Tibetan
ལེན་པ་པོ་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་དགག་པ། བདག་ཏུ་གདགས་པ་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་གང་ཟག་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་ཡིན་པས། ལྟ་བ་དང་། ཉན་པ་དང་། ལ་སོགས་པ་སྣོམ་པ་དང་། མྱོང་བ་དང་། རེག་པ་དང་། འཛིན་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། རེག་པ་དང་། སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྔ་རོལ་ནས་དེ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བདག་གི་དངོས་པོ་གང་ན་གནས་པ་དེ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་གི་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པར་གདགས་པར་བྱ་སྟེ། གདགས་པའི་རྒྱུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བ་འགོད་པ། འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཡང་ལེན་པ་པོའི་བདག་དེ་ནི་གནས་པར་གྱུར་ན། ལེན་པ་པོའི་བདག་དེ་མེད་པར་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དེ་དག་ནི་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ནོར་ལ་མ་ལྟོས་པར་ནོར་གསོག་པ་པོ་སྔར་ཡོད་ན། གསོག་པ་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ནོར་ཡང་སྔར་ཡོད་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འདི་ནི་འདིའི་ལེན་པ་པོའོ། །ཞེས་བླང་བྱ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡིས་ལེན་པ་པོའི་བདག་གང་ཞིག་ཏུ་གསལ་ཞིང་འདོགས་པར་བྱེད་ལ། འདི་ནི་འདིའི་བླང་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་གང་གིས་བླང་བྱ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཞིག་ཏུ་གསལ་ཞིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། མི་འཐད་པར་ཐལ། རང་གི་ལྟོས་ས་བླང་བྱ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ལེན་པ་པོའི་བདག་གང་ཞིག་ག་ལ་ཡོད་ཅིང་། ཡང་རང་གི་ལྟོས་ས་ལེན་པ་པོའི་བདག་གང་མེད་པའི་བླང་བྱ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཞིག་ག་ལ་ཡོད་དེ་གཅིག་མེད་པར་ཅིག་ཤོས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་ན་ཉེས་པ་དེར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཡང་བདག་གང་ཞིག་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཞན་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཚེ་ན་གཞན་ཉན་པ་ཞིག་གིས་བདག་ཏུ་གསལ་ཞིང་འདོགས་པར་བྱེད་པས་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིག་པ་སྔ་མས་ཁེགས་པ། རྣམ་པར་
Chinese
驳斥存在接受者。第一部分分为两点：因没有设定为我的原因而驳斥；如果设定为我不需要原因，则因过于极端而驳斥。第一点是：通常，人依赖于蕴，特别是，人依赖于观看者等，依赖于观看等。因此，观看、听闻等、嗅、尝、触、执、感觉等、以及各种识、触、思等，在这些之前，接受者我的实体存在于何处？它将被设定为观看等法中的观看者等，因为没有设定的原因，即观看等。第二部分分为两点：确立过于极端；揭示与所愿相悖。第一点是：如果接受者在没有观看等的情况下也存在，那么毫无疑问，没有接受者我的实体，接受观看等的蕴也将会存在，因为原因相同。就像不依赖于财富，聚财者早已存在，那么不依赖于聚财者，财富也应该早已存在一样。第二点是：如果也这样认为，那么，‘这是这个的接受者’，凭借什么将所取之物观看等显现并设定为接受者的我呢？‘这是这个的所取之物’，凭借什么接受者的我将所取之物观看等显现并设定呢？这不合理。因为，哪里会有没有任何依赖的所取之物观看等的接受者的我呢？同样，哪里会有没有依赖的接受者的我的所取之物观看等呢？因为一个不存在，另一个存在是不可能的。第二部分分为两点：陈述所愿；揭示驳斥。第一点是：如果我说，我在所有观看等之前就存在，那么就会出现那个过失，但我并非如此存在，而是在观看等之中，当没有观看时，其他的听闻者会显现并设定为我，因此没有没有设定为我的原因的过失，如果这样说。第二部分分为两点：被先前的理智所驳斥；
English
Refuting the existence of a receiver. The first part has two points: refuting because there is no cause for imputation as self; refuting because if imputation as self does not depend on a cause, it is too extreme. The first point is: generally, a person relies on the aggregates, and specifically, a person such as a viewer relies on viewing and so on. Therefore, viewing, hearing, and so on, smelling, tasting, touching, grasping, feeling, and so on, as well as various consciousnesses, contact, thought, and so on, before these, where does the entity of the receiver self reside? It will be imputed as the viewer and so on of whatever dharma of viewing and so on, because there is no cause for imputation, i.e., viewing and so on. The second part has two points: establishing the extreme consequence; revealing the contradiction to what is desired. The first point is: if the receiver self exists even without viewing and so on, then without a doubt, without the receiver self, the aggregates of receiving, viewing, and so on will also exist, because the reason is the same. Just as if a wealth gatherer exists before without depending on wealth, then without depending on the gatherer, wealth should also exist before. The second point is: if you think that is also what is desired, then, 'This is the receiver of this,' by what does the object to be taken, viewing and so on, manifest and impute to whatever receiver self? 'This is the object to be taken of this,' by what does the receiver self manifest and impute to whatever object to be taken, viewing and so on? That is unreasonable. Because, where would there be a receiver self without any object to be taken, viewing and so on, to rely on? Likewise, where would there be an object to be taken, viewing and so on, without a receiver self to rely on? Because it is impossible for one to exist without the other. The second part has two points: stating the desire; revealing the refutation. The first point is: if I say that I exist before all viewing and so on, then that fault would occur, but I do not exist in that way, but among viewing and so on, when there is no viewing, another hearer will manifest and impute as me, therefore there is no fault of not having a cause for imputation as self, if you say so. The second part has two points: refuted by the previous reasoning;
Tibetan
བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་དེ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཅི་ལྟར་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རེ་རེ་བས་སྔ་བ་ལ་མཐར་ཐམས་ཅད་ལས་སྔ་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་དེ་ནི་རང་གི་བླང་བྱ་རེ་རེའི་སྔར་ཡོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ལྟ་བ་པོའི་བདག་དེ་ཉིད། ཉན་པ་པོའང་དེ་ཡིན་ཅིང་། ཚོར་བ་པོའང་དེ་ཉིད་ཡིན་ན། བླང་བྱ་ལྟ་བ་ལྟ་བུ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཡང་བྱ་བ་ཐ་དད་རིམ་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་པས། ལྟ་བའི་སྔར་ཉན་པ་པོ་ཡོད་ཀྱང་ལྟ་བ་པོ་ཡོད་པ་སོགས་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱ་བ་ཐ་དད་རིམ་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཉིད་དུ་འགལ་བའི་ཉེས་པ་དེ་སྤོང་བར་འདོད་ནས། ལྟ་བ་པོ་གཞན་ཉིད་ལ་ཉན་པ་པོའང་གཞན། ཚོར་བ་པོའང་གཞན་དུ་འདོད་ན། དེ་དག་ཕན་ཚུན་མི་ལྟོས་པས་ལྟ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཚེ་ཉན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཞན་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཡང་དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། གང་ཟག་གཅིག་ལ་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཀྱང་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟར་འདོད་ན། འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བ་ན་གང་ཟག་ཉག་གཅིག་སྐྱེའོ། །ཞེས་པའི་ལུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་ལ་དེར་གདགས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་བཞིའི་གཟུགས་ཡོད་པས་དེ་ལ་གདགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལྟ་དང་ཉན་ལ་སོགས་པ་དང་། །ཚོར་བ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡང་། །གང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ། །མེར་མེར་པོར་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལྟར་བླང་བྱ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་སྔར། ལེན་པ་པོའི་བདག་མེད་པ་དེས་ཉེ་བར་ལེན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེས་ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཁེགས་པར་བསྟན་པ་ནི། མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་དག དེ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་མེད་ཀྱང་། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་བླང་བྱ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ནི་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་དག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལྟ་བ་དང་། ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཚོར་བ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལེན་
Chinese
考察而破斥。第一，那个我如何在各个见等之前存在呢？因为如果不是存在于所有见等之前。这是周遍的，因为比各个更早必然周遍于比所有都更早。第二，那个我不应存在于自己的各个所取之前，这样，如果见者的我，听者也是那个，感觉者也是那个，所取如见等各个之前，如果存在自己的近取者，那么，做不同次第行为的作者是同一个，这不应理，因为见之前存在听者，但存在见者等不应理。如果想要避免做不同次第行为的作者是同一个的相违过失，而认为见者是另外的，听者也是另外的，感觉者也是另外的，那些互不观待，见者存在时，如果听者等也是另外存在，那么，那是不行的，因为一个人有见者和听者等的我也变成很多，如果那样认为，那么，与“世间出生时，只有一个人出生”的教证相违。第三，我不存在于所有见等之前，在那里安立也不是无因的，因为有四大之色，因此在那上面安立，如果这样认为，那么，见和听等，以及感觉等，从哪里产生的因，对于像弥漫等四大，近取者的我也不存在，因为像前面一样，在所取四大之前，没有取者的我，因此近取不应理。第二，显示由此遮破近取所取，经部等，那样没有近取者的我，但认为仅仅存在见等近取，那么，观待于近取者的所取等那些也不存在，如果那些有近取者，那么，那些近取也应存在，如果那样，按照前面所说的方式，近取见和听等，以及感觉等也取
English
Refutation by examination. First, how does that self exist before each of the views, etc.? Because if it does not exist before all the views, etc. This is pervasive, because being earlier than each necessarily pervades being earlier than all. Second, that self should not exist before each of its objects to be taken, like this, if the self of the seer, the hearer is also that, and the feeler is also that, before each object to be taken such as seeing, if there exists its own proximate taker, then, the agent of doing different sequential actions is the same, this is not reasonable, because before seeing there exists the hearer, but the existence of the seer, etc., is not reasonable. If one wants to avoid the fault of contradiction that the agent of doing different sequential actions is the same, and thinks that the seer is different, the hearer is also different, and the feeler is also different, those are independent of each other, when the seer exists, if the hearer, etc., also exist differently, then, that is not right, because one person has the seer and the hearer, etc., and I also become many, if you think so, then, it contradicts the teaching that "when the world is born, only one person is born." Third, I do not exist before all the views, etc., and there is no reason to establish it there, because there are four great forms, so it is established on it, if you think so, then, seeing and hearing, etc., and feeling, etc., from where the cause of arising, for the great elements such as pervasive, the self of the proximate taker does not exist, because like before, before the object to be taken, the four great elements, there is no taker, so the proximate taking is not reasonable. Second, it shows that by this, the proximate object to be taken is refuted, the Sutra school, etc., so there is no self of the proximate taker, but think that there is only the proximate taking of seeing, etc., then, those objects to be taken, etc., which are dependent on the proximate taker, also do not exist, if those have a proximate taker, then, those proximate takings should also exist, if so, according to the way described before, the proximate taking of seeing and hearing, etc., and feeling, etc., also take