondly, the mental activity as action, the continuum of mind that corresponds to good and non-good, whatever is the first, it will manifest from the first mind that corresponds to good and non-good, and from that continuum will arise the ripening fruit, which is pleasant and unpleasant. If there is no first mind that corresponds to good and non-good, then its continuum and fruit will not arise, therefore the cause and effect are demonstrated through the way of following and returning. Regarding this, again, because as previously stated, mental activity as action, good and non-good, precedes the fruit and is extinguished, therefore it is not permanent. Moreover, it also becomes the cause of generating the continuum and is extinguished, therefore from the initial thought, the mind corresponding to good and non-good, arises its continuum, and from the continuum arises the pleasant and unpleasant fruit, therefore it is said not to be annihilation. Thirdly, among the actions previously mentioned, the ten paths of white action themselves are the means to accomplish the Dharma of complete accomplishment, and the fruit of the Dharma accomplished by it, namely the five desirable sensual pleasures such as ugliness in this life and the next. Those who composed the commentaries placed this before refuting permanence and annihilation from the perspective of the continuum, and made chapters on the classification of actions and the classification of fruits, which seems not to have grasped the main point, because here it is intended to determine the basis of the continuum of cause and effect, therefore it seems to be explained here, because in the commentary, at the end of this, it is said that some people's challenges have been answered for the time being, and others have criticized it, and in order to answer the challenges, it is said, therefore it is combined with the following text. Secondly, the Vaibhashikas want to refute it, if, like the laws of sprouts and so on, the continuum corresponding to it arises from the mind accustomed to good and non-good, and the examination of the fruit arising from the continuum is established, then there will be great faults and many numbers. How from good and non-good, unspecified, and the desire realm, form realm, formless realm, and contaminated and uncontaminated, and the minds of humans and gods, in order, only the mind of good and so on
Chinese
因为相续断绝，其他不善等也不会产生，这与现量相违。因此，业的自性虽然灭尽，但会产生同类相续，所以，断除常断的观察，在业和果的这个场合是不合理的。如是说。第三有三：略说、广说、义摄。第一是：那么，如何回答变成常断的过失呢？诸佛和、独觉和、声闻等的教证中，哪种观察，善不善业果的这个场合，以理智合理，那就要善加阐述。第二有二：以比喻成立不失坏，确定不失坏的自性。第一是：以理智合理的是什么呢？比如贷款或生财而用尽，但凭证齐全，在某个时候，可以收取本息，所以财主的财产不会失坏一样。产生善不善业的时候，在它的相续中，会新生一个不属于能得到的行蕴范畴的法，叫做不失坏的法。因此，业就像贷款一样，一生起就立即灭尽，所以不会变成常，像凭证一样的的不失坏，在某个时候，会产生本息，所以也不会变成断。第二有七：善加区分、确定体性、舍弃属于哪里、它的合理性、产生的方式、灭尽的方式、简略的区分。第一是：不失坏如果从界来区分，有四种：属于有漏三界的三种和，无漏。第二是：不失坏的自性，也是没有在经文中指出的。如果善的不失坏是善的，那么断绝善根就没有善的不失坏了。如果恶的不失坏是恶的，那么从欲望中脱离欲望的人，就没有恶业的不失坏了。第三是：不失坏，不是用见道来舍弃凡夫的业，如果舍弃，那么凡夫时期积累的能引业的果报，圣者就无法体验了。因此，修
English
Because the continuum is broken, other non-virtues, etc., will not arise, which contradicts the present experience. Therefore, although the nature of karma ceases, it generates a similar continuum, so the examination of eliminating permanence and annihilation is not reasonable in this context of karma and result. That's what it says. The third has three parts: brief explanation, detailed explanation, and summary of meaning. The first is: So, how to answer the fault of becoming permanent and annihilated? Among the teachings of the Buddhas, Pratyekabuddhas, and Shravakas, which examination is reasonable in this context of virtuous and non-virtuous karmic results, then that should be well explained. The second has two parts: establishing non-perishability through examples, and determining the nature of non-perishability. The first is: What is reasonable? For example, although a loan or wealth is exhausted by generating it, the certificate is complete, and at some point, the principal and interest can be collected, so the property of the owner will not be lost. When good and non-good karma arise, a new dharma called non-perishability arises in its continuum, which does not belong to the category of attainable formations. Therefore, karma is like a loan, it ceases immediately after it arises, so it will not become permanent, and the non-perishability like a certificate will produce principal and interest at some point, so it will not become annihilated either. The second has seven parts: distinguishing well, determining the nature, where to abandon, its rationality, the way of arising, the way of ceasing, and a brief distinction. The first is: If non-perishability is distinguished from the realm, there are four types: three belonging to the contaminated three realms, and the uncontaminated. The second is: The nature of non-perishability is also not indicated in the scriptures. If the non-perishability of virtue is virtuous, then there is no non-perishability of virtue when the root of virtue is cut off. If the non-perishability of evil is evil, then those who are free from desire from desire will not have the non-perishability of evil karma. The third is: Non-perishability is not to be abandoned by the path of seeing, which abandons the karma of ordinary beings. If it is abandoned, then the result of the karma that can be drawn accumulated during the time of ordinary beings cannot be experienced by the noble ones. Therefore, practice