Tibetan
ས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་ཙམ་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་རང་བཞིན་དང་ནི་གཞན་དངོས་དག་ཡོད་ན་དངོས་པོ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ན་ཡང་རང་བཞིན་དང་གཞན་དངོས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་དང་ནི་གཞན་དངོས་དག་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོར་མ་གྲུབ་མོད། དངོས་པོར་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་གྲུབ་བོ་སྙམ་ན། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་པ་ཙམ་དུ་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་སྔར་བཀག་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་དགག་བྱ་དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཞིག་པའམ་བཀག་པ་ལ་དངོས་མེད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྐྱེ་བོ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་བཀག་པའི་དོན་དུ་ལྟ་བ་སྨད་པ་ནི། རང་གི་སྡེ་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གང་དག་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང་། ཚོར་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་། གཟུགས་སེམས་སེམས་བྱུང་ལས་གཞན་པ་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་ཡང་གཟུགས་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་དང་། དེ་གསུམ་ཀའམ་སེམས་སེམས་བྱུང་ཙམ་དངོས་པོར་ཡོད་ཅེས་པ་དང་། འདས་མ་འོངས་དང་། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དངོས་པོར་མེད་ཅེས་པའམ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་དངོས་པོར་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཏུ་གྲུབ་པ་སྔར་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་བཀག་པ་དེ་ཉིད་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། མཐའ་བཞི་པོ་དེ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཁྱེན་པས་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུར་གྱུར་པ་དེའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྡེ་པ་ཀུན་གྱིས་ལུང་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཀ་ཏ་ཡ་ནྱའི་གདམས་ངག་ལས་ནི། ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ཀའང་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་དགག་པར་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀ་ཏ་ཡ་ན་གང་གི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ཕལ་ཆེར་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། མེད་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ། དེས་གང་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དག་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་ལ་གཞན་འགྱུར་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དགག་པ་དངོས་དང་། བཀག་པ་ལ་སྐྱོན་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་
Chinese
地等法，不是仅仅以事物自性成立，因为如果存在遍行自性和其他事物，事物才能成立，但自性和其他事物并不成立。周遍是，除了自性和其他事物之外，哪里还有事物呢？因为没有。第二，即使不成立为事物，如果认为仅仅成立为非事物，那么内外诸法，也不是仅仅成立为非事物，因为如果事物先前被遮止而没有成立。周遍是，世间所遮止的事物变成了其他事物，人们说那个坏灭或被遮止的叫做非事物。第三，驳斥将遮止视为实义的观点是，自宗说事物者，认为色是能成为色的，受是能被体验的等等自性，以及色异于心和心所，心和心所也异于色的事物，以及那三者或者仅仅心和心所是事物，或者说过去未来和不相应的行不是事物，或者认为能取所取二者本身不是事物，那些人没有如实见到佛陀教法中甚深缘起的实相，因为成立那四边已经被先前遮止了。第四，将遮止与教证结合是，那四边不成立，是因为，世尊如实了知事物和非事物的自性如何存在，成为了量士夫，那是他的密意，因为他的宗派都承认的教证《迦旃延教诫》中说，对于希求解脱者，有和无的观点二者都被遮止了。迦旃延，因为这个世间大多数都执着于有和无，因此他不会从生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、不快和扰乱中完全解脱。第二，详细驳斥自性上的他性转变分为二：正驳斥和对驳斥的辩护。第一
English
The earth and other dharmas are not established by their own nature as mere things, because if there were pervasive nature and other things, things could be established, but nature and other things are not established. The pervasion is, where else is there a thing other than nature and other things? Because there is none. Second, even if it is not established as a thing, if one thinks that it is established merely as a non-thing, then the inner and outer dharmas are not established merely as non-things either, because if the thing was previously negated and not established. The pervasion is, in the world, the object to be negated has become another thing, and people say that what is destroyed or negated is called a non-thing. Third, the criticism of viewing negation as the ultimate meaning is that those of our own school who speak of things, who think that form is what can become form, feeling is what can be experienced, and so on, and that form is different from mind and mental factors, and that mind and mental factors are also different from form, and that those three, or only mind and mental factors, are things, or that past, future, and non-associated formations are not things, or that the two, grasper and grasped, are not things themselves, those people have not seen the true nature of the profound dependent arising in the Buddha's teachings as it is, because the establishment of those four extremes has already been previously negated. Fourth, the combination of negation with scripture is that those four extremes are not established because the Bhagavan, having truly known how the nature of things and non-things exists, has become a reliable person, and that is his intention, because in the Katyayana's Instruction, which is accepted as scripture by all of his schools, it is said that both the views of existence and non-existence are rejected for those who desire liberation. Katyayana, because this world mostly clings to existence and non-existence, therefore he will not be completely liberated from birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and disturbance. Second, the detailed refutation of other-transformation on self-nature is divided into two: the actual refutation and the defense against the refutation. First
Tibetan
ནི། གལ་ཏེ་མེའི་ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། དངོས་པོ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དུས་ནམ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་འགལ་བས་ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་གང་གིས་ཡིན་ཏེ། གཞན་འགྱུར་ཉིད་མེད་པར་ཐལ། རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་རོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཞན་དུ་འགྱུར་བར་ཅི་ལྟར་རུང་སྟེ་མི་རུང་བར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱི་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་ནམ་མཁའི་མི་སྒྲིབ་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་མཐའ་བྲལ་གྱི་དབུ་མ་ལ་བློ་སྦྱར་བ་ནི། མཁས་པ་སྟོན་པ་ལ་ཚད་མར་བྱེད་པ་རང་གི་སྡེ་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཡོད་པ་དང་། མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཡོད་མེད་གཉིས་དང་བྲལ་བར་གྲུབ་པས། ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་འཛིན་པ་རྟག་པར་འཛིན་པ་དང་། མེད་ཅེས་བྱ་བ་འཛིན་པ་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་གཉིས་ནི་བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར། བཞི་པ་བྲལ་བྱའི་མཐའ་གཉིས་ངོས་བཟུང་བ་ནི། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་པོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཁྱོད་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་གང་ཞིག རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དུས་ནམ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་རྫས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་གནས་པའམ། རྒྱུན་ཆད་པ་དེ་ནི་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་རང་བཞིན་དུ་བྱུང་ནས་ད་ལྟར་ཏེ་ཕྱིས་མེད་ཅེས་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་གྲུབ་མཐས་བརྟགས་པའི་རྟག་ཆད་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ལ། མཆོད་བརྗོད་དུ་བཤད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་རྟག་ཆད་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཐམས་ཅད་བསམ་ཡས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་མིན་པས། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཤེས་པས་རྣམ་པར་ཤིག །བྱིས་པ་གང་དག་སེམས་ཀྱི་དབང་སོང་བ། །དེ་དག་སྲིད་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་སྡུག་བསྔལ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། སྔོན་འདས་དུས་ཀྱི་བསྐལ་པ་བསམ་ཡས་ན། །མི་ཡི་གཙོ་བོ་བྱུང་བ་ངས་དྲན་ཏེ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་གཟིངས་ཀྱི་དོན་མཛད་པ། །མིང་ནི་དངོས་པོ་མེད་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ། །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ
Chinese
如果火的热量等事物是自性存在的，那么事物就是有法，任何时候都不会变成没有，因为是自性存在的缘故。周遍：因为自性变成其他是相违的，所以任何时候都不会合理。第二：事物是有法，凭借什么而变成其他呢？成为没有其他的变化，因为任何自性也不存在。如果说是像虚空中的花朵一样，那么按照你的观点，事物是有法，怎么能变成其他呢？成为不能变成其他，因为是自性存在的缘故，或者像是虚空中的无云一样。第三，将远离边见的宗派与中观相结合：将智者导师作为衡量标准，自己的宗派在进行辨析的时候，不要安住于有和没有的观点上，因为在辨析的时候，成立了远离有和没有二者。因此，执着于有，就会变成执着于常；执着于没有，就会变成视为断见。而这二者是善趣和恶趣的原因，因此是轮回的原因。第四，确定所要远离的两种边见：什么是常断两种边见呢？按照你的观点，任何内外的事物，如果是自性存在的，那么就会变成常，因为任何时候都不会没有的缘故。自性存在的那个事物，如果不在第二个刹那存在，或者中断了，那么就会变成断，因为之前是自性产生的，而现在即之后是没有的，因此是这样的。这是通过宗派来分析的常断，所以在名言中也不承认。在赞颂中说的是世间上著名的常断，所以要知道在名言中承认的差别。第二是与教证相结合：薄伽梵说：“一切不可思议，一切非生故，以知有无性，而得寂灭。凡诸幼稚者，为心所自在，彼等百千劫，受诸苦恼。”以及同样地：“过去无数劫，我忆人中主，为大仙人船，名从无物生。刚出生时
English
If things like the heat of fire exist by their own nature, then that thing is the subject, and it will never become non-existent, because it exists by its own nature. Pervasive: Because it is contradictory for self-nature to change into something else, it will never be reasonable. Second: Things are the subject, by what do they change into something else? It becomes without other changes, because no self-nature exists. If it is said to be like a flower in the sky, then according to your view, things are the subject, how can they change into something else? It becomes impossible to change into something else, because it exists by its own nature, or like a cloudless sky. Third, combining the view of the Middle Way that is free from extremes with the teachings: Taking the wise teacher as the standard, when one's own school analyzes, one should not dwell on the views of existence and non-existence, because when analyzing, it is established that it is free from both existence and non-existence. Therefore, clinging to existence will become clinging to permanence; clinging to non-existence will become viewing it as annihilation. And these two are the cause of good and bad destinies, therefore they are the cause of samsara. Fourth, identifying the two extremes to be abandoned: What are the two extremes of permanence and annihilation? According to your view, any internal or external thing, if it exists by its own nature, then it will become permanent, because it will never be non-existent. That thing that exists by its own nature, if it does not exist in the second moment, or is interrupted, then it will become annihilation, because it was previously produced by its own nature, and now, that is, later, it is non-existent, therefore it is like that. This is the permanence and annihilation analyzed through the tenets, so it is not even acknowledged in conventional terms. What is said in the praise is the permanence and annihilation famous in the world, so one should know the difference that is acknowledged in conventional terms. The second is combining with the scriptures: The Bhagavan said: "All are inconceivable, all are unborn, by knowing the nature of existence and non-existence, one attains peace. All those who are childish, who are controlled by the mind, will suffer for hundreds of thousands of kalpas." And similarly: "In countless past kalpas, I remember the lord of men, who was the boat of the great sage, whose name came from non-existence. As soon as he was born