Tibetan
ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་གཉིས་ནི་ཕྲད་པས་ཡིན་གྱི། མ་ཕྲད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཕྲད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་པ་ལ། ལུང་དེ་དག་དྲང་དོན་ཡིན་པས་ཕྲད་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དམ་བཅའ་མདོར་བསྟན། འཐད་པ་རྒྱས་པར་བཤད། སྐབས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བལྟ་བྱ་གཟུགས་དང་། ལྟ་བ་མིག་དང་། ལྟ་བ་པོ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གཉིས་གཉིས་ཏེ། མིག་དང་གཟུགས་སམ། མིག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། གཟུགས་ལ་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་གཅིག་ཆར་ཕན་ཚུན་དུ་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་། དེའི་རྟེན་ཆགས་པ་གཙོ་སེམས་དང་། ཆགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡང་གཉིས་གཉིས་དང་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་དུ་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གསུམ་པོ་རྣམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷག་མ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་དཔྱད་ནས་གཉིས་གཉིས་དང་། ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་དུ་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པས་ཕྲད་པ་མེད་པ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་ཕྲད་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལྡོག་ཁྱབ་བསྟན་ནས་རྟགས་འགོད། རིག་པ་དེ་གཞན་ལའང་བསྒྲེ། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཕྲད་པ་ལ་རྫས་གཞན་གྱིས་ཁྱབ་པས་གང་གི་ཕྱིར་བལྟ་བྱ་དང་། བལྟ་བ་དང་། ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རྣམས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་རྫས་གཞན་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་བྱ་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྲད་པར་གྱུར་ན་གཞན་དང་གཞན་དུ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བལྟ་བྱ་དང་། བལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཆོས་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་གཞན་ཉིད་མེད་པས་ཕྲད་པ་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི་དཔྱད་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཕྲད་པ་མེད་དེ། རྫས་གཞན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ། གཞན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་མེད་པས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་གཞན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། གཞན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་ཅིང་ལྟོས་ས་སྣམ་བུ་སོགས་མེད་ན་གཞན་བུམ་པ་ལ་སོགས་
Chinese
了知之法，此二者乃由相触而有，不相触则无有，如是说故，思及诸行有相触之故。然彼等经文乃不了义，为显示相触无自性之故，故作此安立。第二、分别之论有二，初、以理证成有三：立宗略述，道理广说，摄义归结。初者，所观之色，能观之眼，观者眼之识，此三者，二二者，眼与色，或眼与识，或识与色，互不相触，三者一切亦无有同时互相触及者。如是贪欲，及其所依贪著之主心，及所贪著之境悦意者，亦二二者及一切互不相触，其余烦恼嗔恚等三法，及余蕴耳等，亦以三种方式观察，二二者及一切互不相触。二者有二，由不成他故无有相触，彼性与他性亦无有相触。初者有三，由显示周遍之反体而立宗，此理亦比于他者，成立宗法。初者，相触为他物所周遍，故所观与能观及观者等，彼等无有周遍之他物，故周遍之相触不生，若生相触，则必须成立为他与他。二者，如是所观与能观等，互相观待之法，仅于彼性无有他性故无有相触，不仅如此，若观察外境瓶等任何物，亦不与氆氇等任何物相触，因不成他物之性故。三者有二，由互相观待故不成他，由无有他性之总相故不成他。初者，世间他瓶等乃依于他氆氇等，立为他之名言，若无有观待处氆氇等，则他瓶等
English
These two phenomena called "knowing" exist because of contact; without contact, they do not exist. Thinking that all conditioned things have contact, it is said. However, those scriptures are provisional, and this is stated to show that contact has no inherent nature. Secondly, the treatise on differentiation has two parts. First, establishing through reasoning has three aspects: stating the proposition in brief, explaining the reasons in detail, and summarizing the meaning of the occasion. The first is: the object to be seen (form), the seer (eye), and the one who sees (eye consciousness)—these three, two by two, such as eye and form, or eye and consciousness, or consciousness and form, do not touch each other. All three together also do not simultaneously touch each other. Similarly, desire, its basis (the mind that clings), and the object to be clung to (the appealing object), are also two by two, and all do not touch each other. The remaining afflictions, such as hatred, and the remaining sense bases, such as the ear, are also examined in three ways, two by two, and all do not touch each other. The second has two parts: no contact because of not being established as other, and no contact as being the same or other. The first has three parts: establishing the inverse pervasion and stating the sign, comparing this reasoning to others, and establishing the property of the subject. The first is: contact is pervaded by another substance. Therefore, the object to be seen, the seer, and the one who sees, etc., do not have that pervading other substance. Therefore, the pervaded (contact) does not occur, because if contact were to occur, it would have to be established as other and other. The second is: thus, the object to be seen, the seer, etc., are mutually dependent phenomena. Not only is there no contact because there is no otherness in their own nature, but also, if we examine external objects such as pots, they do not touch any cloth, etc., because they cannot be established as other substances. The third has two parts: not being established as other due to mutual dependence, and not being established as other due to the absence of a general characteristic of otherness. The first is: in the world, other pots, etc., depend on other cloths, etc., and are designated as other in name. If there is no basis for dependence, such as cloth, then other pots, etc.
Tibetan
པ་གཞན་གྱི་ཐ་སྙད་་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར། བུམ་པ་ནི་ཆོས་ཅན། སྣམ་བུ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་དེ། སྣམ་བུ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཞན་གང་ཞིག་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བུམ་པ་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་དུ་གྲུབ་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་སྙམ་ན། བུམ་པའི་གཞན་དེ་ཆོས་ཅན། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་གཞན་མེད་པར་ཡང་གཞན་དུ་འགྱུར་ཏེ། གཞན་སྣམ་བུ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཞན་མེད་པར་ནི། བུམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མིན་པར་འཇིག་རྟེན་ན་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དག་གཞན་ཉིད་ཅེས་པའི་སྤྱི་དང་འབྲེལ་བས་གཞན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་གཞན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དེ་དང་འགལ་བ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གསལ་བ་གཞན་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། གསལ་བ་གཞན་ནམ་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དེར་འཇོག་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་ཕྲད་པ་མེད་པ་ནི། ཕྲད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། ངོ་བོ་གཅིག་པའམ་གཞན་པ་ཞིག་ལ་རྟོག་དྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་དེ་ནི་དེ་དང་ཕྲད་པ་མེད་དེ། རང་ལ་ཕྲད་བྱ་ཕྲད་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་གཞན་དང་གཞན་ཡང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཐ་དད་ན་ཡུལ་དུས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཕྲད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་བཞིན་པ་དང་། བྱ་བ་རྫོགས་པས་ཕྲད་པ་དང་། བྱ་བ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཕྲད་པ་པོ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲད་པ་རིག་པས་དཔྱད་ནས་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མིག་ནི་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་མཐོང་འགྱུར་ཏེ། །མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པའང་། །མཚན་མོ་རྐྱེན་རྣམས་མེད་ན་མཐོང་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ལྡན་དང་བྲལ་བ་རྣམ་རྟོག་ཡིན། །མིག་ནི་སྣང་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཡིད་འོང་དང་། །ཡིད་དུ་མི་འོང་སྣ་ཚོ
Chinese
因为见到其他的名称不能成立。瓶子是所立宗，不应是不同于氆氇（藏毯）的，因为依赖于氆氇。周遍式：依赖于某事物而成为其他事物的，真实地不应不同于该事物，如同苗芽不应不同于种子一样。如果认为，即使不依赖于氆氇等，瓶子也不会成为其他，但依赖于它而成为其他，所以没有过失。那么，瓶子的那个“其他”是所立宗，即使没有氆氇等“其他”，也会变成“其他”，因为在没有氆氇的情况下，自性上成为“其他”的时候，就是因为这个缘故。不能这样认为，因为在没有氆氇等“其他”的情况下，瓶子变成“其他”是不存在的，因为在世间见到的是这样，所以没有自性上成为“其他”的情况。第二，其他宗派认为，通过与名为“其他性”的共相联系，才安立为“其他”的名称。如果这样认为，“其他性”的共相，在显现为“其他”的事物上是不存在的，因为在那里没有观察到。在显现为“非其他”的事物上也是不存在的，因为存在着与之相违背的“一性”的共相。这样，如果不存在安立显现为“其他”的理由，即“其他性”的共相，那么显现为“其他”或“非其他”的事物本身也是不存在的，因为没有对它和它们进行安立的事物。第二，在“彼性”和“他性”中没有相遇的情况，如果相遇是自性存在的，那么就会直接想到本体相同或不同的事物。如果按照第一种情况，“彼性”与它自身没有相遇，因为对于自身来说，没有能相遇者和所相遇者。如果按照第二种情况，其他和他者也不会相遇，因为如果事物是不同的，就不可能在同一时间和地点聚集。第三，总结此时的意义：正在进行相遇的行为，以及行为完成后的相遇，以及被行为所支配的相遇者也是不存在的，因为通过理智分析相遇已经被遮止了。第二，与圣教结合：薄伽梵说：眼睛具备则能见一切，眼睛所见诸色，若无夜晚之缘则不能见，是故有合有离皆为分别。眼睛依赖于光明，可爱与不可爱，种种
English
Because it is seen that other terms cannot be established. The pot is the subject of the proposition, it should not be different from the woolen cloth (Tibetan carpet), because it depends on the woolen cloth. The pervasion is: whatever depends on something and becomes something else, truly should not be different from that thing, just as a sprout should not be different from a seed. If it is thought that even if the pot does not depend on the woolen cloth, etc., it will not become something else, but it becomes something else by depending on it, so there is no fault. Then, that "other" of the pot is the subject of the proposition, even without the "other" of the woolen cloth, etc., it will become "other", because when it becomes "other" by its own nature without the woolen cloth, it is for this reason. It cannot be thought like this, because in the absence of "other" such as woolen cloth, etc., the pot becoming "other" does not exist, because it is seen in the world like this, so there is no situation of becoming "other" by its own nature. Second, other schools think that by connecting with the universal called "otherness", it is established as the name of "other". If it is thought like this, the universal of "otherness" does not exist in things that appear as "other", because it is not observed there. It also does not exist in things that appear as "non-other", because there exists the universal of "oneness" which contradicts it. Thus, if there is no reason to establish appearance as "other", that is, the universal of "otherness", then the things that appear as "other" or "non-other" themselves do not exist, because there is nothing to establish it and them. Second, there is no encounter between "thatness" and "otherness", if the encounter exists by its own nature, then one will directly think of things with the same or different essence. If according to the first situation, "thatness" does not encounter itself, because for itself, there is no one who can encounter and what is encountered. If according to the second situation, the other and the other will not encounter either, because if things are different, it is impossible to gather in the same time and place. Third, summarizing the meaning of this time: the act of encountering that is happening, and the encounter after the act is completed, and the encounterer who is dominated by the act also does not exist, because encountering has already been refuted by intellectual analysis. Second, combining with the scriptures: The Bhagavan said: The eye, if possessed, will see everything, whatever forms are seen by the eye, if there is no condition of night, it will not be seen, therefore having union and separation are all discriminations. The eye depends on light, lovely and unlovely, various.