Tibetan
་བའི་མདོ་ལས། དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྡིག་ཅན་གང་ཞིག་བཏང་བ། ཁྱོད་སུས་བཅིངས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་བདག་སུས་བཅིངས་པ་མི་ཤེས་སོ། །སྨྲས་པ། སྡིག་ཏོ་ཅན་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་མ་བཅིངས་པར་འདུ་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པ། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་འདུ་ཤེས་པ། གཟུགས་མེད་པ་ལ་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ། ཚོར་བ་དག་མེད་པ་དང་། འདུ་ཤེས་དག་མེད་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དག་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་མེད་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྡིག་ཅན་ཁྱོད་གྲོལ་བར་འགྱུར་ན་གང་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། སྨྲས་པ། བདག་ནི་བདག་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྡིག་ཅན་གང་དག་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་གང་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལུང་འདི་ལས་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་འཆིང་བའི་འཁྲི་ཤིང་རྣམ་པར་ཆད་པ་ལ་ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྨི་ལམ་དུ་རྨིས་པའི་མེ་འབར་བ་ཆུ་དག་གིས་བསད་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས། བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་དྲུག་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལས་འབྲས་དགག་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་འབྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་འཁོར་བ་བཀག་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། མདོ་ལས། བདག་གིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི། །བདག་གིས་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལས་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་དམ་གང་ཟག་སྔ་མ་ནི་འདིར་འོངས་པ་དང་། འདི་ནས་ཕྱི་མར་འགྲོ་བའི་འཁོར་བ་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་རྒོལ་བ་ལ་ལས་དང་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་འབྲས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་
Chinese
在……的经中说，那时，童子文殊对魔鬼恶者这样说道：恶者，你被谁放出来的？你说说，你被谁束缚了？文殊说：我不知道我被谁束缚了。说：恶者，你如何认为自己没有被束缚，同样，幼稚的凡夫俗子都认为无常为常，认为痛苦为快乐，认为无我为我，认为不净为净，认为无色为色，认为感觉等没有，想法等没有，行为等没有，意识等没有，认为感觉和想法和行为和意识是有。另外，恶者，你如果能解脱，将从何处解脱？说：我不能从我自己中解脱。说：同样，恶者，那些将要解脱的人，如果不能完全了解不正之见，将不能从任何地方解脱，完全了解之后才叫解脱。这样说之后，从这个教证来说，仅仅以对非真实的颠倒执着，就能斩断束缚的藤蔓，这叫做解脱涅槃，就像梦中梦到的燃烧的火焰被水熄灭一样。这样说的。第三，中观根本慧论的释论，名为《真实见之光》中，名为“观察束缚与解脱”的章节，是第十六品的释论。 第二，为了证明它，驳斥业果有三种，第一，立宗的关联是：即使这样驳斥了轮回，但轮回仍然是存在的。经中说：“我所造的业，我将各自感受。”因为业和果是存在的。如果行为或者先前的补特伽罗来到这里，并且从这里去往来世的轮回不存在，那么业和业的果报先后产生是不可能的。为了驳斥这种说法，为了显示业和果没有自性，所以才安排了这个立宗。第二，立宗的论述分为两种，第一种是用理智来证明，分为两种：业果以自性成立的方面。
English
In the Sutra of..., then Manjushri, having become a youth, spoke thus to the evil Mara: "Evil one, who released you? Tell me, by whom were you bound?" He said, "Manjushri, I do not know by whom I was bound." He said, "Evil one, just as you perceive yourself as unbound, so too, all childish ordinary people perceive impermanence as permanence, perceive suffering as happiness, perceive selflessness as self, perceive impurity as purity, perceive formlessness as form, perceive feelings, etc., as non-existent, thoughts, etc., as non-existent, actions, etc., as non-existent, consciousness, etc., as non-existent, and perceive feelings, thoughts, actions, and consciousness as existent." Furthermore, evil one, if you were to be liberated, from what would you be liberated? He said, "I cannot be liberated even from myself." He said, "Likewise, evil ones, those who will be liberated, if they do not fully understand the incorrect perceptions, will not be liberated from anything. Only after fully understanding that is it called liberation." Having said this, according to this scripture, merely by reversing the misapprehension of what is not true, the vines of bondage are completely severed, and this is called liberation and nirvana, just as a burning fire dreamed in a dream is extinguished by water. Thus it is said. Third, in the commentary on the Root Wisdom of the Middle Way, called "Rays of True Seeing," the chapter called "Examination of Bondage and Liberation" is the commentary on the sixteenth chapter. Second, to prove it, there are three refutations of cause and effect. First, the connection of the proposition is: even if samsara is refuted in this way, it still exists. The sutra says, "The actions I have done, I will experience individually." Because karma and its result exist. If the agent or the previous person did not come here, and if the cycle of going from here to the next life did not exist, then it would be impossible for karma and the results of karma to arise sequentially. In order to refute this assertion, and to show that karma and its results do not have inherent existence, this proposition is presented. Second, the treatise on the proposition is divided into two parts. The first is to prove it with reason, which is divided into two parts: the aspect of karma and its results being established by their own nature.
Tibetan
འགོད། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ། དེ་ལ་རྟག་ཆད་སྤོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགེ་བའི་ལས་བཤད་པ། ལས་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ། ལས་བདུན་དུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་བདག་ཉིད་སྲོག་གཅོད་ལ་སོགས་པ་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཉེས་སྤྱོད་ལེགས་པར་སྡོམ་པའི་སེམས་དང་། བསྡུ་དངོས་བཞི་དང་། འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་སྦྱོར་བས་ཕན་འདོགས་པའི་སེམས་དང་། གཞན་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་བྱམས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ་དེ་ནི་ཚེ་འདི་དང་ཚེ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འདིར་སྔ་རབས་པ་དག་ཤུགས་བསྟན་མི་དགེ་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་མོད་ཀྱི་འགྲེལ་པར། དེ་ལྟར་རེ་ཤིག་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་གཅིག་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་ནས་སླར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས། དྲང་སྲོང་མཆོག་གིས་ལས་རྣམས་ནི། །ཞེས་སྦྲེལ་བས་ཆོས་གཅིག་པོ་བསྟན་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་དམ་རྟོགས་ཤིང་འཕགས་པ་གཞན་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དྲང་སྲོང་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱིར་ལས་རྣམས་ནི་སེམས་པའི་ལས་དང་། བསམ་པའི་ལས་གཉིས་སུ་གསུངས་ལ། ལས་གཉིས་པོ་དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ནི་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་ཏེ། གཉིས་པོ་དེ་ལ་ལས་གང་སེམས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་འདོད་དེ། ཡིད་ལ་ཡོད་པའམ་ཡིད་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་ཞེས་ནི་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ཡིན་པར་འདོད་དེ། ལུས་དང་ངག་ལ་ཡོད་པའམ། ལུས་ངག་དང་དུས་མཉམ་དུ་རྒྱུ་བའི་སེམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་དག་རྒྱས་པར་དབྱེ་ན་བདུན་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ངག་སྨྲ་བ་དང་། ལུས་སྐྱོད་པ་སྟེ་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་གཉིས་དང་། སྲོག་གཅོད་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བ་མི་སྤོང་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྲོག་གཅོད་ལ་སོགས་པ་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྡོམ་པ་སྟེ་གཞན་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་ནི་སྔ་མ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཕུལ་བས་དགེ་འདུན་ལ་སོགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་སྦྱིན་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ད
Chinese
记录。详细分析并驳斥它。第一部分有两个方面：业的分类，以及避免常断二见的原则。第一部分有三个方面：解释善业，将业分为三种，将业分为七种。第一部分是：依赖于蕴而假立的补特伽罗（梵文：pudgala，人），其自性是，以身语意三门如法防护杀生等恶行之心，四摄，以及救护怖畏等利益他人的心，以及希望他人获得安乐的慈爱之心，这些都是能从恶趣中救护的法，并且是能成就今生和来世令人满意的果实的种子，因为它们有助于获得独特的果实。这里，一些古代学者也暗示性地将其应用于不善业，但在注释中说：像这样，暂时确定一个心之自性的法，然后世尊，最胜仙人说：诸业是。这样连接起来，就解释了唯一的一个法。第二部分是：证悟胜义谛，并且超越其他圣者的最胜仙人，总的来说，佛陀说业分为思业和思已业两种。这两种业的差别被广泛宣说。在这两者中，所说的思业是指意乐，因为它是存在于意乐中，或者与意乐相应的思。所说的思已业，被认为是身语的业，因为它是存在于身语中，或者与身语同时运行的思。第三部分是：如果将它们详细分类，也可以分为七种，即语的言说和身的行动，也就是善和不善两种表色业。以及不舍弃杀生等不善业的非表色业，也就是非律仪。以及舍弃杀生等恶行的非表色业，也就是律仪。其他的非表色业也被认为是像前者一样，分为善和不善两种。由于供养受用，僧众等受用后，从布施者的相续中产生的福德。
English
Record. Analyze and refute it in detail. The first part has two aspects: the classification of karma, and the principle of avoiding eternalism and nihilism. The first part has three aspects: explaining good karma, dividing karma into three types, and dividing karma into seven types. The first part is: the person (Sanskrit: pudgala), who is postulated based on the aggregates, whose nature is the mind that properly protects killing and other evil deeds through the three doors of body, speech, and mind, the four means of attraction, and the mind that benefits others by saving them from fear, etc., and the mind of loving-kindness that wishes others to have happiness, these are the dharmas that can save from falling into the evil realms, and they are the seeds that can accomplish the desirable fruits in this life and the next, because they help to obtain unique fruits. Here, some ancient scholars also implicitly applied it to non-virtuous karma, but in the commentary it says: Like this, temporarily determine one dharma that is the nature of mind, and then the Bhagavan, the supreme sage, said: The karmas are. Connecting in this way, it explains the only one dharma. The second part is: the supreme sage who realizes the ultimate truth and surpasses other noble ones, in general, the Buddha said that karma is divided into two types: karma of thought and karma after thought. The differences between these two karmas are widely proclaimed. Among these two, the karma of thought that is spoken of refers to intention, because it exists in intention, or is the thought corresponding to intention. The karma after thought that is spoken of is considered to be the karma of body and speech, because it exists in body and speech, or is the thought that runs simultaneously with body and speech. The third part is: if they are classified in detail, they can also be divided into seven types, namely the speech of words and the action of the body, which are the two revealing karmas of good and non-virtuous. And the non-revealing karma of not abandoning non-virtuous deeds such as killing, which is non-restraint. And the non-revealing karma of abandoning evil deeds such as killing, which is restraint. Other non-revealing karmas are also considered to be like the former, divided into two types: good and non-virtuous. Because of offering enjoyment, after the Sangha and others enjoy it, the merit that arises from the continuum of the giver.