Tibetan
བས་དེ་ཉིད་ལ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དེ། གནས་སྐབས་སྔ་མ་མ་བཏང་བར་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་གྱི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་ཉིད་ལ་ཡང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་གཞན་ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་གྱུར་ཟིན་པ་ཡིན་པས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དཔེས་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་གཞོན་ནུའི་གནས་སྐབས་མདོར་བ་མི་རྒ་སྟེ། གནས་སྐབས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞོན་ནུའི་གནས་སྐབས་དོར་ནས་རྒ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། གཞོན་ནུའི་གནས་སྐབས་དོར་བ་ཉིད་རྒས་པ་ཡིན་པས། གང་གི་ཕྱིར་རྒས་པ་ཡང་མི་རྒ་སྟེ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དཔྱད་ན་གཞན་འགྱུར་མི་འཐད་དེ། སྔར་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་ན། འོ་མ་ཉིད་ནི་མ་དོར་བར་ཞོར་འགྱུར་ལ། སྔར་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་གཞན་དུ་འགྱུར་ན་ཡང་འོ་མ་ལས་གཞན་ཆུ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་ནི་ཞོའི་དངོས་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དགག་པ་དངོས། དེ་ལ་ལུང་འགལ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མི་འཐད་དེ། མི་སྟོང་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། གལ་ཏེ་དགག་བྱ་གང་ཟག་དང་ཆོས་བདེན་པའི་དངོས་པོས་མི་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་དེ་བཀག་པའི་གང་ཟག་དང་ཆོས་བདེན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་ཡང་། ལྟོས་ས་གང་ཟག་དང་ཆོས། བདེན་པའི་དངོས་པོས་མི་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་གང་ཟག་དང་ཆོས་བདེན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པ་ག་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྐྱེས་བུ་མི་བདེན་པས་དེ་ཤི་བ་མི་བདེན་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་དབུས་མཐའ་དང་། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུ་སོགས་ལས། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་གཉིས་སྟོང་གི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་དུ་འདོད་པའི་རྣམ་རིག་པའི་ལྟ་བ་དགག་བྱའི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་འགོག་པ་ཡིན་ཀྱང་། བོད་འདིར་དེའི་མིང་འདོགས་གཞན་སྟོང་དུ་བསྒྱུར་ནས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་དང་འགལ་བ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་རང་གི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་བསླུ་བར་མ་བྱེད་ཅིག གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་ཐུབ
Chinese
因此，它本身不会变成其他东西，因为在没有放弃先前的状态的情况下变成其他东西是矛盾的。即使从先前的状态变成其他的状态，也不会有变成其他东西的情况，因为获得其他状态本身就已经变成了其他东西，所以变成其他东西是没有意义的。用例子来说明这一点：为什么放弃了年轻的状态就不会变老呢？因为状态之间是相互矛盾的。如果认为放弃了年轻的状态就会变老，那么放弃年轻的状态本身就是衰老，因此，为什么衰老也不会衰老呢？因为没有意义。此外，如果进行分析，变成其他东西是不合理的。如果先前的状态本身变成了其他东西，那么牛奶本身在没有被放弃的情况下就变成了酸奶。如果先前的状态本身变成了其他东西，那么除了牛奶之外，水等什么东西会变成酸奶的实体呢？这是不可能的。第二部分分为两部分：实际的驳斥和消除与经文的矛盾。第一部分是：事物本身不可能真正具有空性的属性，因为没有不空的事物。这是普遍的。如果被否定的事物，即人与法，存在着真实事物的不空的部分，那么否定它的人与法，就会存在真实事物的空的部分。然而，由于作为参照的人与法，不存在真实事物的不空的部分，那么，依赖于它的人与法，怎么会存在真实事物的空的部分呢？例如，梦中的人是不真实的，所以他的死亡也是不真实的。这在《中边论》和《八千颂广释》等中，将认为能取所取二者的事物不存在，存在二空的事物是空性的特征，以及否定人与法的我之后，空性的事物是事物不存在的自性，作为空性的空性基础的法相唯识宗的观点作为否定的主要对象进行驳斥。然而，在藏地，将它的名称改为他空，并认为这是中观的最终观点，这完全与龙树父子的中观论典相违背，所以不要欺骗自己的追随者。第二部分是：如果是这样，那么。
English
Therefore, it itself does not transform into something else, because transforming into something else without abandoning the previous state is contradictory. Even from the previous state to another state, there is no transformation into something else, because obtaining another state itself has already transformed into something else, so transforming into something else is meaningless. This is illustrated with an example: Why doesn't one age when abandoning the state of youth? Because the states are mutually contradictory. If one thinks that abandoning the state of youth will lead to aging, then abandoning the state of youth itself is aging. Therefore, why doesn't aging also age? Because it is meaningless. Furthermore, if analyzed, transforming into something else is unreasonable. If the previous state itself transforms into something else, then the milk itself transforms into yogurt without being abandoned. If something other than the previous state itself transforms into something else, then what, such as water, other than milk, would become the entity of yogurt? This is impossible. The second part is divided into two parts: the actual refutation and the elimination of scriptural contradictions. The first part is: it is unreasonable for things to truly possess the attribute of emptiness, because there is nothing that is not empty. This is universal. If the object to be negated, namely persons and phenomena, had a non-empty part of true entities, then the persons and phenomena that negate it would have an empty part of true entities. However, since the basis of reference, persons and phenomena, does not have even a small non-empty part of true entities, how could there be emptiness of true entities in persons and phenomena that depend on it? For example, just as a person in a dream is not true, his death is also not true. This, in the Madhyāntavibhāga and the Aṣṭasāhasrikāprajñāpāramitābhisaṃdhyālaṃkāra, etc., refutes the Yogācāra view that considers the absence of entities of the two apprehensions to be the characteristic of emptiness, and the nature of emptiness as the basis of emptiness, with the emptiness of entities as the nature of non-existence after negating the self of persons and phenomena, as the main object of negation. However, in Tibet, changing its name to "other-emptiness" and considering it the ultimate view of Madhyamaka is completely contrary to the Madhyamaka treatises of Nāgārjuna and his sons, so do not deceive your followers. The second part is: If that is the case, then.