Tibetan
་པས་མདོ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གསུངས་པ་ཚུལ་འདིས་བསལ་བས་ལུང་དང་འགལ་ཞིང་། ལུང་དང་རིག་པས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས། ལོག་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟབ་མོའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་སྟོང་མི་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ཐོག་མའི་དགག་བྱ་དང་། དེ་བཀག་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་གྱི་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟུང་བའི་གང་ཟག་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་བཀག་ཟིན་ནས་དེས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་མདོའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤང་བྱའི་དགྲ་ལས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུང་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཞེས་དང་། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་གཟུགས་སྟོང་པའམ་མི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཅི་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་སྟོང་ཉིད་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ལྟ་བ་ཀུན་ངེས་པར་འབྱིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་མི་མཁས་པ་གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་ལྟ་བ་དེ་དག་སྲིད་པ་ལས་ཐར་པའམ། སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀ་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ་འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་མདོ་ལས། གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྟོང་པ་དང་། གང་མཚན་མ་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་མཚན་མ་མེད་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། གང་སྨོན་པ་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་སྨོན་པ་མེད་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྨོན་པ་མེད་པར་གང་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་ནི་འོད་སྲུང་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འོད་སྲུང་གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་ངའི་གསུང་རབ་འདི་ལས་ཉམས། རབ་ཏུ་ཉམས་ཞེས་དང་། འོད་སྲུང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ལ་གནས་པ་བླའི། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འོད་སྲུང་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན། འོད་སྲུང་གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ལྟ་བ་དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ངས་བཤད་དོ། །འོད་སྲུང་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ནད་པ་ཞིག་ཡོད་ལ། སྨན་པས་དེ་ལ་སྨན་བཏང་ནས། སྨན་དེས་དེའི་ནད་ཐམས་ཅད་སྐྱོད་དེ་སྨན་ལྟོ་ན་འདུག་པ་ཉིད་མི་འབྱུང་ན། འོད་སྲུང་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། མི་དེ་ནད་དེ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རམ། གསོལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མི་འགྱུར་ལགས་ཏེ། གང་སྨན་དེས་ནད་ཐམས་ཅད་སྐྱོད་ནས་སྨན་ལྟོར་མཆིས་པ་ཉིད་མ་བྱུང་ན་མི་དེའི་བྲོ་ནད་ཤིན་ཏུ་ཚབས་ཆེ་བར་འགྱུར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འོད་སྲུང་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ན་འོད་སྲུང་གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་ལྟ་བ་དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞུང་ལས་བཤད་པའི་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཙལ་བའི་ཚེ་ཡོད་མེད་དང་། སྟོང་མི་སྟོང་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་གང་ཡང་མ་རྙེད་པ་ཞིག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བོད་ཁ་ཅིག དགག་བྱ་བདེན་པ་བཀག་ནས་བདེན་པར་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ཞེན་པ་འགོག་ཏུ་མི་རུང་བར་འདོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས་གསལ་བར་བཀག་ལ། གཞན་དག་ཆོས་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་ཀྱང་བདེན་པར་ཞེན་པའི་བློ་སྤང་བྱར་འདོད་པའི་དཔེར་གཉེན་པོ་ཉིད་ལ་ཞེན་པ་སྤང་བྱར་བྱེད་པ་བཀོད་པ་ནི་ཞེན་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱུང་བར་ཞེན་བྱེད་ཀྱི་བློ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་དབུ་ཚད་ཀྱི་རིག་པའི་སྙིང་པོ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཞིང་། གཉེན་པོ་བཙལ་ན་མ་རྙེད་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན་གཉེན་པོ་ལ་ཞེན་པའི་བློ་ཡང་སྤོང་བའི་ཐབས་མེད་པས། དཔེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེན་བྱེད་ཀྱི་བློ་སྤོང་བ་ལ་ཞེན་ཡུལ་བཙལ་ནས་མ་རྙེད་པ་དགོས་པར་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས། འདུ་བྱེད་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བྱ་བ་ཕྲད་པ་དགག་པ། སྐྱེད་བྱེད་རྒྱུ་རྐྱེན་དགག་པ། གནས་སྐབས་བཅིང་ཐར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་འབྲེལ་ནི། འདུ་བྱེད་བརྟག་པར་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། མདོ་ལས། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་དང་། གསུམ་འདུས་པ་ལས་རེག་པའོ། །རེག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ནི་ཚོར་བའོ། །ཞེས་དང་། ཚོར་བ་དང་འདུ་
Chinese
如果有人以这种方式否定了经中所说的三种解脱门，这与经文相违背，并且诽谤了以理证成立的法性空性，那么就会变成邪见吗？不是这样的。深奥的经中所说的空性的含义，是指空与非空等最初的破斥对象，以及断绝了对它的破斥的一切戏论，而不是你所执着的补特伽罗和法的我执被破斥后，由此而成的空性成为一种断灭。因为这不是经的本意。战胜了应断之敌的诸佛世尊在《宝积经》中说：“迦叶，从一切见解中必定解脱的，唯有空性。”以及《胜母经》中说：“如果认为色是空或非空，那就是在执着相，而不是在修习般若波罗蜜多。然而，如果什么都不执着，那就是在修习般若波罗蜜多。”因此，经中说必须舍弃一切对空性有无等法的执着。因此，那些不聪明的人，如果认为空性是以自性成立的，那么他们就无法获得从轮回中解脱，或者既不处于轮回也不处于寂灭的涅槃，经中是这样说的，下面会讲到。第二，结合经文来说，《宝积经》中说：“不是空性使诸法空，而是诸法本身就是空的。不是无相使诸法无相，而是诸法本身就是无相的。不是无愿使诸法无愿，而是诸法本身就是无愿的。像这样分别观察，迦叶，这就是以中道正确地分别观察诸法。迦叶，那些执着于空性，并以空性为目标的人，已经从我的教法中退失，完全退失。”以及“迦叶，执着于人我见如同须弥山一样的人是好的，但是具有增上慢而执着于空性的人就不是这样了。为什么呢？迦叶，从一切见解中产生的是空性，迦叶，如果有人只执着于空性，那我是说他是不可救药的。”
English
If someone negates the three doors of liberation mentioned in the sutras in this way, is it contradictory to the scriptures, and by slandering the emptiness of reality established by reason, will it become a wrong view? It is not like that. The meaning of emptiness spoken of in the profound sutras refers to the initial objects of negation such as empty and non-empty, and is free from all elaborations of negating it, but it is not that the emptiness resulting from the negation of the self of the person and the self of phenomena that you hold becomes a cessation. Because this is not the intention of the sutra. The Buddhas, the World Honored Ones, who have conquered the enemy to be abandoned, said in the Ratnakuta Sutra: "Kashyapa, what is certain to arise from all views is only emptiness." And in the Prajnaparamita Sutra it says: "If one practices thinking that form is empty or not empty, then one is practicing with signs, and not practicing the Perfection of Wisdom. However, if one does not practice with anything, then one is practicing the Perfection of Wisdom." Therefore, it is said in the sutras that all views of emptiness, existence, etc., must be abandoned. Therefore, those who are not wise, if they think that emptiness is established by its own nature, then they cannot attain liberation from samsara, or nirvana that is neither in samsara nor in peace, the sutra says so, and it will be shown below. Secondly, in connection with the scriptures, the Ratnakuta Sutra says: "It is not emptiness that makes all phenomena empty, but phenomena themselves are empty. It is not signlessness that makes all phenomena signless, but phenomena themselves are signless. It is not wishlessness that makes all phenomena wishless, but phenomena themselves are wishless. To distinguish in this way, Kashyapa, this is called rightly distinguishing all phenomena on the Middle Way. Kashyapa, those who focus on emptiness and contemplate emptiness are degenerating from my teachings, completely degenerating." And "Kashyapa, it is better for someone who holds the view of self to be as great as Mount Sumeru, but it is not so for someone who holds the view of emptiness with pride. Why? Kashyapa, emptiness arises from all views, Kashyapa, if someone only clings to emptiness, then I say that he is incurable."
Chinese
哦！ 像这样，比如有一个病人，医生给他开了药，那药能消除他所有的疾病，但药渣却不会留在他肚子里，觉护，你觉得怎么样？那人能从那疾病中解脱吗？ 禀告世尊，那是不可能的，因为如果那药能消除所有的疾病，却不留下药渣，那人的肠胃病就会非常严重。 世尊开示说： 觉护，同样地，如果认为一切现象的根源仅仅是空性，觉护，如果有人只执着于空性，那是无法救治的。 我是这么说的。 这样说，当用经论中所说的理智去寻找时，对于有无、空不空等任何边见都无法找到，只是名言上称之为中观的见解。 应当明白，所谓的“见解”实际上没有任何实有成立。 有些藏人认为，所破的实有被破除后，认为“没有实有”的执着是无法断除的，这在《菩提心释》中已经明确驳斥了。 另一些人认为，即使法性是实有成立的，但执着于实有的心也应该被舍弃，例如，将对治法本身的执着也作为舍弃的对象。 这表明，在没有推翻执着对象的情况下，无法舍弃执着的心，这是不了解中观理智精髓的过失。 如果找不到对治法，也就没有办法舍弃对对治法的执着。 因此，这个例子本身也证明，要舍弃执着的心，就必须寻找执着的对象，并且找不到它。 第三部分是：《中观根本慧论》的释论《正确见解之光》中，关于“行蕴品”的解释，也就是第十三品的解释。 第二部分，驳斥对它的论证，分为三部分： 驳斥行为的相遇，驳斥产生的原因和条件，驳斥暂时的束缚和解脱。 第一部分分为三点，第一点是详细解释的关联： 在“行蕴品”中，虽然驳斥了事物以自性成立，但即使如此，它仍然存在。 如经中所说：“以眼和色为缘，产生眼识。” 以及“三者聚合产生触。” “与触同时产生的是受。” 以及“受和
English
O! Like this, for example, there is a sick person, and the doctor prescribes medicine for him. If that medicine can eliminate all his diseases, but the dregs of the medicine do not remain in his stomach, Jowo Sung, what do you think? Can that person be liberated from that disease? The Blessed One replied, "That is impossible, because if that medicine can eliminate all the diseases, but does not leave any dregs, that person's stomach disease will become very serious." The Blessed One said: Jowo Sung, similarly, if one thinks that the origin of all phenomena is only emptiness, Jowo Sung, if someone only clings to emptiness, that is incurable. That's what I said. It is said that when one searches with the intelligence spoken of in the scriptures, one cannot find any extreme view such as existence or non-existence, emptiness or non-emptiness, and one merely calls it the view of the Middle Way. One should understand that there is no real establishment in what is called "view." Some Tibetans believe that after the object to be refuted, the real, is refuted, the clinging to the idea that "there is no real" cannot be eliminated, which has been clearly refuted in the Bodhicitta Commentary. Others believe that even if the nature of phenomena is established as real, the mind that clings to reality should be abandoned, for example, the clinging to the antidote itself is also taken as an object to be abandoned. This shows that without refuting the object of clinging, one cannot abandon the clinging mind, which is the fault of not understanding the essence of Madhyamaka reasoning. If one cannot find an antidote, there is no way to abandon the clinging to the antidote. Therefore, the example itself also proves that in order to abandon the clinging mind, one must search for the object of clinging and not find it. The third part is: In the commentary on the Root Wisdom of the Middle Way, "The Light of Correct View," the explanation of the "Chapter on Formations," which is the explanation of the thirteenth chapter. The second part, refuting the proof of it, is divided into three parts: Refuting the encounter of actions, refuting the causes and conditions of production, and refuting the temporary bondage and liberation. The first part is divided into three points, the first point is the connection of detailed explanation: In the "Chapter on Formations," although it is refuted that things are established by their own nature, even so, it still exists. As it says in the sutra: "Depending on the eye and the form, eye consciousness arises." And "The union of the three produces contact." "What arises simultaneously with contact is feeling." And "Feeling and