Tibetan
ང་། སྲོག་ཆགས་གསོད་པའི་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་བརྩིགས་པས་ཕྱིས་དེར་སྲོག་ཆགས་ཅི་ཙམ་བསད་པ་ན་རྩིག་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་བའང་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རིག་བྱེད་ལ་དགེ་མི་དགེ་གཉིས། རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལ་སྡོམ་པ་དང་། སྡོམ་མིན་གཉིས། ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བ་ལ་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཏེ། བསམ་པའི་ལས་དྲུག་དང་། སྔར་བཤད་པའི་སེམས་པའི་ལས་དང་ཆོས་དེ་བདུན་ལས་ཀྱི་མཚན་གཞིར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་རྟག་ཆད་སྤོང་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་ཆད་དུ་ཐལ་བའི་རྩོད་པ་འགོད་པ། སྐྱོན་སྤོང་གི་ལན་བརྗོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ལས་དེ་དག་འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་ན་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་མི་གནས་པར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་འགག་ནའང་། ས་བོན་ཚིག་པ་ལས་མྱུ་གུ་ལྟར་འགག་པར་གྱུར་པའི་ལས་ཀྱིས་ཅི་ལྟར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེད་པར་མི་ནུས་པས་ལས་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ནི་རྒོལ་བ་རྟོག་དཔྱོད་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོགས་པ་ཡིན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ངོས་བཟུང་ཅན་ནི་མི་དགོས་ལ། ལན་ནི་ལས་འབྲས་ཁས་བླངས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཏབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས། འདིར་ནི་རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་གིས་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་དོགས་པ་བསླང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུན་ཁས་བླངས་ནས་རྟག་ཆད་ཀྱི་སྐྱོན་སྤོང་ཚུལ། དེ་ཉིད་རིགས་པས་དགག་པ། ཆུད་མི་ཟ་ཁས་བླངས་པའི་རྟག་ཆད་ཀྱི་སྐྱོན་སྤོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དཔེ་བསྟན་པ། དོན་ལ་སྦྱར་བ། སྐབས་ཀྱི་ལས་འབྲས་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་པ་དག ཅི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་མྱུ་གུ་དང་། ལྗང་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གང་ནི་ས་བོན་ལས་ནི་མངོན་པར་འབྱུང་ཞིང་། རྒྱུན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་ལོ་ཐོག་འབྱུང་ལ། སྔར་གྱི་ས་བོན་ནི་མེད་ན། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་དང་། འབྲས་བུ་ལོ་ཐོག་དེའང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གྲུབ་བོ། །འདི་ལ་ས་བོན་མི་འགག་པའམ། རྒྱུན་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་མ་གྱུར་པར་འགགས་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་ས་བོན་འབྲས་བུའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་འགགས་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུན་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ནས་འགགས་པས་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་དང་།
Chinese
我，建造屠杀生灵的寺庙等等，之后在那里屠杀了多少生灵，建造者的后代就会产生多少非福德，这也是同样的道理，有两种情况。这样说来，吠陀有善与非善两种，非吠陀有戒律和非戒律两种，享受所产生的有福德和非福德两种，这六种是思，之前所说的心的业和法这七种被认为是业的基础，这是数量上的区分。第二，避免常断论的方式有两种：提出陷入常断论的争论，以及陈述避免过失的答复的方式。第一种是：如果这些业在果实成熟之前一直存在，那么就会变成常恒；如果它们不持续，在第二刹那就停止，就像种子腐烂后发芽一样，已经停止的业怎么会产生果实呢？因为无法产生，业就会断灭。这是所有具有思辨能力的辩论者的疑问，不需要有特定立场的宗派主义者。答案是所有承认业果关系的自性宗派都应该回答的，但在这里，是为了让我们自己的实在论宗派回答，所以才提出疑问。第二种有三种：承认相续后避免常断论的过失的方式，用理智反驳它，以及承认不浪费后避免常断论的过失的方式。第一种有三种：举例说明，应用到意义上，以及确定当前情况下的业果关系。第一种是：经部师们，就像外面的芽和嫩芽等的相续，从种子中显现出来，从那个相续中产生果实和庄稼，如果之前的种子不存在，芽等的相续和果实庄稼也不会产生，所以通过随行和返回的方式，成立了因果关系。如果种子不停止，或者没有成为产生相续的原因就停止，就会有常断论的过失。因为种子在果实之前产生并停止，所以不是常恒，因为成为产生相续的原因后停止，所以从种子中产生芽等的相续，
English
I, building temples for killing living beings, etc., afterwards, how many living beings were killed there, the descendants of the builder will generate that much non-merit, this is also the same principle, there are two situations. Thus, the Vedas have two types: good and non-good. Non-Vedas have two types: precepts and non-precepts. What arises from enjoyment has two types: merit and non-merit. These six are thoughts, and the previously mentioned actions of the mind and the seven dharmas are considered the basis of karma, which is the distinction in number. Second, there are two ways to avoid eternalism and annihilationism: presenting the argument of falling into eternalism and annihilationism, and stating the way to avoid the fault. The first is: If these karmas remain until the time of fruition, then they will become permanent; if they do not last, but cease in the second moment, like a sprout from a rotten seed, how can a karma that has ceased produce a result? Because it cannot produce, the karma will be annihilated. This is the doubt of all debaters with speculative ability, and there is no need for sectarians with specific positions. The answer is that all sects of self-nature who accept the relationship of karma and result should answer, but here, it is to raise doubts for our own realistic sects to answer. The second has three parts: the way to avoid the fault of eternalism and annihilationism by admitting continuity, refuting it with reason, and the way to avoid the fault of eternalism and annihilationism by admitting non-wastage. The first has three parts: giving an example, applying it to the meaning, and identifying the karmic relationship in the present case. The first is: the Sutra masters, how the continuity of external sprouts and shoots, etc., manifestly arises from the seed, and from that continuity arises the fruit and harvest, and if the previous seed does not exist, the continuity of sprouts, etc., and the fruit harvest will not arise, so the cause and effect are established through following and returning. If the seed does not cease, or ceases without becoming the cause of generating continuity, there will be the fault of eternalism and annihilationism. Because the seed arises and ceases before the fruit, it is not permanent, because it ceases after becoming the cause of generating continuity, so the continuity of sprouts, etc., arises from the seed,