Tibetan
་མཁའ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྟན། །དེ་ཚེ་དེ་དང་མཐུན་པར་མཚན་བཏགས་ཏེ། །སྒྲས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་གྲགས་པར་བྱས། །ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྒྲ་འབྱིན་པ། །དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་བར་འགྱུར། །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་གོམ་པ་བདུན་བོར་ཏེ། །རྒྱལ་བས་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོར་མེད་པར་བཤད། །ཐུབ་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ནམ་གྱུར་ཚེ། །རྩྭ་ཤིང་གེལ་པ་སྨན་རི་བྲག་རྣམས་ལས། །ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་སྒྲ་ཡང་འབྱུང་། །འཇིག་རྟེན་དེ་ན་ཇི་སྙེད་སྒྲ་ཡོད་པ། །ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞེས། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པ་ཡི། །སྒྲ་དབྱངས་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན། མེད་པར་དགག་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འགྲེལ་པས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས། རང་བཞིན་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གསུམ་པ་གནས་སྐབས་བཅིང་ཐར་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཁོར་བ་རང་གི་ངོ་བོ་དགག དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལས་འབྲས་དགག དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་འབྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་བཀག་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། འཁོར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། བཅིང་བ་དང་། ཐར་པའི་གནས་སྐབས་མེད་ན་འཁོར་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ། འཁོར་འདས་དང་བཅིང་ཐར་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཁོར་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག བཅིང་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག བཀག་པ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཁོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག མྱང་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདུ་བྱེད་འཁོར་བ་དགག གང་ཟག་འཁོར་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། ཕུང་པོའམ་གང་ཟག་འཁོར་དྲང་། དེ་ལ་གལ་ཏེ་རང་གི་སྡེ་པ་དག འདུ་བྱེད་ཕུང་པོ་འཁོར་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་ཞིག་འཁོར། དང་པོ་ལྟར་ཕུང་པོ་དེ་དག་རྟག་པ་ཡིན་ན་མི་འཁོར་ཏེ། འཁོར་བའི་བྱ་བ་གནས་སྐབས་སྔ་ཕྱི་གཏོང་ལེན་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན་ཡང་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མར་འོངས་པ་དེ་ཕྱི་མར་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གང་ཟག་འཁོར་ན་རྫས་སུ་ཡོད་པའམ་བརྟག་པར་ཡོད་པ་ཞིག་འཁོར་དྲང་། གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དག་ཕུང་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་འཁོར་བར་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་ཡང་རྟག་མི་རྟག་དཔྱད་པའི་རིམ་པ་འདི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་རང་གི་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་གལ་ཏེ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་བདག་འཁོར་བ་ལ་དེ་མཚུངས་ཀྱང་། ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་ཉིད་རྟག་མི་རྟག་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་འཁོར་བས་སྔར་གྱི་ཉེས་པ་མི་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་གང་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་འཐད་པར་ཐལ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་བདག་དེ་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་དང་ལྡན་པ་དང་། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་རྣམ་པ་ལྔས་བཙལ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་དེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་། དེ་མིའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནས་ལྷའི་ཉེ་བར་ལེན་པར་འཁོར་ན། མིའི་ཉེར་ལེན་བཏང་ནས་ལྷའི་ཉེར་ལེན་མ་བླངས་པའི་བར་དུ་སྲིད་པ་ཕུང་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མིའི་ཉེར་ལེན་འགག་ནས་ལྷའི་ཉེར་ལེན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་དེར་སྲིད་པ་མེད་ཅིང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་མེད་ན་བདག་དེ་གང་ཅི་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར་ཏེ། བར་དེར་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་གཞི་མེད་པས་འཁོར་བ་པོའི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མྱང་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕུང་པོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དགག གང་ཟག་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་མྱང་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ཕུང་པོའམ། བདག་ལ་ཡོད་དྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན། འདུ་བྱེད་ཕུང་པོ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ནི་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པ་ཅི་ལྟ་བུར་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྟག་པ་འགྱུར་མེད་ལ་སྐྱོན་ཡོན་སྤོང་ལེན་མི་རུང་ཞིང་། མི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མར་འགགས་པས་སྐྱོན་ཡོན་སྤོང་ལེན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྟག་པ་གཉིས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡང་རྫས་ཡོད་དང་བཏགས་ཡོད་ཅི་ལྟ་བུར་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྫས་ཡོད་ཡིན་ན་རྟག་མི་རྟག་དཔྱད་པའི་རིག་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། བཏགས་ཡོད་ཡིན་ན་ཕུང་པོ་ལ་རྣམ་པ་ལྔས་བཙལ་བའི་ཚེ་ན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བཅིང་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་དུ་དགག
Chinese
于虚空中善安住，所有诸法示现无实性，尔时随顺彼义而立名，以名号令世间普闻。所有诸天皆善发音声，将成名为“无实性”之胜者。才出生便行走七步，胜者宣说诸法皆无实。能仁宣说一切诸法者，何时成佛法之王，从草木丛林药山岩石中，亦发出诸法无实之音声。于彼世间所有之音声，皆谓一切皆无实，一无所有。如是乃是引导世间者，音声之相极为显现。如是说，一切皆无实，一无所有。如是说之义，为欲宣说以无遮遣之故，无实性之义即是无自性之义。释论如是说。第三，中观根本慧论之释，真实见之光明中，名为自性观察之第十五品之释也。第三，破斥系缚解脱之状态有三，轮回自性之破斥，彼之成立者业果之破斥，以及开示入彼真实性之方便。第一中有三，第一，造论之关联是，如是遮止事物之自性，然实有存在，因有轮回之故，以及若无系缚与解脱之状态，则轮回本身亦不应理之故。对于此，为开示轮回涅槃与系缚解脱无自性，故造此论。第二，论之正文有二，第一，以理证成立有三，破斥轮回涅槃以自性成立，破斥系缚解脱以自性成立，以及遮止破斥之太过分。第一有二，破斥轮回以自性成立，破斥涅槃以自性成立。第一有二，破斥行轮回，破斥补特伽罗轮回。第一是，若轮回以自性而有，蕴或补特伽罗应轮回，对此，若汝自宗，行蕴轮回，则蕴是常或无常者轮回？若如前者，彼等蕴是常，则不轮回
English
Abiding well in the sky, all dharmas are shown to be without substance. At that time, a name is given in accordance with that meaning, and the name is made known throughout the world. All the gods emit excellent sounds, and will become victors called "Without Substance." Immediately after birth, he takes seven steps, and the Victorious One declares that all dharmas are without substance. The capable one who teaches all dharmas, when he becomes the king of the Dharma of the Buddha, from the grass, trees, thickets, medicinal mountains, and rocks, the sound of all dharmas being without substance also arises. In that world, all the sounds that exist say that everything is without substance, and nothing exists. Such is the guide of the world, and the aspect of sound is extremely manifest. It is said, "Everything is without substance, and nothing exists." The meaning of this saying is that in order to declare negation by means of negation, the meaning of without substance is the meaning of without inherent existence. The commentary explains it thus. Thirdly, in the commentary on the Root Wisdom of the Middle Way, the Light of True Seeing, is the explanation of the fifteenth chapter, called "Examination of Inherent Existence." Thirdly, there are three refutations of the states of bondage and liberation: refuting the inherent nature of samsara, refuting the proof of its cause and effect, and showing the means of entering into that very reality. The first has three parts. First, the connection of the treatise is that although the inherent nature of things is denied in this way, it is still existent because samsara exists, and if there were no states of bondage and liberation, then samsara itself would not be reasonable. Therefore, in order to show that samsara, nirvana, bondage, and liberation are without inherent nature, this treatise is composed. Secondly, there are two parts to the text of the treatise. First, there are three proofs by reasoning: refuting that samsara and nirvana are established by inherent nature, refuting that bondage and liberation are established by inherent nature, and avoiding the extreme consequences of refutation. The first has two parts: refuting that samsara is established by inherent nature, and refuting that nirvana is established by inherent nature. The first has two parts: refuting the samsara of actions, and refuting the samsara of persons. The first is: if samsara exists by inherent nature, then either the aggregates or the person should revolve. In this regard, if your own school says that the aggregates of action revolve, then is it a permanent or impermanent aggregate that revolves? If it is the former, then those aggregates are permanent and do not revolve.
Chinese
哦。轮回之事，暂时的先后取舍是不允许的缘故。第二，如果像无常一样，也不会轮回，因为先前来的那个不会到后来去。第二是，如果人轮回，那么真实存在或者假立存在的东西才轮回。其他宗派认为不依赖于蕴的真实存在的有情轮回是不合理的，因为对于它，常与无常的考察次第也是相同的缘故。像第二种一样，自己宗派的一些人如果认为真实存在的我轮回也是相同的，但如果蕴不是它本身，也不是其他的，常与无常不可说的补特伽罗轮回，那么与之前的过失不相同啊。如果这样说，那么不可说的补特伽罗是什么轮回呢？不合理，因为在蕴、界、处中，如果用一体、他体、具有、所依和能依五种方式来寻找我，是找不到的缘故。另外，即使承认我存在，如果它从人的近取蕴轮回为天的近取蕴，那么在舍弃人的近取蕴到没有取天的近取蕴之间，会变成没有有蕴，因为人的近取蕴灭尽后，天的近取蕴没有产生的缘故。在那期间没有有，也没有近取的蕴，那么那个我什么轮回呢？因为在那期间没有假立我的基础，所以没有轮回者的我。第二，破斥涅槃自性成立分二：破斥蕴涅槃，破斥补特伽罗涅槃。第一，如果涅槃自性存在，那么是在蕴上，还是在我上存在呢？如果像第一种一样，那么行蕴涅槃，无论是常还是无常都不合理，因为常是不可改变的，不能取舍功过，无常是刹那灭尽的，所以不能取舍功过。第二是，像第二种考察一样，有情涅槃，无论是实有还是假有都不合理，因为如果是实有，那么常与无常的考察理相同，如果是假有，那么在蕴上用五种方式寻找时是找不到的缘故。第二，破斥系缚解脱自性成立分二：共同破斥。
English
O. The affairs of samsara, temporary taking and giving, are not allowed because of that reason. Secondly, if it is like impermanence, it will not transmigrate, because what comes first will not go to what comes later. Secondly, if a person transmigrates, then something that exists substantially or nominally transmigrates. Other schools assert that sentient beings who exist substantially, independent of the aggregates, transmigrate, which is unreasonable, because the order of examining permanence and impermanence is the same for them. Like the second, if some of your own school assert that the substantially existent self transmigrates, that is the same, but if the aggregates are neither the same as it, nor different from it, and the person who is inexpressible as permanent or impermanent transmigrates, then the previous fault is not the same. If you say that, then what kind of inexpressible person transmigrates? It is unreasonable, because if the self is sought in the aggregates, elements, and sense bases by means of the five modes of being one, being different, possessing, the basis, and what is based on it, it cannot be found. Furthermore, even if that self is admitted to exist, if it transmigrates from the appropriation of a human to the appropriation of a god, then between abandoning the appropriation of a human and not taking the appropriation of a god, there will be no existence of aggregates, because the appropriation of a human ceases and the appropriation of a god does not arise. If there is no existence and no aggregates of appropriation in between, then what kind of self transmigrates? Because there is no basis for imputing a self in between, there is no self of the transmigrator. Secondly, refuting the self-establishment of nirvana is divided into two: refuting the nirvana of the aggregates, and refuting the nirvana of the person. First, if nirvana exists by its own nature, then does it exist in the aggregates or in the self? If it is like the first, then the aggregate of formation attaining nirvana is not reasonable in any way, whether it is permanent or impermanent, because the permanent is immutable and cannot accept or reject faults and virtues, and the impermanent ceases in an instant, so it cannot accept or reject faults and virtues. Secondly, like the second examination, the nirvana of sentient beings is not reasonable in any way, whether it is substantially existent or nominally existent, because if it is substantially existent, then the reasoning of examining permanence and impermanence is the same, and if it is nominally existent, then it cannot be found when searching for it in the aggregates by means of the five modes. Secondly, refuting the self-establishment of bondage and liberation is divided into two: common refutation.