Tibetan
གས་གཟུགས་མཐོང་བས། །དེ་ལྟར་ལྡན་ལས་བརྟེན་ཏེ་མཐོང་བས་ན། །དེ་ཕྱིར་མིག་གིས་ནམ་ཡང་མཐོང་བ་མེད། །གང་དག་རང་བཞིན་མེད་ཆོས་འདི་ཤེས་པ། །དཔའ་བོ་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་མྱ་ངན་འདའ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྤྱད་ཀྱང་ཆགས་མེད་ཅིང་། །ཆགས་པ་རྣམས་སྤངས་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་བྱེད། །འདི་ན་སེམས་ཅན་འགའ་མེད་སྲོག་མེད་ཀྱང་། །མི་དབང་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཕན་པ་མཛད། །སེམས་ཅན་ཡོད་པ་མིན་ཡང་དོན་མཛད་པ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་དེ་ནི་དཀའ་བ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལ་ནམ་ཡང་ཆགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་དག་ཆོས་ཉིད་འདི་ལ་མོས་གྱུར་པ། །དེ་དག་ཡིད་ནི་སྲིད་ལ་ཆགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གང་གིས་ལམ་བསྒོམ་ཆོས་ཀུན་སྟོང་པ་དང་། །བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་བྱས་ནས། །ཆོས་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་བསྒོམ་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་སྤོབས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དུས་མཉམ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྲད་པ་དངོས་སུ་བཀག་ནས་ཤུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྲད་པ་ཁས་ལེན་པའི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས། ཕྲད་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བཞི་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་སྐྱེད་བྱེད་རྒྱུ་རྐྱེན་དགག་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་འབྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཀག་པ་དེ་ལྟ་ནའང་མྱུ་གུ་དང་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། ས་བོན་དང་། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་མཐའ་བཞིར་གྲུབ་པ་དགག རང་བཞིན་ལ་གཞན་འགྱུར་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག མཐའ་བྲལ་གྱི་དབུ་མ་ལ་བློ་སྦྱར་བ། བྲལ་བྱའི་མཐའ་གཉིས་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་དང་གཞན་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་དགག དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དགག བཀག་པའི་དོན་དུ་ལྟ་བ་སྨད། བཀག་པ་དེ་ཉིད་ལུང་དང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་དགག གཞ
Chinese
观见色身故，如是依于具足而见故，是故眼根终不见。何者了知此无自性法，彼等勇士超脱世间忧伤。享用欲妙亦无贪著，断除贪著调伏有情。此处无有有情亦无命，君主等亦利益有情。虽非有情然作利乐事，彼等之事甚为难。如是说至，于彼从无有贪著。何者信解此法性，彼等之心不贪著于有。如是说之间。如是何者修道诸法皆空性，及由无我智慧极增长，此等诸法若能善修习，彼之勇气即成无障碍。如是宣说，遮止同时之因缘自性相遇，而于言说中暗示容许相遇，应知是显示二谛双运。三者，中观根本慧论之释，名为“真实见之光”，即第十四品“相遇观察”之释也。第二，破除生起之因缘，分三：第一，解释品之关联：如是遮止事物之自性及其成立之理，然则，萌芽与造作等内外诸事物，实乃自性存在，以其依于种子及无明等因缘而生故。若作是念，实则因缘不成，然于名言中，依于因缘而生，犹如幻化，是无自性。为显示此义，故说此品。第二，此品之正文分二，第一，以理成立分四：遮止自性成立之四边，于自性上遮止他性转变之差别，于离边之中观生起定解，认识所离之二边。第一分四：遮止自性与他性实有成立，遮止实有与非实有成立，贬低执著于遮止之意义，将遮止之义与经文结合。第一分二：遮止自性成立，
English
Having seen the form body, thus, because it is seen by relying on the complete possession, therefore, the eye never sees. Those who know this Dharma of no self-nature, those heroes transcend the sorrow of the world. Even though enjoying the qualities of desire, they are without attachment, abandoning attachments, they subdue sentient beings. Here, although there are no sentient beings and no life, the lords benefit sentient beings. Although they are not sentient beings, they accomplish beneficial deeds, their deeds are very difficult. Thus it is said, in that, there is never any attachment. Those who have faith in this Dharma nature, their minds will not be attached to existence. Thus it is said in between. Likewise, whoever cultivates the path, all Dharmas are emptiness, and from the wisdom of selflessness, greatly increases, if these Dharmas are well cultivated, his courage will become unobstructed. Thus it is said, by directly blocking the coincidence of simultaneous causes and conditions by nature, and implicitly acknowledging the coincidence in speech, it should be known that the union of the two truths is shown. The third is, the commentary on the Fundamental Wisdom of the Middle Way, called "The Light of True View", which is the explanation of the fourteenth chapter, "Examination of Meeting". Second, refuting the causes and conditions of arising, divided into three: First, the connection of the chapter is: Thus, the self-nature of things and the reason for their establishment are refuted, but sprouts and formations and other internal and external things are indeed existent by their own nature, because they arise depending on causes and conditions such as seeds and ignorance. If one thinks so, in reality, causes and conditions are not established, but in name, they arise depending on causes and conditions, like an illusion, they are without self-nature. In order to show this meaning, this chapter is spoken. Second, the text of this chapter is divided into two, first, establishing by reason is divided into four: refuting the four extremes of self-nature's establishment, refuting the distinction of other-nature transformation on self-nature, generating conviction in the Middle Way that is free from extremes, and recognizing the two extremes to be abandoned. The first is divided into four: refuting the real establishment of self-nature and other-nature, refuting the establishment of real and unreal, belittling the view of clinging to the meaning of refutation, and combining the meaning of refutation with the scriptures. The first is divided into two: refuting the establishment of self-nature,
Tibetan
ན་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བ་དོན་མེད་པ། རང་བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བར་འགལ་བ། ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་ལུགས་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་མ་འོངས་པ་ན་ཡོད་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བར་འདོད་པ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་གྱི་དངོས་པོ་བཞིན། གཉིས་པ་ནི། མདོ་སེམས་གཉིས་པོ་དག སྔར་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཕྱིས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་དུ་འབྱུང་བས་ཉེས་པ་དེར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཁྱོད་འདོད་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཅན། བྱས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འདོད་དོ་སྙམ་ན། རང་བཞིན་བྱས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་ཅི་ལྟ་བུར་ན་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་མེའི་ཚ་བ་ལྟར་དེའི་ངོ་བོ་མི་འདོར་ཞིང་། དེ་བདག་གིར་བྱེད་པས་དེ་ལས་མི་འཁྲུལ་བ་ལ་རང་བཞིན་ཅེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེའི་ཚ་བ་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྟན་པར་མི་ནུས་མོད། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། ངོ་བོ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བཅོས་པ་མིན་པ་དང་། ཐ་སྙད་རྣམ་འཇོག་ཆོས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་དང་། གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཡིན་ལ། དེའི་མཚན་གཞི་ནི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱོན་ཡང་རུང་མ་བྱོན་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་གནས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ནི། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་ག་ལ་ཡོད་དེ། གཞན་གྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི་རང་གི་དངོས་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་གྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བརྗོད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱབ་དགོས་པས་སོ། །གཉིས་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོར་གྲུབ་པ་དགག དངོས་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་རང་བཞིན་དང་གཞན་དངོས་བཀག་ཀྱང་དངོས་པོ་ཙམ་ནི་མ་བཀག་པས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། མྱུ་གུ་དང་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་དངོ
Chinese
ན་，驳斥真实成立。第一部分有三点：自性从因缘产生是无意义的；自性从因缘产生是相违的；名言中陈述自己的宗派。第一点是：分别说部认为未来存在的诸法自性，是从因缘产生的，这不合道理，因为它已经成立了，如同现在的诸法一样。第二点是：经部和唯识二者，虽然先前没有成立，但后来依靠因缘而自性产生，认为不会有那个过失。如果这样想，你所承认的自性，是有法，会变成是造作的，因为是从因缘产生的。如果这样认为，自性成为造作的，怎么会可以呢？因为世间上如同火的热性一样，不舍弃它的体性，并且拥有它，不从它错乱，所以称为自性。火的热性是自性，也只是世间上的说法而已，实际上并非如此，因为它是因缘所造作的。第三点是：那么诸法的究竟自性是怎样的呢？虽然不能如实地显示自己的体性，但为了调伏众生的分别念，无漏智慧的对境，诸法的究竟自性的特征是：体性不是因缘所造作的；名言安立不依赖于其他法；不会改变。具备这三种法，它的例子是离戏论的法性，即使如来出世或不出世，诸法的法性也只是安住而已。如是宣说的缘故。第二，因为诸法没有自性，哪里会有他性呢？因为他性的自性是依赖于自性，才说是他性的自性。这样说来，必须以自性来周遍。第二，驳斥以实有和非实有成立，分为二：驳斥以实有成立；驳斥以非实有成立。第一点是：既然这样，自性和他物都驳斥了，但仅仅是事物本身并没有驳斥，所以是存在的，如果这样想。那么，芽和作意等等内外之物
English
Na, refuting true establishment. The first part has three points: it is meaningless for self-nature to arise from causes and conditions; it is contradictory for self-nature to arise from causes and conditions; stating one's own school in name. The first point is: the Vaibhashikas believe that the self-nature of things that exist in the future arises from causes and conditions, which is unreasonable, because it has already been established, just like the things of the present. The second point is: the Sutra School and the Consciousness-only School both think that although they were not established before, they later rely on causes and conditions to arise spontaneously, so they think that there will be no fault. If you think so, the self-nature you admit is a dharma, and it will become artificial, because it arises from causes and conditions. If you think so, how can self-nature become artificial? Because in the world, like the heat of fire, it does not abandon its nature, and it possesses it, and it is not confused from it, so it is called self-nature. The heat of fire is self-nature, which is only a saying in the world, but it is not actually the case, because it is made by causes and conditions. The third point is: then what is the ultimate self-nature of all dharmas? Although one's own nature cannot be shown as it is, in order to subdue the discriminating minds of sentient beings, the object of unpolluted wisdom, the characteristics of the ultimate self-nature of all dharmas are: the nature is not made by causes and conditions; the establishment of names does not depend on other dharmas; it will not change. It has these three dharmas, and its example is the nature of dharma that is free from elaboration, even if the Tathagatas appear or do not appear, the nature of all dharmas is only abiding. It is said so. Second, since there is no self-nature in all dharmas, where can there be otherness? Because the self-nature of otherness depends on self-nature, it is said to be the self-nature of otherness. In this way, it must be pervaded by self-nature. Second, refuting establishment as real and unreal, divided into two: refuting establishment as real; refuting establishment as unreal. The first point is: Since in this way, self-nature and other things are refuted, but only things themselves are not refuted, so they exist, if you think so. Then, sprouts and intentions and other internal and external things